Tibetan
་འདྲེལ་པ་རྣམ་གསུངས་པ། །མ་རིག་ལ་སོགས་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །འདི་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ་དང་འགག་པར་འབྱུང་ཅེས་པ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ངོ་བོར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་མེད་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །ཅི་ཕྱིར་རྟེན་འདྲེལ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྣང་། །དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་དག་ལས། །མི་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་མཐོང་ཕྱིར། །དེ་དག་དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོག་པར་སེམས་ཉིད་ནི། །དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང་། །ཇི་ལྟར་བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་རྨི་ལམ་ན། །བུ་ཕོ་སྐྱེས་ནས་དགར་འགྱུར་ཤི་ནས་མི་དགར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འདྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མེད། །གཟུང་འཛིན་མེད་ཕྱིར་དངོས་བྲལ་ཏེ། །སྐྱེ་འཆི་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད་ཅིང་རྟག་ཆད་མེད། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་དང་གྲོལ་ཕྱིར། །དེས་ ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་དུ་མངོན། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་སྨོན་ལམ་མི་སྩོལ་ཏེ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྣམས་ནི་ག་ལ་སྩོལ། །འདི་ནི་ངང་དང་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལས་མ་བརྟེན་མྱ་ངན་འདས་པ་མཐོང་ནས་བདེ་བ་མཆོག་དང་ལྡན། །གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམ་ཡང་མ་འབྲལ་ཏེ། །སེམས་ཉམས་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་མིན། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལུས་བརྟེན་ལ། །ལུས་དང་འབྱུང་བ་ཐ་དད་མིན་པ་ལྟར། །ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །སྤྱོད་ཡུལ་མེད་དང་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། །ཕྱོགས་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་འདི་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ། །བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲ་འཕྲུལ་ལ་སྣང་། །དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་དམིགས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་ངང་གིས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ལ་ནི་མི་དམིགས་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་རྡོ་རྗེ་གནས་མེད་ཕྱིར་ན་མཉམ་པར་གནས། །རང་བཞིན་འདྲ་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཞི་བ་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་དང
Chinese
讲述缘起之理。 无明等一切缘起之法， 此乃缘起之理，生灭之法。 为显示无明等各自之体性， 如词之种子般，无中不能生无，无因无果。 为何缘起显现于一切有情？ 因彼等无自性。 为使不知者见此， 彼等执着事物，于因果生起分别之心。 彼即显现为能取所取之因缘。 如少女之梦中， 生子后喜悦，死后不喜悦。 故说一切法如梦。 故缘起无自性， 无此二者故，无生灭。 无能取所取故，离事物。 无生无死故，无自他，无死殁迁转，无常断。 为解脱此佛陀之智慧， 故无迷乱，显现为涅槃。 故如来不作祈愿， 往昔之祈愿又于何处作？ 此乃自性与本体之大自在， 不依于他，见涅槃而具足胜乐。 刹那亦不离于处所， 心虽衰变，然非无。 如诸大种依于身， 身与大种不异。 阿赖耶之习气无有差别故， 以非真实之分别所生故，习气非有。 无有行境，无有阿赖耶，亦无有诸识。 无有方所故，无有对境与处所，识如何生？ 故此心超越有无之边，离一与多。 无有如来菩提故，彼之神变如幻术般显现。 如是清净之智慧乃极善之因， 亦于法界自性而缘，并推测其生起。 法性自性成佛之智慧，不缘于法界胜义，乃胜者之身。 法界清净，金刚无处所故，平等安住。 自性相似转变，法性空性寂灭，金刚无为法。
English
Explaining the principle of dependent origination. All phenomena of dependent origination, such as ignorance, All of this is the way of dependent origination, the phenomena of arising and ceasing. To show the nature of each of ignorance and so on, Like the seed of a word, nothing comes from nothing, there is no cause and effect. Why does dependent origination appear to all sentient beings? Because they are without self-nature. To make the ignorant see this, They cling to things and give rise to discriminating minds about cause and effect. That is what appears as the cause and condition of the apprehended and the apprehender. Like in the dream of a young girl, She is happy when a son is born, and unhappy when he dies. Therefore, it is said that all phenomena are like dreams. Therefore, dependent origination is without self-nature, Because these two do not exist, there is no arising and ceasing. Because there is no apprehended or apprehender, it is devoid of things. Because there is no birth or death, there is no self or other, no dying and transference, no permanence or annihilation. To liberate this Buddha's wisdom, Therefore, there is no confusion, and it appears as nirvana. Therefore, the Tathagata does not make prayers, Where else would past prayers be made? This is the great self-mastery of nature and essence, Not relying on others, seeing nirvana and possessing supreme bliss. Never separating from the place for an instant, Although the mind decays, it is not non-existent. Just as the elements rely on the body, The body and the elements are not different. Because the habits of the alaya are not different, Because they are produced by unreal discrimination, habits do not exist. There is no object of action, no alaya, and no consciousness. Because there are no directions, there is no object or place, how does consciousness arise? Therefore, this mind transcends the extremes of existence and non-existence, and is separate from one and many. Because there is no Sugata enlightenment, his magical powers appear like illusions. Likewise, pure wisdom is the cause of great virtue, And it also focuses on the nature of the dharmadhatu and speculates about its arising. The wisdom of the Buddha, the nature of reality, does not focus on the supreme dharmadhatu, but is the body of the Victorious One. The dharmadhatu is pure, and because the vajra has no place, it abides equally. The nature is similar and changes, the nature of reality is emptiness and peace, the vajra is unconditioned.
Tibetan
་ལྡན། །ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པས་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མེད། །དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །ཤིང་རྟ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བཟུང་སྟེ། །དེ་ལ་བརྟགས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ག་ལ་ཡོད། །ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གནས། །སེམས་ཅན་ཟབ་མོ་བཏང་ནས་སྐྱེ་འགག་རྣམ་བྲལ་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་འདས་པ་བདེ་གནས་ཞི་བའི་ངང་། །བསོད་ནམས་མང་འཕེལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་ ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། རྣམ་རྟོག་ཞི་བར་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་དཔའ་དམ་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། ཚིག་ཆད་སོང་། སེམས་དཔའ་དམ་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གཏེར་གྱི་མཛོད། །མི་རྟོག་ཞེན་ཆགས་མཉམ་ཉིད་ངང་དུ་ཞི། །གཟུང་འཛིན་རྟོག་བྲལ་ཞི་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་བླང་དོར་མེད། །དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་འགག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །གཉིས་མེད་བསམ་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་དང་ཐ་སྙད་བྲལ་ལ་སོགས། །ཡང་དག་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་དོན་དམ་མེད་ཅིང་ཀུན་སྒྲིབ་མེད། །གཞན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་འདི་འདྲའི་དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་དཀའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཟབ་མོ་མོས་པས་རྙེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དཔེར་ན་ཇི་ལྟར་ལ་ལ་ཆུ་འདོད་སྐམ་སར་ཁྲོན་པ་བརྐོས་ཀྱང་ཕྱི་ཕྱིར་ཆུ་ནི་རབ་ཏུ་དཀོན། །དེ་ལྟར་བྱིས་པས་དོན་ཉིད་མི་ཤེས་པས། །དོན་འདི་མི་ཤེས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རྙེད་པར་དཀོན། །དོན་དམ་ཚུལ་གྱིས་ལམ་འདི་ཉིད་ནི་འདི་འདྲ་ཅེས་པའང་ཀུན་སྒྲིབ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་ཡོད་མེད་ཆོས་ནི་གང་ལའང་སྤོང་ཞིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བསྒོམ་པ་ལས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་མེད་ཕྱིར་སོམ་ཉི་མེད་ལ་དམ་པར་བལྟ་བ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཟབ་མོ་ཡེ་ཤེས་འདིས་ནི་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །དཔེར་ན་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་གྱིས། །ནད་པའི་ཚོགས་ནི་གདུངས་པར་མཐོང་བ་ལ། །སྨན་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ནས་ནད་རྣམས་ཞི་བྱེད་ལྟར། །དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ལྟར་སྣང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངང་གིས་ཞི། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་རྣམས་དག་གྱུར་ན། །དེ་ཕྱིར་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་དམིགས་སུ་
Chinese
ལྡན། །法界金刚顶，彼等无方故，极净无刹那。清净之善根，无影像故，世间智慧有不转。如幻术士，造车生男妇女种种相，依彼而观，色之实物何处有？法界甚深无犹豫，安住菩提义。舍弃甚深有情，远离生灭，无上之涅槃，安乐住于寂静之状态。福德增长，此殊胜菩提， 成为一切众生之境。如是说。大乘经之王《菩提心大论经》中，寂静分别之品第三十三。 །།之后，聚集于彼处之众，向圣者菩萨如是祈请。 词已尽。圣者菩萨如是开示。 超越三界，功德珍宝之宝藏。 无分别执着，寂灭于平等性之状态。 为断除能取所取分别故。 是故菩提无相，无取舍。 以彼义之方式，胜义之名相，无生灭与平等性。 无二离思，空性法界，离言语与名相等。 真实之教法，彼等皆无胜义，亦无一切障碍。 舍弃其他一切，如此之义极难得故。 真实甚深，以信求得亦极难。 例如，如有人欲求水，于旱地掘井，然越向后则水越稀少。 如是孩童不解其义。 不解此义故，难得佛之智慧。 以胜义之方式，此道亦是如此，亦是一切障碍。 无论有无疑惑之法，皆不舍弃，亦不住留。 从禅定中，无有法界故，无犹豫，亦无视为殊胜。 甚深佛之智慧，以此舍弃一切贪欲。 例如，药王具足一切功德。 见诸病者受苦。 如是调合种种药物，平息诸病。 如有无之显现，如来自然寂灭。 有与无之边皆清净。 是故名为中观，
English
Ldan. The vajra peak of the Dharmadhatu, because they are without direction, is perfectly pure and without an instant. The pure roots of virtue, without images, the wisdom of the world does not change. Just as a magician takes on various forms of chariots, men, and women, and upon examining them, where is the reality of form? The profound Dharmadhatu is without doubt and abides in the meaning of enlightenment. Having abandoned profound sentient beings, free from arising and ceasing, the unsurpassed Nirvana, abiding in bliss in a state of peace. May this supreme enlightenment, which increases merit, become the realm of all beings. Thus it is said. From the Great King of Tantras, the Sutra of the Great Discourse on the Mind of Enlightenment, the thirty-third chapter, which is the chapter on pacifying conceptualization. །། Then, those assembled there requested the noble Bodhisattva as follows. The words are finished. The noble Bodhisattva spoke thus: Transcending the three realms, the treasury of precious qualities. Without conceptualization or attachment, it is pacified in the state of equality. For the sake of pacifying the duality of grasper and grasped. Therefore, enlightenment is without characteristics, without acceptance or rejection. In the manner of that meaning, the names of ultimate reality, without arising or ceasing, and with equality. Non-duality, beyond thought, emptiness, the Dharmadhatu, beyond words and names, and so on. All those true teachings are without ultimate reality and without any obscurations. Having abandoned all else, such a meaning is extremely difficult to obtain. Truly profound, it is extremely difficult to attain through faith. For example, just as someone desiring water digs a well in a dry land, but the further they dig, the scarcer the water becomes. Likewise, children do not understand the meaning itself. Because they do not understand this meaning, it is difficult to attain the wisdom of the Buddha. In the manner of ultimate reality, this path itself, saying "it is like this," is also an obscuration. Whatever Dharma there is, whether with doubt or without, one neither abandons nor remains in it. Because there is no Dharmadhatu from meditation, there is no doubt, nor is there seeing as supreme. The profound wisdom of the Buddha, with this, all craving is abandoned. For example, the king of medicine, possessing all qualities. Seeing the assembly of the sick suffering. Likewise, mixing various medicines, pacifying the illnesses. Like the appearance of existence and non-existence, the Tathagata is naturally pacified. When the extremes of existence and non-existence are purified. Therefore, it is called Madhyamaka,