Tibetan
ས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ལྷ་འཁྲུལ་སྣང་གི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གཉིས་པའོ།། །།སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རྣམ་པ་དགུར་བྱུང་བས། །བལྟ་བསྒོམ་འབྲས་བུ་གོལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཆོས་སྐུ་འགག་ མེད་རིག་གསལ་འོད་དུ་ཤར། །འོད་དུ་སྣང་བའི་ཡན་ལག་རང་ལ་གསལ། །ཕྱི་ཡི་རྒྱུ་བ་རྣམ་གསུམ་ཡུལ་ལ་གཞལ། །ནང་གི་རྒྱུ་བ་རྣམ་གསུམ་སེམས་ལ་འཇལ། །གསང་བའི་རྒྱུ་བ་རྣམ་གསུམ་བལྟ་བསྒོམ་དག་ལ་འཇལ། །ཕྱི་ཡི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེས། །མ་བཅོས་སོ་མར་རང་སྣང་བས། །དང་པོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དེས། །རིག་མ་སྐྱེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རིག་པ་སྐྱེས་པ་ཡིད་ཡིན་ཏེ། །རིག་པ་རིག་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན། །དང་པོ་ཅི་ཡིན་སྙམ་པ་དང་། །བར་དུ་ཡིན་མིན་སྙམ་པ་དང་། །ཐོག་མར་ཡིན་གདེང་ཤེས་པ་ཡིས། །སོ་མའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིས་བསྒྲིབས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་སྙིང་པོ་ལ། །བྱས་པའི་བློ་ཡི་སྣང་བར་བྱུང་། །འདུས་བྱས་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན། །ནང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་དེ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་འཛིན་མེད་པས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བཟུང་ནས་ནི། །སེམས་ལ་ཡིན་མིན་རྣམ་གསུམ་འབྱུང་། །གཟུང་བ་རང་གི་སེམས་ཉིད་བསྒྲིབས། །གསང་བའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་འགག་པ་མེད། །མ་བཅོས་པ་ཡི་སྙིང་པོ་ལ། །བལྟར་མེད་བལྟས་ན་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ། །བསྒོམ་མེད་བསྒོམ་ན་རྟོག་པ་ཡིན། །གསང་བའི་རྒྱུ་བས་བསྒྲིབས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བསྒྲིབས་ལུགས་རྣམ་གསུམ་ལ། །སྣང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང་། །ཆོས་སྐུ་རིག་པ་མི་གནས་པས། །སྣང་ཉིད་སྣོད་གཉིས་ཀྱང་ལྟ་བུར་སྣང་བ་བྱུང་། །རིག་པ་དེ་ཉིད་མ་གཡོས་པས། །བདེར་གཤེགས་ཡེ་ཤེས་སེམས་སུ་བྱུང་། །རིག་པ་དེ་ཉིད་གཡོས་པ་ཡིས། །འགྲོ་དྲུག་བག་ཆགས་སེམས་སུ་བྱུང་། །ཕྱི་ཡི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །ནང་གི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །གསང་བའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །ཆོས་སྐུ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དེ། །ཡོད་པ་མ་མཐོང་སྟོར་བ་ཚོར། །སྟོར་བར་ཚོར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་ཚེ་དབུ་མ་ཉིད་དུ་གནས། །ཐར་པའི་ལམ་སྟོར་ཉིད་དུ་གནས། །མུན་པས་འཐིབས་པ་ཉིད་དུ་གནས། །སྐྱབས་མེད་མགོན་དང་བྲལ་བར་གནས། །འཁོར་བའི་ཆུ་བོས་ཁྱེར་བར་གནས། ། ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་ཟིན། །རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་སྐུ་རང་སྒྲིབ་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གསུམ་པའོ།། །།སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཆོས་སྐུ་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་དེ། །རིག་པ་གདངས་གསལ་དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བྱུང་སྟེ། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ལས་ངེས་པའི་དོན་བྱུང་ངོ་། །ལོངས་སྐུ་དག་ལས་དྲང་བའི་དོན་བྱུང་ངོ་། །སྤྲུལ་སྐུ་དག་ལས་བཀྲི་བའི་དོན་བྱུང་ངོ་། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་ལས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་སྐྱེས་པས། །རིག་པའི་བྱིན་རླབས་ཆེན་པོ་ལས། །བདེར་གཤེགས་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོར་བྱུང་། །དེ་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་སྐྱེས་པས། །ཆོས་སྐུ་སྒོ་མོ་མང་པོར་གསུངས། །ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ། །དེ་ཡི་གདུལ་བྱ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་མང་པོར་བྱུང་བ་ཡིན། །སྣང་ཚུལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བྱུང་། །བཀྲི་དང་དྲང་དང་ངེས་པའི་དོན། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན། །རིམ་པར་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་རོལ། །རྫོགས་ཆེན་ངེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །དོན་ལ་གཅིག་ལས་མེད་པ་ལས། །ཐ་དད་དུ་མར་བྱུང་བ་དེ། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་བྱིན་རླབས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་བཞི་པའོ།། །།སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །ལུས་གང་འཁྲུལ་པ་རིམ་གྱིས་བཟློག་པས་ན། །སེམས་དེའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལ། །སེམས་དེ་གཞག་པའི་ཐབས་དང་སེམས་དེ་བཅོས་པའི་ཐབས། །སེམས་དེ་ཟིན་པའི་རྟགས་དང་སེམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཇི་ལྟ་བུ། ། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། །སེམས་ཉིད་མི་རྟོག་སྟོང་པར་གནས་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པར་གནས་པ་དང་། །སེམས་སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སྟོང་པ་དེ་ཡང་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པར་རིག་པ་དེ། །ཡིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོར་བྱུང་བས་ན། །རིག་པ་དེ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་མེད་པས། །སྟོང་པ་དེ་ཡི་ངང་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དག་པ་སེམས་འཛིན་ན། །རང་རིག་རང་མིང་མེད་པ་ལ། །སྐད་ཅིག་རིག་པ་རང་གསལ་དེ། །སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གཏང་བར། །སེང་
Chinese
萨波钦波续中，神变显现品第四十二。 摄持秘密主金刚萨埵者，对导师之导师普贤王如来，以意之运行生起九种相，观修果迷失是怎样的？导师之导师普贤王如来，对摄持秘密主金刚萨埵，法身无灭觉明光中显现。显现于光之支分自明了，外之运行三种衡量于境，内之运行三种衡量于心，秘密之运行三种衡量于观修等。外之大法身，不作本然自显现，最初自明智慧者，觉未生是智慧，觉已生是意，觉即是觉生。最初想是什么，中间想是或不是，首先是确信知晓，以本然之法性遮蔽。于不作之精要上，生起所作之智的显现，是积聚之大法性。内之菩提心性者，明而无念无执取，于心上执持为菩提心后，于心上生起是、非三种。所取遮蔽自心性。秘密之大法身，自性清净无有灭。于不作之精要上，无可看若看则是意之境，无可修若修则是分别念，被秘密之运行所遮蔽。如是遮蔽之三种方式上，生起三种相。法身觉性不住留，显现自性二者也如是显现。觉性彼者未动摇，成为善逝智慧心，觉性彼者动摇，成为六道习气心。外之三种遮蔽和，内之三种遮蔽和，秘密之三种遮蔽，法身如意宝，未见存在而觉知失去，以觉知失去之自性，彼时安住于中观性，解脱道安住于失去性，安住于黑暗所笼罩，安住于无怙主与怙主分离，安住于被轮回之水所冲走。 被可怜痛苦所控制，是自秘密以方便断除。大宝广大之
English
From the Great Sapa Tantra, Chapter Forty-Two on the Manifestation of Divine Illusion. That Vajrasattva, the Secret Lord of Gathering, to the Teacher of Teachers, Samantabhadra, the Primordial Buddha, with the movement of mind arising in nine aspects, how is the view, meditation, and result strayed? That Samantabhadra, the Teacher of Teachers, to Vajrasattva, the Secret Lord of Gathering, the Dharmakaya, unceasing, dawns as clear light. The branch of appearance in light is self-evident. The three movements of the outer are measured on the object. The three movements of the inner are measured on the mind. The three movements of the secret are measured on view and meditation. That great outer Dharmakaya, unmade, naturally self-appearing, the first self-awareness, that wisdom, unarisen awareness is wisdom. Arisen awareness is mind, awareness is the arising of awareness. The first thought of what it is, the middle thought of whether it is or is not, the initial certainty of knowing, obscures the natural Dharma. On the essence of the unmade, the appearance of the made mind arises, which is the great Dharma of accumulation. The inner nature of Bodhicitta, clear, non-conceptual, without grasping, holding it as Bodhicitta in the mind, three aspects of yes, no, arise in the mind. Grasping obscures one's own mind nature. That great secret Dharmakaya, its nature is completely pure, without cessation. On the essence of the unmade, there is nothing to see, but if seen, it is the object of the mind. There is nothing to meditate on, but if meditated, it is conceptual thought. It is obscured by the secret movement. In this way, on the three ways of obscuration, three kinds of appearances arise. Because the Dharmakaya awareness does not abide, the appearance of both container and contents also appears as such. Because that awareness itself does not move, it becomes the Sugata's wisdom mind. Because that awareness itself moves, it becomes the habitual mind of the six realms. The three outer obscurations, the three inner obscurations, and the three secret obscurations, that Dharmakaya wish-fulfilling jewel, not seeing its existence, feels its loss. By the nature of feeling the loss, at that time, it abides in the nature of the Middle Way. The path of liberation abides in the nature of loss. It abides in being obscured by darkness. It abides in being without refuge, separated from the protector. It abides in being carried away by the river of Samsara. Overwhelmed by wretched suffering, it is self-secret, severed by skillful means. The great expanding precious...
Chinese
续部中说，法身自隐之品，第四十三品。 摄持秘密主金刚萨埵，向导师之导师普贤王如来，请问自生大智慧，八万四千法蕴是如何产生的？ 导师之导师普贤王如来，向摄持秘密主金刚萨埵，开示从法身所生的智慧明觉，从明觉光明显耀的加持力中，显现法身、报身、化身三身。 从法身本身生起决定的意义，从报身生起引导的意义，从化身生起调伏的意义。 从自生大 法身中，生起自生智慧明觉，从明觉的巨大加持力中，显现为善逝三身的自性。 从那慈悲力的涌现中，宣说了法身众多门径。 为了八万四千烦恼，出现了八万四千众多的所化有情。 显现为十二部经典，引导、正直和决定的意义，汇集为三种形态。 依次展示，周遍享用，完整大圆满唯一确定地展示。 从意义上来说，本无一物，却显现为众多不同，这是自生法身的加持。 珍宝增长广大续部中，开示如何生起教法的章节，第四十四品。 摄持秘密主金刚萨埵，向导师之导师普贤王如来请教，身体的错乱如何次第遣除，心之自性如何安住，安住心的方法和调伏心的方法，以及掌握心的征象和心之垢染清净的方式是怎样的？ 导师之导师普贤王如来，向摄持秘密主金刚萨埵开示，心性安住于无分别空性中，心性安住于法身空性中，心、心性、智慧明觉空性，以智慧空性来认知，在意识的最初刹那生起时，明觉与空性二者无别，应当安住于空性之中。 以心来执持清净的智慧，在无有自知自名之时，刹那明觉自显现，不要放过第二个刹那，如狮
English
From the Tantra: The Chapter on the Self-Hidden Dharmakaya, the Forty-third Chapter. The one who gathers, the secret lord Vajrasattva, To the teacher of teachers, Samantabhadra, How did the great self-born wisdom, And the eighty-four thousand collections of Dharma, Come about? The teacher of teachers, Samantabhadra, To the one who gathers, the secret lord Vajrasattva, That wisdom awareness arising from the Dharmakaya, From the blessings of that clear radiance of awareness, The Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya arose. From the Dharmakaya itself, the definitive meaning arose, From the Sambhogakaya, the guiding meaning arose, From the Nirmanakaya, the taming meaning arose. From the great self-born Dharmakaya, The self-born wisdom awareness arose, From the great blessings of awareness, The Sugata's three bodies arose as essence. From the force of that compassion arising, The Dharmakaya was spoken of in many ways. For the eighty-four thousand afflictions, There arose eighty-four thousand Many beings to be tamed. The appearance of the twelve branches of scripture arose. The meaning of taming, guiding, and definitive, Is gathered into three aspects. The gradual teachings are fully enjoyed, The Great Perfection is taught as one certainty. From the fact that there is nothing but one meaning, That it arises as many different things, Is the blessing of the self-born Dharmakaya. From the Great Expanding Jewel Tantra: The Chapter on How the Teachings Arose, the Forty-fourth Chapter. The one who gathers, the secret lord Vajrasattva, To the teacher of teachers, Samantabhadra, Since whatever confusion of the body is gradually reversed, How does the nature of that mind abide? The means of placing that mind, the means of correcting that mind, The signs of grasping that mind, and how the obscurations of that mind are purified? The teacher of teachers, Samantabhadra, To the one who gathers, the secret lord Vajrasattva, When the mind itself abides in non-conceptual emptiness, And the mind itself abides in the emptiness of the Dharmakaya, That mind, the very nature of mind, the emptiness of wisdom awareness, That which knows the emptiness of wisdom, When it arises in the first instant of mind, Since that awareness and emptiness are inseparable, One should rest in the state of that emptiness. If the mind holds the pure wisdom with the mind, When there is no self-knowing, no self-name, That self-luminous instant awareness, Without letting go in the second instant, Like a lion