Tibetan
གཏན་ཚིགས་དག་གིས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་དང།། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་བྱིན་རླབས་དག་ལས མ་བྱུང་དང།། རྒྱུ་ཡི་མ་བསྐྱེད་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་མི་འགྱུར།། མ་བཅོས་མ་བསླད་སོ་མ་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་རྒྱུ་དེ་རྒྱུ་ཡི་མཆོག། རྐྱེན་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་སྟེ།། ཅིའི་ཕྱིར་མན་ངག་བླ་མ ཡིན་ཞེ་ན།། བླ་མ་དམ་པས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིས།། རང་བྱུང་གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་དོན་རྟོགས་སོ།། དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ཡིན།། ངོ་བོ་རང་རིག་གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་ཡིན།། དེ དོན་རྟོགས་པ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན།། ལྟ་བའི་ངེས་ཚིག་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། གཞན་ལ་རག་མི་དགོས་པས་རང་ཞེས་བྱ།། བེམ་པོ་དག་ལས་ལོག་པས་རིག་པའོ།། དུས་ནི་གློ་བུར་མ་བྱུང་ཡེ་ཞེས་བྱ།། དེ་ཉིད་དོན དང་ངོ་སྤྲོད་ཤེས་པ་ཡིན།། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གསལ་དངས་ཆེན་པོ་ཡིན།། རང་རིག་གསལ་བའི་དེ་རྩལ་འོད་ལྔར་ཤར།། རང་ནི་རང་བྱུང་རིག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ།། གཞི་ལས་གསལ་རྩལ་འོད་གདངས་ཤར པའོ།། དེ་ཡི་གོང་ན་གཞན་མེད་ཆེན་པོ་ཡིན།། ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཡིན།། རང་བྱུང་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་ནི།། ངོ་བོ་མ་གྲུབ་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། མ་འགགས་གསལ་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས ཡིན།། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཡིས།། གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། དེ་རྣམས་མ་འགགས་སོ་སོར་གསལ་བ་ཡིས།། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡེ ཤེས་དེ་རྩལ་གྱིས།། གསལ་བ་མ་འགགས་གང་ཡང་གྲུབ་པས་ན།། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སུ་བསྟན།། དེ་ལས་གསལ་རྩལ་འོད་ལྔ་ཤར་བས་ན།། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཞེས་བྱ།། ལྟ་བའི་དབྱེ་བ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན།། རང་གི་རིག་པ་ཆོས་སྐུར་བསྟན་པ་དང།། བར་གྱི་རིག་རྩལ་མ་འགག་བསྟན་པ་དང།། ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་བསྟན་པའོ།། ནང་གི་རིག་པ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རྩལ་ནི་གཟུགས་སྐུ གཉིས་སུ་སྣང་བའོ།། ཆོས་སྐུ་ཕྱེ་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་བསྟན།། དེ་ཡི་རྩལ་ནི་ཁ་དོག་འོད་ལྔར་ཤར།། ནང་གི་འགྱུ་བ་སྒོ་ལྔར་བཅས་པ་ཡིན།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་རང་སར་གྲོལ།། འཛིན་རྟོག་མེད་པས་འགྱུ་བ ཟང་ཐལ་ཡིན།། ཕྱི་ཡི་རང་བྱུང་རིག་པ་གསལ་གྱུར་ན།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་སྟོང་པ་ལ།། འོད་ལྔ་ཤར་བས་འབྱུང་བ་ལྔ་རུ་བརྟས།། བར་གྱི་གདངས་ནི་རང་རང་ལུས་སུ་གྲུབ།། མ་རིག་ལས་བྱུང་ཉོན་མོངས ཨུག་ལྔ་ནི།། རང་རིག་ར
Chinese
未曾以正理而成立，也非来自咒语和手印的加持，非由因所生，不为缘所灭，未曾改造，未曾污染，原始自生大者。因此，无因之因是因之最胜，缘乃上师圣者的教诲。为何口诀是上师呢？因上师圣者开示口诀，故能了悟自生光明空性无二之义。因此，缘乃上师圣者的教诲。体性是自明光明空性无二。了悟此义是见之体性。见之定义是自明智慧。不依赖于他，故称“自”。从物质中解脱，故为“明”。时间非为突发，故称“本初”。即是认识其意义与本体。见之自性是极大的光明澄澈。自明光明的力量显现为五光。自是自生明觉之义，从基中显现光明力量光芒。在其之上，无有其他伟大之物。见之特征是具足五种智慧。自生明觉法身，其体性无成，是空性智慧。无有阻碍的显明，如镜般的智慧。彼者无二而平等，是无二平等性之智慧。彼等无有阻碍，各自显明，称为各别自证之智慧。如是之智慧，以其力量，显明无碍，任何皆能成就，故示现为成所作智。从中显现光明力量五光，故称为执持特征之五智。见的分类，宣说了三种形态。即自之明觉示现为法身，中间的明觉力量无有阻碍地示现，以及外在的显现示现为法界。若能证悟内在的明觉，即是法身。力量是色身，显现为二。法身若分解，则示现为五种智慧。其力量则显现为五色光芒。内在的运行具备五门。虽于外境中行持，然于自性中解脱。因无有执着分别，故运行通畅无阻。外在的自生明觉若能显明，则外在的境即是法界空性，五光显现则稳固为五大种。中间的光芒则成就为各自的身体。从无明所生的五种烦恼，自明
English
Not established by logic, nor arising from the blessings of mantras and mudras, not born from causes, not destroyed by conditions, unmade, uncorrupted, the great, primordial, self-arisen one. Therefore, the causeless cause is the supreme of causes, the condition is the instruction of the holy guru. Why is the oral instruction the guru? Because the holy guru reveals the oral instruction, thus realizing the meaning of the indivisibility of self-arisen clarity and emptiness. Therefore, the condition is the instruction of the holy guru. The essence is self-awareness, the indivisibility of clarity and emptiness. Realizing this meaning is the essence of view. The definition of view is self-aware wisdom. Not depending on others, it is called "self." Turning away from material things, it is "awareness." Time is not sudden, so it is called "primordial." It is knowing its meaning and essence. The nature of view is great clarity and purity. The power of self-aware clarity manifests as five lights. Self is the meaning of self-arisen awareness, from the ground, the power of clarity, the radiance of light, arises. Above that, there is no other great thing. The characteristic of view is possessing five wisdoms. The self-arisen awareness, the Dharmakaya, its essence is unestablished, it is the wisdom of emptiness. Unobstructed clarity, like a mirror-like wisdom. That which is non-dual and equal, is the wisdom of non-dual equality. Those unobstructed, each clear, are called the wisdom of individual self-awareness. Such wisdom, with its power, clear and unobstructed, anything can be accomplished, therefore it is shown as the wisdom of accomplishing activity. From that, the power of clarity, the five lights arise, therefore it is called the five wisdoms that hold characteristics. The classification of views, three forms are taught. That is, one's own awareness is shown as the Dharmakaya, the intermediate power of awareness is shown without obstruction, and the external appearance is shown as the Dharmadhatu. If one realizes the inner awareness, it is the Dharmakaya. The power is the Rupakaya, appearing as two. If the Dharmakaya is divided, it is shown as five wisdoms. Its power manifests as five colors of light. The inner movement is complete with five gates. Although acting in external objects, it is liberated in its own place. Because there is no grasping or conceptualization, the movement is unobstructed and thorough. If the external self-arisen awareness becomes clear, then the external object is the empty Dharmadhatu, the five lights arise and are established as the five elements. The intermediate radiance is established as one's own body. The five afflictions arising from ignorance, self-aware
Tibetan
ང་གསལ་འཛིན་མེད་ངོ་ཤེས་ན།། རང་ཆས་ཤར་བས་རང་སྣང་དག་ཏུ་བསྟན།། འཛིན་པ་འགྱུས་ཀྱང་གར་འགྱུས་རང་སར་གྲོལ།། ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་ཅིང།། ནང་གི་རང་བྱུང་རིག པ་གསལ་གྱུར་ན།། རང་རིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། སྟོང་གསལ་མི་རྟོག་བདེ་ལྡན་པས། ཀུན་གྱི་དོན་ཤེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་མེད།། རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། ལྟ་བའི་བསྡུས་དོན་བསྟན་པ་འདི་ལྟར ཡིན།། རིག་པའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་སྟོང་པའི་ཆ།། དེ་ཉིད་གསལ་བར་འདུག་པས་སྟོང་གསལ་ཆེན་པོ་ཡིན།། གསལ་བ་མི་འགག་རྩལ་དུ་བསྟན་པ་ནི།། འགྱུ་བ་རྗེས་མེད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ།། གསལ་ཆ་གཟུགས མི་འགག་པས་འོད་ལྔའི་གདངས།། ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། སྟོང་ཆ་གསལ་ཆ་སྣང་ཆ་འགྱུས་ཆ་བཞི།། འཛིན་མེད་དོན་གྱི་ཟིན་པས་ལྟ་བ་ཡིན།། ལྟ་བའི་དགོས་ཆེད་བསྟན་པ་ན།། ལྟ་བ་མིག དང་འདྲ་སྟེ་ཐམས་ཅད་གསལ།། ལྟ་མེད་རྒྱུད་དག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད།། ལྟ་མེད་མ་རིག་མུན་པ་སངས་མི་སྲིད།། ལྟ་མེད་བསྒོམ་པ་བྱས་ཀྱང་དོན་མི་འགྱུར།། ལྟ་མེད་སྤྱོད་པ་བྱས་ཀྱང་སྤྱོད་རྒྱུ་མེད།། ལྟ་མེད འཁོར་བའི་གནས་ནས་ཐར་མི་སྲིད།། ལྟ་མེད་སྡུག་སྔལ་དག་ལས་གྲོལ་མི་སྲིད།། ལྟ་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་མི་སྲིད།། དེ་ཕྱིར་ལྟ་བ་དགོས་ཆེད་ཤིན་ཏུ་ཆེ།། ལྟ་བའི་གོལ་ས་བཅད་པར་བསྟན་པ་ནི།། རང་བྱུང ཡིན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གོལ་ས་ཆོད།། སྟོང་པར་འདུག་པས་དངོས་པོའི་གོལ་ས་ཆོད།། གསལ་བར་འདུག་པས་སྟོང་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཤར་བས་གཞི་གནས་གོལ་ས་ཆོད།། གསལ་བ་འོད་དུ་འཆར བས་རིག་པ་སྟོང་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། མ་བཅོས་མ་བསླད་གནས་པས་བསྐྱེད་རིམ་གོལ་ས་ཆོད།། འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གསལ་བས་བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། རང་ཉིད་ཡིན་པས་གཞན་ལ་རེ་བའི་གོལ ས་ཆོད།། ཕྱོགས་མེད་འཆར་བས་ཕྱོགས་མཚམས་གོལ་ས་ཆོད།། ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་ཐེག་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ཐོས་བསམ་གོལ་ས་ཆོད།། རང་ངོ་རང་གི་ཤེས་པས་གཞན་དུ གོལ་མི་སྲིད།། སྐྱོན་རྣམས་དག་པར་བསྟན་པ་ནི།། གོལ་ས་ཆོད་པས་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་དག། རྟག་མཐའ་དག་ལ་ཆད་མཐའ་དག། ཡོད་མཐའ་དག་ལ་མེད་མཐའ་དག། སྣང་མཐའ་དག་ལ་སྟོང་མཐའ དག།གཅིག་མཐའ་དག་ལ་དུ་མ་དག། མཐའ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག་པ་ནི།། ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཡིན།། ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་ཅི་ཕྱིར་བྱ།། རྣམ་དག་དོན་ལ་ལྷུན་གྲུབ་པས།། དག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།། ལྟ་བ་ལྷུན་ གྲུབ
Chinese
我若了知无执之自性，自性显现，自显清净示现之。 执着虽动摇，然无论如何动摇皆于自身解脱。 外之显现不执于境，内之自生觉性若得明，彼即名为自明法身。 空明无念具足乐，知晓一切义，无有随之执取。 觉性即名为法身。 如是即是见之总义。 觉性之体性，无成空性之分。 彼性安住于光明，故为空明大。 光明不灭，显现为妙力者，动摇无迹，乃为遍知之因。 光明分，色，不灭，故为五光之音。 不入于境之执取，乃为法界。 空性分、光明分、显现分、动摇分四者，以无执之义而摄持，即是见。 宣说见之必要者： 见如眼目，故能明见一切。 无见之相续，不可能获得成佛。 无见，无明黑暗不可能消除。 无见，纵然修习亦无意义。 无见，纵然行持亦无所行。 无见，不可能从轮回中解脱。 无见，不可能从诸苦中解脱。 无见，不可能获得大乐。 是故见之必要性甚大。 宣说断除见之歧途者： 以其为自生，故断除因缘之歧途。 以其安住于空性，故断除事物之歧途。 以其安住于光明，故断除空性之歧途。 以觉性通彻显现，故断除基位之歧途。 以光明显现为光，故断除觉性空性之歧途。 以其不造作不矫饰而安住，故断除生起次第之歧途。 以其无有聚散而光明，故断除修习之歧途。 以其为自性，故断除依赖他者之歧途。 以其无有方所而显现，故断除方所边际之歧途。 以其为一切之根本，故断除宗乘之歧途。 仅以宣说即可证悟，故断除闻思之歧途。 以自识了知自性，故不可能于他处迷误。 宣说清净诸过失者： 以断除歧途，故诸过失得以清净。 断除常边，断除断边。 断除有边，断除无边。 断除显现边，断除空边。 断除一边，断除多边。 一切边得以清净者，乃为清净大见。 何谓大？ 以清净之义任运成就，故名之为大清净。 见，任运成就。
English
When I recognize the nature of non-grasping, The self-nature arises, showing self-appearances as pure. Though grasping moves, wherever it moves, it is liberated in its own place. External appearances do not cling to objects, When the inner, self-born awareness becomes clear, That is called the self-aware Dharmakaya. Empty-clear, non-conceptual, endowed with bliss, Knowing the meaning of all, without clinging to anything afterwards. Awareness is called the Dharmakaya. This is how the condensed meaning of the view is shown. The essence of awareness is the part of emptiness that is not established. Because it dwells clearly, it is great empty-clarity. Showing clarity as unceasing skill, Moving without trace, the cause of all-knowing. The clear part, form, is unceasing, so it is the resonance of the five lights. Not entering into the grasping of objects, it is the Dharmadhatu. The four parts: emptiness, clarity, appearance, and movement, Holding the meaning of non-grasping, is the view. Showing the necessity of the view: The view is like an eye, so everything is clear. Without the view, it is impossible to attain Buddhahood. Without the view, the darkness of ignorance cannot be cleared. Without the view, even if you meditate, the meaning will not change. Without the view, even if you act, there is nothing to act upon. Without the view, it is impossible to be liberated from the state of samsara. Without the view, it is impossible to be freed from suffering. Without the view, it is impossible to attain great bliss. Therefore, the necessity of the view is very great. Showing the cutting off of the wrong paths of the view: Because it is self-born, it cuts off the wrong path of cause and condition. Because it dwells in emptiness, it cuts off the wrong path of things. Because it dwells in clarity, it cuts off the wrong path of emptiness. Because awareness arises transparently, it cuts off the wrong path of the ground. Because clarity arises as light, it cuts off the wrong path of the emptiness of awareness. Because it abides without fabrication or corruption, it cuts off the wrong path of the generation stage. Because it is clear without gathering or scattering, it cuts off the wrong path of meditation. Because it is oneself, it cuts off the wrong path of relying on others. Because it arises without direction, it cuts off the wrong path of direction and boundary. Because it is the root of all, it cuts off the wrong path of the vehicle. Because it is realized by mere showing, it cuts off the wrong path of hearing and thinking. Because one knows one's own nature, it is impossible to go astray elsewhere. Showing the purification of faults: By cutting off the wrong path, all faults are purified. Cutting off the extreme of permanence, cutting off the extreme of annihilation. Cutting off the extreme of existence, cutting off the extreme of non-existence. Cutting off the extreme of appearance, cutting off the extreme of emptiness. Cutting off the extreme of one, cutting off the extreme of many. The purification of all extremes Is the great, completely pure view. Why is it called great? Because it is spontaneously accomplished in the meaning of purity, It is called great purity. The view is spontaneously accomplished.