Tibetan
་མ་གྲུབ་སྟོང་པའོ།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ།། རིག་པ་ནང་གསལ་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི།། གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་གསལ་བ་དང།། གློ་བུར་མ་ཡིན་གདོད་མ་ནས་ཀྱི གསལ་བ་དང།། གསལ་ཙམ་ཉིད་ནས་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་གསལ་བ་དང།། གསལ་བའི་དུས་ན་བདེ་ཡིན་གསལ་བ་དང།། ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གསལ་བའོ།། དེ་ཕྱིར་རང་རིག་རང་གསལ་དག ཡིན་ནོ།། སྒོ་ལྔའི་རིག་རྩལ་ཕྱི་གསལ་བསྟན་པ་ནི།། མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་རྣམས་སྣང་བ་དང།། རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་རྣམས་གྲག་པ་དང།། སྣ་ཡི་ཡུལ་དུ་དྲི་རྣམས་སྣོམ་པ་དང།། ལྕེ་ཡི་ཡུལ་དུ་རོ་རྣམས་བྲོ་བ དང།། ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རེག་བྱ་ཚོར་བའོ།། སྒོ་ལྔ་དེ་རྣམས་རིག་པ་དག་ལ་ཆང།། སྒོ་ལྔའི་རྗེས་འཇུག་འགྱུ་བ་ཟང་ཐལ་ཡིན།། མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤྱོད།། རྣ་བ་ལ་བརྟེན་སྒྲ་ཡི་རྣམ པར་སྤྱོད།། སྣ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་ཡི་རྣམ་པར་སྤྱོད།། ལྕེ་ལ་བརྟེན་ནས་རོ་ཡི་རྣམ་པར་སྤྱོད།། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་རྣམ་པར་སྤྱོད།། སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། ཡུལ་ལ་མ་སྤྱད་རང་སར་གྲོལ བས་ཟང་ཐལ་ཡིན།། རིག་རྩལ་འོད་དུ་ཤར་བས་གཟུགས་རྩལ་ཡིན།། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ནི་མཐིང་གར་ཤར།། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ནི་དཀར་པོར་ཤར།། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ནི་སེར་པོར་ཤར།། སོར རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ནི་དམར་པོར་ཤར།། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ནི་ལྗང་གུར་ཤར།། རྩལ་གཉིས་རང་སར་མི་འཛིན་མི་རྟོག་པ།། རང་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བ་རྟོགས་པའི་ཚད།། གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་དོན་ལ་ཅིག་ཅར ནི།། ཐ་དད་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་གཉིས་མེད་དང།། གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་གཉིས་མེད་དང།། གདོད་ནས་འབྲལ་མ་མྱོང་བའི་གཉིས་མེད་དང།། རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་གཉིས་མེད་དང།། བཟང་ངན་མེད པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང།། གཉིས་མེད་སྟེང་དུ་འཛིན་མེད་ལྟ་བའི་མཆོག། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ནི།། རྩོལ་བ་གང་གིས་མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་དང།། ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ པས་ལྷུན་གྲུབ་དང།། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཆར་བས་ལྷུན་གྲུབ་དང།། གློ་བུར་མ་ཡིན་གདོད་ནས་རྫོགས་པས་ལྷུན་གྲུབ་བཽ།། དེ་ཕྱིར་མ་བསྒྲུབ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཡིན།། སྐྱོན་རྣམས་མ་སྤངས་དག་པའི་རྣམ་དག ནི།། རང་གི་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་ནི།། རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག། དངོས་པོ་རྟག་མཐའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག། མེད་མཐའ་དང་ནི་ཆད་མཐའ་རྣམ་པར་དག། དྲང་དོན་
Chinese
未成即空性。因此称为法性空性。觉性内明本体的开示是：不依赖于他而明亮，非为突发，而是从原始就明亮，仅是明亮本身，本体未成而明亮，明亮之时即是安乐而明亮，功德自然成就而明亮。因此，自觉自明即是。五根的觉性外明开示是：在眼之境中，显现诸色，在耳之境中，声响发出，在鼻之境中，气味被嗅到，在舌之境中，味道被尝到，在身之境中，触感被觉知。这五根对于觉性来说，五根的追随流动是通透的。依赖于眼而行于色之相，依赖于耳而行于声之相，依赖于鼻而行于气味之相，依赖于舌而行于味道之相，依赖于身而行于触感之相。若随行于所行，即是错乱。不于境上行，于自处解脱，即是通透。觉性光芒显现，即是色之光芒。空性智慧光芒则显现为深蓝色。如镜智慧光芒则显现为白色。平等性智慧光芒则显现为黄色。妙观察智智慧光芒则显现为红色。成所作智智慧光芒则显现为绿色。二种光芒于自处不执不思，自显于自处解脱，是为证悟之量。明空无二之义，当下即是：不成立为差别二者，即是无二，明空不成立为二，即是无二，从原始未曾分离的无二，自生无因无缘的无二，无好无坏，即是平等性之智慧，于无二之上，无执是为见之殊胜。不寻功德，自然成就的任运成就即是：不以任何勤作而寻得的任运成就，功德自然成就的任运成就，如雨般降下所欲功德的任运成就，非为突发，而是从原始就圆满的任运成就。因此，不修即是任运大成就。不舍过失，清净的极净即是：自己的觉性法身，对于此，一切分别念相皆为极净，事物常边一切皆为极净，无边以及断边皆为极净，不了义
English
Unformed is emptiness. Therefore, it is called the emptiness of dharmata. The teaching of the essence of the clear inner awareness is: being clear without depending on others, being clear not suddenly but from the beginning, being clear from the mere fact of clarity without the essence being formed, being clear that it is happiness at the time of clarity, being clear because the qualities are spontaneously accomplished. Therefore, self-awareness and self-clarity are good. The teaching of the external clarity of the five senses' awareness is: in the realm of the eye, forms appear; in the realm of the ear, sounds are heard; in the realm of the nose, smells are smelled; in the realm of the tongue, tastes are tasted; in the realm of the body, touch is felt. These five senses are like alcohol to awareness. The movement following the five senses is transparent. Relying on the eye, one engages in the aspect of form; relying on the ear, one engages in the aspect of sound; relying on the nose, one engages in the aspect of smell; relying on the tongue, one engages in the aspect of taste; relying on the body, one engages in the aspect of touch. Following engagement is delusion. Not engaging in objects, but being liberated in one's own place, is transparency. The radiance of awareness shining forth is the radiance of form. The radiance of emptiness wisdom shines forth as dark blue. The radiance of mirror-like wisdom shines forth as white. The radiance of equality wisdom shines forth as yellow. The radiance of discriminating wisdom shines forth as red. The radiance of accomplishing wisdom shines forth as green. Not grasping or thinking about the two radiances in their own place is the measure of realizing self-appearance liberating in its own place. The meaning of indivisible clarity and emptiness, at once, is: not being established as two different things is indivisibility, clarity and emptiness not being established as two is indivisibility, the indivisibility of never having been separated from the beginning, the indivisibility of being self-born without cause or condition, without good or bad, is the wisdom of equality, on top of indivisibility, non-grasping is the supreme view. Spontaneous accomplishment, which is the spontaneous accomplishment of not seeking qualities, is: spontaneous accomplishment not sought by any effort, spontaneous accomplishment by the spontaneous accomplishment of qualities, spontaneous accomplishment by the rain of desired qualities, spontaneous accomplishment by being complete from the beginning, not suddenly. Therefore, non-doing is great spontaneous accomplishment. The purity of abandoning faults is: for one's own awareness dharmakaya, all conceptual signs are completely pure, all permanent extremes of things are completely pure, the extreme of non-existence and the extreme of cessation are completely pure, provisional meaning.