Tibetan
་གཅིག་ལ་འདུས།། མ་རིག་པ་ལ་བསྟན་པ་མང།། མངས པས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས།། ནམ་མཁའ་གཅིག་ལས་མང་མི་ཡོད།། མངས་ན་བུག་གསར་མཐོང་བས་ཞན།། ནམ་མཁའ་མ་རྟོགས་ཇི་བཞིན་ནོ།། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། རྒྱུ་མེད་སེམས་ཅན་གང ཡང་མེད།། རྐྱེན་ཐོབ་མི་ཡི་ལུས་སེམས་ལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གནས་པའི།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་ཀུན་གྱི་ཡུལ།། ཉི་མ་ལྟ་བུའི་རིག་པའི་འོད།། མཐོངས ཉི་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལོང།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད།། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་དོན་ལ།། མི་ལུས་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཅན།། ལྷུན་གྲུབ་ཉིད་དུ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང།། གཞན་དབང་རྐྱེན་གྱིས་གཉིས་སུ སྣང།། ཀུན་བརྟགས་བློ་བུར་འཁྲུལ་པ་འདོད།། གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་ཡིས།། ལྕགས་ནི་གསེར་དུ་བྱས་པ་བཞིན།། མི་གཙང་སྒྲིབ་པའི་ལུས་སྤངས་ནས།། དྲི་མེད་རྒྱལ་བའི་སྐུ་རུ་འགྱུར།། ཐུགས་རྗེའི་ཉི་འོད ཕྱོགས་བཅུར་བརྡལ།། མ་རིག་མུན་པའི་ཚོགས་རྣམས་སེལ།། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཀུན་ཏུ་གསལ།། ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པས་ཐོབ།། དོན་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ནས་ནི།། འདི་ལ་འབད་པ་མ་བསྒྲུབས་ན།། བྱས པ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ།། འདུས་བྱས་མི་རྟག་འཇིག་ཆོས་ཅན།། ལོ་ཟླ་ཚེས་གྲངས་མི་རྟག་སྟེ།། དུས་ཀྱིས་བདས་པས་ཕར་ཕར་འགྲོ།། སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་མྱུར་དུ་འཆི།། དུས་ཀྱིས་འཕོ་བསྐྱས་བྱུང་ཙམ ན།། མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། མི་མཛའ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། ཕྱི་ཡི་གནས་ཀྱང་མེད་འགྱུར་ལ།། ནང་གི་རྫས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། དེ་བཞིན་བདག་ཀྱང་མེད་འགྱུར་བས།། མི་རྟག་ཤི་བའི དུས་ཀྱི་ཚེ།། ཡུན་རིངས་དུས་སུ་དཀའ་སྤྱད་པའི།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་ཅི་ལ་ཕན།། དེ་བས་ཆོས་ཚོལ་འབད་པ་སྐྱེད།། ཆོས་མེད་གསོན་པ་ཅི་ཞིག་རུང།། དེ་བས་འཇིགས་པ་ཀུན་སེལ་བའི།། འགྲོ་བའི་མགོན་ལ སྐྱབས་སུ་མཆི།། དེ་ཡི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བདག་ཉིད་འཇུག། མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ཆོས་མེད་པ།། གསེར་གླིང་སྟོང་ལོག་བྱས་པ་འདྲ།། མི་ལུས་འདབས་ནས་མི་ལེན་པས།། ཤི་བས་བྱང ཆུབ་ཐོབ་མི་སྲིད།། དེ་འདྲའི་མི་ལུས་སྟོང་ལོག་མཁན།། སྙིང་པོ་མེད་ལས་སྙིང་པོར་གཟུང།། གཟོ་དང་གསོབ་ཀྱིས་མ་བསླུས་སམ།། འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་སྒྱུ་མ་འདྲ།། རང་གི་རང་བསླུས་ངན་སོང་གཟུགས།། རྫུན ལ་བདེན་འཛིན་གཏི་མུག་ཅན།། མི་ཤེས་བླུན་པོ་དུད་འགྲོར་འཕོ།། རྟོག་པ་རགས་ལ་ཆགས་སྡང་ཆེ།།
Chinese
归于一。 对无明显示众多。 因众多而未证悟真如。 虚空一而不多。 若多，见新孔则劣。 未悟虚空亦如此。 如来藏遍一切。 无无因之有情。 于得缘之人身心上， 有胜者之身语意所住之， 如虚空般之法性， 无有偏颇，为一切之境。 如日般之觉性之光， 见，如日般受用。 无内外，为平等性。 为此大乘之义， 人身具佛之意。 虽任运成就而圆满成就， 然由他力之缘而显现为二。 遍计所执，视为虚妄之错觉。 以点金术之形态， 如铁变为金。 舍弃不净垢染之身， 转为无垢胜者之身。 慈悲之日光，普照十方。 遣除无明黑暗之众。 智慧光明，普遍明亮。 以行持正确之法而得。 获得成就之后， 若不于此精进， 所作皆无意义，为痛苦之因。 有为法无常，具坏灭之性。 年月时日无常， 为时间所驱赶，渐行渐远。 刹那不住，迅速死亡。 时间流逝，刚一发生， 亲友亦将不复存在。 非亲友亦将不复存在。 外在之住所亦将消失， 内在之物亦将不复存在。 如是，我亦将消失， 于无常死亡之时， 长久以来，历经艰辛之， 世间法又有何益？ 是故，应生起寻求佛法之精进。 无有佛法，活着又有何用？ 是故，于能遣除一切怖畏之， 众生之怙主，我皈依。 彼之心中所领悟之法， 菩提心融入自性。 获得人身而无有佛法， 如入金洲空手而归。 既已得人身而不取受， 死后不可能获得菩提。 如是空耗人身者， 应从无意义中执取精华。 莫为虚饰所欺骗。 世间无常，如幻如梦。 自欺欺人，乃恶趣之因。 于虚妄执为真实，乃愚痴者。 无知愚笨，将堕为畜生。 分别粗重，贪嗔强烈。
English
Unites into one. Shows many to ignorance. Because of many, the Suchness is not realized. Space is one, not many. If many, seeing new holes is inferior. Not realizing space is just like that. The Sugata-essence pervades all. There are no sentient beings without a cause. On the body and mind of humans who have obtained the conditions, Resides the body, speech, and mind of the Victorious Ones, That Dharma-nature, like space, Without partiality, is the realm of all. The light of awareness, like the sun, See, experience like the sun. Without inside or outside, it is equality itself. For the sake of this Great Vehicle's meaning, A human body with the Buddha's intention, Although spontaneously accomplished and completely perfected, Appears as two due to other-powered conditions. Imputed phenomena are considered adventitious illusions. With the appearance of alchemical substances, Like iron being turned into gold, Having abandoned the impure, obscuring body, It transforms into the stainless body of the Victorious Ones. The sunlight of compassion spreads in all ten directions. Dispels the masses of ignorance's darkness. The light of wisdom is completely clear everywhere. It is obtained by practicing the true Dharma. Having become accomplished, If effort is not exerted in this, Actions are meaningless, the cause of suffering. Conditioned things are impermanent, having the nature of decay. Years, months, days, and numbers are impermanent, Driven by time, they go further and further away. Not staying for an instant, death comes quickly. As soon as time passes and things arise, Even friends will disappear. Even non-friends will disappear. External dwellings will also disappear, Internal substances will also disappear. Likewise, I too will disappear, At the time of impermanent death, What benefit is there from worldly dharmas, For which one has toiled arduously for a long time? Therefore, generate effort to seek the Dharma. What is the use of living without the Dharma? Therefore, I take refuge In the protector of beings, who dispels all fears. The Dharma that is understood in his mind, The nature of Bodhicitta enters into oneself. Having obtained a human body without the Dharma, It is like going to a golden island and returning empty-handed. Since one does not take from the vicinity of the human body, It is impossible to attain enlightenment after death. Those who waste such a human body, Should grasp the essence from the meaningless. Are you not deceived by embellishment and pretense? The world is impermanent, like an illusion. Deceiving oneself is the cause of lower realms. Holding falsehood as truth is ignorance. The ignorant fool will transmigrate into an animal. Coarse thoughts, great attachment and aversion.
Tibetan
གསོད་ལ་དགའ་ཞིང་དམར་ལ་རྔམ།། ལས་ཀྱི་གཤིན་ཆེན་དམར་པོ་དེ།། དམྱལ་བའི་ལས་མཁན་བསླེབ་པ ཡིན།། ཡོད་པས་མི་ཆོག་མེད་ལ་བརྣབ།། གཡུང་པོ་སེར་སྣས་སྲེད་པ་དེ།། ཡི་དྭགས་གནས་ན་སྔ་ཕྱི་མེད།། སྡུག་བསྔལ་གནས་ལ་རྒྱུན་དུ་འཁོར།། ཆུ་བོ་འཐུར་སོང་གྱེན་མི་ལྡོག། དེ་བཞིན་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ ལས།། ཐར་པ་ཐོབ་པ་ག་ལ་སྲིད།། གནས་སྐབས་ཚུལ་མིན་མ་གཏོགས་སོ།། འཁོར་བ་པ་ལ་བདེ་བ་མེད།། འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།། གླེན་པ་དུག་ཅན་ཟས་ལ་ཞིམ།། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབ ལ་དགའ།། འདོད་པ་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱང།། བསྒྲུབ་པ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ།། སྡུག་བསྔལ་རྦ་ལ་གཡེང་ཙམ་ན།། འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་དུས་དེར་གྲུབ།། མི་གཙང་ཁྲོད་ཀྱི་སྲིན་བུ བཞིན།། བདེ་བ་ལ་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ།། ཐུན་མོང་རྒྱུད་ལྔའི་སྡུག་བསྔལ་ལས།། བྱེ་བྲག་ལས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ནི།། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་སྡུག་བསྔལ་བ།། མནར་མེད་དམྱལ་བའི་དུཿཁ་ཆེ།། ལྷ་མིན་ཆགས་སྡང བརྩད་པ་ཡིས།། རང་སྙིང་གས་ནས་འཆི་བ་དང།། མི་ལ་རྐྱེན་དབང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས།། ཟད་པ་མེད་པའི་ཟུག་རྔུ་དང།། དུད་འགྲོ་མི་ཤེས་མུན་པ་ལ།། གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་འཇིགས་པ་དང།། ཡི་དྭགས་ཟས་མཐོང ཚེ་ན་དགྲ།། གཤེད་པོས་གཙེ་བའི་དུཿཁ་དང།། དམྱལ་བ་དུས་མིན་རྒྱུན་དུ་ནི།། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྲན་ཐབས་མེད།། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མ་ཟད་ན།། དམྱལ་བའི་ཚེ་ལ་འཛད་པ་མེད།། ལས་ནི་ཉོན་མོངས དབང་གིས་བྱས།། ཉོན་མོངས་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་མ་གཏོགས་པ།། ཟད་པ་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་འཁོར།། མུ་མཐའ་ཡོད་པར་ངས་མ་མཐོང།། ལོག་འཁྲུལ་སེམས་ཅན་སྙིང་བསྲན་ཅན།། མི ལུས་སོ་མཚམས་མཁར་ན་ཡོད།། ད་རེས་ཡོད་ན་གཏན་དུ་ཡོད།། དེ་བས་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན།། ཐོས་པ་མང་པོའི་མི་ཕྱིར་འབྲོངས།། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐོད་བཞིན་བསྐུར།། འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས ཀྱིས་སུ།། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མ་ལྟ་བར།། ཐེག་ཆེན་དམ་ཆོས་མྱུར་དུ་ཚོལ།། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས།། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར།། སློབ་དཔོན་བཀའ་ལས་མི་འདའི་དོན།། སྲོག་ལས་འཕངས་པའི བློ་བུར་ནས།། ཉམ་ང་མེད་པའི་བསམ་པ་ཡིས།། ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་བཏབ་ཅིང།། ཤ་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ།། ཤ་བཞར་རུས་པ་གཅོག་པ་དང།། ཁྲག་གིས་ཆག་ཆག་བཏབ་ནས་སུ།། ཆོས་འདོད མཆོད་སྦྱིན་བྱ་དཀའ་རྣམས།། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་བཟོད་པ་ཡིན།། འགྱོད་མེད་སྙིང་ནས་ག
Chinese
喜好杀戮且对血腥残暴的， 业之阎罗血红色者， 是地狱的行刑者降临了。 拥有了还不满足，贪求没有的， 吝啬的富人因贪婪而渴求， 饿鬼道中无有先后。 恒常于痛苦之境中流转， 如河流奔流而下不逆转。 如是恶道之痛苦， 如何能有解脱之可能？ 除非是暂时的不如法。 轮回者无有安乐， 轮回的安乐即是痛苦。 愚人觉毒物之食美味， 喜于造作轮回之痛苦。 虽欲获得欲望之安乐， 然所造唯是痛苦。 稍稍放纵于痛苦之波涛中， 轮回之果即于彼时成就。 如不净中之虫， 贪执安乐而成就痛苦。 共同五蕴之痛苦外， 个别业力之痛苦是： 天人有死亡转移之痛苦， 无间地狱之苦极大。 阿修罗因贪嗔争斗， 自身心裂而死亡， 人因意外因缘和合， 有无尽止的痛苦， 畜生于无知黑暗中， 有互相吞噬的恐惧， 饿鬼见食物之时如见敌人， 有狱卒折磨的痛苦， 地狱非时常时， 一切痛苦皆无法忍受。 业之果报未尽时， 地狱之寿命无有穷尽。 业乃受烦恼之控制而造作， 烦恼、无明皆是错乱， 除了菩提心之外， 无有止尽地恒常流转。 我未见有边际。 具邪见之有情心坚忍， 人身是解脱之要塞。 今生拥有则恒常拥有。 因此若能精进恭敬努力， 则可远离博学之人。 如顶戴般敬重善知识， 以慈悲之心对待众生， 不顾自身性命， 迅速寻求大乘正法。 往昔诸佛与菩萨们， 为了寻求殊胜之法， 不违背上师之教诲之故， 从舍弃生命之决心中， 以无所畏惧之心， 于身上钉入千根铁钉， 于肉上点燃千盏酥油灯， 割肉、折骨， 以血涂抹， 渴望佛法，行持难行之供养， 即使痛苦降临亦能忍受， 从无悔的心中
English
Loving to kill and fierce to the bloody, That red great Yama of karma, Is the hell's executioner arriving. Not satisfied with what one has, craving for what one doesn't have, That miserly rich person craves with avarice, In the realm of pretas, there is no before or after. Constantly revolving in the realm of suffering, Like a river flowing down without reversing. Likewise, from the suffering of the evil realms, How could there be a possibility of liberation? Unless it is a temporary impropriety. There is no happiness for the samsaric one, The happiness of samsara is suffering. A fool finds poisonous food delicious, Delights in creating the suffering of samsara. Although wanting to obtain the happiness of desire, What is created is only suffering. Slightly indulging in the waves of suffering, The fruit of samsara is accomplished at that time. Like a worm in filth, Attachment to happiness results in suffering. Apart from the suffering of the common five aggregates, The specific suffering of karma is: The gods have the suffering of death and transference, The suffering of Avici hell is great. The Asuras fight due to attachment and hatred, Dying from their own hearts splitting, Humans have endless pain due to accidental causes and conditions, Animals, in the darkness of ignorance, Have the fear of devouring each other, Pretas see enemies when they see food, There is the suffering of being tormented by jailers, Hell is not always at the wrong time, All suffering is unbearable. When the ripening of karma is not exhausted, The life of hell has no end. Karma is done under the control of afflictions, Afflictions and ignorance are all delusions, Except for the one bodhicitta, It revolves constantly without end. I have not seen an end to it. Sentient beings with wrong views have enduring hearts, The human body is the fortress of liberation. If one has it now, one will always have it. Therefore, if one can strive with reverence and effort, One can stay away from the person of much learning. Revere the virtuous friend like a crown, With a heart of compassion towards beings, Without regard for one's own life, Quickly seek the great vehicle of the true Dharma. The Buddhas and Bodhisattvas of the past, For the sake of seeking the supreme Dharma, Because of not disobeying the teacher's teachings, From the determination to give up life, With a fearless mind, Driving a thousand iron nails into the body, Lighting a thousand butter lamps on the flesh, Cutting flesh, breaking bones, Smearing with blood, Desiring the Dharma, performing difficult offerings, Even if suffering comes, one can endure it, From a heart without regret