Tibetan
རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད།། སྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་དམིགས་མེད་དོན་གྱི་སྒོམ།། སྒོམ རྒྱུ་ཅན་ནི་དམིགས་གཏད་མཚན་མའི་ཆོས།། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། དམིགས་གཏད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་བསྒོམ་དེ།། འོད་གསལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡིན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས ཆེན་པོ་མངོན་གྱུར་པའོ།། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཚད་ནི།། དངོས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ།། རང་བཞིན་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་ལུས་པོ་ཡང།། ངག་ནི་གསོང་པོར་མ་བསླབས་ཆོས་སྐད འོང།། ཡིད་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོགས་རེ་འཆར།། བླ་མའི་མོས་གུས་ལྷག་པར་ཆེ་བ་འོང།། ཉམས་ཀྱི་རྟགས་སུ་རང་ལུས་འོད་དུ་འགྲོ།། རང་གི་སྒྲ་རྣམས་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་འཆར།། སེམས་ནི་འོད་གསལ་གྱུར ནས་ལུས་ནི་སྣང།། ཉམས་སྣང་སྟོང་པ་དོན་ཐོག་གྲོལ་བའི་ཚད།། སྣང་བའི་འཕེལ་ཉམས་དངོས་པོར་མི་སྣང་བར།། འོད་སྣང་འབའ་ཞིག་ངང་དུ་མཐོང་བ་ཚད།། ཅིར་ཡང་འཛིན་མེད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ།། ངོ བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སར་གྲོལ་བར་རྟོགས།། ཉིན་མཚན་མེད་དེ་རྨི་ལམ་དུ་ཟིན་ན།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པར་ཉམས་ཀྱི་ཚད་ལ་ཕེབས།། དེ་ཉིད་བསྐྱུངས་ན་ལོ་གསུམ་ཟག་བཅས་ཀྱི།། ཕུང་པོ་མི་སྣང་ལོངས་སྐུར་སངས རྒྱའོ།། ཚད་ལ་མ་ཕེབས་བར་དོར་གྲོལ་བར་འགྱུར།། ཉམས་སྣང་འཕེལ་འགྲིབ་ཟད་ནས་ཚད་ལ་ཕེབས།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་གསལ་ལོངས་སྐུ་མངོན་གྱུར་པས།། ཆོས་ཉིད་གོ་ཡུལ་མི་འཇོག་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཨེ་མ ཧོ།། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ལ།། གང་ཟག་ཐ་མལ་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་ན།། དེ་ཡི་མན་ངག་ཚིག་ཏུ་སྒྲོག་པ་ནི།། སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ཉམས་སྣང་རང་ཤར་ལ།། དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ཉམས་སུ་མི་ཤེས པར།། ཉམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན་མཚན་མར་གོལ།། མཚན་མར་བཟུང་ན་ཆོས་སུ་བཟུང་ཡང་འཁྲུལ།། ཞེན་པ་ཡོད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས།། སྣང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གྲོལ་བས།། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད དོན་དེ་མ་རྟོགས་ན།། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་རྟག་ཆད་མཐའ་ལ་ཤོར།། སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས་ཀྱང་མ་གྲོལ་བས།། གསལ་སྟོང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་སྒྲིབས།། དེ་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་གཏན་ལ དབབ།། མཐོང་ཉམས་ཚོར་ཉམས་ཤེས་ཉམས་གང་ཤར་ལ།། དེ་ཡི་སྟེང་དུ་མ་ཡེངས་དེ་ཉིད་བསྒོམ།། བསྒོམ་པས་དེ་ཉིད་གཏད་མེད་ཡལ་ནས་འགྲོ།། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ།། འགྲོ་ལ་སེམས རྒྱུད་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས།། སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས།། དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སྟེང་དུ་
Chinese
什么也不要执着。 无所修之禅，乃无所缘之义禅。 有所修之禅，乃有所缘相之法。 非为禅修，乃是能取所取之错觉。 无所缘相之状态中禅修， 乃是光明无执之报身。 自生智慧大圆满显现。 其确定证悟之征相是： 实际之征相，身语意三者， 自性一切皆可见，身体也， 语则坦率，未经学习之佛语来临。 意中现前，神通无碍显现。 对上师之敬信，格外增长。 体验之征相，自身化为光。 自己之声音，如岩石回声般显现。 心成光明，身则显现。 体验显现空性，于意义上解脱之程度。 显现之增减，不显现为实物， 唯见光明之状态为证悟之量。 于任何皆无执着，空性之自性中， 本体自性于自身解脱而了悟。 日夜无别，若于梦中亦能把握， 则于法性空性之体验程度上成就。 若能守护此状态三年，则有漏之， 蕴身不显，成就报身佛果。 未达证悟之量，则于中阴解脱。 体验显现增减耗尽，则达证悟之量。 法性空明，报身显现之故， 法性不立言诠，体验而成就，唉玛吙！ 心之本体本为空性， 普通凡夫若未能了悟此点， 则对此之口诀以言语宣说， 心性空性之体验显现自生， 于法界智慧二者不二之体验不了解， 若于体验上执着，则于相上迷途。 若执着于相，纵然执为佛法亦是错谬。 若有执着，则空性亦成色。 显现不于空性中解脱之故， 显空不二之意义若未能了悟， 则是世俗谛，堕入常断二边。 显现虽知为心，然未解脱之故， 明空自生智慧未见被遮蔽。 为悟彼义，经由禅修而确定。 无论显现见体验、觉受体验、知体验， 于其上不散乱，即修彼。 经由禅修，彼即无执而消逝。 错觉与非错觉，本体一味， 于流逝中，心续未成立二元， 心性不作修饰，安住于自性中， 譬如海市蜃楼之水上
English
Do not cling to anything. The meditation without something to meditate on is the meditation of meaning without an object. The meditation with something to meditate on is the Dharma of an object-oriented characteristic. It is not meditation, but the illusion of grasping and being grasped. Meditating in a state without object-oriented characteristics, is the Sambhogakaya of luminosity without grasping. The great perfection of self-arisen wisdom is manifested. The signs and measures of its definitive realization are: As actual signs, the three of body, speech, and mind, Everything is seen by nature, and the body also, The speech is frank, and unlearned Dharma words come. In the mind, clairvoyance arises without obstruction. The devotion to the Lama becomes especially great. As signs of experience, one's own body turns into light. One's own sounds appear like echoes in the rocks. The mind becomes clear light, and the body appears. The measure of experience, appearance, and emptiness being liberated in meaning. The increase and decrease of appearances do not appear as objects, Seeing only the state of light is the measure. In the nature of emptiness, without clinging to anything, Realizing that the essence itself is liberated in its own place. If there is no difference between day and night, and it is grasped in dreams, Then one reaches the level of experience in the emptiness of Dharmata. If one cherishes this state for three years, then the contaminated, Aggregates will not appear, and one will awaken as the Sambhogakaya. If one has not reached the measure, one will be liberated in the Bardo. Experience and appearance increase and decrease and are exhausted, then one reaches the measure. Because the Dharmata is empty and clear, the Sambhogakaya is manifested, The Dharmata is not established by words, but is accomplished through experience, Emaho! Since the essence of the mind is emptiness, If an ordinary person does not realize this, Then proclaiming the instructions for it in words, The experience of the emptiness of mind itself arises spontaneously, Without understanding the experience of the inseparability of Dharmadhatu and wisdom, If one clings to experience, one goes astray in characteristics. If one clings to characteristics, even if one clings to it as Dharma, it is a mistake. If there is clinging, then even emptiness becomes form. Because appearances are not liberated into emptiness, If one does not realize the meaning of the inseparability of appearance and emptiness, Then it is conventional truth, and one falls into the extremes of permanence and annihilation. Even if one knows appearances as mind, one is not liberated, The clear light of self-arisen wisdom is not seen and is obscured. In order to realize that meaning, it is determined by meditation. Whatever arises, whether it is the experience of seeing, feeling, or knowing, Without being distracted on top of it, meditate on that itself. Through meditation, that itself disappears without clinging. Illusion and non-illusion are of the same essence, Because the mind stream is not established as two in going, By leaving the mind itself uncorrected in its own place, For example, on the water of a mirage
Tibetan
ཕྱིན་པ་ཙམ།། ཆུ་མེད་སྨིག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཡལ་ནས་འགྲོ།། ཆུ་ཡོད་ན་ནི་མེད་པར་མི འགྲོ་བཞིན།། ཉམས་སྣང་འཆར་ཚུལ་དངོས་པོར་ཤར་ན་ཡང།། དེ་ཉིད་རང་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ཙམ།། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་པར་གྲོལ་ནས་འགྲོ།། དངོས་པོ་ཡིན་ན་འཆར་དུ་ག་ལ་བཏུབ།། ཆུ་ཟླ་གསལ བར་སྣང་ཡང་འཛིན་རྒྱུ་མེད།། ཉམས་སྣང་གསལ་ཡང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ།། འཛིན་པ་མེད་པ་གསལ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན།། སྟོང་པ་ཡིན་པས་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་འཆར།། ཤར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པར ཤར།། རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཞིན།། སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་གྲོལ།། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད།། མེད་བཞིན་གསལ་བས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན།། ནམ་མཁའ་མ འགགས་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་ཤར།། ཤར་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ནམ་མཁར་གྲོལ།། དེ་བཞིན་སྣང་བ་འདི་དག་སེམས་ལ་ཤར།། སེམས་ཀྱི་ཀློང་ན་གནས་ཤིང་སེམས་སུ་གྲོལ།། སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་ངོ བོས་སྟོང།། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་འགག་པ་མེད།། འགག་མེད་རྣམ་པར་དག་པ་སེམས་ཉིད་དེ།། དང་པོ་བྱུང་ས་མེད་དེ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང།། བར་དུ་སྐྱེ་ས་མེད་དེ་རྐྱེན་གྱིས་སྟོང།། ཐ་མར་འགག་པ་མེད་དེ་ངོ བོས་སྟོང།། དུག་གསུམ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མཉམ་པས་སྟོང།། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མེད་དེ་ངོ་བོས་སྟོང།། ཐོག་མཐའ་འགྲོ་འོང་མེད་དེ་རང་བཞིན་སྟོང།། སྣང་བ་ངོས་གཟུང་མེད་དེ་མཚན་མས་སྟོང།། སེམས་ལ་ཕྱི ནང་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་སྟོང།། སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་རྟག་ལྟ་སྟོང།། གསལ་ལ་འགག་པ་མེད་པས་ཆད་ལྟ་སྟོང།། མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་སྟོང།། ཕྱོགས་མེད་རྩིས་ལས་འདས་པ གཉིས་ཀས་སྟོང།། ཉེ་སྐྱོན་ཡངས་པ་མེད་པས་གཉེན་པོས་སྟོང།། གདོད་ནས་གྲུབ་པ་མེད་པ་བདག་གིས་སྟོང།། ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟོང་པས་སྟོང།། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ།། སེམས་ཅན་བློ ལ་ཉམས་མྱོང་གསལ་རིག་ཀྱང།། དེ་ལ་མཚན་མའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། འདས་པའི་སྣང་བ་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་འདྲ།། ད་ལྟའི་སྣང་བ་དངོས་མེད་བར་སྣང་འདྲ།། མ་འོངས་སྣང་བ་ཆ་མེད་ཡུལ་དང འདྲ།། དུས་གསུམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་གདོད་མ་ནས།། ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་བྱ།། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོང་པའི་སེམས།། སྐྱེ་འཇིག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མཐའ དབུས་ཕྱོགས་ཆ་བྲལ་བས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། གང་སྟོང་གསལ་འགྲིབ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ཀུན་ཁྱབ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ།།
Chinese
仅仅如此！ 没有水的海市蜃楼，消失而去。 如果有水，就不会不消失。 显现的体验，即使显现为实物， 也仅仅是对它自身进行观察和分析。 没有根基，没有根，解脱为空性而逝。 如果是实物，怎么可能显现呢？ 水中月亮清晰，虚空却无法抓住。 体验清晰，却无法成立能抓住的对境。 没有能抓住的，清晰也是空性。 因为是空性，所以无阻碍地显现一切。 显现也是在空性之中，空性地显现。 自显自解，如水和水波。 显现种种，心性却解脱为空性。 在空性之中，没有实物和相状。 虽然没有，却清晰，所以像虚空一样。 虚空无阻碍，显现云和彩虹。 显现也是在虚空的本性中，解脱于虚空。 同样，这些显现都显现在心中。 存在于心的空间中，解脱于心。 心性什么也没有成立，自性为空。 空性的自性，清晰而没有阻碍。 无阻碍，极清净，即是心性。 最初没有产生之处，因空。 中间没有产生之处，缘空。 最后没有停止之处，自性空。 三毒没有先后，平等而空。 没有形状和颜色，自性空。 没有起始和终结，没有来去，自性空。 显现无法确定，相状空。 心没有内外，能取所取空。 心没有实物，常见空。 清晰而没有阻碍，断见空。 没有边、中、方、分，二者空。 没有方向，超越算计，二者空。 没有亲疏远近，亲疏空。 从未成立，我空。 从来没有变化，空性空。 如此空性之自性中， 众生心中，体验清晰明了， 然而，其中没有丝毫相状的实物。 过去的显现，如虚空中的鸟迹。 现在的显现，如无实物的虚空。 未来的显现，如无分之境。 三时没有生灭，从原始以来， 应当了知本来如是的实相。 三时平等之空性心， 没有生灭变化，所以像虚空。 没有边、中、方、分，所以像虚空。 任何空性，没有清晰和减少，所以像虚空。 普遍存在，无法确定，所以像虚空。
English
Just that! Like a mirage without water, it vanishes and goes. If there is water, it won't not disappear like that. The arising of experiences, even if they appear as real things, Just examining and analyzing them in themselves, They dissolve into emptiness, without foundation or root. If it were a real thing, how could it possibly arise? The moon in water is clear, but the sky cannot be grasped. Experiences are clear, but an object to grasp is not established. Without grasping, it is clear, yet it is emptiness. Because it is emptiness, it arises unceasingly in any way. Even when it arises, it arises emptily within emptiness itself. Self-arising, self-liberating, like water and water waves. Though various things arise, the mind itself dissolves into emptiness. In emptiness itself, there are no things or characteristics. Though there is nothing, it is clear, so it is like the sky. The sky is unceasing, clouds and rainbows arise. Even when they arise, they dissolve into the sky within the nature of the sky. Likewise, these appearances arise in the mind. They abide in the expanse of the mind and dissolve into the mind. The mind itself is not established as anything, empty in essence. The nature of emptiness is clear and without obstruction. Unobstructed, utterly pure, that is the mind itself. In the beginning, there is no place of arising, empty of cause. In the middle, there is no place of birth, empty of condition. In the end, there is no place of cessation, empty of essence. The three poisons are without before or after, equally empty. Without shape or color, empty of essence. Without beginning or end, without going or coming, empty of nature. Appearances cannot be defined, empty of characteristics. The mind has no inside or outside, grasping and being grasped are empty. The mind has no things, the view of permanence is empty. Clear and without obstruction, the view of annihilation is empty. Without edge, center, direction, or part, both are empty. Without direction, beyond calculation, both are empty. Without near or far, relatives are empty. Never established from the beginning, self is empty. Never changing from the beginning, emptiness is empty. Thus, in the nature of emptiness itself, In the minds of sentient beings, experiences are clear and aware, Yet there is not even a particle of characteristic things in it. Past appearances are like bird tracks in the sky. Present appearances are like the insubstantial sky. Future appearances are like an indivisible realm. The three times are without arising or ceasing, from the very beginning, One should know the way things are, as they have always been. The mind of emptiness, equal in the three times, Without birth, death, or change, it is like the sky. Without edge, center, direction, or part, it is like the sky. Whatever is empty, without clarity or diminution, it is like the sky. All-pervading, indefinable, it is like the sky.