Tibetan
བཙལ། མ་དག་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡིན་པར་ཤེས་ན།དག་པ་གང་ལས་བཙལ། ཉེས་པ་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་ན། ལེགས་པ་གང་ལས་བཙལ། འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ལས་བཙལ། ངན་སོང་ཉིད་མཐོ་རིས་ཡིན་པར་ཤེས་ན། མཐོ་རིས་གང་ནས་བཙལ། སེམས་ཅན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སངས་རྒྱས་གང་ནས་བཙལ། རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། འབྲས་བུ་གང་ནས་བཙལ། རྟོག་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་ཤེས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ནས་བཙལ། སྐྱོན་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཤེས་ན། ཡོན་ཏན་གང་ནས་བཙལ། དེ་ཡང་རང་རིག་གི་སེམས་ཡིན། དེ་ཡང་སྤང་ཞིང་དོར་བ་དང་། བླང་ཞིང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་དེ། སྐྱོན་ཡེ་ནས་ཆེ་བས་འབྲས་བུ་ལ་རག་མ་ལུས་སོ། །ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་རྟེན་མི་བཅའོ། །ཆེ་བའི་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཆུང་ངུའི་མིང་མེད་དོ། །བཟང་པོའི་བཟང་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས། ངན་པ་དང་ཞན་པའི་མིང་མེད་དོ། །བདེའོ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཐུགས། །དག་གོ་རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་གི་དོན་དུ་རང་སྦྱོར་བས། །མཆོད་པ་བཀུར་སྡི་རང་ལ་བྱ། །རང་གི་དགོངས་པ་རང་ལགས་པས། །རྣམ་དག་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ངང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་དག་ངེས་པ་ཞེས། །འདི་ལ་བསྐྱར་ནས་ངེས་པར་བསྟན། །འདི་ནི་རྣམ་དག་ངེས་པའི་ས། །གང་གིས་ཚོལ་འདོད་འདི་ལ་ཉོན། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཁོར་བ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མིན། །ངན་སོང་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མི་བཞུགས། །སངས་རྒྱས་ཡང་དག་བསྟན་པ་ནི། །འཁོར་བ་ངན་སོང་ནང་ན་ཡོད། །སངས་རྒྱས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡང་། །འཁོར་བ་འདི་ལ་བཏགས་པ་ལས། །གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་མ་ཡིན་པ། །གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་གང་ལ་བསྒོམས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མ་ཡིན་པ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་གང་ནས་འབྱུང་། །དེ་དག་འབྱུང་བར་ངས་མ་བསྟན། །ངན་སོང་འདི་དག་སུས་ཤེས་པ། །སྤྱོད་དང་རྣམ་དག་སེམས་ལ་གྱི། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་འདི་འདྲར་བྱེད། །ངན་སོང་འཁོར་བར་མི་ཉན་པར། །ངན་སོང་འཁོར་བ་ལིང་བོར་ནས། །དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ ན། །མཉན་ཞིང་རྟོག་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པའི་སངས་རྒྱས་དག །ལོགས་ལས་བདག་གིས་ཐོབ་འདོད་པས།
Chinese
寻找。如果知道不净即是清净，那么从何处寻找清净？如果知道过失即是优点，那么从何处寻找优点？如果知道轮回即是涅槃，那么从何处寻找涅槃？如果知道恶趣即是天界，那么从何处寻找天界？如果知道众生即是佛，那么从何处寻找佛？如果知道因即是果，那么从何处寻找果？如果知道分别念即是法界，那么从何处寻找法界？ 如果知道缺点即是功德，那么从何处寻找功德？那也是自明的觉性之心。那也是舍弃和抛弃，以及接受和使用的原因是什么呢？因为缺点本来就大，所以完全不依赖于果。功德本来就大，所以不依赖于果。因为是大的中的大，所以没有小的名称。因为是好的中的好和国王中的国王，所以没有坏的和差的名称。快乐啊，伟大之人的心！清净啊，完全清净的菩提心！因为自己为了自己的利益而努力，所以供养和恭敬自己。因为自己的想法是自己，所以在完全清净的伟大之人的状态中。瑜伽完全清净的决定，所以在此重复地指示了决定。这是完全清净的决定的地方。谁想要寻找，就听这个。缺点和功德本来就大的章节，是第七。然后是轮回和恶趣本来就大，这样说道。在没有轮回之前，没有叫做佛的事情。在没有恶趣之前，如来也不存在。真正地指示佛，就在轮回恶趣之中。佛的名字也是，从这轮回上命名的。其他地方没有佛。蕴、界和处，以及三界不是轮回，那么在其他地方要观修哪个佛？不是身语意三者，身语意三者从何处产生？我没有指示那些产生。谁知道这些恶趣，就在行为和完全清净的心上。哪个瑜伽士这样做？不听恶趣是轮回，恶趣轮回是聋子，那些舍弃的彼岸 上。听闻和思考的佛，以及安乐和幸福的佛。因为想要从其他地方获得。
English
Searching. If one knows that impurity itself is purity, then from where does one seek purity? If one knows that faults themselves are virtues, then from where does one seek virtues? If one knows that samsara itself is nirvana, then from where does one seek nirvana? If one knows that the lower realms themselves are the heavens, then from where does one seek the heavens? If one knows that sentient beings themselves are Buddhas, then from where does one seek Buddhas? If one knows that the cause itself is the result, then from where does one seek the result? If one knows that conceptual thought itself is the dharmadhatu, then from where does one seek the dharmadhatu? If one knows that faults themselves are qualities, then from where does one seek qualities? That is also the self-aware mind. What is the reason for abandoning and discarding, and accepting and using? Because faults are inherently great, they do not depend on the result at all. Qualities are inherently great, so they do not rely on the result. Because it is the great among the great, there is no name for the small. Because it is the good among the good and the king among kings, there is no name for the bad and the inferior. Happy is the mind of the great person! Pure is the completely pure bodhicitta! Because one strives for one's own benefit, one should offer and respect oneself. Because one's own thought is oneself, in the state of the completely pure great person. Yoga is the completely pure certainty, so the certainty is repeatedly indicated here. This is the place of completely pure certainty. Whoever wants to seek, listen to this. The chapter on faults and qualities being inherently great is the seventh. Then, samsara and the lower realms being inherently great, thus it was said. Before there was samsara, there was no such thing as a Buddha. Before there were lower realms, the Tathagata did not reside either. The true teaching of the Buddha is within samsara and the lower realms. The name of the Buddha is also named from this samsara. There is no Buddha elsewhere. The aggregates, elements, and sense bases, and the three realms are not samsara, then where else should one meditate on the Buddha? If not the three of body, speech, and mind, from where do the three of body, speech, and mind arise? I have not taught those to arise. Whoever knows these lower realms, do so in conduct and completely pure mind. Which yogi does this? Without listening to the lower realms as samsara, making the lower realms samsara deaf, beyond those abandoned On. The Buddha of hearing and thinking, and the Buddhas of bliss and happiness. Because I want to obtain them from elsewhere.
Tibetan
།ཐར་དུ་རེ་སྟེ་མི་ཐར་རོ། །འགྲུབ་པར་རེ་སྟེ་མི་འགྲུབ་པོ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ངན་སོང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན། །ཐར་པ་ཐོབ་ཅེས་དེ་ལ་བྱ། །མ་དག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། །སངས་རྒྱས་ངས་ཀྱང་འཁོར་བ་བསྔགས། །བསྔགས་སུའང་མེད་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན། །དོན་དམ་བདེན་པ་མི་རྟོགས་ཤིང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་ཤར་ན། །དུག་ཏུ་མ་སོང་གང་ཡང་མེད། །དགྲར་ཡང་མི་གནོད་གང་ཡང་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ་ན། །འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཆེ་བ་འདི་ལས་ཆེ་བ་མེད། །བརྟགས་ཤིང་བཤིག་ཅིང་རང་སེམས་བཟང་། །ཕྱིན་ཅིང་བཙལ་ཅིང་ཐོག་མ་ཉིད། །སུ་ཞིག་འཆད་ཅིང་སྟོན་འདོད་པ། །གང་ལའང་མ་འཆད་གང་ལ་ཞོག །གང་ལའང་མ་རྟོགས་བདག་ལ་དགོས། །འབྲས་བུ་དམ་པ་འདི་ལ་ཡོད། །སེམས་ལ་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབས་ཤིང་། །ཡིད་ལ་གསལ་བར་མ་རྟོགས་ན། །ཁ་བཤད་མང་པོས་དོན་མི་འགྲུབ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས། །འཁོར་བ་ངན་སོང་བསྔགས་པར་གྱིས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དེ་ན་ཡོད། །ཐར་པ་ཆེན་པོའི་སྒོ་འབྱེད་ཅིང་། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་གསན་དུ་གསོལ། །རྒྱུ་ནི་མ་བཅོས་ཉིད་དུ་བཞག །འབྲས་བུ་རང་བཞིན་མེད་པར་བླང་། །དོན་དུ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་བསྟན། །འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་མཐོ་རིས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཐེམ་སྐས་དང་། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམས། །ཡང་དག་ཆེ་བར་བསྟན་པ་ནི། །རྣམ་ཤེས་དབང་པོ་གསལ་བར་སྣང་། །འདི་ཡང་མཐོ་རིས་ཆེ་བ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ། །འདི་ཡང་མཐོ་རིས་ཆེ་བའོ། །གཞན་ཡང་མཐོ་རིས་ཆེ་བ་ནི། །ཅི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས། །གང་ལྟར་ཡིན་པ་དེར་ཤེས་ཤིང་། །ཀུན་ཀྱང་འབྲས་བུར་དོན་རྟོགས་པས། །མཐོ་རིས་དམ་པ་བླ་ན་མེད། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཆེ་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཕྱོགས་བཅུར་གདལ་བ་དང་། །རིག་པ་མཐའ་དབུས་མེད་པ་དང་། །ཀུན་གཞི་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། །ཕྱི་ནང་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་སྤང་ལེན་མེད་པ་ཡིས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སོགས་པས་འགྲུབ། །མ་གཡོས་པ་ལ་རིག་པ་ཤར། །སངས་རྒྱས་སེམས་སུ་མྱ་ངན་འདས། །ཡུལ་ནི་ཆོས་སུ་མྱ་ངན་འདས། །རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས། །སྣོད་བཅུད་སྐུ་རུ་མྱ་ངན་འདས། །སེམས་ཅན་གཅིག་པར་མྱ་ངན་འདས། །དོན་དམ་བདེན་པར་མྱ་ངན་འདས
Chinese
希望解脱却不得解脱，希望成就却不能成就。如果完全了解轮回，那才叫做涅槃。如果完全了解恶趣，那才叫做获得解脱。如果领悟没有不净的意义，那么即使是我佛陀也赞叹轮回，实际上没有赞叹，那就是真相。如果不领悟胜义谛，自生智慧没有显现，就没有不成为毒药的东西，也没有不能伤害敌人的东西。如果领悟大乐的意义，开启菩提心之门，就没有不能获得的果实，没有比这更大的。考察、分析，自心善良，前往、寻找，那就是初始。谁想讲解和展示，对什么也不讲，放在哪里？对什么也不领悟，我需要。殊胜的果实就在这里。如果心没有首先到来，意没有清晰地领悟，那么说再多也无法成就意义。从过去、现在、未来一切诸佛那里，赞叹轮回和恶趣，过去、现在、未来诸佛就在那里。开启大解脱之门，祈请十方诸佛垂听。因安住在不造作的状态中，果接受无自性。意义上显示为大明点，这其中没有矛盾。轮回和恶趣本来就大的第八品结束。 然后宣说了天堂和涅槃本来就大的内容，这样说道：获得解脱的阶梯，以及涅槃的法性，为了正确地显示其伟大，显现出明亮的能识，这也是天堂的伟大。通过证悟一切而享受，这也是天堂的伟大。此外，天堂的伟大是，如其所是地了知其存在方式，如其所是地了解其真相，一切都通过在果中领悟意义，天堂殊胜无比。涅槃的伟大是，法性扩展到十方，觉性无边无际，阿赖耶识无好无坏，内外无好无坏，智慧没有取舍，通过涅槃等成就。在不动摇中觉性显现，在佛的心中涅槃，境是法性中涅槃，证悟是智慧中涅槃，器情是身中涅槃，众生是一体中涅槃，胜义谛中涅槃。
English
Hoping for liberation, yet not liberated; hoping for accomplishment, yet not accomplished. When one fully understands samsara, that is called nirvana. When one fully understands the lower realms, that is called attaining liberation. If one realizes the meaning of the absence of impurity, then even I, the Buddha, would praise samsara. In reality, there is no praise; that is the truth itself. If one does not realize the ultimate truth, and self-arisen wisdom does not dawn, then there is nothing that does not become poison, and nothing that cannot harm the enemy. If one realizes the meaning of great bliss, and opens the door of bodhichitta, then there is not a single fruit that cannot be obtained; there is nothing greater than this. Examine, analyze, and make your own mind good; go forth, seek, and that is the beginning itself. Whoever wishes to explain and show, do not explain to anything, leave it where? Do not realize anything, I need it. The supreme fruit is here. If the mind does not arrive first, and the intellect does not clearly realize, then many words will not accomplish the meaning. From all the Buddhas of the three times, praise samsara and the lower realms; the Buddhas of the three times are there. Opening the door of great liberation, I request the Buddhas of the ten directions to listen. The cause is left in its unconditioned state; the result is taken as without inherent existence. In meaning, it is shown as the great bindu; there is no contradiction in this. The eighth chapter, on the greatness of samsara and the lower realms from the beginning, is complete. Then, the greatness of heaven and nirvana from the beginning was spoken, saying: The ladder to attain liberation, and the nature of nirvana, in order to correctly show their greatness, the clear consciousness of the senses appears. This is also the greatness of heaven. Enjoying through realizing everything, this is also the greatness of heaven. Furthermore, the greatness of heaven is, understanding how it exists as it is, knowing its truth as it is, everything through realizing the meaning in the result, heaven is supreme and unsurpassed. The greatness of nirvana is, the nature of reality extending to the ten directions, awareness without beginning or end, the alaya without good or bad, inside and outside without good or bad, wisdom without acceptance or rejection, accomplished through nirvana and so on. In immovability, awareness dawns; in the mind of the Buddha, nirvana; the object is nirvana in the nature of reality; realization is nirvana in wisdom; the container and its contents are nirvana in the body; sentient beings are nirvana in oneness; nirvana in the ultimate truth.