Tibetan
ཆོས་སྐུ་དང་ནམ་མཁའོ།། རིགས་ཀྱི་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།རང་བཞིན་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ནི། ཁ་དོག་བཞི་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང། འབྱུང་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་དག་ཀྱང། བག་དང་མ་བྲལ་ཏེ། ངོ་བོ་རིག་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ནི། སྟོང་པར་མཐུན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལས་ལོག་པའོ།། དོན་དེས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། གྲོལ་བའི་མ་གྲོལ་བ་ནི། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གྲོལ་བ་ནི་གཞི གཅིག་པའོ།། སེམས་རྟོགས་བཅས་སུ་གསལ་ལ་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དུ་བཞུགས་པས། དོན་དེས་ན་རྩལ་གྱི་ངོས་ནས་མ་གྲོལ་བའོ།། མ་གྲོལ་པའི་གྲོལ་བ་ནི། ཐིག་ལེ་དང་ཡུལ་ཏེ། ཐིག་ལེ་རིག་པ་འགག་པ་མེད་པ དང།ཡུལ་རིག་མེད་སྟོང་པར་གནས་པས་མ་གྲོལ་བའོ།། གྲོལ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་ཏེ། སོ་སོར་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་གསལ་བ་ཟང་ཐལ་ལོ།། དོན་དེས་ན་ མ་གྲོལ་བའི་གྲོལ་བའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ཆེན་པོ་ལས། མུ་བཞིའི་དོན་བཤད་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་གོ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ རྗེ་འཆང།། སྒྲ་ཡི་དོན་བཤད་གསུང་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་སོ།། སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ངས་བཤད་རྒྱུད་ལུང་ཐམས་ཅད་དུ།། སྒྲ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་མོད་ཀྱི།། སྒྲའི་དབྱིངས་རྒྱ་གར་གྱི་ཨ་དང། བོད་ཀྱི་འ་ཡིན། དང སྒྲུབ་བྱེད་དང།། གཞན་སེལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་ནོ།། རྣམ་པ་བཞི་རུ་བསྡུས་པ་བསྟན། སྒྲའི་དབྱིངས་ལ་ལ་འབྱུང་བ་འདིའི་བི་མ་ལ་མི་ཏྲས་བསམ་ཡས་སུ་རང་འགྱུར་དུ་བསྒྱུར་བའི་དུས་སུ་བོད་ཀྱི་སྒྲའི་དབྱིངས་ལ་དགོངས་ནས། རྒྱ་གར་གྱི་ཨའི་དོད་ལ་བོད དུ་འ་རུ་བསྒྱུར་བ་དཀྱུས་སུ་བྲིས་པ་ཡིན་ནོ།སྒྲའི་དབྱིངས་ནི་བོད་ཀྱི་འ་དང་རྒྱ་གར་གྱི་ཨ་འོ།། དེ་གཉིས་སྒྲའི་རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མ་བྱུང་བའོ།། དེ་ གཉིས་མི་འགྱུར་བས་སའོ།། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡེ་ཤེས་མི་འགག་པར་རང་བྱུང་བས་ཧའོ།། དེ་ལས་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བས་ཤ་བྱུང་བའོ།། དེ་གཉིས་ཀ་ཕྱི་མོ་ཡིན་པ་དང། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྐུ་གཉིས་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང བས་ཀའོ།། དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལས་མི་འདའ་ཞིང་ངང་གི་ནང་ནས་གནས་པས་ན་ཁའོ།། དེ་གཉིས་རྒྱ་མ་ཆད་པས་གའོ།། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་འཆར་བས་ངའོ།། དེ་གཉིས་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན པས་ཙ་འབྱུང་བའོ།། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཚའོ།། དེ་མ་འགགས་པའི་ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང། དེ་གཉིས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནི་ཛའོ།། ཨ་རིག་པ་ཡིན་པས་ཏའོ།། གཞིར་གནས་མཐར གྱུར་པས་ན་སའོ།། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཤེས་བྱ་མ་བཅོས་པ་སྟེ་དའོ།། ཡེ་ཤེས་སུ་འབྱུང་བས་ཉའོ།། མ་རྟོགས་པས་སེམས་སུ་སྣང་བས་ན་ནའོ།། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་པའོ།། ཐབས་འགག་པ་མེད པར་འཆར་བས་ཕའོ།། རྩལ་སྐུར་སྣང་བས་བའོ།། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་སྐུ་གསུམ་གཞི་ལ་གྲུབ་པས་ཡའོ།། ཐུགས་རྗེ་དང་མི་བྲལ་བས་རའོ།། དེ་གཉིས་ལ་ཐམས་ཅད་འཕྲོ་ཞིང་འདུས་པས་ལའོ།། དེ་གཉིས་ལ རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་འབྱུང་བས་ཊ་ལོག་པ་དང་མ་ལོག་པའོ།། དེ་བས་ན་འ་བོད་ཀྱི་དང་ཨ་རྒྱ་གར་གྱི་གཉིས་སྒྲའི་དབྱིངས་སམ་སྒྲའི་འདུ་བ་སོ།། དེ་གཉིས་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི། ཨ་འ་གཉིས་ཀྱི་ཡི གེ་ཐམས་ཅད་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ།། འས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་སྒྲུབ་པའོ།། དེ་གཉིས་འབྲེལ་བར་གྱུར་པས་རིང་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའོ།། ཧ་དང་འབྲེལ་བས་ན་ཆེན་པོ་སྟེ། མ་བྱས་པར གྲུབ་པར་བྱེད་པའོ།། ཡི་གེས་རང་བརྩེགས་པར་འབྱུང་བས་མཐུག་པ་སྟེ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའོ།། ཧ་དང་ཞབས་སྐྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ངང་འབྲེལ་བས། ཐུང་བ་སྟེ་སྡུད་པའོ།། ཛ་དེ་ཡི་ཕན་པའི་རྐྱེན་ནོ།། པ་ར ཏ་ས་ར་དང་བཅས་པ་ནི་སྤྲོས་པར་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པའོ།། པ་དང་ཏ་ནི་དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་ནོ།། ཐ་ལོག་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའོ།། རང་སོ་ཐམས་ཅད་ནི་དབྱིངས་སྒྲུབ་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་འ དང་ཨ་ལས་ཤར་བ་ཐམས་དོན་ཕྱོགས་རེ་དང་ལྡན་པས།འི་དོན་ཕྱོགས་རེ་སྒྲུབ་པའོ།། དེ་ནི་སྒྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཞུགས་པའོ།། དེ་རྣམས་ཀྱི་འ་དང་ཨའི་གཞི་མི་མཐུན་པ་ཕྱོགས་སེལ་ཅིང། སྒོ་སོ་སོའི་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་སེལ་བས་གཞན་སེལ་ལོ།། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕྲུལ་ལུགས་ཀྱིས། རང་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང། སྤྱིར་གཞིའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་ན། སྒྲ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན ནོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ཆེན་པོ་ལས། སྒྲའི་དོན་བཤད་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་གོ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེ་དང་ཐབས་སུ་ལྡན་པ། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཀུན་གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཚིག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལགས་ན། འབྲུ་ཕྲ་མོ་རྣམས
Chinese
法身和虚空啊。种姓之子为何如此？因为这两者是不同的。自性清净的虚空，具有四种颜色和形状的自性，以及四大种的自性，但与习气未分离，因为其体性是无知空性的缘故。法身大明点，虽然与空性相合，但与它们相异。因此，从一和异中解脱。解脱的未解脱是：心和智慧，解脱是基础一体。心以有分别而显现，智慧以无分别而安住，因此，从作用的角度来说是未解脱的。未解脱的解脱是：明点和境，明点是觉性不灭，境以无知空性而安住，所以是未解脱的。解脱不是像有法差别那样，而是安住于空性无别，是超越分别言说的明空朗然。因此，是未解脱的解脱。如是说。出自《明点俱生大光明》中，宣说四种边际之义的教言，即第四十四品。之后，金刚密主又请问：奇哉！奇哉！薄伽梵金刚持！请您宣说声音的意义。如是请问。本师开示说：我在所说的所有续部和教言中，声音如何显现都可以，声音的本性是印度的阿（梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉字字面意思：阿）和藏文的阿（藏文： འ，梵文天城体：无，梵文罗马拟音：无，汉字字面意思：无）。是成办者，是遣除他者、具有利益的因缘。已经宣说了归纳为四种相。声音的本性，当比玛拉米扎（Vimalamitra）在桑耶寺翻译时，考虑到藏文声音的本性。将印度的阿替换为藏文的阿，这是通常的写法。声音的本性是藏文的阿和印度的阿。这两者是藏文和印度声音的来源。那又是如何产生的呢？这两者无二而未生。这两者不变异，所以是萨（ས）。在这两者之间，智慧不灭而自生，所以是哈（ཧ）。由此产生智慧，所以生起夏（ཤ）。这两者都是阴性，并且如何显现的二身是慈悲所生，所以是嘎（ཀ）。不超出法界的自性，并且安住于自性之中，所以是喀（ཁ）。这两者没有间断，所以是嘎（ག）。从这两者无二中显现一切，所以是昂（ང）。这两者是一切的来源。
English
Dharmakaya and space! Why is that, son of lineage? Because these two are different. Space, pure in its nature, possesses the nature of four colors and forms, as well as the nature of the four elements, yet it is not separate from habituation, because its essence is ignorant emptiness. The great bindu of Dharmakaya, although in accord with emptiness, is different from all of those. Therefore, it is liberated from oneness and otherness. The liberation that is not liberated is: mind and wisdom, liberation is the single ground. Mind is clear with conceptualization, while wisdom abides without conceptualization. Therefore, from the perspective of function, it is not liberated. The liberation that is not liberated is: bindu and object, bindu is awareness without cessation, and object abides in ignorant emptiness, so it is not liberated. Liberation is not like a difference in entities, but abides in emptiness without separation, it is clear and unobstructed, transcending separate expressions. Therefore, it is the liberation that is not liberated. Thus it is said. From the Great All-Illuminating Bindu, the teaching that explains the meaning of the four extremes, which is the forty-fourth chapter. Then again, the Lord of Secrets asked: Kye kye, Bhagavan Vajradhara! Please speak about the meaning of sound. Thus he asked. The Teacher replied: In all the tantras and agamas that I have spoken, sounds may appear in various ways, but the essence of sound is the Indian A（梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉字字面意思：阿）and the Tibetan A（藏文： འ，梵文天城体：无，梵文罗马拟音：无，汉字字面意思：无）. It is the accomplisher, the eliminator of others, and the condition that has benefit. It has been taught that it is condensed into four aspects. The essence of sound, when Vimalamitra was translating this source at Samye (桑耶寺), he considered the essence of Tibetan sound. Replacing the Indian A with the Tibetan A, this is the usual writing. The essence of sound is the Tibetan A and the Indian A. These two are the source of both Tibetan and Indian sound. How do they arise? These two are unborn as non-duality. These two are immutable, so it is Sa (ས). Between these two, wisdom is unceasing and self-arising, so it is Ha (ཧ). From that, wisdom arises, so Sha (ཤ) arises. Both of these are feminine, and the two bodies that appear in whatever way arise from compassion, so it is Ka (ཀ). It does not go beyond the nature of the sphere, and abides within the nature, so it is Kha (ཁ). These two are uninterrupted, so it is Ga (ག). From these two non-duality, everything arises, so it is Nga (ང). These two are the source of everything.
Chinese
因是而生起ཙ。 无二地体验，故为ཚ。 以不间断的慈悲摄持，二者无有分离，是为ཛ。 阿是觉性，故为ཏ。 安住于基，终成究竟，故为ས。 无二，所知无造作，是为ད。 从智慧中生起，故为ཉ。 未证悟时显现为心，故为ན。 无二，是法身，故为པ。 方法不间断地显现，故为ཕ。 显现为游舞身，故为བ。 二者的慈悲，三身于基位成就，故为ཡ。 与慈悲不分离，故为ར。 一切从此散布和汇聚，故为ལ。 从二者中生起证悟与未证悟，故ཊ为反正。 因此，藏文的འ和印度的ཨ，是声音的界限或声音的集合等。 成就二者的方法是：成就ཨ和འ二字的一切清净。 འ成就一切离戏。 二者相连，故为长远，即成就无有间断。 与ཧ相连，故为伟大，即成就无作而成。 字母自重叠而生，故为坚固，即成就无生灭。 与ཧ和足垫字母ང相连，故为短，即收摄。 ཛ是它的助缘。 པར、ཏ་、ས་、ར་等是开展，故为成就。 པ和ཏ是它的助缘。 一切反正皆成就无共同。 一切自性皆成就界限。 同样，从འ和ཨ生起的一切，都具有一方面的意义，成就一方面的意义。 这是安住于声音的成就者。 这些འ和ཨ的基础不同，消除一方，消除各门不同的方面，故为他空。 通过这些的幻化方式，各自成为成就自己意义的助伴，并且普遍成为成就基础功德的助伴，因此，声音是助缘。 如是说。 《大圆满光明点》中，声音的意义解释阐述，即第五十五品。 然后，金刚密主又问： 噫！噫！世尊具足慈悲与方便，如上所说一切续部、教言、口诀的词句，如是宣说，然细微的字
English
Because of this, ཙ arises. Experiencing non-duality, hence ཚ. Holding with uninterrupted compassion, the two are inseparable, hence ཛ. 阿 is awareness, hence ཏ. Abiding in the base, ultimately becoming the end, hence ས. Non-dual, unconditioned knowable, hence ད. Arising from wisdom, hence ཉ. When not realized, appearing as mind, hence ན. Non-dual, is the Dharmakaya, hence པ. Method appearing uninterruptedly, hence ཕ. Appearing as the playful body, hence བ. The compassion of the two, the three bodies accomplished in the base, hence ཡ. Inseparable from compassion, hence ར. Everything spreading and gathering from the two, hence ལ. From the two arising realization and non-realization, hence ཊ is both direct and inverted. Therefore, the Tibetan འ and the Indian ཨ, are the limits of sound or the collection of sounds, etc. The method of accomplishing the two is: accomplishing the purity of all the letters of ཨ and འ. འ accomplishes all freedom from elaboration. The two are connected, hence long, i.e., accomplishing without interruption. Connected with ཧ, hence great, i.e., accomplishing without effort. Letters arising by self-repetition, hence thick, i.e., accomplishing without birth and death. Connected with ཧ and the subscript letter ང, hence short, i.e., gathering. ཛ is its aiding condition. པར, ཏ, ས, ར, etc., are expanding, hence accomplishing. པ and ཏ are its aiding conditions. All inversions accomplish non-commonality. All self-natures accomplish limits. Similarly, everything arising from འ and ཨ has one-sided meaning, accomplishing one-sided meaning. This abides as the accomplisher of sound. The bases of these འ and ཨ are different, eliminating one side, eliminating the different aspects of each door, hence other-emptiness. Through the magical ways of these, each becomes a helper in accomplishing its own meaning, and generally becomes a helper in accomplishing the qualities of the base, therefore, sound is an aiding condition. Thus it is said. In the Great All-Illuminating Bindu, the meaning of sound is explained and shown, i.e., the fifty-fifth chapter. Then, again, the Lord of Secrets asked: Ee! Ee! Blessed One, endowed with compassion and method, all the words of the tantras, agamas, and instructions spoken above are explained in this way, but the subtle syllables