Tibetan
ཐེག་པའི་བཀྲི་དྲང་རྣམ པར་དག།མ་རིག་གཏི་མུག་བློ་ནི་རྣམ་པར་དག། ཡུལ་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི།། དོན་རྟོགས་སྣང་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བ་སྟེ།། རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ལྟ་བའི་དོན་རྟོགས་པས།། ཡུལ་རྐྱེན་ཇི་ཤར་འཛིན་པ་ མེད་པར་གྲོལ།། མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་ཤར་འཛིན་མེད་གྲོལ།། རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་བྱུང་འཛིན་མེད་གྲོལ།། སྣ་ཡི་ཡུལ་དུ་དྲི་བྱུང་འཛིན་མེད་གྲོལ།། ལྕེ་ཡི་ཡུལ་དུ་རོ་མྱོང་འཛིན་མེད་གྲོལ།། ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རེག ཚོར་འཛིན་མེད་གྲོལ།། དོན་རྩལ་རང་ཤར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཡིན།། རང་རིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་དོན་རྟོགས་ན།། སྣང་བ་རང་སྣང་འཛིན་པ་རང་གྲོལ་ལོ།། དེ་ཕྱིར་རང་སྣང་རང་ཤར་ཞེས་སུ་བཤད།། དེ ལྟར་ཡོན་ཏན་བཅུ་ལྡན་དེ།། གཅིག་སྲོག་གཅིག་གིས་བཟུང་བས་མཐར་མི་ལྟུང།། ལ་ཟློ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་རྣམས་ཀུན་དང་བྲལ།། དེ་ཕྱིར་རང་རིག་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས།། བཏགས་ཚད་མིང་ཡིན་བསམ་ཚད བློ།། སྣང་ཚད་ཡུལ་ཡིན་བྱས་ཚད་འཇིག། དུས་གསུམ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པས་ན།། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་སྐུ།། མ་བཅོས་མ་བསླད་མ་བསྒྲུབས་མ་ཞེན་པ།། མི་རྟོག་མི་འཛིན་མི་ཞེན་མི་ལྟོས སོ།། རིག་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་གནས་པའོ།། ལྟ་བ་རང་བྱུང་རིག་པའི་དོན་རྟོགས་པས།། སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་རིག་རྩལ་འོད་ལྔར་ཤར།། མ་རྟོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་རུ་བརྟས།། རང་གི རྩལ་སྣང་བླང་དོར་མཐའ་དང་བྲལ།། རང་སྣང་རང་གྲོལ་ཞེན་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། རང་རིག་དོན་རྟོགས་འགྱུ་བ་རང་གྲོལ་ན།། སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལྔ་དག་གིས་གནོད་མི་ནུས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བའི་དོན་རྟོགས་ན།། མ བསླད་མ་བྱུང་མ་བྱས་མ་བཙལ་བ།། མི་འཁྲུལ་མི་རྟོག་མི་ལྟོས་མི་ཞེན་ནོ།། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་ལུགས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ལྟ་བ་གཅིག་སྲོག་གཅིག་གིས་བཟུང་ནས་བསྟན པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་ལྔ་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། ལྟ་བའི་སྲོག་བཟུང་དེ་ལགས་ན།། ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་སྤྱོད་པ་གསུམ།། གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ཏེ་བསྟན་པར་ཞུ།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ལྟ སྒོམ་སྤྱོད་པ་དྲིལ་བ་ནི།རང་གི་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ། ནང་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང། ཕྱི་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང། བར་དུ་རིག་པའི་རྩལ་མི་འགག་པ་དང་གསུམ་ མོ།། ནང་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རིག་པ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།། དེ་ཡང་རང་གི་རིག་པ་མ་བཅོས་པར་ས་ལེ་བ་དེ་ཉིད་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཆ་ཡིན་ནོ།། མ་གྲུབ་པ་དེ་ཀ་རང རིག་པ་ས་ལེ་འདུག་པས་རང་རིག་གི་གསལ་ཆའོ།། སྟོང་པ་དང་གསལ་བ་ཐ་དད་དུ་མ་གྱུར་པས་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ།། དེའི་ཕྱིར་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆ་ཞེས་བྱའོ།། གཉིས་མེད་ལ་རྩལ་མ་འགགས པར་འགྱུ་བས།རྩལ་གྱི་འགྱུ་ཆ་ཞེས་བྱའོ།། འགྱུ་ཆ་མེད་ན་ཞི་གནས་ལྟེངས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཆར་མི་སྲིད་དོ།། རིག་པའི་རྩལ་འགྱུས་པས་དེ་སྒོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡུལ་གར་བྱུང་ཡང་ཤེས་པ་ འཆར་བས་གསལ་བའི་ཆ་ཡིན་ནོ།། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ནི་རང་ཁ་མ་ཡིན་ཏེ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའོ།། རྟོགས་ལྡན་ནི་ཡུལ་ལ་འགྱུ་ཡང་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱིས་གནོད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།། རིག་པ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེའི་རྩལ་གཟུགས་སུ་ཤར་བ་ནི་འོད་ཁ་དོག་ལྔ་རུ་ཤར་བའོ།། བར་གྱི་རྩལ་མ་འགགས་པ་ནི་རིག་པ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་གསལ་བའི་ཆའོ།། དེ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ ལ་འགྱུ་བ་དེ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་འགྱུ་བའི་གསལ་ཆ་མི་འགག་པ་ལ་འཛིན་པ་མེད་དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རང་རྒྱུད་པ་དེ་གྲོལ་བའོ།། དེ་ཡང་འགྱུ་བ་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་སྟེ།། བར་གྱི་རྩལ་མི་འགགས་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ ཟང་ཐལ་ཞེས་བྱའོ།། རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་རང་བྱུང་དུ་རང་གསལ་ཙམ་ན། ཕྱིའི་ཡུལ་མི་འགག་རིག་པ་འགྱུ་བ་སྒོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུ ཡང་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཡུལ་དེ་གསལ་རུང་མི་གསལ་རུང།སྣང་རུང་སྟོང་རུང་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་ལ་བཅད་དོ།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལ་གསལ་བ་དེ་བསྒོམ་ པའོ།། དེ་ཁོ་ན་འགྲོ་ཉལ་འདུག་སྡོད་མི་འབྲལ་བར་མ་ཡེངས་ལ་ཡེངས་ནས་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི་སྤྱོད་པའོ།། རྟོགས་པའི་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ་འབྲས་བུའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན གསལ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས།ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དྲུག་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། གང་ཟག་སྤྲོས་པ་བཅད་པའི་ཕྱིར།། རང་བྱུང་རིག་པ་ཕྱོགས་རེ་ ནས།། ཡོན་ཏན་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པ་དང།། སྤྲོས་པའི་མཐའ་རྣམས་བཅད་པའི་ཕྱིར།། རྒྱས་བསྡུས་སྤྲོས་དང་བྱེ་བྲག་མང་བསྟན་ཀྱང།། རང་བྱུང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ།། དོན་གྱི་ལ་ཟློ་ཅི་ལྟ
Chinese
乘之引导完全清净，无明愚痴之心也完全清净。境缘自解脱之相，乃是通达意义，显现之缘自解脱。以觉性法身见之义通达，境缘如何显现，无执而解脱。眼之境中，色显现，无执解脱。耳之境中，声响生起，无执解脱。鼻之境中，气味生起，无执解脱。舌之境中，味觉体验，无执解脱。身之境中，触觉感受，无执解脱。义之力量自显现，觉性通透。若自觉法身之义通达，显现自显，执着自解脱。因此说自显自现。如是功德十具足，一命由一执持故，终不堕落。远离言说戏论之边。因此自觉超越心之境。立名皆是名，所思皆是心。所显皆是境，所作皆是灭。三时分别念皆灭尽故，未生未成，自生大身。不作不染，不修不执。不思不执，不执不待。觉性之本性如是安住。见解自生觉性之义通达故，显现法性空性之中，觉性力量显现五光。从不悟解而生起五大。自己之力量显现，取舍边皆离。自显自解脱，执着皆离。自觉义通达，动摇自解脱，则五根之五境不能损害。若自生智慧见之义通达，则不染不生，不作不寻。不谬不思，不待不执。体性一而具功德之理。离戏论义明之大续中，以见解一命由一执持而宣说之第五十五品。唉 唉 至尊金刚持！见之命执持即是此。见解修习行持三者，请合一而宣说。金刚持如是开示：见修行为合一者，自己之觉性是法身离戏论，对此若分则有三。内觉性是法身，外显现是法界，中间觉性之力量不间断，此为三者。内觉性法身是觉性明空无二
English
The guiding of the vehicle is completely pure, and the mind of ignorance and delusion is also completely pure. The characteristic of the spontaneous liberation of environmental conditions is the understanding of meaning, and the appearance of conditions is self-liberated. By understanding the meaning of the view of the Dharmakaya of awareness, whatever arises in the environmental conditions is liberated without grasping. In the realm of the eye, form appears, liberated without grasping. In the realm of the ear, sound arises, liberated without grasping. In the realm of the nose, smell arises, liberated without grasping. In the realm of the tongue, taste is experienced, liberated without grasping. In the realm of the body, tactile sensations are felt, liberated without grasping. The power of meaning arises spontaneously, and awareness is transparent. If the meaning of the self-awareness Dharmakaya is understood, appearances are self-manifesting and grasping is self-liberated. Therefore, it is said that it is self-manifesting and self-arising. Thus, it possesses ten qualities, and because one life is held by one, it will never fall. It is free from all extremes of verbal elaboration. Therefore, self-awareness transcends the realm of the mind. Whatever is named is a name, whatever is thought is mind. Whatever appears is an object, whatever is done is destroyed. Because all thoughts of the three times are destroyed, it is unborn and uncreated, the great self-born body. It is uncreated, undefiled, uncultivated, and unattached. It does not think, does not grasp, does not cling, and does not depend. The nature of awareness abides in this way. Because the meaning of the self-born awareness of view is understood, appearances arise as five lights of awareness power from the nature of emptiness. From non-understanding, the five elements arise. One's own power manifests, free from the extremes of acceptance and rejection. Self-appearance is self-liberated, free from all attachments. If the meaning of self-awareness is understood and movement is self-liberated, then the five objects of the five senses cannot harm. If the meaning of the view of self-born wisdom is understood, then it is uncorrupted, unborn, uncreated, and unsought. It is not mistaken, not thought, not dependent, and not attached. The essence is one, but the way it possesses qualities is as follows. From the great tantra of meaning that is free from elaboration and clear, the fifty-fifth chapter is taught by holding the view that one life is held by one. Alas, alas, Blessed Vajradhara! This is the holding of the life of the view. The three of view, meditation, and action, please unite and explain. Vajradhara said: The union of view, meditation, and action is that one's own awareness is the Dharmakaya, free from elaboration. If divided, there are three. Inner awareness is the Dharmakaya, outer appearance is the Dharmadhatu, and in between, the power of awareness is uninterrupted, these are the three. Inner awareness, the Dharmakaya, is awareness that is clear and empty, non-dual.
Chinese
是的。而且，自己的觉性不作改造，原本的那个（觉性）不成立任何体性，那就是法性的空性。那个不成立，就是觉性原本安住，是自明的明分。空性和明分不成为他体，所以是明空无二。因此，称为无二的乐分。无二之上，力用不停止而流动，所以称为力用的流动分。没有流动分，就称为寂止的呆滞，这样一切智是不可能产生的。觉性的力用流动，因此依靠五根，无论境产生在哪里，都能生起了知，所以是明分。凡夫不是自主的，因为有执着。证悟者虽然向境流动，但执着在自身解脱，习气不能损害。觉性，明空无二的那个力用显现为色，就是显现为五种光色。中间的力用不停止，就是觉性明空无二的那个明分。那就是向外境流动，而且，流动的明分不停止，就没有执着，因为执着的识在自身解脱。那也是流动成为自解脱。中间的力用不停止，就称为智慧通透。觉性法身明空无二，远离戏论的边，像那样唯一自生，仅仅是自明，外境不停止，觉性流动，依靠五根而流动，而且执着在自身解脱的境，无论是明还是不明，无论是显现还是空，境是法界，这样确定。像这样证悟，那就是见。那个在自续中显现，那就是修。那个唯一行住坐卧不分离，不散乱，如果散乱而产生分别念，也在自身解脱，那就是行。不离证悟的意义，就是果。如是说。离戏论义大光明续中，见修行为合一而宣说的章节，第五十六品。唉唉，至尊金刚持！为了断除有情戏论，从自生觉性各个方面，为了宣说功德差别，以及为了断除戏论的边，虽然广略戏论和差别众多宣说，但自生觉性的体性，意义的确定如何呢？
English
Yes. Moreover, one's own awareness, without being altered, that very original (awareness) does not establish any entity, that is the emptiness of Dharmata. That which is not established, that is awareness abiding as it is, is the clarity aspect of self-awareness. Emptiness and clarity do not become other, so it is non-dual clarity and emptiness. Therefore, it is called the bliss aspect of non-duality. On the non-duality, the potential does not cease but flows, so it is called the flowing aspect of potential. If there is no flowing aspect, it is called the dullness of peaceful abiding, so omniscience is impossible to arise. The potential of awareness flows, so relying on the five senses, no matter where the object arises, the arising of knowing is possible, so it is the clarity aspect. Ordinary people are not autonomous, because there is clinging. Realized ones, although flowing towards objects, clinging is liberated in itself, habitual tendencies cannot harm it. Awareness, the potential of that non-dual clarity and emptiness manifests as form, that is, it manifests as five colors of light. The potential in between does not cease, that is, the clarity aspect of the non-dual clarity and emptiness of awareness. That is the flowing towards external objects, and, the flowing clarity aspect does not cease, there is no clinging, because the consciousness of clinging is liberated in itself. That is also the flowing becoming self-liberation. The potential in between does not cease, it is called wisdom transparency. Awareness Dharmakaya non-dual clarity and emptiness, free from the extremes of elaboration, like that, uniquely self-arisen, merely self-luminous, external objects do not cease, awareness flows, relying on the five senses and flowing, and clinging is liberated in itself, that object, whether clear or unclear, whether appearing or empty, the object is the Dharmadhatu, thus it is determined. Like this realization, that is the view. That which manifests in one's own continuum, that is meditation. That only, walking, sleeping, sitting, staying, without separation, without distraction, if distraction arises and conceptual thoughts arise, they are also self-liberated, that is conduct. Not separating from the meaning of realization, that is the result. Thus it is said. From the Great Continuum of Meaning Beyond Elaboration, the chapter on the unification of view, meditation, and conduct, the fifty-sixth chapter. Alas, alas, Blessed Vajradhara! In order to cut off the elaboration of beings, from each aspect of self-arisen awareness, in order to proclaim the distinctions of qualities, and in order to cut off the extremes of elaboration, although the extensive, concise, elaboration, and distinctions are proclaimed in many ways, but the essence of self-arisen awareness, how is the determination of meaning?