Tibetan
་ཡིན་དམིག་ནས་བཟུང་ལ་བཤད། །ཚད་མ་གསུམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དུས་ཀྱི་འབྲུག་དང་སྦྱར་ལ་བཤད། །གླག་མོ་གཟན་ལ་འཇུམས་འདྲ་ཡིས། །གོལ་སྒྲིབ་གདར་ཤ་བཅད་ལ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། བཤད་ཐབས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་གསང་བདག་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་ལགས། གསང་བདག་ཆེན་པོས་གསུངས་པ། སྟོན་པ་སེམས་ཉིད་རྫོགས་ཆེན་ལ། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་རུ་མེད། །དབྱེ་རུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། །གཅིག་མེད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །སྤང་འགེག་སྦྱོང་ཞིང་བགྲོད་པ་དང་། །གཟུང་འཛིན་བླང་དོར་བྱ་བ་དང་། །ལྟ་སྤྱོད་རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱར་མེད་དེ། །ལམ་དང་གཉེན་པོས་བཅོས་མེད་པར། །བྱང་སེམས་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་དུ། །ང་ཡིས་བསྟན་པའི་དོན་འདི་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུང་ཆེན་ཡིན། །མ་གཡོས་ཐིག་ལེ་མཉམ་པ་ཉིད། །མིང་དང་དོན་དང་དཔེ་དང་ནི། །རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་སེལ་ལུགས་སོ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་པས། །སེམས་ལ་བླང་དོར་བྱ་རུ་མེད། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་གཅིག་ཕྱིར། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་ན། །དུས་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གཅིག །འདི་ཡིན་འདི་མིན་ངང་གིས་མེད། །སེམས་ལ་གཟུང་རྐྱེན་མེད་པས་ན། །དོན་ལ་བསྒོམ་དུ་མ་མཆིས་ཏེ། །དེས་ན་འདི་མིན་ངེས་པ་མེད། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །ཏིང་འཛིན་བསམ་པའི་དོན་ལས་འདས། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས། །དེ་ལྟའི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པས་ན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །བྱ་བྱེད་རྩོལ་བསྒྲུབ་མི་མངའ་བས། །བདེ་ཆེན་ཀློང་དུ་ཇི་བཞིན་གནས། །ཡང་དག་འདི་འདྲ་ཞེ་ འདོད་བྱེད། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཉིད་འཁྲུལ། །ད་ལྟ་འདི་འདྲར་བསྒྲོམ་འདོད་པས། །བསྒོམ་ཆགས་ལམ་གྱི་ནད་ཀྱིས་ཟིན། །སྟོན་པའི་ལུང་གི་ཚིག་རྣམས་ལ། །ལམ་དུ་དེ་མཐོང་འཇུག་པ་ནི། །འཁྲུལ་པའི་ལམ་ཞུགས་སྨིག་རྒྱུར་བསྙེག །ཡང་དག་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་མཚོན་དུ་མེད། །ངང་གིས་མི་གཡོ་འགྱུ་བ་བྲལ། །རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ན། །སྲོག་མེད་སྟོན་པའི་ངོ་བོར་བཞུགས། །རང་བཞིན་འཁོར་གྱི་ངོ་བོས་བསྐོར། །གསུང་མེད་བསྟན་པ་རྒྱ་མཚོ་སྒྲོགས། །བྱ་བྲལ་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་བཀོད། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་རང་བཞིན་ཐོ
Chinese
从“是”的眼界开始讲述。 以三量（量，现量，比量）的理由。 与时轮金刚结合讲述。 如老鹰猛扑猎物般。 割断迷惑和障碍来讲述。 如是说。 出自《秘密总续》，讲述方法之第五品。 之后，金刚萨埵向大秘密主请教：实相如何？ 大秘密主说：导师心性大圆满， 本来二者无别平等故， 一个不能分成两个。 不能分的理由是： 无一，无戏论。 断除、遮止、调伏和行进， 能取、所取、取舍之事， 见、行、勤作、修证皆无有， 不由道和对治来改造， 菩提心平等的自性中， 我所开示的这个意义是， 乃菩提萨埵的大教言。 不动明点平等性， 名、义、譬喻以及， 自性、特征、遣除之理。 佛与有情无二故， 心无取舍。 心性大圆满中， 一切任运成就故， 乐与苦，原因唯一故， 若证悟心之精髓菩提心， 时间无先后唯一。 是此非此自然无有。 心无所取之缘故， 于义无有可修， 因此无有定见。 此心之精髓菩提心， 超越禅定思虑之境， 安住于不可言说之状态。 如是心之精髓菩提心， 成为教法之精髓故， 为诸佛所赞叹。 无有能作所作勤作修证， 如其安住于大乐之中。 如此真实渴望。 金刚萨埵，汝已迷谬。 如今欲宣扬如此之见， 为修习执着之道的疾病所困。 导师教言之词句， 若视为道而行之， 乃步入迷途，追逐幻影。 真实之道即是此， 不可用言语文字来表达， 自然不动，远离迁变。 自性法界宫殿中， 安住于无命导师之体性， 为自性眷属之体性所围绕， 无言宣说教法之海， 无为法中安立自性， 平等之王自然获得。
English
Explain starting from the perspective of "is". With the reasoning of the three valid cognitions (perception, inference, and scripture). Explain by combining with the Kalachakra. Like an eagle swooping down on its prey. Explain by cutting through confusion and obscurations. Thus it is said. From the Secret General Tantra, the fifth chapter on the method of explanation. Then, Vajrasattva asked the Great Secret Lord: How is the true nature? The Great Secret Lord said: The teacher's mind itself is the Great Perfection, Because it is originally non-dual and equal, One cannot be divided into two. The reason for not being able to divide is: There is no one, no elaboration. Abandoning, negating, taming, and progressing, The objects of grasping, the act of grasping, the things to be taken and rejected, View, conduct, effort, and accomplishment are all non-existent, Without being altered by paths and antidotes, In the nature of equal Bodhicitta, This meaning that I have taught is, It is the great teaching of the Bodhisattva. The unmoving bindu is equality itself, Name, meaning, metaphor, and, Nature, characteristics, and the way of eliminating. Because Buddha and sentient beings are non-dual, There is no taking or rejecting in the mind. In the Great Perfection of mind itself, Because everything is spontaneously accomplished, Because happiness and suffering have the same cause, If one realizes the essence of the mind, Bodhicitta, Time has no before or after, it is one. This is it, this is not it, naturally there is nothing. Because the mind has no object to grasp, There is nothing to meditate on in meaning, Therefore, there is no fixed view. This essence of mind, Bodhicitta, Transcends the realm of samadhi and thought, It abides in an inexpressible state. Such is the essence of mind, Bodhicitta, Because it has become the essence of the teachings, It is praised by all the Buddhas. There is no agent, no action, no effort, no accomplishment, It abides as it is in the expanse of great bliss. Truly desiring such a thing. Vajrasattva, you are mistaken. Now, wanting to proclaim such a view, You are afflicted by the disease of attachment to meditation. If the words of the teacher's teachings, Are seen as the path and entered into, It is entering a mistaken path, chasing after a mirage. The true path is this, It cannot be expressed by words and letters, Naturally unmoving, free from change. In the palace of the nature of Dharma, It abides in the nature of a lifeless teacher, Surrounded by the nature of the retinue of nature, Silently proclaiming the ocean of teachings, Establishing nature in the unconditioned Dharma, The king of equality is naturally attained.
Tibetan
བ། །ཡེ་ནས་རྩོལ་བསྒྲུབ་ནད་བྲལ་ལ། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་ནད་དང་བྲལ། །རང་གནས་ལྷུན་ལ་ངང་གིས་གནས། །མ་བཅོས་མ་བྱས་རང་ལུགས་གནས། །མཉམ་ཉིད་སྙིང་པོ་ཀུན་གྱི་གཞི། །ངོ་བོ་དངོས་པོ་དང་བྲལ་ལ། །ཕྱོགས་གཅིག་འདི་འདྲར་བཟུང་དུ་མེད། །ཇི་བཞིན་མཉམ་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །ཁ་དོག་འོད་ལྔ་སོ་སོར་གསལ། །ཟེར་རྩལ་ཡན་ལག་ལྔ་འབྱུང་བས། །སྣང་བའི་ཚུལ་ལ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་། །དེ་ལས་འཆར་སྒོ་སོ་སོར་ཤར། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ཤུགས་ལས་བྱུང་། །བག་ཆགས་རྟོག་འཁྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་འདི་ཉིད་ལ། །མ་བཙལ་མ་བསྒོམས་ངང་གིས་ཤར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། གནས་ལུགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས། གསང་བདག་ཆེན་པོ་ལ་ཞུས་པ། གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་གནས་པ་ན། །གསང་བདག་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །ང་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་ཐབས་ཡོད་དམ་མེད། །ཅེས་གསོལ་པས། གསང་བདག་ཆེན་པོས་གསུངས་པ། ཡེ་ནས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལས། །འོད་ལྔའི་སྣང་བ་རང་ཤར་བས། །ཤེས་རབ་མཁའ་ལ་འདེགས་པའི་རླུང་། །འོད་གསལ་སེམས་ཉིད་ངོ་བོར་ཤར། །གཞན་ལ་མ་ལྟོས་ཤུགས་ལས་བྱུང་། །རང་དབང་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་ཤར། །ཞིང་ཁམས་མ་ལུས་བདེ་བར་སྤྱོད། །མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཤར། །མོས་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ མཆོག་གི། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྟོན། །ཡོན་ཏན་སྒོ་མོ་བསམ་མི་ཁྱབ། །རང་རང་གང་འདུལ་ཐབས་སུ་བསྟན། །དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་ལ། །ཐེག་པའི་སྒོ་ཡང་སོ་སོར་བསྟན། །སྐུ་ལྔ་འབྲས་བུ་སོ་སོར་ཐོབ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཆེན་པོ། །མཚོན་དུ་མེད་པས་དམིགས་དང་བྲལ། །ངོས་གཟུང་མེད་པས་འཛིན་སེམས་མེད། །འཛིན་བྲལ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཤུགས་ལས་འཆར། །བརྒྱད་ཁྲིའི་སྒོ་ཡང་སོ་སོར་ཕྱེ། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་འདུས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་གྱི་གཞི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །ཕྱོགས་སུ་མ་བཟུང་རིས་མེད་པ། །འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཛིན་པ་མེད། །གསལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་གསལ། །ཕྱི་ནང་མི་མངའ་མན་ཤེལ་གཟུགས། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་ངོ་མཚར་རྒྱན། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་འོད་ཀྱི་སྐུ། །མདུན་རྒྱབ་མེད་པར་ཐལ་ལེ་བ། །གསལ་བའི་ངང་ལས་རིན་པོ་ཆེ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་མཆོག །དཔག་བསམ་ཤིང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་མ་ཡིན། །སྣང་བ་ལྔ་ཡི་དཀྱི
Chinese
བ། །本来无需勤作即已离病，已作之后亦离勤作之病。自处本然任运而住，不作不整安住自性。平等性乃一切之基，体性远离事物。不可执取为如此这般的一个方面，于如实平等之体性中，五色光芒各自明澈。由光芒能量五支生起，于显现之相次第而生。从中各异之门开启，不由谁作自然而生。习气分别错乱种种生，于此本智自显中，不寻不修任运而显。如是说。出自《秘密总续》，乃开示安住之品第六。之后，金刚萨埵向大秘密主请问：安住如是之安住，大秘密主如何证悟？我等之辈有证悟之法否？如是请问。大秘密主答言：本来自性任运成，五光之显现自生故，智慧虚空升起之风，光明心性本体显。不待他缘自然生，自主智慧之王显。无余刹土安乐行，了知之智慧自性显。信解之意念乃知 胜者，各别示现欲求之果。功德之门不可思议，随顺各自所化而示方便。于各自根器差别，亦各别示现乘之门。五身之果各别得，三时佛陀大法，无可比拟故离所缘，无有对境故无执念。离执之空性智慧，欲求之果自然现。八万之门亦各别开，汇集于无整之自心体性中。菩提心乃一切之基，非是佛陀之外者。不执一方无有偏颇，于欲求之方无有执着。无有明暗之智慧，如日轮般明亮。无有内外曼殊室利童子之身，从中生彼稀有庄严。无有偏颇之光身，无有前后坦然舒展。于明澈之性中生珍宝，乃生欲求之果之殊胜者。如如意树般任运成就，非由他生之法。五光之坛城中。
English
Ba. From the beginning, freedom from the illness of effort and striving; having finished, freedom from the illness of effort. Abiding naturally in its own state, spontaneously present; uncorrected, unmade, abiding in its own way. Equality, the essence, the basis of all. Essence is free from things. Cannot be grasped as being like this or that. In the essence of equality as it is, the five colors of light are distinctly clear. From the arising of the five branches of radiant energy, appearances arise in sequence. From that, various doorways open up. Not made by anyone, it arises spontaneously. Various habits and deluded thoughts are born. In this very self-appearance of wisdom, it dawns spontaneously, without searching or meditating. Thus it is said. From the Secret General Tantra, the sixth chapter, which teaches the abiding nature. Then, Vajrasattva asked the Great Secret Lord: Since the abiding nature abides in that way, how does the Great Secret Lord realize it? Is there a way for us and others to realize it or not? Thus he asked. The Great Secret Lord said: From the beginning, self-existing from its own nature, because the appearance of the five lights arises by itself, the wind that elevates wisdom into space, the essence of luminous mind arises as its nature. Not dependent on others, it arises spontaneously. The king of self-sovereign wisdom arises. Enjoying bliss in all realms without exception, the wisdom of knowing arises as its own nature. The thought of devotion knows the supreme, showing the desired fruits separately. The doors of qualities are inconceivable, showing methods according to what each can tame. For each difference in faculties, the doors of the vehicles are also shown separately. The fruits of the five bodies are obtained separately. The great Dharma of the Buddhas of the three times, because it is incomparable, is free from objects of focus. Because there is no object to grasp, there is no clinging mind. The wisdom of emptiness, free from clinging, the desired fruits arise spontaneously. The eighty thousand doors are also opened separately, gathered into the nature of the uncorrected mind. Bodhicitta is the basis of all, it is none other than the Buddha himself. Not grasping to one side, without bias, there is no clinging to the side of desire. The wisdom without clarity or obscurity is clear like the disc of the sun. Without inside or outside, the form of Manjushri, from which that wonderful ornament arises. The light body without bias, without front or back, is spread out openly. From the state of clarity, jewels arise, the supreme source of the fruits of desire. Spontaneously accomplished like the wish-fulfilling tree, not a Dharma that arises from others. In the center of the five appearances.