Tibetan
ཉིད་ལས་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དེས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་ལས་བྱུང་། །བྱ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་བཙལ་བར་བྱ་བ་མིན། །རྩོལ་བར་བྱེད་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་བར་དཀའ། །བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་བཙལ་བཞག་པས་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་མཉམ་པའི་ཚུལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །མ་ཉམས་ངང་བཞག་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་བཙལ་ན། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་རྩལ་ཅན་གྱིས། །ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་ག་ལ་དགོངས། །ཇི་ལྟར་མིག་གི་དབང་པོས་ཀྱང་། །དབང་པོ་རང་ཐད་ག་ལ་མཐོང་། །དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཟབ་མོ་ཡང་། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་མི་འབྱུང་། །མཚན་མའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ། །མཚན་མའི་ཡུལ་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་དཀའ་ཟབ་མོའི་དོན། །མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མི་དམིགས་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ངང་། །དེ་ཕྱིར་གསང་བ་དམ་པ་ཡིན། །མི་དམིགས་ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོ་འདི། །རྣ་དབང་གཞན་ལས་ཐོས་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཐོས་རྒྱུ་མེད། །དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང་། །དེ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཆོས་ཉིད་དམ་པ་བརྗོད་མེད་ལ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ། །བྱིས་པ་བླུན་རྨོངས་མི་ཤེས་པས། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་གནས་འདོད་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་རྩོལ་མེད་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་རྣམས་ངམ་པར་གྱུར་ཏེ། །ཨེ་མ་ཧོ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དམ་པའི་མཆོག །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱབས་མཛད་པ། །ཇི་ལྟར་ནད་པ་གདུངས་པ་ལ། །ཇི་བཞིན་སྨན་པ་དོན་ལྡན་གྱིས། །ནད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པར། །སྨན་དཔྱད་གཉེན་པོ་བཏང་བ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །འཁོར་བ་དག་ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་བཤད། །དག་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཨ་ལ་ལ། ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། བཙལ་བ་མེད་པའི་ལེའུ་ སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གང་ལགས། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ། །དངོས་པོར་བརྗོད་པ་བལྟ་བ་དམན། །དཔེར་ན་དམུས་ལོང་འཐིབས་པ་ཡིས། །བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་མི་མཐོང་། །ཇི་ལྟར་གཟུང་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིས། །དོན་ཉིད་མཐོང་བ
Chinese
从自身而生。 如此这般，由分别念的相， 随即从自身而生。 无为的法性， 诸法如虚空的法性， 不应于其中寻觅。 若勤作则成痛苦， 轮回之海难以超越。 无可寻觅的法性， 不寻觅安住即是修习。 法性如实平等的体性， 无有对境故普贤。 不加改变，自然安住即是修习。 于此于彼若寻觅， 彼亦由具才之人， 如何以自身思自身？ 犹如眼之根， 如何能见根自身？ 如是甚深真实亦， 不从彼生如是彼。 远离一切相之分别， 相之境皆不可说。 他人难以领悟的甚深义， 乃极秘密之法性， 无所缘，自性空性之状态。 是故乃是殊胜秘密。 此无所缘甚深法界， 不会从他人的耳根听闻。 是故法性无有可听闻。 如是舌之根亦， 于彼无有可说之微尘许。 于不可说之胜妙法性， 凡欲言说者， 乃是孩童愚昧无知， 犹如欲居于虚空。 是故无勤修习。 如是说。 之后眷属皆默然。 唉玛吙！大菩萨，殊胜之圣者， 大悲救护者。 犹如痛苦之病者， 如是具义之医师， 对于是何种疾病， 施予医药对治。 犹如对于轮回之痛苦， 为了轮回者而宣说解脱。 大清净 阿阿啦啦！ 如是祈请。 大乘经之王《大圆满菩提心根本续》中， 无寻觅之品， 第五品。 。 之后聚集于彼处之眷属们， 向菩提心金刚如是祈请： 大菩萨，菩提心之义是何等？ 众生之痛苦是何等？ 之后大菩萨开示： 对于心之法性空性， 视为实有之言说是低劣的见解。 譬如盲人被黑暗遮蔽， 不能见应见之境。 犹如能取所取之分别念， 不能见真实之义。
English
Arises from itself. Likewise, by the characteristic of conceptualization, Immediately arises from itself. The nature of non-action, The nature of all phenomena, like the sky, Should not be sought therein. If one strives, it is suffering, The ocean of samsara is difficult to cross. The nature that cannot be sought, By leaving it unsought, is meditation. The nature of equality as it is, Without an object, is Samantabhadra. Without alteration, naturally abiding is meditation. If one seeks in this and that, Even that, by a skilled person, How can one think of oneself by oneself? Just as the power of the eye, How can it see its own power? Likewise, the profound truth also, From that, that does not arise like that. Free from all conceptualizations of characteristics, The realms of characteristics are inexpressible. The profound meaning difficult for others to realize, Is the supremely secret nature, Unfocused, the state of emptiness of self-nature. Therefore, it is a supreme secret. This unfocused, profound Dharmadhatu, Will not be heard from the ears of others. Therefore, the nature has nothing to be heard. Likewise, the power of the tongue also, In that, there is not even a speck to be spoken. In the inexpressible, supreme nature, Whoever desires to speak, Is like a child, foolish and ignorant, Wanting to dwell in the sky. Therefore, it is effortless meditation. Thus it was said. Then the retinue became silent. Emaho! Great Bodhisattva, supreme holy one, Great compassionate protector. Just as a suffering patient, Likewise, a meaningful doctor, For whatever kind of disease it is, Administers medicine as a remedy. Just as for the suffering of samsara, For the sake of sentient beings, liberation is taught. Great purity, A a la la! Thus they prayed. From the great king of tantras, the sutra of the Great Perfection of the Essence of Bodhicitta, The chapter on not seeking, The fifth chapter. Then, those assembled there, Spoke thus to Bodhicitta Vajra: Great Bodhisattva, what is the meaning of Bodhicitta? What is the suffering of beings? Then the Great Bodhisattva spoke: For the emptiness of the nature of mind, To speak of it as substantial is a low view. For example, a blind person obscured by darkness, Cannot see the object to be seen. Just as the conceptualization of grasping and being grasped, Cannot see the true meaning.
Tibetan
ར་ག་ལ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་གང་ཡིན་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པས། །རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་རྣམ་པར་འགྱུས། །རྟོག་པའི་རྣམ་པས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲིབས། །བསྒྲིབས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཡིན། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྲིབ་མ་ཡིས། །སྣང་བ་གསལ་བ་བསྒྲིབས་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་དམ་པ་ཞི་བ་ཡང་། །གཟུང་འཛིན་དབང་གིས་བསྒྲིབས་པ་ཡིན། །བདེ་སྡུག་འཁོར་བ་རྩེད་མོ་འདྲ། །བདེ་སྡུག་འཁོར་བར་བྱིས་པས་མཐོང་། །འཁོར་བ་རྟོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །ཀུན་ཏུ་ཆུབ་པས་རྣམ་པར་རོལ། །བདག་མེད་བདག་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །གཉིས་མེད་དག་པས་བདེ་གནས་པས། །དེ་ལ་བསྐྱོད་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་མཉམ་པར་གནས། །ཞི་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་ཟླ་མཛེས་ལྟར། །ཉི་མའི་ཟེར་ལྟར་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བའི་མགོན། །ཐུགས་རྗེའི་ངང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །གསོལ་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ། འཁོར་ཚོགས་མི་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའི་ཞལ་དུ།སེང་གེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འཁོར་བའི་ལས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་དོན། །རྒྱལ་བ་དཔའ་བོས་བཤད་དུ་གསོལ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཅང་མི་གསུང་བར་མཉམ་པའི་ངང་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ་བཏུད་དེ། །དེ་ནས་སེམས་དཔས་བཀའ་སྩལ་པ། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོང་པ་སྟེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ལས་སུ་བརྟགས། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མཚུངས་པ་ལ། །ལས་སོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཀུན་བཟང་བྱང་ཆུབ་མཚུངས་པར་གནས། །ལས་དེས་ཅི་ཕྱིར་འགྲོ་མི་འཁོལ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱིས་འཁོལ་འགྱུར་ན། །དག་པའི་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ཏེ། །ལས་ཉིད་བསྟན་པ་ག་ལ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་འགྱུར་ན། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞི་བའི་ངང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རྡོ་རྗེའི་དོན། །མི་གནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་འདྲ། །ཡེ་གྲུབ་མ་ཡིན་སྙིང་པོའི་དོན། །མ་སྐྱེས་པས་ན་
Chinese
染污转变。 所有众生皆为菩提。 众生之苦乃菩提心。 因未证悟菩提自性， 生起粗细分别之念。 分别之念障蔽菩提。 因障蔽而有种种痛苦。 譬如世间之阴影， 遮蔽光明之显现。 如是，寂静之圣者， 亦为能取所取所蔽。 乐与苦，轮回如游戏。 乐与苦之轮回，孩童所见。 了悟轮回即菩提， 通达一切而得自在。 无我之体性，自然圆满。 无二清净而安乐， 于其中，虽无动摇， 然如虚空般平等安住。 乃大寂静之自性。 如是说。 唉玛吙！如虚空之皓月， 如日光般遍照一切。 大悲怙主，众生之怙， 于大悲中，我等皈依。 祈请！ 大乘经之王，大菩提心经中，离言之第六品。 其后，菩提心金刚等，以及不败等眷属众，以狮子之姿，瞻仰世尊一切智之主，如是请问：轮回之业为何？轮回与涅槃之义为何？祈请胜者勇士开示。 其后，世尊一切智之主，未发一语，安住于平等舍中。其后，聚集之眷属众向菩提心金刚请教。其后，心续者开示道：业之差别为空性，以颠倒想执着为业。然彼非真实存在，于无差别之平等性中，妄念分别而立业之名。普贤菩提本平等，业何能系缚众生？若业能系缚，又何来清净自性？烦恼即菩提之自性，业又如何能显现？若为业所支配，离念寂静之状态，自生本智便不复存在。因即无生金刚之义，不住无生之自性，因即金刚犹如缘。非本有之实义，因无生故
English
Defilement transforms. Whatever beings are, are Bodhi. The suffering of beings is the Bodhi mind. Because the nature of Bodhi is not realized, Subtle and coarse thoughts arise. The forms of thought obscure Bodhi. Obscured, there are various sufferings. For example, the shadow of the world, Obscures the clarity of appearance. Likewise, even the noble peaceful one, Is obscured by the power of grasping and being grasped. Pleasure and pain, samsara is like a game. Pleasure and pain in samsara are seen by children. Understanding samsara is Bodhi, Fully understanding, one enjoys freedom. The selflessness of self is naturally complete. Being in bliss with non-dual purity, In that, though there is no movement, It remains equally like the expanse of the sky. It is the nature of great peace. Thus it was said. Emaho! Like the beautiful moon in the center of the sky, Like the rays of the sun, it pervades all. Great Compassionate Protector, protector of beings, In the state of great compassion, we take refuge. We pray! From the Great King of Tantras, the Great Sutra of the Mind of Bodhi, the Sixth Chapter, which is beyond expression. Then, Bodhicitta Vajra and others, along with the retinue of the invincible and others, gazed at the face of the Lord, the Master of All Wisdom, with the gaze of a lion, and spoke as follows: "What are the actions of samsara like? What is the meaning of samsara and nirvana? Please, Victorious Hero, explain." Then, the Lord, the Master of All Wisdom, remained silent, abiding in a state of equanimity. Then, the assembled retinue turned to Bodhicitta Vajra and asked. Then, the Mind-Being spoke: "The distinctions of actions are emptiness; they are conceived as actions through perverted views. But that is not real; in equality without any distinction, the name 'action' is falsely imputed. All-Good Bodhi abides equally; why does action not bind beings? If action were to bind, where would pure nature be? Afflictions are the nature of Bodhi; how could action be shown? If one were to be controlled by action, the state of peace, free from thought, the self-born wisdom would not exist. Cause itself is the meaning of unborn Vajra; the non-abiding, unborn nature is like cause itself, Vajra is like a condition. It is not primordially established, the meaning of essence; because it is unborn."