English
Whatever you understand yourself, if you don't think that what is and is not contradicts, then, abiding in this inconceivable profound place, the body seems to be and seems not to be, and searching cannot find the profound state. The nature of the Dharmadhatu is the supreme emptiness. Although it appears as the difference of lineages, those that appear as the realm of children are: consciousness is mainly Vajrasattva, feeling is Ratnasambhava, perception is the realm of infinite appearance, action (samskara) is Amoghasiddhi, who can eat ghosts, and form is Vairochana. All the lineages and peaceful and wrathful manifestations, the Dharmakaya is of one taste, and the wise show that the benefit of beings is equal. Unfocused children are not proficient, and see Dharma and non-Dharma. In the great equality of emptiness, it is wrong to mistakenly think of the Victorious Ones as five lineages. There is no conceptualization in Dharmata, therefore, those are all mistakes. Explaining separately by means is also one meaning. The Dharmadhatu speculation takes abandoning obscurations to be limitless. Realizing enlightenment, Samadhi's root of virtue is supreme. Wisdom corresponds to the sky, the state of peaceful mind. When the supreme one manifests, the Dharmakaya is immaculate like the sky. Here, the three bodies become the most supreme Dharmadhatu, the Vajra Peak is supreme, unconditioned. Non-conceptual wisdom Dharmadhatu, that is also itself. Here, any realization can be seen as it is. From the peaceful purity, all virtues arise without remainder.
Tibetan
གྲུབ་སྟོང་པའི་དངོས། །དེ་མེད་མི་འབྱུང་དེ་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ་ཉིད་དོ། །རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ཟབ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །དེ་ཉིད་ཅི་འདྲར་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འགྱུར། །རྡོ་རྗེ་དེ་རྟོགས་བསྒྲུབ་པ་བཅའ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་དམ་པ་སྟེ། །ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །འདི་ནི་ཟབ་མོ་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་དག །ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཟབ། །བསྟན་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ། །སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ཞི་བ་ལ། །མཚན་མའི་ཏིང་འཛིན་བཅུག་པས་ནོར། །གནས་དང་ཞི་བ་སྟོང་པ་ལ། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། །བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཕོ་བྲང་ངོ་། །ཨེ་མ་ཧོ་ཨེ་མ་ཡ་མཚན་དག་པའི་གཞི། །ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་བརྗོད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །གཞན་དང་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་ལ། །བྱིས་པ་ལྟ་དམན་ཡོད་པར་འདོད། །དེ་ནི་ཡོད་ པ་མིན་པའི་ཕྱིར། །བརྗོད་པ་མཐའ་དག་དོན་འདིར་བལྟ། །ཞི་བ་ཆོས་དབྱིངས་གཞན་ནས་མི་བཙལ་ཏེ། །མངོན་དང་མི་མངོན་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་། །དཔེར་ན་དབུ་བ་རྡོས་དག་ཆུ་བོས་ཁྱེར་མཐོང་ན། །དེ་ལ་དངོས་མ་མཐོང་བ་ལྟར། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྟོགས་པ། །རྒྱུ་ནི་དངོས་བྲལ་དམ་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་ཚད་མ་བཞག་ན་བློ་ཡིས་འཛིན་བྱེད་དོ། །མི་ཤེས་པ་དག་ཀུན་འདུས་ནས། །དག་པའི་དོན་ལ་ཅི་བལྟས་ཀྱང་། །དག་པ་དེ་ཉིད་ག་ལ་མཐོང་། །རྟོགས་མཐའ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དཔྱད་མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཚད་མ་གང་། །དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་རྟོག་པ་རྣམས། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པའི་ལམ་འདིར་མི་དགོས་སོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱས་ན། །འོད་བྱེད་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་དག །མཉམ་ཐུགས་ཞི་བར་གྱུར་ཅིང་ཤིན་ཏུ་གནས། །རྟག་པར་མི་གཡོ་གྱུར་ཅིང་མི་འགུལ་ཏེ། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་གཡེང་བ་མི་མངའ་ལ། །དེ་ནི་ངང་གིས་ཟག་པ་མེད་ལ་གནས། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་མཉམ། །དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་དག །ཐུགས་བརྩེས་རྟག་ཏུ་འདི་མཚར་ཏེ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བསླང་དག་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པ། །ད
Chinese
成就空性的事物。没有它就不会产生，因此为了法。那是解脱至上的道路。解脱寂静深奥菩提心。因此金刚萨埵法性普贤。那应该如何禅修呢？了悟那金刚，誓愿修持。那金刚即是真实神圣的。微细且难以理解，伟大的圣者之路。这是深奥的，非思，胜于思。如何难以考察且极其深奥？难以示现且脱离言说的词语。空性神圣寂静中。置入相的禅定则错谬。于处所和寂静空性中。处于虚空界中央。是诸佛的宫殿。唉玛吙，唉玛，奇妙清净之基。因言语无法表达，脱离言说。虽然不是他人和孩童的行境。因此法性无实。孩童视其为低下而认为存在。那是不存在的缘故。一切言说都指向这个意义。寂静法界不从他处寻觅。显现和不显现的一切法。那些全部自性空。譬如见到水泡被冰雹击打又被水流带走。就像没有见到真实的事物一样。显现等因的事物。那也是了悟世界成立的究竟。因是无实神圣的。那即是分别念的因果行境。如果设立量，则心识会执取。一切不了解的人聚集在一起。无论如何看待清净的意义。也无法见到那清净。因为没有了悟的边际。没有考察的边际，如果没有心要，那又是什么量？因此瑜伽士处于深奥的法性中。因此世间的名言分别念。不需要在这瑜伽士神圣的道路上。完全清净的自性将增长广大。如果完全圆满了这智慧。光明的主尊将完全清净。平等心寂静且极其安住。恒常不动摇且不摇晃。于彼处从无散乱。那是自然无漏而安住。乐和苦寂静平等。善妙世间明灯清净。以慈悲心恒常赞叹此。以清净策励一切有情。无上佛陀智慧。
English
The reality of achieving emptiness. Without it, nothing arises, therefore for the sake of the Dharma. That is the supreme path of liberation. Liberation, peaceful, profound Bodhicitta. Therefore, Vajrasattva, the Dharmata Samantabhadra. How should one meditate on that? Realizing that Vajra, vow to practice. That Vajra is truly sacred. Subtle and difficult to understand, the path of the great sage. This is profound, non-conceptual, superior to thought. How difficult to examine and extremely profound? Difficult to show and free from the words of expression. In the sacred, peaceful emptiness. Placing the Samadhi of characteristics is a mistake. In the place and peaceful emptiness. Residing in the center of the sphere of space. It is the palace of all the Sugatas. Emaho, ema, the basis of wonderful purity. Because words cannot express it, it is free from expression. Although it is not the realm of others and children. Therefore, Dharmata is devoid of reality. Children consider it inferior and think it exists. That is because it does not exist. All expressions point to this meaning. Peaceful Dharmadhatu is not sought from elsewhere. All phenomena, manifest and unmanifest. All of those are empty in nature. For example, if you see a bubble being hit by hail and carried away by the water. Just as one does not see the real thing. The objects of cause, such as manifestation. That is also realizing the ultimate establishment of the world. The cause is the sacred devoid of reality. That is the realm of cause and effect of conceptualization. If a measure is established, the mind will grasp. All those who do not understand gather together. No matter how one looks at the meaning of purity. One cannot see that purity. Because there is no end to realization. There is no end to examination, and if there is no essence, what is the measure? Therefore, the yogi is in the profound Dharmata. Therefore, worldly terms and concepts. They are not needed on this sacred path of the yogi. The completely pure nature will grow and expand. If this wisdom is completely perfected. The main source of light will be completely pure. Equal mind is peaceful and extremely abiding. Always unmoving and not shaking. There is never any distraction there. That is naturally stainless and abides. Happiness and suffering are equally peaceful. Virtuous, the lamp of the world is pure. With compassion, always admire this. With purity, encourage all beings. The unsurpassed wisdom of the Buddha.
Tibetan
གའ་ཞིང་བདེ་བར་རབ་ཏུ་བརྙེས། །དེ་ལྟར་དམ་པ་ཞི་བ་བརྙེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མཐའ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ལོ་རྒྱུས་དག་ལས་ལམ་འདིར་བརྟག་པར་བྱ། །བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་དངོས་པོ་མཚན་མར་བཟུང་། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་སྣང་ཕྱི་ནང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །མི་ཤེས་བྱིས་པས་གཉིས་མཐོང་ཕྱིར། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས། །དཔེར་ན་བྱིས་པ་མི་གནད་འཁྲུལ་པ་ཡིས། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་བལ་གྱི་འཁོར་ལོ་ འབྱུང་བ་དང་། །གཟུགས་རྣམས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ལྟར། །འཛིན་པ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོར་མཐོང་ཞིང་བཟུང་། །གཟུང་འཛིན་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་འཁྲུལ། །རང་གི་རྟོག་པས་མོས་པ་དེ་བཞིན་གཟུང་བ་མེད་འགྱུར་ན། །དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་རྟོགས་དགྲ་བཅོམ་འདྲ་བར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས། །མ་རྟོགས་ལྟ་དམན་བྱིས་པ་དང་། །ཐེག་རྫོགས་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་རིགས། །དེ་དག་དུས་དགྲས་འཇོམས་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་གཉེན་ལམ་དེས་འཁྲུལ་མངོན་པར་འགྱུར། །དུས་ལས་བདེ་སྡུག་ག་ལ་འབྱུང་། །གཞན་ནས་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མར་རུང་ན་ནི། །ཕྱི་མ་ཆོས་སུ་བཟུང་བས་དངོས་པོ་ཞི་འགྱུར་ག་ལ་ཡོད། །དེ་དག་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས་ཞི་བ་ག་ལ་རྟོག །དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་པས་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་སུ་ལའང་དགོས་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དོན་དེ་དབང་པོས་རྟོགས་གྱུར་ན། །བསྒྲུབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དེ་དག་མི་དགོས་ཕྱིར། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྟོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། །བསམ་གཏན་ཡན་ལག་དམ་པ་ལྡན་རྣམས་དང་། །ཡོན་ཏན་ཞི་བ་དམ་པ་གསུངས་པ་ཀུན། །དེ་ཀུན་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་རམ། །ལམ་དེ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་བསྟན་ཅིང་དེ་ཡི་རྟོག་མེད་འགྱུར། །དབང་པོ་ཤེས་པས་མི་ཐར་ཏེ། །མིག་མཐོང་ཅན་འདྲ་ལྟ་དམན་མཚུངས། །དོན་དམ་རྟོགས་ཤིང་ཟབ་མོ་ཡང་། །འཁྲུལ་པ་དག་གིས་ཡོངས་མི་ཤེས། །འཁྲུལ་པ་དག་ལས་དངོས་འདི་བྱུང་། །འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བྱུང་། །མ་རིག་པ་སོགས་བཅིངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། །སྡུག་བསྔལ་འགའ་ཡང་མི་འཇིལ་ཕྱིར། །རྣམ་རིག་ཤེས་དེས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བའི་གནས། །དེ་ཕྱིར་དོན་ཉིད་མ་མཐོང་བས། །དེས་ན་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་འཁྲུལ། །དེ་ལྟར་མུན་པར་མངོན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །རྟོགས་པ་དངོས་སུ་བདེན་པ་ཆེ་ལས་ཉམས། །ཀྱི་ཧུད་བྱིས་པ་འདི་དག་ཐམ
Chinese
获得了极大的安乐。为了获得如此寂静的圣者之境，应当从各种事物的因缘历史中考察这条道路。考察的特征在于蕴、界和处。凡夫将事物执着为实有。众生心中显现的内外之法，因无知的孩童见二元之故，执着为能取和所取。譬如孩童因错认目标，在虚空中见到棉絮的轮转出现，明明没有色相却见为有。六根如何见物并执取呢？如此考察能所取并非真实，乃是错觉。若随自己的分别念而信受，则所取便会消失。那些了悟事物本无自性，如阿罗汉般解脱的道理，未悟的劣见孩童与圆满乘之间，差别就在于此。这些会被时间之敌摧毁，痛苦的亲友之道会显现错觉。快乐和痛苦怎会从时间中产生？若从他处，从诸处之门生起的觉识是可信的，那么以外道之法为依，事物又怎能寂灭？他们又怎能从诸处之门了悟寂灭？若那些是可信的，那么圣道对谁也不需要了。因此，若以感官了悟真义，也就不需要修持和精进了。通达空性之法，领悟于心，以及具备禅定支分的圣者，所有宣说的寂静功德，难道都是孩童的行境吗？此道被宣说为解脱道，并且能使妄念止息。感官之识不能解脱，如同眼见者一般，与劣见者无异。即使证悟了胜义谛，甚深之理，也会被错觉所蒙蔽。从此错觉中产生了事物，依靠此而产生了一切事物。存在着被无明等束缚的痛苦，痛苦也无法消灭。识能生起烦恼之处。因此，没有见到实义。因此，众生所见皆是错觉。如是，胜者说，显现于黑暗中。那么，因错觉之力，会如何显现呢？从真实证悟中退失。唉，这些孩童啊！
English
Great bliss is fully attained. In order to attain such a peaceful state of the noble ones, one should examine this path from the history of the causes of all things. The characteristic of examination lies in the aggregates, elements, and sources. Ordinary beings grasp things as real entities. This dharma, appearing outwardly and inwardly in the minds of all beings, is grasped as the grasper and the grasped because ignorant children see duality. For example, just as a child mistakes the target and sees a cotton wheel appearing in the sky, and sees forms as existing even though they do not exist. How do the six senses see and grasp things as real? Such an examination of the grasper and the grasped is not real, but an illusion. If one believes according to one's own conceptualization, then the grasped will disappear. Those who realize that things have no inherent existence, like arhats, will be liberated. The difference between ignorant children with inferior views and the complete vehicle lies in this. These are destroyed by the enemy of time, and the path of painful relatives reveals illusions. How can happiness and suffering arise from time? If the consciousness arising from the gates of the sources elsewhere is reliable, then how can things be pacified by grasping external doctrines as dharma? How can they realize peace through the gates of the sources? If those are reliable, then the noble path is not needed by anyone. Therefore, if the meaning is understood by the senses, then there is no need for practice and diligence. Understanding the dharma of emptiness, comprehending it in the heart, and those who possess the noble limbs of meditation, all the peaceful qualities that are spoken of, are all those the realm of children? This path is taught as the path of liberation, and it makes thoughts cease. Sensory knowledge does not liberate, like those who see with their eyes, they are the same as those with inferior views. Even if the ultimate truth is realized, the profound meaning is not fully understood by illusions. From these illusions, things arise, and relying on this, all things arise. There is suffering bound by ignorance, etc., and suffering cannot be destroyed. The place where consciousness arises from afflictions. Therefore, since the true meaning is not seen. Therefore, what beings see is an illusion. Thus, the Victorious Ones say, it appears in darkness. So, how does it appear due to the power of illusion? It deteriorates from the great truth of realization. Alas, these children!