Tibetan
ཅོས་སུ་ཡེ་ནས་མེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་གཉིས། །ཆེ་ཆུང་ཁྱད་པར་བྱུང་བ་ཡང་། །གསེར་མགར་འདྲ་སྟེ་ཅིར་སྣང་གཅིག །རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྦྱོར་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ཡིན་ལ། །སྦྱོར་བ་མི་ཤེས་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་ནོ། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་འགྱུར་མེད་ན། །རིན་ཆེན་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བཙལ་དུ་མེད། །འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་སྙེ་མ་ཡང་། །ས་བོན་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་གཞི་མ་ཡང་། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཡེ་བརྡལ་བས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །གསེར་བཞིན་མ་བཅོས་ཡེ་ནས་གནས། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་བཅོས་སུ་མེད། །གང་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་ཐོག་མ་པའོ།། །།བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཅོས་སུ་མེད་པ་ནི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་མེད་པས། །རང་འདོད་བཅོས་པའི་སྨོན་པ་མིན། །ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི། །ཀུན་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གསུངས། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་གསལ། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་གཉིས་མེད་པས། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་བཙལ་དུ་མེད། །དེ་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སེམས། །ཡེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །གཙང་དང་སྨེ་གཉིས་མེད་པ་ལྟར། །བདེ་སྡུག་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་བྲལ། །རང་སེམས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ནི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རིམ་པ་དེས། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ ཉིད་འགྱུར་མེད་པས། །བདེ་སྡུག་བཙལ་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བའི་ཀློང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཤེས་ན། །ངན་སོང་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཙལ་དུ་མེད། །མ་བཅོས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་སུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བདེ་ཆེན་པོ། །རྒྱུ་ཉིད་དག་པ་འབྲས་བུ་སྟེ། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་ལས་འདས་པ། །བཙལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རང་གནས་པའོ། །བཟང་ངན་གཙང་སྨེ་མ་གཡོས་པར་ནི། །མ་རིག་མུན་པའི་ཕུང་པོ་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་རང་བཞིན་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གསལ་བཟང་ངན་མེད། །བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ། །དུག་དང་རྩི་གཉིས་མེད་པ་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་མིང་ཡང་མེད། །ངན་པ་ལས་ཀྱང་བཟང་བ་མེད། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་དག །མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བ་མེད། །དུག་ཉིད་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་པས། །གཉིས་མེད་དོན་འཆང་ཡེ་ནས་དག །དབྱེར་མེད་སྨོན་དུ་མེད་པ་ལ། །འདུ་བྱེད་རྩོལ་བ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས། །མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་ཡེ་ནས་དག །མེད་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཆོས། །ནམ་མཁའ་བགོ་བཤའ་མེད་པ་འདྲ། །ཚི་ཆད་ལས་ལ་གྲུབ་པ་མེད། །གཞན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཚོལ་ཅིག །དོན་མེད་སྒྲ་ཚིག་སྒྲ་ཕྱིར་འབྲངས། །ཐེག་པ་ངེས་མེད་ས་མ་ཟིན། །ངེས་པའི་མན་ངག་རྟོག་པར་གོལ། །དོན་མེད་དེ་འདྲ་མནོས་ན་འཁྱལ། །དེ་བས་འགྱུར་མེད་བྱང་ཆུབ་དོན། །རྫོགས་ཆེན་འདི་ལ་གང་སྤྱོད་པ། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་བཟང་ཉིད་ཡིན་པས། །བཟང་ངན་གཙང་སྨེ་གཉིས་སུ་མེད། །མན་ངག་དོན་དང་ལྡན་པའི་གདེང་། །སེམས་ལས་མ་ཡེངས་ དགོངས་པའི་ཀློང་། །འདི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རང་གནས་པའོ།། །།མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་མ་བཅོས་པ་ནི། ཐེག་པའི་རིམ་པ་མཐོ་དམན་དང་། །ཤེས་རབ་རྟོག་པ་ཆེ་ཆུང་ནི། །གར་མཁན་ལག་གི་འདུ་བྱེད་བཞིན། །ཅིར་ཡང་བསྟན་ལ་ཅིར་ཡང་མེད། །རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་སོ་སོར་སྣང་། །ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་པས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་སོ་སོར་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་མིན་ན། །མི་མཐུན་རྣམ་པ་ཅིར་བསྟན་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་བརྗོད་ལས་འདས། །སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་ཁམས། །ཇི་སྙེད་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡང་། །ཏིལ་འབྲུ་རྟ་རྔ་བཅུར་གཤགས་ནས། །མ་སྐྱེས་ཀློང་དུ་ཆེ་ཆུང་མེད། །ཀུན་གཞི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་མེད། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཆེ་བས་མ་བཅོས་ལ། །སེམས་ཅན་ཆེ་བས་བཅོས་སུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་སངས་རྒྱས་པས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པས་རང་དབང་བསྒྱུར། །མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་བའི་ཆོས། །ཆེ་ཆུང་མེད་པར་རང་གནས་པའོ།། །།སྐྱེ་ཤི་དང་འཕོ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་མི་འགྱུར་བ་ནི། སེམས་དང་ཆོས་དང་ནམ་མཁའ་གསུམ། །དང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས། །ཐ་མར་འཕོ་ཞིང་འཆི་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་དང་། །ཐ་ཚིག་བརྟགས་པ་ག་ལ་འབྱུང་། །དུས་གསུམ་དུས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་དག །སྐད་ཅིག་ཡུན་དང་བསྐལ་པའི་གྲངས། །རིང་ཐུང་བྱེ་བྲག་གྲངས་བསྟན་པ། །མ་རྟོགས་རྨོངས་པར
Chinese
本来就没有造作。 佛与有情本无二， 遍知一切的佛陀和， 邪念迷惑的有情众生， 大小差别之所以产生， 犹如金匠一般，显现各异实则一。 所有草木森林， 若知调配即是药， 不懂调配则成毒， 佛与有情亦如此。 在未造作的心性中， 若菩提心不变异， 如同到达珍宝洲， 无需寻觅佛与有情。 果实成熟的稻穗， 也并非源于种子之外。 无上圆满的佛陀， 也并非源于有情心之外。 如此，因果之根本， 本来就是无二的菩提心。 广大无垠的大乐中， 本来就是无二的普贤。 如金一般未曾造作，本来存在， 自性本初清净， 无法用言语文字修饰， 无论如何行持，皆是最初之境。 苦乐本不可修饰， 因为苦乐本无二。 并非随心所欲修饰的愿望， 本来就是如此安住， 普贤如来如是说。 如虚空般本来清明， 无有分别与不分别， 无需寻觅天界与恶道， 那是分别念孩童的行境。 无自性的法性心， 本来就是普贤， 如同无有净与不净， 苦乐分别念完全断绝。 自心生起的法性， 以苦乐次第， 心之法性不变异， 寻觅苦乐亦不可得。 一切皆是自心， 痛苦本身也是安乐之源。 若知是自生智慧， 恶道本身也是佛土。 在平等性中自然成就， 无需在任何方向或类别中寻觅。 在未造作的普贤中， 无有苦与乐的分别。 菩提心即是大乐， 因即是清净的果， 超越言语文字， 无需寻觅，自然成就，安住自性。 好坏净秽皆不动摇， 在无明黑暗的聚合中， 如同智慧之日升起， 在觉悟与未觉悟的自性中， 菩提心清明，无有好坏。 在甘露的自性中， 无有毒与药的区别。
English
There is no fabrication at all. Buddha and sentient beings are not two. The all-knowing Buddha and the sentient beings with wrong thoughts and delusions, the difference in size that arises, is like a goldsmith, appearing differently but actually one. All plants and forests, if one knows how to mix them, they are medicine, if one does not know how to mix them, they become poison. Buddha and sentient beings are the same. In the unfabricated nature of mind, if the Bodhicitta does not change, like going to a precious island, there is no need to seek Buddha and sentient beings. The ripe ears of grain are also not different from the seed itself. The supreme and perfect Buddha is also not different from the mind of sentient beings. Likewise, the basis of cause and effect is originally the non-dual Bodhicitta. In the vast expanse of great bliss, it is originally the non-dual Samantabhadra. Like gold, it is unfabricated and has always existed. The nature is pure from the beginning, and cannot be modified by words and letters. No matter how one practices, it is the original state. Suffering and happiness cannot be modified, because suffering and happiness are non-dual. It is not a wish to be modified according to one's own desires, it has always been abiding as such, as spoken by the Primordial Buddha Samantabhadra. Like the sky, it is clear from the beginning. Without the duality of thought and non-thought, there is no need to seek heaven and hell. That thought is the realm of children's behavior. The mind of the nature of no-self, is originally Samantabhadra, just as there is no clean and unclean, the thought of happiness and suffering is completely separated. The nature of the arising of one's own mind, with the order of happiness and suffering, the nature of the mind does not change, even if one seeks happiness and suffering, one will not find it. If everything is one's own mind, then suffering itself is also the realm of bliss. If one knows that it is self-born wisdom, then the evil path itself is also the Buddha land. Spontaneously accomplished in equality, there is no need to seek in any direction or category. In the unfabricated Samantabhadra, there is no duality of happiness and suffering. Bodhicitta itself is great bliss. The cause itself is the pure fruit, transcending words and letters, without seeking, spontaneously accomplished, abiding in its own nature. Good and bad, clean and unclean, do not waver. In the mass of ignorance and darkness, like the sun of wisdom rising, in the nature of realization and non-realization, Bodhicitta is clear, without good and bad. In the nature of great nectar, there is no difference between poison and medicine.
Chinese
如是安住。 菩提心之自性中， 无有垢与功德之名， 无有劣于恶者， 垢与功德即是清净。 不净之中无有清净， 毒即甘露之自性， 持无二之义，本自清净。 于无分别、无所愿中， 造作勤奋，极其愚昧， 无为明点，本自清净。 于无有执为有之法， 如虚空无有分割。 于断灭业中无有成就， 莫于他处寻觅瑜伽。 无义之声词，随逐于声， 宗乘不定，未得地。 确定之口诀，错解为分别， 若受持如是无义，则漂泊。 是故，不变菩提之义， 于此大圆满中所行持， 乃是智慧普贤， 无有善恶净染二者。 具足口诀义之定解， 不离于心。
English
Thus, abide. In the nature of Bodhicitta, There are no names for flaws and virtues, There is nothing worse than evil, Flaws and virtues are pure in themselves. In the impure, there is no purity, Poison is the nature of nectar, Holding the meaning of non-duality, it is inherently pure. In the absence of distinction and desire, Effort and diligence are extremely foolish, The unadulterated Thigle is inherently pure. The Dharma that grasps the non-existent as existent, Is like the sky without division. There is no accomplishment in destructive actions, Do not seek yoga elsewhere. Meaningless sounds and words follow after sounds, The vehicle is uncertain and has not grasped the ground. The certain instructions are mistaken for concepts, If you take such meaningless things, you will wander. Therefore, the meaning of unchanging Bodhi, Whatever is practiced in this Great Perfection, Is the wisdom of Samantabhadra, There is no good or bad, clean or defiled. The confidence that possesses the meaning of the instructions, Not straying from the mind.
Tibetan
་འགྱུར་སྣང་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་རིང་ཐུང་མེད། །དེ་བཞིན་ཚད་ལ་སོགས་ པ་ཡང་། །ལུས་མེད་གྲངས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱང་བསྟན། །རྨི་ལམ་འཕམ་རྒྱལ་བགྲང་བ་བཞིན། །གྲངས་དང་རིང་ཐུང་བརྟགས་པས་ནོར། །བདག་ནི་བསྐལ་པར་བགྲང་གྱུར་ཀྱང་། །ཐོག་པ་ཉིད་ནས་འགྱུར་བ་མེད། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་རིས་ཅིར་བསྟན་ཀྱང་། །ཐིག་ལེའི་ངང་ལས་ཉམས་པ་མེད། །འཇིགས་དང་བདུད་དང་དགྲར་སྣང་ཡང་། །སེམས་ལ་བཟུང་ཞིང་གསང་དུ་མེད། །སྣང་སྲིད་མེ་དང་ཆུར་འགྱུར་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །བདེ་བའང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་སྣང་། །གསལ་ཙམ་ཉིད་ན་ཕྱོགས་རིས་མེད། །ཡོད་མེད་བརྗོད་པའི་ཚིག་ལས་འདས། །མི་འགྱུར་གཡུང་དྲུང་ཉིད་གནས་པའོ།། །།དེ་ལ་བླང་དོར་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་རང་གནས་པར་འདི་སྐད་དོ། །སྐྱོན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་པས། །སྐྱོན་དུ་བོར་བའི་སེམས་མེད་དོ། །ཅི་ལྟར་སྤྱད་པ་ལེགས་པ་ཆེ། །ཀུན་བཟང་དོན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་མེད་དེ། །ཅི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡེ་ནས་བཙལ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །གཞན་ནས་རྒྱལ་བས་བཙལ་དུ་མེད། །ཡོད་མེད་བླང་དོར་སྤྱོད་པའི་ཆོས། །ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ་གྲུབ་པ་མེད། །མཁས་པས་ཡེ་ནས་ཡོངས་མི་འཛིན། །དེ་ལ་ཅིར་ཡང་འགྱུར་བ་མེད། །མ་བཙལ་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་པས། །བདེ་ཚོགས་གཞན་དུ་རྩོལ་བ་ཞི། །བརྟགས་ཤིང་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པས། །དེ་བས་མ་རྟོགས་སེམས་ཉིད་ཚོལ། །ཅི་ལྟར་བསྟན་པ་བདེ་བ་ཆེ། །གང་ལྟར་སྤྱད་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ཉིད་གནས་པས། །དོན་འདིར་མ་རྫོགས་མེད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ཆེ་བ་རང་གནས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྫོགས་སོ།། །།
Chinese
虽显现为变异，法性义上无长短。如是衡量等等，亦示现无身之数的数。如数算梦中胜败，以数和长短衡量则错谬。我纵然数算至劫末，然从最初起便无有变异。无论显现为何种边中方隅，亦不离明点之性。虽显现为怖畏、魔和敌，然执持于心且无有隐秘。显有世间纵然变为火和水，然菩提心无有变异。非是安乐亦显现为任何，仅是明朗之性便无有方隅。超离有无言说之词，不变化之雍仲自性安住也。于此无有取舍方隅而自住，如是说：过失皆是菩提心，故无有舍弃过失之心。如何行持皆是极大之善，是普贤义之行境。功德本身亦无有他者，无论显现为何，一切皆是，本初不寻即是如是性。非由他胜而寻得，有无取舍行持之法，如虚空般无有成立。智者本初即不执持，于此无有任何变异。不寻觅自心即是佛，故于他处勤作安乐息。以分别寻觅不能寻得，故当寻觅未悟之心性。如何指示皆是大安乐，无论如何行持皆是普贤。于决定之义中自性安住，故此义无有未圆满。普贤五种相与大自在自性安住大续圆满。
English
Although appearing as change, in the meaning of Dharma-nature there is no length or shortness. Likewise, measurements and so on, also indicate the number of the formless. Like counting victory and defeat in a dream, it is wrong to measure with numbers and lengths. Even if I count to the end of the kalpa, there is no change from the beginning. No matter what kind of edge, middle, direction, or corner is shown, it does not deviate from the nature of the bindu. Although appearing as fear, demons, and enemies, it is held in the heart and there is no secret. Even if the phenomenal world turns into fire and water, the Bodhicitta does not change. It is not happiness, but it appears as anything. In the nature of clarity alone, there is no partiality. It transcends the words of existence and non-existence, and the unchanging Yungdrung nature abides. Therefore, without bias of acceptance or rejection, it abides in itself, and it is said thus: All faults are Bodhicitta, therefore there is no mind that abandons faults. However one practices, it is great goodness, it is the field of activity of the meaning of Samantabhadra. Merit itself is not other, whatever appears, all is, from the beginning, not sought, it is suchness. It is not sought by others' victory, the Dharma of practicing acceptance and rejection of existence and non-existence, is like the sky, without establishment. The wise do not grasp from the beginning, there is no change in it. Since the unsearched mind itself is Buddha, the effort for happiness elsewhere ceases. Since it cannot be found by examining and searching, therefore, seek the nature of the unawakened mind. How to show is great happiness, however one practices, it is always good. Since the nature abides in the definitive meaning, there is nothing incomplete in this meaning. The five aspects of Samantabhadra and the great self-existing great tantra are complete.