Tibetan
་གཅིག་ལ་འདུས།། མ་རིག་པ་ལ་བསྟན་པ་མང།། མངས པས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས།། ནམ་མཁའ་གཅིག་ལས་མང་མི་ཡོད།། མངས་ན་བུག་གསར་མཐོང་བས་ཞན།། ནམ་མཁའ་མ་རྟོགས་ཇི་བཞིན་ནོ།། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། རྒྱུ་མེད་སེམས་ཅན་གང ཡང་མེད།། རྐྱེན་ཐོབ་མི་ཡི་ལུས་སེམས་ལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གནས་པའི།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་ཀུན་གྱི་ཡུལ།། ཉི་མ་ལྟ་བུའི་རིག་པའི་འོད།། མཐོངས ཉི་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལོང།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད།། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་དོན་ལ།། མི་ལུས་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཅན།། ལྷུན་གྲུབ་ཉིད་དུ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང།། གཞན་དབང་རྐྱེན་གྱིས་གཉིས་སུ སྣང།། ཀུན་བརྟགས་བློ་བུར་འཁྲུལ་པ་འདོད།། གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་ཡིས།། ལྕགས་ནི་གསེར་དུ་བྱས་པ་བཞིན།། མི་གཙང་སྒྲིབ་པའི་ལུས་སྤངས་ནས།། དྲི་མེད་རྒྱལ་བའི་སྐུ་རུ་འགྱུར།། ཐུགས་རྗེའི་ཉི་འོད ཕྱོགས་བཅུར་བརྡལ།། མ་རིག་མུན་པའི་ཚོགས་རྣམས་སེལ།། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཀུན་ཏུ་གསལ།། ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པས་ཐོབ།། དོན་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ནས་ནི།། འདི་ལ་འབད་པ་མ་བསྒྲུབས་ན།། བྱས པ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ།། འདུས་བྱས་མི་རྟག་འཇིག་ཆོས་ཅན།། ལོ་ཟླ་ཚེས་གྲངས་མི་རྟག་སྟེ།། དུས་ཀྱིས་བདས་པས་ཕར་ཕར་འགྲོ།། སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་མྱུར་དུ་འཆི།། དུས་ཀྱིས་འཕོ་བསྐྱས་བྱུང་ཙམ ན།། མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། མི་མཛའ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། ཕྱི་ཡི་གནས་ཀྱང་མེད་འགྱུར་ལ།། ནང་གི་རྫས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར།། དེ་བཞིན་བདག་ཀྱང་མེད་འགྱུར་བས།། མི་རྟག་ཤི་བའི དུས་ཀྱི་ཚེ།། ཡུན་རིངས་དུས་སུ་དཀའ་སྤྱད་པའི།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་ཅི་ལ་ཕན།། དེ་བས་ཆོས་ཚོལ་འབད་པ་སྐྱེད།། ཆོས་མེད་གསོན་པ་ཅི་ཞིག་རུང།། དེ་བས་འཇིགས་པ་ཀུན་སེལ་བའི།། འགྲོ་བའི་མགོན་ལ སྐྱབས་སུ་མཆི།། དེ་ཡི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བདག་ཉིད་འཇུག། མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ཆོས་མེད་པ།། གསེར་གླིང་སྟོང་ལོག་བྱས་པ་འདྲ།། མི་ལུས་འདབས་ནས་མི་ལེན་པས།། ཤི་བས་བྱང ཆུབ་ཐོབ་མི་སྲིད།། དེ་འདྲའི་མི་ལུས་སྟོང་ལོག་མཁན།། སྙིང་པོ་མེད་ལས་སྙིང་པོར་གཟུང།། གཟོ་དང་གསོབ་ཀྱིས་མ་བསླུས་སམ།། འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་སྒྱུ་མ་འདྲ།། རང་གི་རང་བསླུས་ངན་སོང་གཟུགས།། རྫུན ལ་བདེན་འཛིན་གཏི་མུག་ཅན།། མི་ཤེས་བླུན་པོ་དུད་འགྲོར་འཕོ།། རྟོག་པ་རགས་ལ་ཆགས་སྡང་ཆེ།།
Chinese
归于一。 无明增盛显现。 因增盛故未证如是。 虚空无多唯一。 若多见新孔则劣。 未证虚空亦如是。 如来藏遍一切。 无因众生何者亦无。 因缘所得人身心。 胜者身语意所住之。 如虚空性之法性。 无有偏颇一切之境。 如日之智光。 见如日般而受用。 无有内外平等性。 此大乘之义。 人身具佛意。 任运自成圆满成。 然由他缘显现二。 遍计所执忽尔迷乱想。 如炼金术之形态。 如铁成金。 舍弃不净垢染身。 转为无垢胜者身。 慈悲日光遍照十方。 遣除无明黑暗众。 智慧光明普照。 由行持正法而得。 既得成就义。 若不勤精进。 所作无义痛苦因。 有为无常坏灭法。 年月日期皆无常。 为时所逐渐行远。 刹那不住速疾死。 仅为时所迁变时。 亲友亦将变为无。 非友亦将变为无。 外境亦将变为无。 内物亦将变为无。 如是吾亦将变为无。 无常死亡之时节。 长时勤苦所修之。 世间法又有何益？ 是故寻法生精进。 无有佛法活有何用？ 是故于能除一切怖畏之。 众生怙主前 祈请救护。 彼之心中所领受之法。 菩提心即是自性。 得人身而无佛法者。 如至金洲空手返。 既得人身而不取者。 死后不可能获得菩提。 如是空耗人身者。 当从无义中取精华。 莫为欺诳与虚饰所惑。 世间无常如幻化。 自欺欺人堕恶趣。 于虚妄执实之愚痴者。 无知愚人将转生为畜生。 粗重分别贪嗔大。
English
Gathered into one. Ignorance is shown to be abundant. Because of abundance, the Suchness is not realized. There is not much more than one sky. If there are many, it is inferior because new holes are seen. It is just like not realizing the sky. The Sugata-garbha pervades all. There is no sentient being without cause. In the body and mind of a human who has obtained the conditions, The Victorious One's body, speech, and mind reside. That Dharma-nature, like the sky, Is the object of all without partiality. The light of wisdom, like the sun, See and enjoy it like the sun. Equality without inside or outside. For the sake of this Great Vehicle's meaning, A human body with the Buddha's intention, Is spontaneously accomplished and completely perfected, But due to other-powered conditions, it appears as two. Conceptual constructs are considered to be sudden delusions. With the appearance of gold-transforming elixir, Just as iron is made into gold, Having abandoned the impure, obscuring body, It transforms into the stainless body of the Victorious One. The sunlight of compassion spreads in the ten directions. It dispels the masses of ignorance and darkness. The light of wisdom is completely clear. It is obtained by practicing the true Dharma. Having become accomplished in meaning, If effort is not exerted in this, Actions are meaningless and the cause of suffering. Conditioned things are impermanent and of the nature of destruction. Years, months, dates, and numbers are impermanent, Driven by time, they go further and further away. Not staying for a moment, death comes quickly. Just as there is change and movement in time, Friends will also become nonexistent. Non-friends will also become nonexistent. External places will also become nonexistent, And internal things will also become nonexistent. Likewise, I will also become nonexistent, At the time of impermanent death. What is the benefit of worldly dharmas, Practiced with hardship for a long time? Therefore, generate effort in seeking the Dharma. What is the use of living without the Dharma? Therefore, I go for refuge to the protector of beings, Who dispels all fears. The Dharma that is understood in his mind, Is the Bodhicitta itself. Having obtained a human body without the Dharma, It is like going to a golden island and returning empty-handed. Since one does not take from the vicinity of the human body, It is impossible to attain enlightenment after death. Those who waste such a human body, Should grasp the essence from the non-essential. Are you not deceived by flattery and embellishment? The world is impermanent like an illusion. Deceiving oneself, one takes the form of a lower realm. Those who are ignorant and hold onto falsehood as truth, The ignorant fools will be reborn as animals. Gross thoughts have great attachment and aversion.
Tibetan
གསོད་ལ་དགའ་ཞིང་དམར་ལ་རྔམ།། ལས་ཀྱི་གཤིན་ཆེན་དམར་པོ་དེ།། དམྱལ་བའི་ལས་མཁན་བསླེབ་པ ཡིན།། ཡོད་པས་མི་ཆོག་མེད་ལ་བརྣབ།། གཡུང་པོ་སེར་སྣས་སྲེད་པ་དེ།། ཡི་དྭགས་གནས་ན་སྔ་ཕྱི་མེད།། སྡུག་བསྔལ་གནས་ལ་རྒྱུན་དུ་འཁོར།། ཆུ་བོ་འཐུར་སོང་གྱེན་མི་ལྡོག། དེ་བཞིན་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ ལས།། ཐར་པ་ཐོབ་པ་ག་ལ་སྲིད།། གནས་སྐབས་ཚུལ་མིན་མ་གཏོགས་སོ།། འཁོར་བ་པ་ལ་བདེ་བ་མེད།། འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།། གླེན་པ་དུག་ཅན་ཟས་ལ་ཞིམ།། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབ ལ་དགའ།། འདོད་པ་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱང།། བསྒྲུབ་པ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ།། སྡུག་བསྔལ་རྦ་ལ་གཡེང་ཙམ་ན།། འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་དུས་དེར་གྲུབ།། མི་གཙང་ཁྲོད་ཀྱི་སྲིན་བུ བཞིན།། བདེ་བ་ལ་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ།། ཐུན་མོང་རྒྱུད་ལྔའི་སྡུག་བསྔལ་ལས།། བྱེ་བྲག་ལས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ནི།། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་སྡུག་བསྔལ་བ།། མནར་མེད་དམྱལ་བའི་དུཿཁ་ཆེ།། ལྷ་མིན་ཆགས་སྡང བརྩད་པ་ཡིས།། རང་སྙིང་གས་ནས་འཆི་བ་དང།། མི་ལ་རྐྱེན་དབང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས།། ཟད་པ་མེད་པའི་ཟུག་རྔུ་དང།། དུད་འགྲོ་མི་ཤེས་མུན་པ་ལ།། གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་འཇིགས་པ་དང།། ཡི་དྭགས་ཟས་མཐོང ཚེ་ན་དགྲ།། གཤེད་པོས་གཙེ་བའི་དུཿཁ་དང།། དམྱལ་བ་དུས་མིན་རྒྱུན་དུ་ནི།། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྲན་ཐབས་མེད།། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མ་ཟད་ན།། དམྱལ་བའི་ཚེ་ལ་འཛད་པ་མེད།། ལས་ནི་ཉོན་མོངས དབང་གིས་བྱས།། ཉོན་མོངས་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་མ་གཏོགས་པ།། ཟད་པ་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་འཁོར།། མུ་མཐའ་ཡོད་པར་ངས་མ་མཐོང།། ལོག་འཁྲུལ་སེམས་ཅན་སྙིང་བསྲན་ཅན།། མི ལུས་སོ་མཚམས་མཁར་ན་ཡོད།། ད་རེས་ཡོད་ན་གཏན་དུ་ཡོད།། དེ་བས་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན།། ཐོས་པ་མང་པོའི་མི་ཕྱིར་འབྲོངས།། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐོད་བཞིན་བསྐུར།། འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས ཀྱིས་སུ།། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མ་ལྟ་བར།། ཐེག་ཆེན་དམ་ཆོས་མྱུར་དུ་ཚོལ།། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས།། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར།། སློབ་དཔོན་བཀའ་ལས་མི་འདའི་དོན།། སྲོག་ལས་འཕངས་པའི བློ་བུར་ནས།། ཉམ་ང་མེད་པའི་བསམ་པ་ཡིས།། ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་བཏབ་ཅིང།། ཤ་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ།། ཤ་བཞར་རུས་པ་གཅོག་པ་དང།། ཁྲག་གིས་ཆག་ཆག་བཏབ་ནས་སུ།། ཆོས་འདོད མཆོད་སྦྱིན་བྱ་དཀའ་རྣམས།། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་བཟོད་པ་ཡིན།། འགྱོད་མེད་སྙིང་ནས་ག
Chinese
喜好杀戮且对血腥残暴的， 业之阎罗大红尊， 是地狱的行刑者降临了。 拥有了还不满足，贪求没有的， 吝啬的富人因贪婪而渴求， 饿鬼道中无有先后。 恒常于痛苦之境中流转， 如河流奔腾而去永不回流。 如是，从恶趣的痛苦中， 如何能有解脱的可能？ 除非是暂时的不如法。 轮回者没有安乐， 轮回的安乐即是痛苦。 愚人觉得有毒的食物美味， 喜欢造作轮回的痛苦。 虽然想要获得欲望的安乐， 所造作的却唯有痛苦。 稍微沉溺于痛苦的波涛中， 轮回的果实便在那时成熟。 如不净中的虫子一般， 贪恋安乐，痛苦便会产生。 从共同的五蕴之苦中， 特别是业所造成的痛苦： 天人的死亡迁转之苦， 无间地狱的दुःख（藏文：དུཿཁ，梵文天城体：दुःख，梵文罗马拟音：duhkha，汉语字面意思：痛苦）极大。 非天因贪嗔争斗， 以致于自己心裂而死，以及 人类因意外和合而成的， 无有止境的痛苦，以及 畜生无知于黑暗中， 互相吞食的恐惧，以及 饿鬼见到食物时如见敌人， 被刽子手折磨的दुःख（藏文：དུཿཁ，梵文天城体：दुःख，梵文罗马拟音：duhkha，汉语字面意思：痛苦），以及 地狱非时恒常的， 所有痛苦都无法忍受。 业的异熟果未穷尽时， 地狱的寿命便没有尽头。 业是受烦恼的支配而造作的， 烦恼、无明、错乱， 除了菩提心之外， 无有止境地恒常流转。 我没有见到有边际。 具有邪见的众生，内心坚忍。 人身是过渡的城堡。 这次拥有，便能永久拥有。 因此努力恭敬勤奋， 从博闻强记的人那里退却。 像对待头顶一样敬重善知识， 以慈悲之心对待众生， 不顾身体和性命， 迅速寻求大乘正法。 往昔的诸佛及其眷属们， 为了寻求殊胜的法， 不违背上师的教言之故， 从舍弃性命的突然之间， 以无所畏惧的意念， 在身上钉入千根铁钉， 在肉上点燃千盏酥油灯， 剥皮、折骨，以及 用血涂抹之后， 希求佛法，行持难行的供养， 即使痛苦降临也能忍受。 从内心深处毫无后悔地
English
Those who delight in killing and are fierce in bloodshed, The great red Yama of karma, The executioner of hell has arrived. Not satisfied with what they have, they crave what they don't, The miserly rich, craving with greed, In the realm of the hungry ghosts, there is no before or after. Constantly revolving in the realm of suffering, Like a river rushing away, never to return. Likewise, from the suffering of the lower realms, How could there be a possibility of liberation? Unless it is a temporary impropriety. There is no happiness for those in samsara, The happiness of samsara is suffering. The fool finds poisonous food delicious, Delights in creating the suffering of samsara. Although wanting to obtain the happiness of desire, What is created is only suffering. Slightly indulging in the waves of suffering, The fruit of samsara ripens at that time. Like worms in filth, Attachment to happiness creates suffering. From the common suffering of the five aggregates, Especially the suffering caused by karma: The suffering of the death and transference of gods, The दुःख (Tibetan: དུཿཁ, Sanskrit Devanagari: दुःख, Sanskrit Romanization: duhkha, Literal Chinese Meaning: suffering) of the Avici hell is great. The Asuras fight with greed and hatred, To the point of their own hearts splitting and dying, and Humans, due to accidental combinations, The endless pain, and Animals, ignorant in darkness, The fear of eating each other, and Hungry ghosts see enemies when they see food, The दुःख (Tibetan: དུཿཁ, Sanskrit Devanagari: दुःख, Sanskrit Romanization: duhkha, Literal Chinese Meaning: suffering) of being tortured by executioners, and Hell, constantly out of time, All suffering is unbearable. When the ripening of karma is not exhausted, The life of hell has no end. Karma is created under the control of afflictions, Afflictions, ignorance, confusion, Except for the mind of bodhichitta, Constantly revolving without end. I have not seen an end. Sentient beings with wrong views, with enduring hearts. The human body is a transitional fortress. If you have it this time, you can have it forever. Therefore, strive with respect and diligence, Retreat from those who are learned and knowledgeable. Revere the virtuous friend like the crown of your head, Treat beings with a compassionate heart, Without regard for body and life, Quickly seek the Mahayana Dharma. The Buddhas of the past and their retinues, For the sake of seeking the supreme Dharma, Because they did not disobey the words of the guru, From the sudden abandonment of life, With a fearless mind, Driven a thousand iron nails into their bodies, Lit a thousand butter lamps on their flesh, Flaying skin, breaking bones, and After smearing with blood, Desiring the Dharma, performing difficult offerings, Even if suffering comes, they can endure it. From the depths of the heart, without regret,