Tibetan
་པའི་གཟུང་འཛིན་གཅིག། གཉིས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ལ།། སྣང་བའི་རྟོགས་པ་འགོག་མི་དགོས།། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྒྱུ་མ་བཞིན།། སྒྱུ་མ་དངོས་མེད་སྟོང་པའི་གཟུགས།། དེ་ལ་སྐྲག པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། སྣང་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད།། ཆད་པར་ལྟ་བའི་འཁྲུལ་ཁམ་ཅན།། སྟོང་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཅན།། རྟག་པར་ལྟ་བའི་གཟུང་འཛིན་ཅན།། ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཤོར་བ་ཡིན།། སྣང དུས་སྟོང་ལ་སྟོང་དུས་སྣང།། སྣང་སྟོང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་རུ།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་དབྱེར་མེད་ལ།། གསལ་དང་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཀུན།། གཉིས་མེད་གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་བློ།། ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་ཤོར་བ་ཡིས།། ཡང དག་ས་ལ་དེས་མི་བགྲོད།། ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བཏགས་པ་ལ།། དམུས་ལོང་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦར་ཚོད་བྱེད།། དེ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་ལ།། རྨོངས པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་འཛིན་བྱེད།། སྣང་བ་སྟོང་པའི་རང་འོད་ལ།། བླུན་པོ་རྣམས་ནི་མཚན་མར་འཛིན།། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད།། ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་མཐའ་ལས འདས།། བློ་འདས་ཡིད་བྱེད་བྲལ་བའི་དོན།། གནས་ལུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ།། མ་རིག་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གིས།། སྣང་སྟོང་ཆོས་རྣམས་མིང་བཏགས་ཙམ།། མིང་བཏགས་རྟོགས་ཚོགས་རང་རང་གིས།། ལྟོས པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་སྟོང་གཉིས།། སྣང་བ་དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན།། སྟོང་པ་དམིགས་མེད་མཚན་མེད་དུ།། སོ་སོར་གཟུང་བ་འཁྲུལ་པའི་བློས།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལ།། བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་དོན ལ་གཅིག།འཁོར་བའི་སྣང་བས་མྱང་འདས་སྟོང།། མྱང་འདས་སྣང་བས་འཁོར་བ་སྟོང།། གཉིས་མེད་སྣང་བས་གཉིས་འཛིན་སྟོང།། གཉིས་འཛིན་སྣང་བས་གཉིས་མེད་སྟོང།། དེ་བཞིན་བདེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ སྟོང།། སྡུག་བསྔལ་སྣང་བས་བདེ་བ་སྟོང།། ཉོན་མོངས་སྣང་བས་ཡེ་ཤེས་སྟོང།། ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་ཉོན་མོངས་སྟོང།། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བས་དོན་དམ་སྟོང།། དོན་དམ་སྣང་བས་ཀུན་རྫོབ་སྟོང།། དངོས་པོའི་སྣང བས་དངོས་མེད་སྟོང།། དངོས་མེད་སྣང་བས་དངོས་པོ་སྟོང།། མི་དགེའི་སྣང་བས་དགེ་བ་སྟོང།། བསྒྲུབ་བྱའི་སྣང་བས་སྤང་བྱ་སྟོང།། སྤང་བྱའི་སྣང་བས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོང།། མཚན་མའི་སྣང་བས་མཚན་མེད སྟོང།། མི་དམིགས་སྣང་བས་མཚན་མེད་སྟོང།། མིན་པའི་སྣང་བས་ཡིན་པ་སྟོང།། ཡིན་པའི་སྣང་བས་མིན་པ་སྟོང།། བདག་འཛིན་སྣང་བས་གཞན་ཉིད་སྟོང།། གཞན་གྱི་སྣང་བས་རང་ཉིད་སྟོང།། ཡོད་པའི་སྣང བས་མེད་པ་སྟོང།། མེད་པའི་སྣང་བས་ཡོད་པ་སྟོང།། བདེན་པའི་སྣང་བས་བདེན་མེད་སྟོང།། བདེན་མེད་སྣང་བས་བདེན་པ་སྟོང།། སེམས་ཅན་སྣང་བས་སངས་རྒྱས་སྟོང།། སངས་རྒྱས་སྣང་བས་སེམས་ཅན སྟོང།། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཡོན་ལེགས་ཉེས་ཚོགས།། ལྟོས་པས་སོ་སོར་རྣམ་པར་དབྱེ།། གཉེན་པོས་བརྟགས་ཀྱང་སྣང་སྟོང་གཉིས།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་དབྱེར་མེད་གཅིག། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་ལྷན་ཅིག་ལ།། གཉིས སུ་འཇིག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས།། མང་པོ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བས།། ཟད་མེད་འཕེལ་མེད་འཁོར་བར་འཁྱམས།། ཟུང་འཇུག་ཆོས་རྣམས་མངོན་འགྱུར་ན།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་སུ་གྲོལ།། གཉིས སུ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན།། གདོད་ནས་ཡིན་ཏེ་བློ་བུར་མིན།། རང་བྱུང་དོན་ལ་བཅོས་མ་བྲལ།། སྣང་དང་སྟོང་པར་མི་རྟག་པའི།། མཚན་བཅས་མཚན་མེད་རྟོག་པ་ཀུན།། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ།། ལུས་ཀྱི རྟོགས་པ་དངོས་སྣང་གསལ།། ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་དྲན་སྣང་ཤར།། ངག་གིས་སྣང་བས་བརྗོད་པའི་ཚིག། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བསྐྱེད།། དེ་དང་དེའི་སྣང་བ་ཀུན།། རྩ་བ་སེམས་ཉིད་གཅིག་ལ་ཐུག། སེམས་ལ དངོས་པོ་མ་མཆིས་པས།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་བཞིན་སྟོང།། སེམས་སྟོང་ཙམ་ན་ལུས་ཀྱང་སྟོང།། སྟོང་པ་བྱང་ན་མ་ཡིན་པས།། སེམས་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་དུ་སྣང།། སྣང་བའི་དེར་འཛིན་ཞི་བ་ལ།། སྟོང་པ ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་མིན།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ།། སྣང་བར་མིང་དུ་བརྟགས་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་འབྱུང།། འཁོར་བ་པའི་ཉོན་མོངས་ཏེ།། རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་དངོས།། མ རིག་པ་ལ་སེམས་སུ་གཟུང།། རིག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་དོན།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བླ་དགས་སོ།། མ་དག་སེམས་ཉིད་འཁོར་བ་ལ།། དག་པའི་སེམས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས།། གཉིས་སུ མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལ།། སྣང་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི།། མང་དུ་བཤད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཙམ།། ཡང་དག་དོན་ལག་གཅིག་ལས་མེད།། གཅིག་པོ་དེ་ཡང་སྤྲོས་དང་བྲལ།། དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ།། གཞན གྱིས་བཅོས་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད།། འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར་མེད་ཡིན།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། སྤྲིན་གྱིས་ཆོད་དང་མ་ཆོད་པའི།། གསལ་དང་མི་གསལ་འབྱུང་བ་བཞིན།། མ་རྟོགས་ས་པའི་ཁྱད་ཙམ ལས།། དོན་ལ་གསལ་འགྲིབ་རྒྱུན་ཆད་མེད།། རིག་པ་རང་གསལ་རྡོ་རྗེ་འཆང།། སྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་མཐའ་དང་བྲལ།། དབུ་མ་ལ་ཡང་མི་གནས་
Chinese
执著于显现之一。 在二元对立的本体空性中， 无需遮止显现的觉悟。 如幻象般，事物并非真实存在。 幻象无实，是空性的色。 对此恐惧是错觉。 没有显现的空性， 是具有断灭见错觉者。 没有空性的显现， 是具有常常见执著的人。 已迷失于邪道。 显现之时即是空，空之时即是显现。 显现与空性如水中月， 刹那间也不可分离。 所有认为光明与空性是二者的人， 都是二元对立执著的错觉心。 已迷失于歧途， 因此无法到达正地。 不住于融合之中， 对于被命名为空性者， 盲人们试图用手去触摸天空的空性。 同样，对于无边际的空性， 愚昧者们执著于一方。 在显现空性的自性光明中， 愚蠢者们执著于相。 显现空性二元对立的融合， 被尊称为菩提心。 本体离戏，超越边际， 是超越思维，远离作意的意义。 对于此安住之法菩提心， 无明自身的分别念， 将显现空性诸法仅仅命名。 命名后，各自的觉悟集合， 显现出相对的法之显现空性二者。 显现的事物执著于相， 空性执著于无相无缘。 各自执著的错觉心， 对于远离能取所取的自性心， 仅仅是臆测，实则为一。 轮回的显现使涅槃空， 涅槃的显现使轮回空。 二元对立的显现使二取空， 二取的显现使二元对立空。 同样，快乐的显现使痛苦空， 痛苦的显现使快乐空。 烦恼的显现使智慧空， 智慧的显现使烦恼空。 世俗的显现使胜义空， 胜义的显现使世俗空。 事物的显现使非事物空， 非事物的显现使事物空。 不善的显现使善空， 应修的显现使应舍空， 应舍的显现使应修空。 有相的显现使无相空， 无缘的显现使有相空。 非是的显现使是空， 是的显现使非是空。 我执的显现使他者空， 他者的显现使自己空。
English
Grasping at appearance as one. In the emptiness of the non-dual essence, There is no need to obstruct the realization of appearance. Like an illusion, things are not truly existent. Illusion is unreal, the form of emptiness. To be afraid of this is a delusion. Emptiness without appearance, Is a deluded person with a nihilistic view. Appearance without emptiness, Is a person with an eternalistic grasping. Has strayed onto the wrong path. When appearing, it is empty; when empty, it appears. Appearance and emptiness are like the moon in water, Inseparable even for a moment. All who think clarity and emptiness are separate, Are deluded minds grasping at duality. Having strayed onto the wrong path, Therefore, one cannot reach the true ground. Not abiding in union, For what is labeled as emptiness, The blind try to grasp the emptiness of the sky. Likewise, for the emptiness free from extremes, The ignorant cling to one side. In the self-radiance of appearance and emptiness, Fools grasp at characteristics. The union of non-dual appearance and emptiness, Is highly praised as Bodhicitta. Essence is free from elaboration, beyond extremes, It is the meaning beyond mind, free from mental fabrication. For this abiding nature, Bodhicitta, The mind of ignorance itself, Merely names the phenomena of appearance and emptiness. Having named them, each collection of realizations, Reveals the two, appearance and emptiness, of relative phenomena. Appearances are grasped as substantial characteristics, Emptiness is grasped as without characteristics or objects. The deluded mind grasping separately, For the nature of mind free from grasping, It is merely imputation, in reality, it is one. The appearance of samsara empties nirvana, The appearance of nirvana empties samsara. The appearance of non-duality empties dualistic grasping, The appearance of dualistic grasping empties non-duality. Likewise, the appearance of happiness empties suffering, The appearance of suffering empties happiness. The appearance of afflictions empties wisdom, The appearance of wisdom empties afflictions. The appearance of conventional truth empties ultimate truth, The appearance of ultimate truth empties conventional truth. The appearance of things empties non-things, The appearance of non-things empties things. The appearance of non-virtue empties virtue, The appearance of what is to be cultivated empties what is to be abandoned, The appearance of what is to be abandoned empties what is to be cultivated. The appearance of signs empties signlessness, The appearance of objectlessness empties signlessness. The appearance of not being empties being, The appearance of being empties not being. The appearance of self-grasping empties other, The appearance of other empties self.
Chinese
有的显现使无空，无的显现使有空，真实的显现使无真实空，无真实显现使真实空，有情显现使佛空，佛显现使有情空，如是功过善恶等，依待而各自区分，以对治观察也是显空二者，刹那顷也不可分一味一体，一切离戏同时具，执二为实是错乱法，众多为痛苦所逼迫，无尽无增流转于轮回，双运诸法现证时，轮回解脱成涅槃，是无二之享受，本来如是而非骤然，自生之义离造作，显现与空性无常之，有相无相诸分别，身语意之显现也，身的觉受是现量明，意的分别念是忆念生，语的显现是所说之语，内外一切由此生，彼与彼之显现等，根本皆归于一心性，心无实物之故，身语意三自性空，心空之时身亦空，空性并非仅是空，心即显现为身语意，显现之执着寂灭时，不名为“空性”，心之自性光明者，于显现施设名言时，诸佛生起证悟，轮回者的烦恼即是，若知自性即是真智慧，不觉知为心而执取，觉知之时即是法性义，于无生灭之法身上，空性仅是假名而已，未清净之心即轮回，清净之心即涅槃，于无二之实相中，显现与空性等等，虽多说亦仅是戏论，真实义唯一无二，唯一者亦离戏论，如是真如未证悟，其他无有可改造，光明任运不变异，譬如日轮一般，云遮与未遮之，明与不明出现般，仅是未悟之差别，然于意义上明暗无断绝，觉性自明金刚持，坚固且具精华无空洞，周遍一切故无有边，亦不住于中观
English
The appearance of existence empties non-existence, The appearance of non-existence empties existence. The appearance of truth empties non-truth, The appearance of non-truth empties truth. The appearance of sentient beings empties Buddha, The appearance of Buddha empties sentient beings. Thus, qualities, faults, good, and bad, Are distinguished separately by dependence. Even when examined with antidotes, appearance and emptiness are two, But for even a moment, they are inseparable and one. In the simultaneous unity free from all elaboration, The dualistic destruction is a mistaken dharma. Many are tormented by suffering, Wandering in samsara without end or increase. When the dharmas of union are realized, Samsara is liberated into nirvana. It is the enjoyment of non-duality, Primordially so, not suddenly. In the naturally arising meaning, there is no artifice. The appearances and emptiness are impermanent. All conceptions, with and without signs, Are appearances of body, speech, and mind. The realization of the body is clear direct perception, The conception of the mind is the arising of memory-appearance. The appearance of speech is the word that is spoken. All outer and inner arise from that. All appearances of that and those, Ultimately converge on the single nature of mind. Since there is no entity in the mind, The three, body, speech, and mind, are empty in nature. When the mind is empty, the body is also empty. Since emptiness is not merely emptiness, That mind appears as body, speech, and mind. When the clinging to appearance is pacified, It is not called "emptiness." The nature of mind is clear light, When names are assigned to appearances, Enlightenment arises for the Buddhas. The afflictions of samsaric beings, If their nature is known, are actual wisdom. Unknowing is grasping at mind, Knowing is the meaning of dharmata. In the dharmakaya, which is without birth or cessation, Emptiness is merely a label. The impure mind is samsara, The pure mind is nirvana. In the state of non-duality, Appearance and emptiness, and so forth, Though much is said, are merely elaboration. The true meaning is one and without duality, That one is also free from elaboration. Likewise, that suchness is not realized, There is nothing that can be altered by another. It is clear light, spontaneously accomplished, and immutable. For example, in the center of the sun, Whether clouds obscure it or not, Like the arising of clarity and non-clarity, It is only a difference of non-realization. But in meaning, there is no interruption of clarity or dimness. Awareness is self-luminous Vajradhara, Solid, essential, and without hollowness. All-pervading, it is without limit, And does not abide even in the Middle Way.