Tibetan
་པར་ཆེ།། དེ་ཡང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི།། ཡུལ་དེ་སྣང་བས་ཤེས པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར།། ཡུལ་མི་སྣང་ན་ཤེས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར།། དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་བཅས་ནས་སྐྱེ།། དེ་ཕྱིར་སྒོ་ལྔའི་རྟོགས་པ་རང་ཁ་མ།། རྟོག་པ་གསལ་ན་སྒོ་ལྔའི་འཛིན་པ་འགགས།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མཚན ཉིད་བསྟན་པ་ནི།། ཕྱི་རུ་ཡུལ་ལྔ་སྤྱོད་པའི་བདག་པོ་བྱེད།། ནང་དུ་དེ་ལས་བཟུང་པའི་ཉོན་མོངས་ཡིད།། གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས།། རང་གི་རིག་པ་དག གི་རྩལ་ཡིན་ཏེ།། འཛིན་མེད་གསལ་བའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི།། རིག་པ་འགྱུས་ཀྱང་འཛིན་པའི་རྗེས་མེད་དེ།། ཕྱི་རུ་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མ་བཟུང་ན།། ལྟ་བ་ཟང་ཐལ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ལས་ལྡོག། ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱི་མཚན ཉིད་ནི།། ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི།། ཡིད་ལ་བཟུང་བའི་ཆ་ནས་ཉོན་མོངས་ཡིད།། འཛིན་མེད་རིག་པ་གསལ་བ་ལྟ་བ་ཡིན།། དོན་ལ་རིག་པའི་རྩལ་ནི་མ་འགགས་པས།། མ་ཤེས་ཡུལ་ལ་གཟུང་བས་རྟོག པའི་ཚོགས་སུ་ཤར།། ཤེས་ནས་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི།། ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་བལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་ཡིན།། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི།། ཚོགས་བདུན་རྟོག་པའི་གཞི་ལ་བྱ།། ཚོགས བདུན་དག་ལ་རྟོག་པ་མི་གསོག་ན།། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དེ་ལས་བཟློག། མཐུན་ཕྱོགས་ཚོགས་བརྒྱད་དག་ལས་དེ་ལྟར་བཟློག། ནང་རིག་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དག་ལས་བཟློག་པ་ཡིན།། ཕྱི་ཡི་ཆོས་དབྱིངས དག་ལས་བཟློག་པ་ཡིན།། འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་རགས་པ་རྡོས་པ་ཅན།། ལྟ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྟོང་པ་ལ།། འོད་གསལ་དག་ནི་རྩལ་གྱི་སྣང་བ་འཆར།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་ཆོས་དབྱིངས་ཤར་ཙམ་ན།། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ ལས་ནི་བཟློག་པ་ཡིན།། ལྟ་བའི་ལ་ཟློ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞེ་ན།། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ནི་མཐའ་ལྷུང་སྟེ།། དེ་དང་བྲལ་ན་སྤྲོས་བྲལ་ལོ།། མཐའ་ཡང་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ།། འཁོར བའི་མཐའ་ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཡིན་ཏེ།། ཕྱི་ཡི་འབྱུང་ལྔ་རྡོས་པའི་མཐའ།། འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་འདུས་བྱས་ཏེ།། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་འཛིན་པ་མེད་པས་མཐའ་ལས་གྲོལ།། ནང་ནི་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་འཛིན་པའི མཐའ།། འཛིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་མཐའ་དང་བྲལ།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་མཐའ་ལས་དེ་ལྟར་གྲོལ།། གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ།། མི་རྟོག་སྟོང་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས གྲོལ།། ཕྱོགས་ཆ་གང་ཡང་མེད་པས་རིམ་དགུའི་མཐའ་ལས་གྲོལ།།
Chinese
甚深！ 再者，五门之识者： 彼境显现故，知而生。 境不显现，识不生。 彼亦执著于境而生。 是故五门之觉受，各自为政。 若觉明晰，则五门之执著止息。 意之识，显示自性者： 外为享用五境之主。 内为执取彼之烦恼意。 是所取与能取二者之主。 是故种种分别念， 乃自之觉性之功用。 无执明晰之觉性彼即是， 觉性虽变，然无执著之迹。 外虽享用境，然若未执取， 则见解通透，乃从意而解脱。 烦恼意之自性者： 彼等作境之分别念者， 从执著于意之分而言，乃烦恼意。 无执觉性明晰，乃见解。 然于义，觉性之功用未止息， 未识，以所取于境而显现为分别之聚。 识后，于境无执著， 乃智慧通透见之究竟。 结合义之阿赖耶识之自性显示者： 于七聚分别之基而作。 若于七聚不积分别念， 则从结合义之阿赖耶识彼而解脱。 顺缘从八聚彼等如是解脱。 内觉性之八聚彼等解脱也。 外之法界彼等解脱也。 五大乃粗大坚实者。 见解法界乃空性。 光明彼等乃功用之显现。 是故法身法界一显现， 则从错乱之显现而解脱。 见之了义离戏论。 何以离戏论耶？ 戏论之边乃堕边故， 离彼则离戏论也。 边亦轮回之边也， 轮回之边亦内外二者， 外之五大粗大之边， 五大乃有为法， 不作有为且无执故，从边解脱。 内乃烦恼五毒执著之边， 不堕于执著之方，离边。 内外器情如是离边。 明晰而无执故，从断灭之边解脱。 不思空性故，从常边解脱。 任何方分亦无故，从九次第之边解脱。
English
Profound! Furthermore, the consciousness of the five gates: Because that realm appears, it is born knowing. If the realm does not appear, consciousness does not arise. It also arises with attachment to the realm. Therefore, the perception of the five gates is self-governing. If perception is clear, then the attachment of the five gates ceases. The nature of the mind's consciousness is shown as: Outwardly, it acts as the master who enjoys the five realms. Inwardly, it is the afflicted mind that grasps from them. It is the master of both the grasped and the grasper. Therefore, all kinds of conceptual thoughts, are the power of one's own awareness. That very awareness, clear and without grasping, Even though awareness changes, there is no trace of grasping. Even though outwardly enjoying the realm, if not grasping, then the view is thorough, and one is liberated from the mind. The nature of the afflicted mind is: Those who make conceptual thoughts of the realm, From the aspect of grasping to the mind, it is the afflicted mind. Clear awareness without grasping is the view. In reality, the power of awareness is not stopped, Unrecognized, it arises as a collection of conceptual thoughts by grasping to the realm. Having recognized, not grasping to the realm, is the ultimate end of wisdom, thorough seeing. The nature of the basis of all, the meaning of union, is shown as: It is made as the basis of the seven aggregates of conceptual thought. If one does not accumulate conceptual thoughts in the seven aggregates, then one is liberated from that basis of all, the meaning of union. Likewise, one is liberated from the eight aggregates of favorable conditions. One is also liberated from the eight aggregates of inner awareness. One is also liberated from the outer Dharmadhatu. The five elements are coarse and solid. The view, the Dharmadhatu, is emptiness. Lights and clarity are the appearance of power. Therefore, as soon as the Dharmakaya, the Dharmadhatu, arises, one is liberated from the appearance of delusion. The definitive view is free from elaboration. Why is it free from elaboration? Because the extreme of elaboration is falling into extremes, If one is free from that, then one is free from elaboration. The extreme is also the extreme of samsara, The extreme of samsara is also both outer and inner, The outer five elements are the extreme of solidity, The five elements are conditioned, Because they are unconditioned and without grasping, one is liberated from extremes. The inner is the extreme of grasping the five poisons of affliction, Not falling to the side of grasping, one is free from extremes. Thus, outer and inner, vessel and essence, are liberated from extremes. Because it is clear and without grasping, one is liberated from the extreme of annihilation. Because it is non-conceptual emptiness, one is liberated from the extreme of permanence. Because there are no directions or parts, one is liberated from the extreme of the nine stages.
Tibetan
ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀུན་གྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ།། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་འཛིན་མེད་པས།། མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་ལས གྲོལ།། ཕྱོགས་རིས་གང་ཡང་མེད་པས་མཐའ་རྣམས་ཀུན་དང་བྲལ།། འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད།། བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བརྗོད་པའི་ཚིག་དང་བྲལ།། དོགས་པ་མེད་ཅིང་རེ་གནས མེད་པས་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཉིད།། རེ་དོགས་ཀུན་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་ད་ལྟ་ཉིད།། དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ།། འཁོར་བའི་གནས་སུ་འདུག་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་རྫོགས།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས དོན་ལས་འགྱུར་བ་མེད།། རང་བྱུང་རིག་པའི་དོན་དེ་མངོན་དུ་ཤར།། ཡ་ང་བག་ཚ་མེད་པས་ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིང་པ་འདྲ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ལྟ་བ་རྒྱས་པར བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་བཞི་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། ལྟ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ་ལགས་ན།། ཕྱི་རབས་གང་ཟག་སྣོད་ལྡན་དོན་ཆེད་དུ།། ལྟ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ལ།། གནད་ཀྱི་མན ངག་མི་འཁྲུལ་དེ་དག་གི།། གཅིག་སྲོག་གཅིག་གིས་བཟུང་བ་བཤད་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་པས། དེ་ནས་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། རང་རིག་ཆོས་སྐུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི།། རང་རིག་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཀྱིས་མི ལངས་ཀྱང།། ཡོན་ཏན་བཅུ་ལྡན་རང་རིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་རང་བྱུང་ཆ།། དངོས་པོ་མཚན་མར་མ་གྲུབ་སྟོང་པའི་ཆ།། རང་རིག་རང་གསལ་རིག་པ་ནང་གསལ་ཆ།། རིག་རྩལ་སྒོ་ལྔར་ཤར བ་ཕྱི་གསལ་ཆ།། སྒོ་ལྔའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་འགྱུ་བ་ཟང་ཐལ་ཆ།། རིག་རྩལ་འོད་དུ་ཤར་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཆ།། གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཅིག་པའི་ཆ།། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ལྷུན་གྲུབ ཆ།། སྐྱོན་རྣམས་མ་སྤངས་དག་པས་རྣམ་དག་ཆ།། ཡུལ་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བས་འཛིན་མེད་ཆ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་རང་བྱུང་ནི།། བདེ་གཤེགས་ཐུགས་རྗེ་དག་ལས་མ་བྱུང་རང་བྱུང་དང།། སེམས་ཅན རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་དང།། ཕྱི་ཡི་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་དང།། ནང་གིས་རྣམ་རྟོག་དག་ལས་མ་བྱུང་དང།། གང་ཟག་ལམ་པའི་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པའོ།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའོ།། དངོས་པོ མཚན་མར་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ནི།། གློ་བུར་མ་ཡིན་གདོད་མ་ནས་ཀྱི་སྟོང་པ་དང།། གསལ་བའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་དང།། བློ་ཡིས་མ་བཅོས་མ་བསླད་པ་ཡི་སྟོང་པ་དང།། རྫས་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་སྟོང་པ དང།། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས
Chinese
内外情器的一切边解脱，不住于三身五智，从涅槃的边解脱。没有任何偏袒，远离一切边。没有任何执着，不堕入任何一方。超越了心识的范畴，远离言语的表达。没有疑惑，也没有希望的处所，现在即是佛。远离一切希望和疑虑，现在即是果。如是知晓和证悟之人，即使处于轮回之中，也圆满了果位三身，五智不会改变其意义，自生觉性的意义显现。没有羞愧和畏惧，犹如大鹏在空中翱翔。如是说。出自《离戏义明大续》，广说见之品第五十四。顶礼！顶礼！世尊金刚持！既然已经广说了见，为了后世有缘之人的利益，请您讲述见之自性，以及其中关键的不谬口诀，即以一命而执持的口诀。如是请问之后，导师如是开示：确立自明法身，自明功德无法用言语衡量，具有十种功德的自明法身，不由因和缘所生，是自生之性。不是以事物和相状成立，是空性之性。自明自显，觉性是内明之性。觉性光芒显现为五门，是外明之性。随五门而行，是流动通透之性。觉性光芒显现为光，是色之性。明空无二，意义上是一体的性。不需寻找功德，自然成就，是任运成就之性。不需断除过失，自然清净，是自性清净之性。境缘自解脱，是无执之性。不由因缘所生之自生，不是从善逝的慈悲中产生，是自生。不是由众生的业所生。不是由外面的五大元素所生。不是由内在的分别念所生。不是由修行之人的心所造作。因此，自生是没有因缘的。不是以事物和相状成立之空性，不是突如其来，而是从原始以来就是空性。不是以光明之体成立的空性。不是由心所造作和染污的空性。不是以物质和相状成立的空性。烦恼习气
English
Liberated from the extremes of all outer and inner phenomena, without clinging to the three bodies and five wisdoms, liberated from the extreme of nirvana. Without any partiality, it is separated from all extremes. Without any clinging, it does not fall into any side. Transcending the realm of the mind, it is separated from the words of expression. Without doubt and without a place of hope, the Buddha is now. Separated from all hopes and doubts, the fruit is now. One who knows and realizes in this way, even if dwelling in samsara, perfects the fruit of the three bodies, the five wisdoms do not change their meaning, the meaning of self-arisen awareness manifests. Without shame and fear, it is like a great garuda soaring in the sky. Thus it is said. From the Great Tantra of Freedom from Proliferation and Clarity of Meaning, the fifty-fourth chapter, which extensively explains the view. Homage! Homage! Blessed Vajradhara! Since the view has been extensively explained, for the benefit of future worthy individuals, please explain the nature of the view itself, and the essential unerring instructions, that is, the instructions held with one's life. After this request, the teacher spoke as follows: Establishing the self-aware dharmakaya, the qualities of self-awareness cannot be measured by words, the self-aware dharmakaya with ten qualities, not born from cause and condition, is the nature of self-arisen. Not established by things and characteristics, it is the nature of emptiness. Self-aware and self-illuminating, awareness is the nature of inner clarity. The light of awareness manifests as the five gates, it is the nature of outer clarity. Following the five gates, it is the nature of flowing transparency. The light of awareness manifests as light, it is the nature of form. Clarity and emptiness are non-dual, in meaning it is the nature of oneness. Without seeking qualities, naturally accomplished, it is the nature of spontaneous accomplishment. Without abandoning faults, naturally pure, it is the nature of self-purification. The environment and conditions self-liberate, it is the nature of non-attachment. Self-arisen not born from cause and condition, not born from the compassion of the Sugatas, is self-arisen. Not born from the karma of sentient beings. Not born from the five outer elements. Not born from the inner conceptual thoughts. Not fabricated by the mind of the practitioner. Therefore, self-arisen is without cause and condition. Emptiness not established by things and characteristics, not sudden, but empty from the beginning. Emptiness not established by the essence of clarity. Emptiness not fabricated and defiled by the mind. Emptiness not established by substance and characteristics. Afflictions and habitual tendencies