Tibetan
།། འཛིན་པ་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་དག། སྣང་བ་དུས་མཉམ་དག་པ་ཡིན།། ཞེས གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། དུས་གསུམ་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་ལྔ་པའོ།།།། གསང་བའི་བདག་པོས་ཡང་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི གདེང་མེད་པར།། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། དེ་ཡི་བཟློག་ཐབས་ཇི་ལྟར་ལགས།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ཞུས་པ་ཡིས།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་གདེང་དང་ལྡན་གྱུར་ན།། བདུད ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་འབྱུང་སྟེ།། ཇི་སྲིད་གདེང་དང་མ་ལྡན་ན།། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང།། ལྟ་བ་གོལ་ཞིང་གདེང་མེད་ན།། གཟུང་འཛིན་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་འབྱུང།། བསྒོམ་པ་གདེང་མེད་གོལ་གྱུར པས།། བྱིང་དང་རྒོད་པའི་བདུད་གཉིས་བྱུང།། སྤྱོད་པ་གདེང་མེད་གོལ་གྱུར་པས།། སྤྱོད་པ་དག་ལ་བདུད་བདུན་བྱུང།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་གདེང་མེད་པས།། ཉམས་ཀྱི་བདུད་ནི་བཞི་འབྱུང་སྟེ།། དེ་ལྟར་དོན་དང་མི ལྡན་པས།། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འབྱུང་བར་འགྱུར།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང།། རྒྱལ་བུ་དམངས་སུ་འཁྱམས་པ་བཞིན།། རང་ངོ་རང་གི་མ་ཤེས་པས།། གདམས་ངག་མེད་དེ་རྟོགས་པ་མ་ཤར བས།། ལྟ་བ་གདེངས་སུ་མ་གྱུར་པ།། དུག་ལྔ་ཡུལ་སྣང་ཤར་བའི་ཚེ།། དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར།། སྒོ་ལྔ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག། ཞེ་སྡང་གཟུང་ཡུལ་དགྲར་སྣང་ཚེ།། འཛིན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ རྟོག་ནི།། མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་སྣང་བར།། ཞེ་སྡང་བར་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་རོ།། རྣ་བར་ཚིག་རྩུབ་བྱུང་བ་དང།། ཡིད་འཛིན་ཞེ་སྡང་ལྷག་གི་བསྐྱེད།། རང་སྣང་འཛིན་མེད་མི་བདེན་བདུད།། རང་གར་བཟུང་ན་བདུད ཀྱི་ལས།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁྱམས།། དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་གཞན་ལ་ཡང།། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྤྱོད།། བདུད་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་གྲོལ་བ་ནི།། དགྲ་ཉིད་རིག་པའི རྩལ་སྣང་བ།། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་ཡང།། སྟོང་གསལ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པས།། ཞེ་སྡང་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ།། དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་གང་ལ་ཡང།། རང་སྣང་རང་གྲོལ་དག་ཡིན་ཏེ།། རང་གི ཡུལ་ལ་ཕར་དཔྱད་ན།། རང་གི་རྩལ་ཤར་རང་སར་གྲོལ།། ཡུལ་ཉིད་ཚུར་ལ་མངོན་ཤར་ན།། དེ་ལ་ཤེས་པ་ཕར་འཇུག་པས།། རང་སྣང་འཛིན་མེད་རང་སར་གྲོལ།། ཡུལ་སེམས་དུས་མཉམ་འཕྲད་གྱུར་ན།། རང གསལ་ཡུལ་གསལ་འཛིན་མེད་གྲོལ།། ཆོས་སྐུ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ
Chinese
执著解脱同时起，显现同时清净是。如是说。出自《离戏义明大续》，第三时平等结合之行品第五十五品完毕。秘密主再次请问：奇哉奇哉薄伽梵金刚持，无有见修行的把握，魔的行境如何生起？那的遣除之法如何？如是请问之后，金刚持如是开示：具有见修行之把握，魔的行境不会生起，如若没有把握，魔的行境十八种生起。见解错谬且无把握，能取所取烦恼五毒生。修持无把握而错谬，沉掉二魔生。行持无把握而错谬，行持之上七魔生。见修行的把握没有，验相之魔四种生，如是无有意义和不具意义，魔的行境生起。自生智慧本有于自身，犹如王子流落为平民，自己面目自己不认识，无有口诀故证悟不生起，见解未成为把握，五毒境相生起之时，于彼执著之识将要进入，依靠五根而进入。嗔恨所取境显现为敌时，执著意的分别念，在眼睛的境中显现色，嗔恨于其间生起。耳朵听到粗恶语，意执嗔恨更加增长。自显无执非真魔，随己所执魔之业，三界轮回之境中流浪。如是烦恼于其他亦然，以能取所取二者颠倒行。为从魔中遣除，烦恼解脱者，敌本身为智慧之力量显现，自己之体性空明然，空明执著未成立，嗔恨执著自处解脱。如是烦恼于任何，自显自解脱即是，于自己之境向外观察，自己之力量显现自处解脱。境本身向内明显生起，于彼识向外进入，自显无执自处解脱。境心同时相遇时，自明境明无执解脱。法身自明大光明中
English
Attachment and liberation arise simultaneously, appearances are pure simultaneously. Thus it is said. From the Great Tantra of Freedom from Elaborations, the Chapter on the Practice of Equal Union of the Three Times, the Fifty-fifth Chapter is completed. The Lord of Secrets again asked: Kye Kye Bhagavan Vajradhara, without confidence in view, meditation, and action, how do the realms of demons arise? How is the method of reversing them? Having asked thus, Vajradhara replied: If you have confidence in view, meditation, and action, the realms of demons will not arise. As long as you do not have confidence, eighteen realms of demons will arise. If the view is mistaken and without confidence, the apprehended and the apprehender, the five poisons of affliction, will arise. If meditation is without confidence and mistaken, the two demons of sinking and excitement will arise. If action is without confidence and mistaken, seven demons will arise in actions. Without confidence in view, meditation, and action, four demons of experience will arise. Thus, without meaning and without being meaningful, the realms of demons will arise. Although self-arisen wisdom is present within oneself, like a prince wandering as a commoner, not knowing one's own face, without instructions, realization does not arise. If the view does not become confidence, when the appearances of the five poisons arise, the consciousness of grasping will enter into them, entering through the five senses. When the object of hatred appears as an enemy, the grasping, the mental discriminations, in the realm of the eye, the appearance of form, hatred will arise in between. When harsh words occur in the ear, the mind grasps and increases hatred. Self-appearance, ungrasped, is an untrue demon. If grasped at will, it is the work of a demon, wandering in the realms of the three realms of samsara. Likewise, for other afflictions as well, the two, the apprehended and the apprehender, act perversely. To reverse from demons, the liberation of afflictions is, the enemy itself is the manifestation of the power of wisdom. Although one's own nature is empty and clear, because the grasping of emptiness and clarity is not established, the grasping of hatred is liberated in its own place. Likewise, for any affliction, self-appearance and self-liberation are indeed, if one examines outward at one's own object, one's own power arises and is liberated in its own place. If the object itself clearly arises inward, because consciousness enters outward into it, self-appearance, ungrasped, is liberated in its own place. When object and mind meet simultaneously, self-luminosity, object-luminosity, ungrasped, are liberated. In the great self-luminous Dharmakaya.
Tibetan
ས།། དུས་གསུམ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ།། རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་གློ་བུར་ཡིན།། ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་ནི།། འཁྲུལ་རྩལ་ཡིན་པས་གློ་བུར ཡིན།། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ལྟ་བདུད་ཆོམ།། བདུད་ཆོམ་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཉིད།། ལྟ་བ་གདེང་དང་ལྡན་གྱུར་ན།། སྒོམ་སྤྱོད་ཉམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱང་ཆོམ།། སྒོམ་པའི་བདུད་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ།། བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྣམ གཉིས་སོ།། བྱིང་རྒོད་བདུད་ནི་གང་བྱུང་ཡང།། བྱིང་རྒོད་རང་སར་རང་གྲོལ་ལོ།། ཇི་ལྟར་བྱིང་རྒོད་བྱུང་གྱུར་ཀྱང།། ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་གདེང་གིས་བཟུང།། སྤྱོད་པ་མན་ངག་ཇི་བཞིན་ནོ།། རང་བྱུང་རང་སྣང་རང གསལ་ཏེ།། རང་རིག་འགྱུར་མེད་རྩལ་སྣང་སྟེ།། ཉི་མའི་འོད་བཞིན་གསལ་ཞིང་འབྲལ་བ་མེད།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གློ་བུར་ཙམ།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གིས།། བྱིང་རྒོད་བདུད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར།། སྤྱོད པའི་དོན་ལས་གོལ་གྱུར་པས།། སྤྱོད་པའི་བདུད་ནི་བདུན་དུ་བྱུང།། འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་གཡེང་བའི་བདུད།། ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་གཡེང་བའི་བདུད།། ལོངས་སྤྱོད་བདུད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས།། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད འགྲུབ་ཏུ་རེ་བ་དང།། མི་འདོད་དགྲ་ལྟར་དགག་པའོ།། ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་བསྟན།། འགྲུབ་ཏུ་རེ་དང་མ་འགྲུབ་དོགས་པའོ།། གང་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ལ་སྐྱེ་གྱུར་ཡང།། འགྲུབ་པ་མེད་དེ་བདུད་དུ འགྱུར།། ཕྱི་རུ་ཚུལ་འཆོས་བདུད་དང་ནི།། ནང་ན་ཉོན་མོངས་རང་གིས་སྤྱོད་བདུད་དྲུག། བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་དབྱེ་ན་བསམ་མི་འཁྱབ། གང་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དེ།། བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ།། ཆེད འཛིན་མེད་ན་བདུད་མི་འབྱུང།། སྤྱོད་པའི་བདུད་བདུན་གང་ལ་ཡང།། རང་ལས་བྱུང་ཞིང་རང་ལས་སྣང།། དེ་དག་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིས།། གོང་གི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་སྐབས་བཞིན།། གོང་གི་གདེང་བཅས་དུས་བཞིན དུ།། ལྟ་བར་རང་བྱུང་རང་སྣང་གདེང་ལྡན་པས།། སྤྱོད་པའི་བདུད་ཀྱེས་མི་ཚུགས་ཏེ།། མདོར་ན་བདུད་རྣམས་གང་བྱུང་ཡང།། རང་བྱུང་རང་སྣང་རང་སར་གྲོལ།། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བདུད་དང་བྲལ།། ཉམས་ཀྱི བདུད་བཞི་བསྟན་པ་ནི།། ལུས་ངག་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དང།། བྱིན་གྱི་རློབ་པ་ལུང་སྟོན་འབྱུང།། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་བདུད་བསྟན་པ།། དེ་བཞིན་གང་ཡང་ཡིད་ལ་ཡང།། མཚན་མ་རྟགས་སུ་འབྱུང་བ་ནི།། དེ་ལ་ཡང དག་འཛིན་པ་ཡིན།། དེ་བཞིན་ངག་དང་ཡིད་ལ་ཡང།། མཚན་རྟགས་དམ་པར་བལྟ་བ་ནི།། དེ་ཉིད་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བདུད།། ལུས་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་འབྱུང།། ངག་ལ་བདེ་ཐོབ་ཆོས་
Chinese
萨！三世不变。分别念动摇是暂时的。对境的执着两者都是，因为是错觉的显现所以是暂时的。这样了解就能摧毁见魔。摧毁魔就是现在的佛。如果见解具有定解，就能摧毁修、行、体验的魔。修行的魔有两种，即掉举和沉没两种。无论生起掉举或沉没魔，掉举和沉没都在自身解脱。无论如何生起掉举和沉没，都以不变法身的定解来把握。行为如窍诀一般。自生、自显、自明，自证不变是力的显现，如太阳的光芒般明亮且不可分离。分别念只是暂时的。如此证悟的人，将从掉举和沉没魔中解脱。由于偏离了行为的意义，行为的魔就产生了七种。喧嚣、享乐、散乱的魔，所知、功德散乱的魔。享乐的魔有两种，希望获得想要的享乐，以及像对待敌人一样排斥不想要的。所知功德也显示为两种，希望获得和害怕不能获得。无论对什么产生行为，无论对什么产生，都不能成就，会变成魔。外在是伪装的魔，内在是烦恼自己使用的六种魔。这是细微的差别，如果从那上面区分，就无法想象。无论对什么特别执着，那就是所有魔的总根源，没有特别执着就不会产生魔。对于任何一种行为的七种魔，都是从自身产生并从自身显现。那些在自身解脱，就像之前的见、修、行四个阶段一样。像之前一样具有定解的四个时机中，在见中具有自生自显的定解，行为的魔就无法侵入。总之，无论产生什么魔，都是自生、自显、在自身解脱。这样证悟就能脱离魔。所示现的四种体验的魔，是从身、语、意产生，以及加持的摄受、预言显现。首先是身体的魔的显示，同样无论什么在心中，显现为相或征兆，就是对那个的真实执着。同样在语和意中，将相和征兆视为神圣，那就是语和意的魔。身体上会产生快乐等等，语言上会获得快乐的佛法
English
Sa! The three times are immutable. Discursive thoughts are fleeting. Grasping at objects, both are, being illusory displays, are fleeting. Knowing this, the demon of view is vanquished. Vanquishing the demon is Buddhahood right now. If view is endowed with certainty, then the demons of meditation, conduct, and experience are also vanquished. The demon of meditation is twofold, namely sinking and excitement. Whatever demon of sinking or excitement arises, sinking and excitement are self-liberated in their own place. However sinking or excitement may arise, hold fast with the certainty of the immutable Dharmakaya. Conduct is just like the instructions. Self-arisen, self-appearing, self-illuminating, self-awareness immutable is the display of power, clear like the sun's rays and inseparable. Discursive thoughts are merely fleeting. A person who realizes this will be liberated from the demons of sinking and excitement. Because of straying from the meaning of conduct, the demons of conduct arise as seven. The demon of busyness, enjoyment, and distraction, the demon of knowledge, qualities, and distraction. The demon of enjoyment has two aspects, hoping to achieve desired enjoyments, and rejecting undesired ones like enemies. Knowledge and qualities are also shown as two, hoping to achieve and fearing not achieving. Whatever conduct arises towards, whatever arises towards, it will not be accomplished, it will become a demon. Outwardly, the demon of hypocrisy, and inwardly, the six demons of afflictions used by oneself. This is a subtle difference, if one distinguishes from that, it is inconceivable. Whatever one particularly clings to, that is the general root of all demons, without particular clinging, demons will not arise. For any of the seven demons of conduct, they arise from oneself and appear from oneself. Those are self-liberated in their own place, just like the previous four stages of view, meditation, and conduct. In the four occasions with certainty as before, in view, being endowed with self-arisen, self-appearing certainty, the demons of conduct cannot intrude. In short, whatever demons arise, they are self-arisen, self-appearing, self-liberated in their own place. Realizing this way, one is separated from demons. The four demons of experience that are shown are those arising from body, speech, and mind, and the arising of blessings and prophecies. First, the display of the demon of the body, similarly, whatever is in the mind, appearing as signs or indications, is truly clinging to that. Similarly, in speech and mind, seeing signs and indications as sacred, that itself is the demon of speech and mind. On the body, happiness and so on arise, on the speech, one obtains the Dharma of happiness.