Tibetan
།དུས་གསུམ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད། །དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཅིག་ཆར་གནས། །ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ། །གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུའི་རྒྱན་ཡིན་ཏེ། །ཆེ་བའི་རྒྱན་གྱིས་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱིར། །ཆེ་བའི་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གནས། །དེ་ལྟར་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ནི་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལགས་ན། ཅི་ཕྱིར་བཙལ་བར་བགྱི་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །སྨྲ་བའི་དམ་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཉོན་ཅིག་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་རྣམས། །རང་བཞིན་ཆེ་བའི་ཆེན་པོ་ལ། །བཙལ་དང་བསྒྲུབ་པར་གང་འདོད་པ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་ཁུ་ར་འཇོམས། །འདུ་ཤེས་ཆུང་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཉེ་རིང་རྣམ་པ་མི་ཤེས་ལྟར། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དམན་གྱུར་པས། །ཡང་དག་བལྟ་བ་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཡང་དག་དོན་ལྡན་མཁས་པ་ཡིས། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོར་བ་ཡང་། །མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །སྲིད་པ་ སྒྱུ་མ་མིང་ཙམ་གྲགས། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་ཡིས། །རྫས་ཀྱི་རྣམ་པ་གྱི་ན་ལ། །སྲིད་པ་གསུམ་དུ་སྣང་འགྱུར་ཡང་། །སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་དག་པའི་ཞིང་། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གནས་ཆེན་ཡང་། །མཚན་མ་བྱང་ཆུབ་ཞི་བས་འདུལ་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྒྱུ་མའི་ཚུལ། །སྒྱུ་མས་སྦྱོར་བའི་གནས་ཆེན་ཡིན། །དབྱིངས་ཉིད་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ལ། །དག་པའི་དུས་འདོད་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །སྔོན་དུ་མ་ཧེ་མ་མཐོང་བས། །འོ་མའི་མངར་བ་འདོད་གྱུར་ན། །ནུ་མ་བཞག་ནས་རྭ་ལ་འཇོ། །ཆོས་ཉིད་ཐེག་པ་མ་མཐོང་བས། །དུས་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་སྨིན་དུས་ལ་བལྟས་པ་ན། །དུས་དེར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་འདི། །མ་བྲལ་སྨོན་པ་སྤྱོད་པས་ན། །སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་རྒྱལ་བས་ཀྱང་། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་པ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་མཚན་མེད་འདི། །ཐེག་དམན་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པས། །རྨི་ལམ་དག་ན་ནོར་རྙེད་ཀྱང་། །དེ་ལ་དབང་བའི་དངོས་པོ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲ་བའི་དམ་པ་ལ་བཏུད་དེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་གང་། ཐ་ཚིག་ཇི་ལྟར་ལགས། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉོན་ཅིག་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཁྱད་མེད་ཕྱིར། །གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱི་མེད། །ཟབ་མོ་མི་གནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་གནས། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་སོང་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ལ་རྗེས་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ། །བརྗོད་དང་མི་བརྗོད་མཐའ་དབུས་མེད། །གཉིས་མེད་དོན་དམ་སྒྲོས་བྲལ་ཡིན། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ། །སྨྲ་བསམ་ཡུལ་མེད་དག་པའི་ཕྱིར། །སྒྲོ་བཏགས་ ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད། །ཕྱི་ནང་རྩོལ་བ་བདག་མེད་ཞི་བ་སྟེ། །དབྱིངས་ལ་ཐོབ་པའི་བསམ་པ་ངང་གིས་ཞི། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ཉིད་ནང་། །ཟབ་མོ་བྱང་ཆུབ་ཕྲ་མོ་རྟོག་ཡུལ་མེད། །འདི་དག་མཉམ་ཞིང་སྲེད་པ་མིང་ཙམ་སྟེ། །ཟབ་མོའི་ཆ་ཤས་རྟོག་ཡུལ་མེད། །ཁམས་གསུམ་དག་ཏུ་གྲགས་པ་ཡང་། །སྲིད་པ་མིང་ཙམ་ལོག་པའི་སྟོབས། །ཟིན་པའི་དགོངས་པ་བཀོད་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་ཏིང་འཛིན་བཅིངས་པ་སྟེ། །དེ་བས་ཏིང་འཛིན་མཉམ་དང་བྲལ། །ཐ་ཚིག་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་ཡང་། །འབྱུང་ཆེན་ལྔ་ལ་ཐ་ཚིག་ཕྱི་དང་ནང་། །རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་བཞིན་གནས། །ཟབ་མོ་ཁྱད་པར་ཐ་ཚིག་སྟོང་། །བདེར་གཤེགས་སེམས་ཅན་ངང་གཅིག་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་ཞི། །དུས་གསུམ་དེ་དང་མི་བྲལ་བས། །བླང་དང་དོར་བ་བྱ་མེད་ཕྱིར། །ཐ་ཚིག་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ལ། །ཐ་ཚིག་འདོགས་པ་བལྟ་བ་དམན། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་རྫས་བཞག་ཀྱང་། །དེ་ལ་ཆགས་པའི་གནས་མེད་ལྟར། །ཡང་དག་དམ་པ་ཞི་བ་ལ། །ཐ་ཚིག་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡང་། །དེ་ལ་ཐ་ཚིག་ཐོགས་མེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ལུང་སྟོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས། སེམས་དཔའ་དམ་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དབྱིངས་ལ་དབང་བའི་དོན་ནི་གང་། །མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་དོན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་དམ་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉོན་ཅིག་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་རྣམས། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །མི་རྩོལ་
Chinese
三时为一无差别，诸时恒常皆空故。先前无有，其后无有，本来即无有，法界乃是同时存在。法身遍布故为一，法身犹如虚空。无二法身乃是庄严，以大庄严而遍布一切故。于大之中，自性安住于伟大。如是伟大之自性，于一切万有之中，皆有差别存在。如是说。出自《续部之王大菩提心大教诫经》。乃是大之体性品第十四。 其后，眷属们请问：大菩萨，法性是远离一切希愿的，为何还要寻觅呢？说法之圣者开示道：谛听，聚集的眷属们，对于自性伟大之大者，想要寻觅和修持，犹如孩童摧毁自己的阴茎。以微小意识之自性，如不识远近之别，如是见解低下者，不能见到真实之见。真实具义之智者，于三有之中，一切作为，仅是如幻显现，三有 幻象仅是名称。那又是如何呢？犹如幻术师，于物的形相上，于三有中显现，然三有之事物并不存在。三界无余清净之刹土，转轮王之大处，亦是藉由寂静菩提之相来调伏之处。转轮王乃是幻象之相，以幻象来行持之大处。于法界自性本自圆满之中，欲求清净之时乃是错谬。先前未见母牦牛，若欲求牛奶之甜美，舍弃乳房而吮吸角。未见法性之乘，因此时乃是错谬之故。若观待于异熟之时，于彼时并不会生起。因此，此法性空性，若以不离之希愿来行持，空性自性任运成就。如导师胜者亦如是，宣说了空性之自性。如是空性无相，小乘之辈不能领悟，于梦中寻获财物，然对其并无支配之事物。如是说。出自《续部之王大
English
The three times are one, without difference, because all times are always empty. There is no before, no after, no beginning. The realm of Dharma exists all at once. Because the Dharmakaya pervades, it is one. The Dharmakaya is like the sky. The non-dual Dharmakaya is an adornment, because the great adornment pervades all. In the great, the nature abides as greatness. Thus, even the nature of greatness exists with distinction in all things. So it is said. From the Great King of Tantras, the Great Exhortation Sutra of the Mind of Enlightenment. The fourteenth chapter, Essence of Greatness. Then, the assembly asked: Great Bodhisattva, the nature of Dharma is free from all wishes, why should we seek it? The Holy Speaker replied: Listen, assembly of gatherings, for the great one of great nature, whoever desires to seek and accomplish, is like a child destroying his own genitals. With the nature of small consciousness, like not knowing the difference between near and far, thus, with inferior views, one will not see the true view. A wise person with true meaning, in the three realms, all actions are merely illusory appearances, the three realms Illusion is just a name. And how is that? Just as a magician, in the appearance of things, appears in the three realms, but the things of the three realms do not exist. The pure lands without remainder in the three realms, even the great place of the Wheel-Turning King, is a place to be tamed by the aspect of peaceful enlightenment. The Wheel-Turning King is an illusory form, a great place to act with illusion. In the realm of Dharma, which is inherently complete, desiring a time of purity is a mistake. Having not seen a female yak before, if one desires the sweetness of milk, one abandons the udder and sucks on the horn. Not having seen the vehicle of Dharma nature, therefore that time is a mistake. If one looks to the time of fruition, it will not arise at that time. Therefore, this emptiness of Dharma nature, if practiced with inseparable wishes, the nature of emptiness is spontaneously accomplished. Just as the Teacher, the Victorious One, also spoke of the nature of emptiness. Just as this emptiness is without characteristics, it is not understood by those of the lesser vehicle. Even if one finds wealth in dreams, one has no dominion over it. So it is said. From the Great King of Tantras,
Chinese
《大方广菩萨藏经》中，远离愿望之品第十五。 之后，眷属众等向善说者顶礼，如此请问：甚深之法性为何？究竟之语如何？ 之后，大菩萨开示道：谛听，大集会之众！ 因其与真如无别，一而无一切相。 甚深无住普贤行，瑜伽安住虚空鸟道。 纵然已行于虚空中，然于彼处亦不见其迹。 于未生未成之精要中，有说与无说，无边无中。 无二之胜义，离言诠。 于未生未成之精要中，言说思虑皆不可得，因其清净。 妄加分别，诸法何在？ 内外勤作，无我寂静。 于法界中获得，念头自然寂灭。 内外二者，外即是内。 甚深菩提，微细不可思议。 此等平等，贪爱唯是名言。 甚深之分，不可思议。 三界之中，亦有名声。 有为唯是名言，颠倒之力。 执著之意，乃是造作。 如幻三摩地，乃是束缚。 因此，三摩地离平等。 究竟之语，显现之相亦是如此。 五大种之究竟语，有内外之分。 自性蕴界，如其所住。 甚深差别，究竟语空性。 善逝有情，本性唯一。 蕴、界、处等，如法王般寂灭。 三时与彼不离，故无取舍之行。 究竟语无有名称。 如是于法性清净中，施加究竟语，乃是低下之见。 纵然于虚空中置放事物，然于彼处亦无执著之处。 于真实殊胜寂静中，施加究竟语之名称，然于彼处究竟语无碍转变。 如是说。 大乘经王《大方广菩萨藏经》中，授记品第十六。 之后，聚集于彼之眷属众等，向殊胜菩萨如此请问：于法界中自在之义为何？不需寻觅自然圆满之义又是如何？ 之后，殊胜菩萨开示道：谛听，聚集之眷属众！ 诸法平等性，自然圆满，无需勤作。
English
From the Great Extensive Sutra of the Essence of Enlightenment, the fifteenth chapter, which is the chapter on being free from aspirations. Then, the assembly of attendants bowed to the noble speaker and requested, saying: What is the profound nature of reality? What is the ultimate word? Then, the Great Bodhisattva declared: Listen, great assembly! Because it is no different from Suchness, it is one and devoid of all forms. Profound, non-abiding, all-good conduct, the yogi dwells on the path of birds in the sky. Even though one has gone into the sky, no trace of it can be seen there. In the essence of the unborn and uncreated, there is speech and non-speech, without beginning or end. The ultimate truth of non-duality is free from elaboration. In the essence of the unborn and uncreated, speech and thought are unattainable because it is pure. Where do fabricated dharmas exist? Inner and outer efforts are selfless and peaceful. Having attained the sphere, thoughts naturally subside. Both inner and outer, the outer is the inner itself. Profound enlightenment, subtle and beyond the realm of thought. These are equal, and craving is merely a name. The profound part is beyond the realm of thought. Even what is known in the three realms is merely a name for existence, the power of reversal. The grasped intention is a construct. The samadhi of illusion is a bond. Therefore, samadhi is separate from equality. The ultimate word also arises in various forms. The ultimate word for the five great elements has inner and outer aspects. One's own nature, aggregates, and elements abide as they are. Profound distinction, the ultimate word is emptiness. Because the Sugata and sentient beings are of one nature, the aggregates, elements, and sense bases are pacified like a Dharma King. Because the three times are inseparable from that, there is no action of accepting or rejecting. The ultimate word has no name. Likewise, in the purity of the nature of reality, to impose an ultimate word is a low view. Even if one places an object in the sky, there is no place of attachment to it. In the true, noble, and peaceful state, even the name of the ultimate word is imposed, but there the ultimate word changes without obstruction. Thus he spoke. From the Great King of Tantras, the Great Extensive Sutra of the Essence of Enlightenment, the sixteenth chapter, which is the chapter on prophecy. Then, the assembly gathered there requested the noble Bodhisattva, saying: What is the meaning of being in control of the sphere? What is the meaning of spontaneously perfecting without seeking? Then, the noble Bodhisattva declared: Listen, assembly of attendants! All dharmas are spontaneously perfected in equality, without effort.