Tibetan
།རྣམ་པར་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན། །དངོས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མེད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་སྐྲ་ཟླ་ལ་སོགས་མེད་མཐོང་བཞིན། །ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རྟོགས། །དེ་རྟོགས་པ་ནི་བལྟ་བ་ཡིན། །དེ་བསྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཙམ་བལྟ་བ་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་གཅིག་པའོ།། །།སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་། །འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་རྟོགས་པའི་བལྟ་བ་དང་། །དེ་ཡི་ཉམས་དང་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་གང་། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཆེན་པོ་ལས། །ཡན་ལག་སྣ་ཚོགས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ལས། །ཆོས་སྐུ་མ་མཐོང་སྟོང་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་། །ཡན་ལག་སྟོང་པ་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་མཐོང་། །མཐོང་བ་དེ་ཡིས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་བྱས། །ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་སྟོང་པར་མཐོང་བ་དང་། །བློ་ཡིས་མཐོང་བའི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གཉིས། །འདྲ་མཐུན་རིགས་མཐུན་འདྲ་བ་འདུས་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་བྱས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཡིས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཕྱི་ཉིད་སྟོང་པས་ནང་གི་ཡུལ་ལས་འདས། །ནང་ཉིད་སྟོང་པས་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་ལས་འདས། །མཐའ་དབུས་མེད་པར་སྟོང་པ་ཆེན་པོར་རྟོགས། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པས། །རང་བྱུང་ གདོད་ནས་དག་པ་ཆེན་པོ་དེས། །བསམ་དུ་མེད་དེ་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་གནས་པ་སྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་ལས་ཡེངས་པ་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟ་བ་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་གཉིས་པའོ།། །།སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །བྱང་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། །འདྲ་གཞི་རྟོགས་པའི་ཚད་ཉིད་དང་། །ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་གང་། །སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་ལས། །འགག་མེད་རྩལ་རྣམས་ཅིར་
Chinese
所有这些显现，并非真实存在，无有之本身即是显现。譬如见毛发之月等本不存在之物。内外一切皆于心中了悟，了悟此即是见。修持此即是修，行持此即是行。菩萨获得恒常之大果。于《宝积大经》中，心识之见，错觉之品第三十一。 摄集秘密主金刚萨埵，向导师之导师普贤王如来，请问菩萨错觉之因，错觉之所依，了悟之见，以及彼之体验与行持之果为何？导师之导师普贤王如来，向摄集秘密主金刚萨埵开示：从离戏论之大法身中，从种种支分空性之本身中，不见法身，而见大空性。以支分空性之本身，见一切法皆离戏论。见彼即成错觉之因。见法身支分之空性，与以智慧所见之大空性二者，相似、同类、相同之聚合，即成菩萨错觉之所依。以了悟一切法皆空性之故，无边无中之空性如是，以外之空性，超越内之境，以内之空性，超越心之了悟，于无边无中而了悟大空性。心之本身空性，以无边无中之故，自生 原始清净之大者，不可思议，超越思议之境。彼之自性安住即是修，不离彼即是行。获得菩萨大果。于《宝积大经》中，菩萨之见，错觉之品第三十二。 摄集秘密主金刚萨埵，向导师之导师普贤王如来，请问菩萨如幻之错觉之因，所依，了悟之量，以及见、行、果为何？导师之导师普贤王如来，向摄集秘密主金刚萨埵开示：从自生法身大者中，无碍之妙力如何
English
All these appearances are not truly existent; the very absence is appearance. For example, like seeing non-existent things such as hair-moon. Understand all outer and inner phenomena as mind. Understanding that is seeing. Meditating on that is meditation. Practicing that is practice. The Bodhisattva obtains the great fruit of continuity. From the Great Jewel Accumulation Sutra, the chapter on the delusion of the view of mind-only is the thirty-first. Then, the secret gatherer Vajrasattva asked the teacher of teachers, Samantabhadra, about the cause of the Bodhisattva's delusion, the basis of delusion, the view of realization, and the result of its experience and practice. The teacher of teachers, Samantabhadra, explained to the secret gatherer Vajrasattva: From the great Dharmakaya free from elaboration, from the very emptiness of various limbs, not seeing the Dharmakaya, but seeing the great emptiness. By the very emptiness of the limbs, all phenomena are seen as free from elaboration. Seeing that becomes the cause of delusion. Seeing the emptiness of the limbs of the Dharmakaya, and the great emptiness seen by wisdom, the aggregation of similarity, homogeneity, and sameness becomes the basis of the Bodhisattva's delusion. Because of realizing that all phenomena are emptiness, the emptiness without beginning or end is such that, the outer emptiness transcends the inner realm, and the inner emptiness transcends the realization of the mind, realizing the great emptiness without beginning or end. The very emptiness of the mind, because of being without beginning or end, self-arising The great primordial purity, inconceivable, transcends the realm of thought. Abiding in its nature is meditation, not straying from it is practice. Obtain the great fruit of the Bodhisattva. From the Great Jewel Accumulation Sutra, the chapter on the delusion of the Bodhisattva's view is the thirty-second. Then, the secret gatherer Vajrasattva asked the teacher of teachers, Samantabhadra, about the cause of the Bodhisattva's illusion-like delusion, the basis, the measure of realization, and what are the view, practice, and result? The teacher of teachers, Samantabhadra, explained to the secret gatherer Vajrasattva: From the great self-arising Dharmakaya, how do the unobstructed energies