Tibetan
།། དེ་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་ལམ་ཡིན་ཏེ།། ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུས་བསྟན།། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད མཁྱེན།། འབྲས་བུ་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། གསུམ་མམ་ཅིག་དང་གཅིག་ཏུ་ནི།། ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་རྫོགས་པར་འགྱུར།། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ ལས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། ཆོས་ཉིད་བདག་མེད་རང་རིག་པ།། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ཀུན་ཁྱབ་པ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟག་པ་དེ།། སེམས་ནི་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན ཞེས།། ཡིན་ན་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། སེམས་ནི་མ་དམིགས་པ་ཡི་ཕྱིར།། དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་བརྟགས་ནས་ནི།། རྟག་པར་གྲུབ་པའི་དམ་བཅས་ཉམས།། གལ་ཏེ་བདག་སྟེ་དབང་ཕྱུག་གིས།། བྱེད་པ་གཞན་དུ་འདོད པ་ན།། དབང་ཕྱུག་མཆོད་དང་མི་མཆོད་འགྲུབ།། མཆོད་འདོད་གཙང་དང་མི་གཙང་དང།། གཙང་ལ་འདོད་ན་རང་ཉིད་ནི།། མི་གཙང་རྫས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིས།། དབང་ཕྱུག་ཉམས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར།། དེ་ཡིས་མ བསྐྱེད་མཆོད་པ་མེད།། མི་གཙང་མཆོད་ཀྱང་འགྲུབ་བྱེད་ན།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་དབང་ཕྱུག་འགྲུབ།། ཁྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའི་དགོས་པ་གཏོར།། དབང་ཕྱུག་མི་གཙང་ཕུང་པོར་འགྱུར།། ཅི་ཕྱིར་མི་གཙང་མཆོད་པའི དོན།། མཆོད་པ་མེད་ཀྱང་གཞན་བྱེད་ན།། དམྱལ་བར་གནས་པས་དབང་ཕྱུག་གྲུབ།། ཅི་སྟེ་མཆོད་པ་མི་དགོས་ཕྱིར།། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ནི།། དབང་ཕྱུག་འགྲུབ་པ་དོན་མེད་འགྱུར།། དམྱལ་བ་དམྱལ་བར གནས་གྱུར་པས།། དགོས་ན་སྔ་མའི་དམ་བཅའ་འགལ།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བདག་ཡོད་ན།། སེམས་ཅན་སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་འགྱུར།། བདག་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།། སེམས་ཅན་འཆི་ཡང་བདག་རྟག་ན།། བདག་དེ སེམས་ཅན་མིན་པའི་སྐྱོན།། སེམས་ཅན་སྐྱེ་ཤི་ཡིད་རང་བཞིན།། བདག་ལ་ཤི་མི་མེད་པ་ཡིས།། གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་སོགས།། དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་རྟག་པ།། བརྟག་པ་མ་ཡིན་ཉམས་པ་ལ།། གྲུབ པར་ཁས་ལེན་འཁྲུལ་པའི་བློ།། བདག་མེད་དོན་ལ་འཇུག་པར་རིག། བདག་ལ་མིང་ལ་དོན་ལ་མེད།། མོ་གཤམ་བུའི་མཚན་ཉིད་བཞིན།། མི་རྟག་ཆོས་དེ་བརྡའི་སྟོང།། གཞི་རྩ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། སྟོང་པ་ཉིད ལ་བདག་མ་གྲུབ།། མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི།། དཔེར་ན་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་བཞིན།། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས།། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ།། ཡང་དག་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད།། ཅིར་ཡང་མ གྲུབ་ཅིར་ཡང་གསལ།། གསལ་སྟོང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག། བདག
Chinese
這些是究竟的道，道的智慧以果來顯示。通達一切義的智慧，果是五身五智。三或一與一，在任運成就的地上圓滿。大乘現觀菩提道次第大經如虛空般，菩薩道次第的第十四章。 法性無我自性明，不墮邊際周遍一切。執著為我的常恆，心是還是不是？若是，則非常恆，因為心是不可得的。即使沒有可得，但經過觀察後，常恆成立的誓言則會喪失。如果我即自在天，想要做其他的事情，那麼自在天就會有被供養和不被供養兩種情況。想要供養則有清淨和不清淨。如果想要清淨，那麼自己就會因為不清淨物質的堆積，而有自在天衰損的過失。因此，他不會產生，也沒有供養。即使供養不清淨也能成就，那麼一切有情都將成就自在天。你摧毀了宗義的必要性，自在天變成了不清淨的堆積。為什麼要供養不清淨的東西呢？即使沒有供養也能做其他的事情，那麼住在地獄也能成就自在天。如果不需要供養，那麼你的主張，自在天的成就將變得毫無意義。地獄變成地獄的處所，如果需要，則與之前的誓言相違背。如果一切有情都有我，那麼有情將不會有生和死，因為我是常恆的。即使有情死亡，我仍然是常恆的，那麼我將會是有情之外的過失。有情的生和死是隨意的自性，我沒有死亡，因為是唯一的，所以誓言等等。因此，你所主張的常恆我，不是經過觀察而喪失的，而是以錯誤的智慧承認成立。應該進入無我的意義。我沒有名字，沒有意義，就像石女的兒子一樣。無常的法是符號的空性，是沒有根基的法性。空性中沒有我成立，雖然沒有成立卻顯現，譬如各種幻術。因緣聚合的緣起，僅僅是世俗的錯亂顯現。在真實義中沒有錯亂，什麼也沒有成立，什麼也沒有顯現。顯現空性的自性即是我，我。
English
These are the ultimate paths, the wisdom of the path is shown by the fruit. Knowing all the wisdom of meaning, the fruit is the five bodies and five wisdoms. Three or one and one, will be perfected on the spontaneously accomplished ground. The Great Vehicle's Abhisamayalankara, the Great Treatise on the Stages of the Bodhi Path, is like the sky. Chapter Fourteen on Showing the Path of the Bodhisattva. The nature of reality is selflessness, self-awareness, not falling into extremes, all-pervasive. That which is grasped as self, the eternal, is it mind or not? If it is, then it is not eternal, because the mind is not observable. Even if there is nothing to observe, after examining it, the vow to establish permanence is lost. If the self is the Lord, and wants to do other things, then the Lord will be both worshipped and not worshipped. If you want to worship, then there is purity and impurity. If you want purity, then you yourself will have the fault of the Lord being diminished by the accumulation of impure substances. Therefore, he will not produce, and there will be no worship. Even if impure worship is accomplished, then all sentient beings will accomplish the Lord. You destroy the necessity of tenets, the Lord becomes an impure accumulation. Why worship impure things? Even if there is no worship, you can do other things, then staying in hell will accomplish the Lord. If worship is not necessary, then your assertion, the accomplishment of the Lord, will become meaningless. Hell becomes the place of hell, if needed, it contradicts the previous vow. If all sentient beings have a self, then sentient beings will not have birth and death, because the self is eternal. Even if sentient beings die, the self is still eternal, then the self will be the fault of not being a sentient being. The birth and death of sentient beings is arbitrary nature, I have no death, because it is the only one, so vows and so on. Therefore, the eternal self that you claim is not lost after being examined, but is acknowledged as established with wrong wisdom. One should enter the meaning of selflessness. I have no name, no meaning, like the son of a barren woman. Impermanent dharma is the emptiness of symbols, it is the nature of dharma without foundation. No self is established in emptiness, although it is not established, it appears, like various illusions. The dependent arising of the gathering of causes and conditions is merely a conventional, confused appearance. There is no confusion in the true meaning, nothing is established, nothing is clear. The nature of clear emptiness is the self, the self.
Tibetan
་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན།། མུ་སྟེགས་རིགས་ངན་འཇོམ་པར་བྱེད།། ཆད་པར་ལྟ་བའི་རྒྱང་འཕེན་པ།། རྒྱུ་ཡོད་འབྲས་བུ་མེད་པ དང།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་དང།། རྒྱུ་ཡོད་འབྲས་བུ་མི་འདོད་ན།། ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་དོན་མེད་འགྱུར།། རྒྱུ་ཡོད་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། འདོད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སྲོག་འདི་ཉིད།། སྐྱེས་ནས་འཆི་བདག་མེད་དམ ཅི།། མེད་ན་སྔོན་དུ་མ་ཤི་བས།། ད་ཡང་མི་འཆི་སྡོད་པ་གང།། ཡོད་ན་སྔར་གྱི་དོན་དང་འགལ།། རྒྱུ་ཡོད་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་ཉམས།། ས་བོན་མྱུ་གུ་འབྲས་བུ་བཞིན།། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི། གནས ལུགས་དོན་གཅིག་མ་རྟོགས་ན།། སྲིད་པའི་སྐྱེ་སྒོ་སུ་ཡིས་ཁེགས།། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གང་གིས་བཟློག། ལས་ལ་རྣམ་སྨིན་མེད་གྱུར་ན།། ལུས་ལ་མཚོན་ཕུག་ནད་མི་འབྱུང།། ལས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་རོ།། དེ ཉིད་ལས་སུ་མི་འདོད་ན།། ན་ཚ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ།། ལུས་ལ་ལས་ནི་མེད་པའི་དོན།། གལ་ཏེ་ནད་ནི་གྲུབ་པ་ན།། འབྲས་བུ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས།། མཚོན་གྱི་ཟུག་རྔུ་བྱུང་བས་གསལ།། མཚོན་ལ་སྡིག་པ མེད་པས་ན།། སྡིག་བྱེད་མཁན་པོ་གང་ནས་གྲུབ།། མ་གྲུབ་འདོད་པས་དོན་གྲུབ་ན།། ལུས་ལ་ན་ཚ་མ་མཆིས་སོ།། ཡང་ན་རོ་ཡང་ན་བར་རིགས།། རོ་དང་ཁྱོད་ཀྱང་མཚུངས་པས་སོ།། རོའི་ཁས་ལེན་བྲལ་བ ན།། མཁན་པོ་མ་གྲུབ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱོན།། རྣམ་སྨིན་མཁན་པོ་སེམས་ལས་བྱུང།། སེམས་དགེ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱང་དགེ། སེམས་མི་དགེ་ན་ཆོས་མི་དགེ། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་སུ་གསལ།། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་མ་གྲུབ ན།། ཕྱི་མ་མེད་པ་འདིར་ཡང་མེད།། འདི་ཡོད་གྱུར་ན་སླད་མ་ཡོད།། མེད་ན་མེད་པར་སུ་ཡིས་ཤེས།། གནས་སྐབས་འདི་ཡི་ཤེས་པ་ཙམ།། འདི་ཤེས་གཞན་ཡང་ཤེས་གྱུར་ཏེ།། མི་ཤེས་གནས་སྐབས་སུའི བྱེད།། མུན་པའི་ཀློང་ན་གནས་སྐབས་མེད།། ཡོད་ན་མུན་པའི་ཀློང་མ་ཡིན།། སེམས་ལ་སྔ་དང་ཕྱི་མ་མེད།། ཡོད་ན་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས།། མེད་ན་སྔ་མའི་བསྒྲུབ་བྱ་འགལ།། མེད་ན་མེད་པར་སུས་མི ཤེས།། ཡོད་པ་མེད་པར་གང་གིས་བསྒྲུབ།། སྒྲུབ་བྱེད་མཁན་པོ་མ་གྲུབ་ན།། བདག་གི་བ་དང་ལོག་པར་འགྱུར།། གྲུབ་ན་ཕྱི་མ་མེད་དང་འགལ།། བྱེད་པ་གཞན་ནས་བྱུང་བ་ན།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པའི་དོན་དང འགལ།། གཞན་བྱུང་རང་གིས་གོ་བ་ན།། བདག་མིན་ཟེར་བ་ཉེས་པར་འགྱུར།། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གཉིས་འདོད་ན།། མངོན་སུམ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་རྣམས་ཀླག། ཡོད་བཞིན་མེད་པར་ལས་སྤྱད་པས།། གླེན་པ་དུ
Chinese
具有无畏狮子的吼声，摧毁外道邪恶的种姓。 驳斥断见论者，如果认为有因无果，或者因果二者皆不承认，或者有因不想要果，那么你所做的一切都将变得毫无意义，因为有因而没有果。 如果承认有果，那么你的生命，出生后就没有死亡的主宰吗？如果没有，那么之前没有死，现在也不会死，一直活着吗？如果有，那么就与之前的说法相矛盾，有因无果的观点就破灭了。 如同种子、幼苗、果实一样，如果不能领悟因果缘起的道理，谁能阻挡轮回的生门？谁能阻止业的成熟？如果业没有成熟，身体就不会因刀剑刺伤而生病，因为业没有果报。 如果连生病都不承认，那么疾病本身也无法成立，这意味着身体上没有业。如果疾病确实成立，那么无果的誓言就破灭了，刀剑刺伤的痛苦显而易见。 如果刀剑没有罪过，那么造罪者从何而来？如果认为不成立就能成立，那么身体上就不会有疾病了。要么是尸体，要么是中阴身，你和尸体一样。尸体没有承诺，所以造作者不成立，这是你的过失。 成熟的造作者源于心，心善则法也善，心不善则法也不善，成熟的因果显而易见。如果因果前后不成立，那么没有后世，这里也没有。如果现在存在，那么未来就不存在。如果没有，谁会知道没有？仅仅是现在的觉知。 如果知道这个，也会知道其他的，不知道就暂时不做。黑暗中没有暂时，如果有，就不是黑暗中。心中没有前世和后世，如果有，就违背了没有的誓言。如果没有，谁会不知道没有？谁会证明有不存在？如果证明者不成立，就会变成自相矛盾和颠倒。如果成立，就与没有后世相矛盾。 如果行为是从其他地方产生的，那就与你所知道的道理相矛盾。如果是别人产生的，自己理解，那么说不是自己就会有过失。如果既不是两者也不是二者都想要，那么请你如实阅读所见之事物。明明存在却当做不存在来使用，真是愚蠢至极。
English
Possessing the fearless lion's roar, destroying the evil lineage of non-Buddhists. Refuting the nihilistic view, if one believes in cause without effect, or denies both cause and effect, or desires cause without wanting effect, then everything you do becomes meaningless, because there is cause but no effect. If you admit there is an effect, then does your life, after being born, have no lord of death? If not, then having not died before, will you not die now and live on? If so, then it contradicts the previous statement, and the view of cause without effect is shattered. Like seed, sprout, and fruit, if one cannot comprehend the principle of dependent origination of cause and effect, who can block the gate of samsara? Who can prevent the ripening of karma? If karma has no ripening, the body will not become ill from being pierced by swords, because karma has no result. If even illness is not admitted, then illness itself cannot be established, which means there is no karma on the body. If illness is indeed established, then the vow of no effect is broken, and the pain of being stabbed by swords is obvious. If swords have no sin, then from where does the creator of sin arise? If it is believed that non-establishment can establish, then there will be no illness on the body. Either a corpse or a bardo being, you are the same as a corpse. A corpse has no commitment, so the creator is not established, which is your fault. The creator of ripening arises from the mind, if the mind is virtuous then the Dharma is also virtuous, if the mind is non-virtuous then the Dharma is also non-virtuous, the cause and effect of ripening are obvious. If the before and after of cause and effect are not established, then there is no future life, and there is also no here. If the present exists, then the future does not exist. If there is not, who will know there is not? Only the awareness of the present moment. If one knows this, one will also know others, if one does not know, then one does not act temporarily. There is no temporary in darkness, if there is, then it is not in darkness. In the mind there is no past and future, if there is, then it violates the vow of non-existence. If there is not, who will not know there is not? Who will prove that existence does not exist? If the prover is not established, it will become self-contradictory and inverted. If it is established, it contradicts the absence of a future life. If the action arises from elsewhere, then it contradicts the meaning you know. If it is produced by others and understood by oneself, then saying it is not oneself will be a fault. If it is neither both nor wants both, then please read the things you see as they are. Using what exists as if it does not exist, is extremely foolish.