Tibetan
་ཐག་བཅད།། མདོར་ན་གདལ་བ་ཆེན་པོའི་ངང།། མཐའ་བྲལ་ཡོངས་གྲོལ་གནད་ལ་གཟིར།། བླང་དོར་ལ་སོགས་བློ་ལས་བསྐྱུང།། བླ་མ་ ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས་རིག་པ་རྟེན་དང་ཕྲལ་ནས་བལྟ་བའི་ལ་ཐག་གཅད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། ལ་ཐག་ཆོད་པའི་དུས་ཉིད ན།། མི་གཙང་རྫས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ།། བདག་ལུས་འབྱུང་བའི་གྲོང་ཁྱེར་བཤིག། ཡེ་ཤེས་ལྷ་རྣམས་དབྱིངས་སུ་སྤར།། དག་པ་བདུད་རྩིར་དམིགས་པས་བསྒྱུར།། ཐུགས་རྗེ་རྩལ་གྱི་དགོངས་པ་ཡིས།། ལྷས་འདོད་ལྷ་ལ མཆོད་བྱས་ཤིང།། འདྲེས་འདོད་འདྲེ་ལ་ལྟོས་མེད་སྦྱིན།། ལེན་ཆགས་རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་ལ།། ཕམ་རྒྱལ་རྩོད་འཐེན་མེད་སེམས་ཀྱིས།། ཡ་ང་ཁུ་འཁྲིགས་སྤངས་ལ་སྦྱིན།། རེ་དང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིས།། གང ལ་སྦྱིན་དང་གང་གིས་སྦྱིན།། གང་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱིས།། འདུ་འཕྲོ་ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་མཐུའི།། དཔུང་དང་བཅས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས།། ཀུན་ཀྱང་བདེན་འབྲས་མཆོག་ལ་རེག། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས།བདག་རྟོག་འཁྲུལ་པའི་གཅེས་འཛིན་བཤིག་ནས་ལྷ་འདྲེའི་འཁྲུལ་ཆ་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གཅིག་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། དེ་ལྟར་དེ་ལ་རབ་བརྩོན་ པ།། བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལྷ།། མི་དང་འདྲེ་རུ་སྣང་ཡང་རུང།། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་མ་ཡིས།། སྐབས་ཚོལ་གླགས་ལྟ་བྱེད་པ་ན།། དེ་དང་དེ་ལ་དམིགས་པ་གཏད།། བདག་དང་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མེད བསྲེ།། བྱམས་སེམས་སྙིང་རྗེའི་རྩལ་གྱིས་བཟུང།། བདེན་མཐོང་ཡང་དག་ཆོས་ལ་གཟུད།། སླར་ཡང་དམིགས་པ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་གྱིས།། གང་ལ་གང་དགོས་ཅི་འདོད་ཀྱི།། རེ་ལྟོས་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་བཏང།། བདག གཞན་རེ་དོགས་ཉེ་རིང་གི།བླང་དོར་འཛིན་པའི་རྟོད་ཕུར་ཕྱུང།། གང་དང་གང་དུ་འབྲེལ་བཅས་པས།། རྣམ་དག་རྒྱལ་བའི་ཞིང་དུ་བསྐྱལ།། རྣམ་གྲོལ་ལེགས་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར།། བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ གདབ།། ལས་འབྲས་དཀར་པོའི་བག་ཆགས་བཞག། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས། བདུད་ངོས་བཟུང་ཞིང་གཉེན་པོ་བྱམས་སྙིང་རྗེས་ཐོག་བརྫིས བཏང་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གཉིས་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་མཆོག། གཏང་གཞག་བྲལ་བའི་གདེང་ཐོབ་ནས།། ཡུལ་ཕྱིར་བལྟས་པས་ཡ་ང་མིན།། བློ་བྲལ་རང་གྲོལ་དབྱིངས་ཉིད ལས།། སྙེམས་མེད་ཡེ་གྲོལ་གཅིག་ཐག་ཆོད།། དགོངས་ཀློང་མཁའ
Chinese
已决断。 总而言之，于广大之中， 于离边、全解脱之要害处精进， 舍弃取舍等念头。 上师、本尊、空行一切之意续虚空广阔中，观照觉性与所依分离，已断绝攀缘之线的章节，即第四十章。ཨྠི+ྀ།།། 断绝攀缘之线之时， 不净物质之蕴聚， 摧毁我身所生之城市， 将智慧本尊们迁往法界， 以观清净甘露而转变， 以大悲力量之意， 以神所欲之神，作供养， 以鬼所欲之鬼，无待而施予， 于取著六道众生， 以无胜败争执之心， 舍弃痛苦吝啬而施予， 以无希求与期待， 何者施予与何者所施， 无论如何施予之方式等， 聚集消散法性谛实之威力， 与军队一同之加持力， 一切皆触及真实果位之殊胜。 上师、本尊、空行一切之意续虚空广阔中，摧毁我执错觉之珍爱，断绝神鬼错乱之章节，即第四十一章。ཨྠི+ྀ།།། 如是于彼精进者， 魔与魔之族类的神， 显现为人与鬼亦可， 以神通变化种种， 伺机寻找机会之时， 于彼与彼专注， 与自他无别混合， 以慈心悲心之力量摄持， 安住于真见正法， 再次以专注幻化转变， 于何者何所需何所欲之， 施予无希求之布施， 自他希疑亲疏之， 拔出取舍执着之桩橛， 与何者何处有联系者， 送往清净的胜者刹土， 安置于解脱善妙之道， 种下菩提佛法的种子， 留下业果清净的习气。 上师、本尊、空行一切之意续虚空广阔中，认定魔并以对治慈悲彻底击溃施予之章节，即第四十二章。ཨྠི+ྀ།།། 本初即是清净智慧殊胜， 获得舍弃取舍之确信后， 向外看时无有痛苦， 于离念自解脱之法界中， 无骄傲本解脱一锤定音， 意之虚空
English
Decided. In short, in the state of great expanse, Focus on the essential point of being free from extremes and completely liberated, Abandon thoughts such as acceptance and rejection. From the vast expanse of the minds of all the Gurus, Yidams, and Dakinis, this is the chapter that explains how to sever the line of clinging by separating awareness from its support, the fortieth chapter. ཨྠི+ྀ།།། At the very moment when the line of clinging is severed, The heap of impure substances, Destroy the city of my body's origin, Transfer the wisdom deities to the sphere of reality, Transform by focusing on pure nectar, With the intention of compassionate power, Offerings are made to the deities desired by the deities, Give without expectation to the ghosts desired by the ghosts, To sentient beings of the six realms who are attached to taking, With a mind free from defeat and victory, contention, Give by abandoning suffering and miserliness, Without hope or expectation, Who gives to whom and by whom is given, In whatever ways giving is done, By the power of the truth of the nature of gathering and dispersing, By the blessings accompanied by an army, May all touch the supreme fruit of truth. From the vast expanse of the minds of all the Gurus, Yidams, and Dakinis, this is the forty-first chapter on destroying the cherished clinging to self-grasping delusion and severing the confusion of gods and demons. ཨྠི+ྀ།།། Thus, those who strive diligently in this, The gods of demons and demonic races, Even if they appear as humans and ghosts, With various magical displays and transformations, When they seek opportunities and look for flaws, Focus on this and that, Mingle without distinguishing self and others, Seize with the power of loving-kindness and compassion, Settle into the true seeing and correct Dharma, Again, through the transformation of focus, Whatever is needed and desired by whomever, Give offerings without expectation, Of self and others, hope and doubt, near and far, Pull out the stakes of clinging to acceptance and rejection, With whomever and wherever there is connection, Escort them to the pure realm of the victorious ones, Place them on the path of perfect liberation, Plant the seeds of enlightenment and Dharma, Leave the imprints of white karma and its results. From the vast expanse of the minds of all the Gurus, Yidams, and Dakinis, this is the forty-second chapter on recognizing demons and thoroughly crushing and giving with the antidote of loving-kindness and compassion. ཨྠི+ྀ།།། From the beginning, the supreme wisdom is pure, Having gained confidence in being free from giving up and taking, There is no suffering when looking outward, In the sphere of self-liberation free from thought, Without pride, the original liberation is decided with one hammer blow, The space of mind
Tibetan
་ལྟར་དག་པའི་ངང།། གཞི་རྩ་བྲལ་བའི་ཅོག་བཞག་པ།། ཅིར་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིས།། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕབ།། ལྷ མེད་འདྲེ་མེད་རང་ཐག་ཆོད།། སྙེམས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ།། མ་ལ་བུ་བཞག་ཇི་བཞིན་དུ།། བཟའ་ངན་དུ་མ་རོ་གཅིག་གོ། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས། སྣང སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལ་ཐག་གཅད་དེ་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གསུམ་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། གནས་སྐབས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བུས།། བཅོས་པ་མེད་པར་སྤྱད པའི་ཐབས།། རང་འཁྲིས་ཐག་པ་རྦད་ཀྱིས་བཅད།། གང་ཤར་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་བྲལ།། ལུས་སྤྱོད་རང་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ།། བཅོས་མེད་གཞི་ཐོག་རང་ཤར་བས།། གནས་སྐབས་ཡུལ་གྱི་བྱ་བ་ལས།། འབད དང་རྩོལ་བ་མེད་ཚུལ་གྱིས།། ཤུགས་ལ་སྤྱོད་པ་གནད་ཡིན་ཞིང།། ངག་གིབྲེ་མོ་ཟུངས་ཟད་པས།། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ཕྱིར་མི་སྤྲོ་བར།། སྨྲ་བརྗོད་གཏང་གཞག་མེད་པའི་ངང། རང་བབ་མལ་དུ་ཙན་ནེ་བ།། ཀ་ཀུ་ཤབ ཤུབ་མེད་པར་གཞག།ངག་སྤྱོད་བླ་མེད་ཡང་དག་དོན།། བཀླག་དང་སྡེབས་སུ་བསྒྲིག་པར་བྱ།། ཡིད་དཔྱོད་ཉོན་མོངས་རང་གར་མིན།། རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་བློ་ཅན་གྱིས།། རང་གྲོལ་གཉེན་པོ་འབད་མེད་ དང།། འབད་བཅས་ཀྱིས་ནི་ལམ་དུ་འཁྱོར།། གང་ལ་ཡ་ང་ཁུ་འཕྲིགས་མེད།། སྤྱོད་པ་བབས་མལ་ཉིད་དུ་སྤྱོད།། སྤང་བླང་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པར་གཞག། རྣམ་གྲོལ་ཐབས་དང་ལྡན་སྤྱད་པས།། ཡང་དག་ལམ་དུ འཇུག་པའོ།། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས། ཚུལ་ཆོས་འཛིན་པ་ཕྲལ་ནས་སྤྱོད་པ་རང་བབ་ཏུ་བསྐྱང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་བཞི་པའོ།། ཨྠི+ྀ།།། ཡང དག་དོན་གྱི་ལྟ་བ་དང།། གནས་ལུགས་བབས་ཀྱི་ངང་བསྒོམ་དང།། བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་སྤྱོད་པ་དང།། གཞི་ཐོག་ཕེབས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ།། གང་དང་གང་ལ་བསྔགས་པ་ལ།། སྙེམས་ཀྱི་འདུན་པ་འདུག་མི་འདུག། མི འདུག་ཐག་ཆོད་སྙེམས་བྲལ་ཏེ།། སྙེམས་བདུད་མ་ཆོད་ལམ་ལ་འཁྱམ།། རང་སྙེམས་རང་ལ་སྐད་ཅིག་གཅད།། གཅད་ཚུལ་གང་ཤར་རྟོག་ཚོགས་ཀུན།། བཅིང་གྲོལ་མེད་པའི་ལྷུག་པ་ལས།། ལྷག་མ མེད་པར་ལ་ཐག་གཅད།། ལྷག་མར་བཅས་པའི་དམིགས་པ་ཡིས།། སྙེམས་དང་བཅས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་འགྱུར།། འདུན་པ་གང་ལ་གང་གཏད་པ།། དེ་དང་དེ་ལ་དེར་དམིགས་མེད།། ཡངས་དང་དོག་པ མེད་པར་ཡང།། མི་བཟོ་བཟོ་བ་མེད་པར་བཞག། བཟོས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡིད་གཉིས་རྒྱུ།། རེ་དང་དོགས་པར་དེ་འགྱུར་རོ
Chinese
如是清净之状态中，舍弃无根之执着，任显皆于自性解脱，将显有轮涅彻底决断。无神无鬼自作决断，无骄慢融入法界中，如母置子一般，诸多恶食成一味。上师本尊空行一切之意，于虚空广阔中，将显有轮涅一切于自身之上作决断，此为决断轮涅之第四十三章。ཨྠི+ྀ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。暂时所用行持之子，不作修饰而行持之方法，自身附近之绳索彻底斩断，任何显现皆不依赖外境，身行自性彻底决断，无修饰于基位自显现，于暂时外境之事上，以无勤作之方式，于自然而行乃为要点，语之饶舌耗尽精力，不乐于错乱外境，于无言说舍弃之状态中，于自如之床上安住，嘎咕夏巴（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）无声息而住，语行无上真实义，应整理成诵读之形式。意念分别非自主，上中下根器之人，以自解脱无勤与，有勤而于道中行，于何者皆无畏惧与隐藏，行持于自然之状态中，无取舍取舍而住，以具足解脱方便而行持，乃为进入正道。上师本尊空行一切之意，于虚空广阔中，从执着法相中分离，而于自如中修持行持之第四十四章。ཨྠི+ྀ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。真实义之见解与，安住实相之状态之禅修与，无勤作之行持与，于基位到达之果，于何者与何者赞叹时，是否有骄慢之希求？若无希求则已决断为无骄慢，若骄慢魔未断则于道中漂泊，于自骄慢瞬间斩断，斩断之方式为任何显现之分别念，于无束缚解脱之状态中，无余而作决断，以有余之执着，则与骄慢俱生而心生二念，希求于何者与何者，则于彼与彼无执着，于无宽广与狭隘之中，不造作而安住，造作之法亦为二心之因，彼亦转为希望与疑惑
English
In such a pure state, abandoning rootless clinging, letting whatever appears dissolve in its own nature, completely deciding on the appearance of samsara and nirvana. Without gods or demons, make your own decisions, without pride, merge into the realm of Dharma, just like a mother placing her child. Many bad foods become one taste. The minds of all the gurus, yidams, and dakinis, in the vast expanse of space, decide on all appearances of samsara and nirvana on oneself. This is the forty-third chapter on deciding samsara and nirvana. Athi+iri. The son who practices temporary conduct, the method of practicing without embellishment, completely cuts off the rope near oneself, whatever arises does not depend on external circumstances, the nature of bodily conduct is completely decided, without embellishment, self-arising on the ground. In temporary external affairs, in a way without effort, naturally acting is the key point, the garrulousness of speech exhausts energy, not happy to be confused by external circumstances, in a state of no speech or abandonment, abide in a natural bed. Kakushab (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, literal Chinese meaning) abide silently, the supreme true meaning of speech and action, should be organized into a form of recitation. Mental discrimination is not autonomous, people of superior, middling, and inferior faculties, with self-liberation, effortlessly and, with effort, walk on the path. There is no fear or concealment in anything, practice in a natural state, abide without acceptance or rejection, by practicing with the means of liberation, one enters the right path. The minds of all the gurus, yidams, and dakinis, in the vast expanse of space, separate from clinging to dharmas, and the forty-fourth chapter on teaching to practice conduct in a natural way. Athi+iri. The view of true meaning and, the meditation of abiding in the state of reality and, the conduct of non-action and, the fruit of arriving on the ground, when praising what and what, is there a desire for pride? If there is no desire, then it is decided that there is no pride, if the demon of pride is not cut off, then wander on the path, instantly cut off self-pride, the way to cut off is all the discriminating thoughts that arise, in a state of unfettered liberation, make a decision without remainder, with the clinging of remainder, then pride arises together and the mind gives rise to duality, whatever is desired in what and what, then there is no clinging to that and that, in the absence of wide and narrow, abide without fabrication, the fabricated dharma is also the cause of two minds, it also turns into hope and doubt.