Tibetan
སོགས་ཏེ།། སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་གཏོང་ནུས་ན།། ཡང་དག་སྐྱེ་མེད་ཅར་གྱིས་བསྟན།། དེ་སྐད་སྟོན་པས གསུངས་པ་དང།། གསང་བའི་བདག་པོས་ཡང་ཞུས་པ།། སློབ་དཔོན་མན་ངག་ལྡན་པ་དེས།། སློབ་མ་གོང་བཞིན་སྣོད་ལྡན་ལ།། ཅར་གྱིས་བསྟན་པའི་མན་ངག་འདིས།། ལྔ་བརྒྱའི་དུས་ལ་ཉེ་བའི་ཚེ།། ཐོས་པ་བྱ རུ་ཚེ་ཚད་ཐུང།། དགོན་པ་བསྟེན་དུ་འཚོ་བ་ཉམས།། སྤྱི་རུ་བཤད་པའི་མན་ངག་འདིས།། ཤེས་རབ་ཅན་དང་ཐོས་པ་ཅན།། ཇི་སྲིད་ཆ་ཡིས་རྟོགས་སྲིད་ཀྱང།། རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་མེད།། ཐོས་ཆུང་ཤེས རབ་ཆུང་བ་ཡིས།། རྟོགས་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པས།། ཐོས་པ་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་དང།། ཤེས་རབ་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་ཡིས།། རང་གིས་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར།། བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་དོན།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས གསུང་དུ་གསོལ།། ཨེ་མ་ཐུགས་རྗེ་བདག་པོ་ལགས།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ཞུས་པ་དང།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཉོན་གཅིག་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཆོས་བསྟན་ཀྱང།། གང་ཟག བློ་དང་སྦྱར་བ་ལས།། ངེས་དོན་ཅར་གྱི་བསྟན་པ་མེད།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་དགུར་འདུས།། ཐེག་པ་རིམ་དགུ་གསུམ་དུ་འདུས།། མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་རྒྱུ་ཡི་ཆོས།། གསུང་གི་སྤྲུལ་པ་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱིས།། གཏན ལ་ཕབ་ཅིང་བསྟན་པའོ།། ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་འབྲས་བུའི་ཆོས།། སྐུ་ཡི་སྤྲུལ་པ་རྣམ་སྣང་གིས།། གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན།། བསྐྱེད་རྫོགས་རྣམ་གཉིས་ནང་པའི་ཆོས།། ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་གསང་བདག གིས།། གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྟན་པའོ།། ཐེག་བརྒྱད་རྫོགས་ཆེན་མིང་མ་ཐོབ།། དེ་ཕྱིར་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ཕྱིར།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་འདུས་པ་ཡི།། སྤྲུལ་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཡིས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པའི ཆོས་རྣམས་བཤད།། དེ་ནི་རྫོགས་ཆེན་མིང་ཐོབ་སྟེ།། དེ་ལ་བཤད་ཐབས་རྣམ་པ་བཞི།། བསྐྱེད་པས་སྣང་བའི་སྤྲོས་པ་ཆོད།། ལུང་སྡེ་རྒྱུད་སྡེ་ཀློང་སྡེ་གསུམ།། སེམས་སྡེ་ལ་སོགས་བཞི་ཡིས་བཤད།། ཡུལ་ལ་སྤྲོས གཅོད་བསྐྱེད་པ་ཡིན།། བསྡུས་པའི་ལུས་སེམས་ཤན་མ་ཕྱེ།། དེ་ཡིས་དོན་ལ་སྤྲོས་གཅོད་པས།། སྡུད་པ་དག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན།། ཅར་ཕོག་དག་གི་མན་དག་ནི།། རིག་པ་དག་ལ་སྤྲོད་གཅོད་པས།། ཅར་བའི་མན ངག་དག་ཏུ་བསྟན།། དེ་ཡིས་འཁྲུལ་པ་རྩད་གཅོད་མཁས།། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཟབ་འགྱུར་ཏེ།། ཅར་གྱི་བསྟན་པའི་མན་ངག་མེད།། དེ་ཕྱིར་དོན་གྱི་ངོ་མ་འཕྲོད།། ངོ་མ་འཕྲོད་པས་དྲང་དོན་ཡིན།། ཡང་དག་དོན གྱི་ངེས་དོན་ནི།། ཚིག་དོན་ག
Chinese
等等。 性命攸关亦能舍， 真实无生顿然示。 如是宣说之时， 秘密主复又请问： “具足口诀之上师， 如前弟子具器者， 以此顿示之口诀， 五百之期临近时， 闻法增多寿命短， 依止寺庙生计艰。 总而言之所说此口诀， 具慧之人闻法者， 纵然暂时以理可证悟， 然则不见自之体性。 闻少慧浅薄弱者， 与证悟之义不相应， 无论闻法多与少， 无论智慧大与小， 自之体性不谬误， 仅以开示即证悟之义， 金刚持如是宣说。” “唉玛！慈悲之主尊。 ”如是请问之时， 金刚持如是开示： “谛听！秘密主谛听。 八万四千法虽说， 然于补特伽罗心智连结外， 无有顿悟之真实义。 八万四千摄于九乘中， 次第九乘摄于三中。 体性三部为因之法， 语之化身释迦牟尼佛， 决定且已开示也。 外续三部为果之法， 身之化身毗卢遮那佛， 决定而作开示也。 生圆二次内部之法， 意之化身秘密主， 决定而作开示也。 八乘之中大圆满未得名， 是故未悟实相之故， 身语意三聚合之， 化身噶绕多杰， 宣说大圆满之诸法。 是乃大圆满得名也， 于彼解说方式有四种， 生起次第断除显现之戏论， 经部续部界部三者， 心部等以四种而宣说。 于境生起戏论而断除， 总集之身心未辨别， 彼以义之戏论而断除， 于摄集中而作开示也。 顿然直指之口诀者， 于觉性而施予断除故， 于顿然之口诀中开示。 彼以错谬连根而善断。 观待于他转为深奥也， 无有顿示之口诀。 是故未遇意义之真实。 未遇真实故为不了义。 真实义之究竟义者， 词义之
English
Etc. Even if life is at stake, if you can give it up, The true unborn is shown directly. When the teacher spoke those words, The Lord of Secrets asked again: "That teacher who possesses the oral instructions, To the disciple who is a worthy vessel as before, With this oral instruction of direct pointing, When the time is near the five hundred age, Listening to teachings increases, lifespan shortens, Relying on monasteries, livelihood deteriorates. This oral instruction that is taught in general, Those with intelligence and those who have heard much, Even if they can temporarily realize it with reason, Yet they do not see their own nature. Those with little hearing and little intelligence, Do not correspond with the meaning of realization, Regardless of whether hearing is much or little, Regardless of whether intelligence is great or small, Without mistaking one's own nature, The meaning of realization is attained simply by teaching, Thus spoke Vajradhara." "Ema! Lord of compassion." When he asked thus, Vajradhara replied: "Listen! Lord of Secrets, listen. Although eighty-four thousand dharmas are taught, Apart from connecting with the intellect of individuals, There is no definitive meaning of direct teaching. The eighty-four thousand are contained within the nine vehicles, The nine successive vehicles are contained within three. The three divisions of characteristics are the dharma of cause, The emanation of speech, Shakyamuni, Has established and taught it. The three divisions of outer tantras are the dharma of result, The emanation of body, Vairochana, Has established and taught it. The two aspects of generation and completion are the inner dharma, The emanation of mind, Lord of Secrets, Has established and taught it. Among the eight vehicles, Dzogchen did not receive a name, Therefore, because the nature of reality was not realized, The emanation body, Garab Dorje, Who is the union of body, speech, and mind, Taught the dharmas of the Great Perfection. That is when Dzogchen received its name, For that, there are four methods of explanation, The generation stage cuts off the proliferation of appearance, The Agamas, Tantras, and Spaces, the three, Are explained by the Mind Division and others, the four. To cut off the proliferation of objects is the generation stage, The body and mind of the collection are not distinguished, That cuts off the proliferation of meaning, And is taught in the Compendium. The oral instructions of direct pointing, Because they bestow cutting off on awareness, Are taught in the oral instructions of direct pointing. That is skilled at cutting off delusion at its root. It becomes profound by relying on others, There is no oral instruction of direct teaching. Therefore, the true face of meaning is not encountered. Because the true face is not encountered, it is provisional meaning. The definitive meaning of the true meaning is, The meaning of the words is
Tibetan
ཉིས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིས།། ཅར་གྱི་བསྟན་པས་ཡེར་གྱིས་རྟོགས།། སལ་གྱི་བསྟན་པས་ཝལ་གྱིས་རྟོགས།། ཚིག་དོན་བསྟན་པས་རང་ངོ་ཤེས།། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་མན་ངག་ལ།། བརྟེན་ན་ངོ སྤྲོད་གཅིག་གིས་ཆོག།དབྱེ་ན་ངོ་སྤྲོད་རྣམ་པ་བདུན།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས།། ཨ་ཏིའི་དོན་ངོ་སྤྲོད་པ་ཞུས་ལེན་དང་བཅས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གསུམ་པའོ།།།། ཨ་དྷརྨ་ ཀཱ་ཡ།མུན་པའི་སྨག་རུམ་ཆེན་པོ་རུ། ཉི་མ་ཤར་བས་མུན་པའི་སྨག་གཏན་ནས་སངས་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་འདི།། ངོ་སྤྲོད་བདུན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་དགོས་སོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོ།། ངོ་སྤྲོད་རྣམ་པ་བདུན་པོ་ཡི།། དང་པོ་འབྱུང་བ་དངས་སྙིགས་ནི།། ཕྱི་ལ་རང་ངོ་སྤྲད་པ་དེ།། ཕྱི་རབས་དོན་དུ་གསུང་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ཞུས་པ་དང།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། འབྱུང་བ དངས་སྙིགས་དབྱེ་བ་ཡི།། ངོ་སྤྲོད་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།། དང་པོ་ཤན་དབྱེ་སྐྱོན་བསལ་དང།། བར་དུ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ངོ་ཡིས་བཟུང།། ཐ་མ་སྐུ་དང་དབྱིངས་སུ་ལ་བཟླ་བ།། དང་པོ་ཤན་དབྱེ་སྐྱོན་བསལ་བ།། ཕྱི་ཡི ཡུལ་དང་ནང་གི་ཤེས་རིག་གཉིས།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ནི་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ།། ནང་གི་ཤེས་རིག་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ནི།། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཡིན།། ཕྱི་ཡི་འབྱུང་བ་རྣམ་ལྔ་བསྟན་པ་ནི།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད མ་ཤེས་གོལ་བ་སྟེ།། གར་བྱུང་གནས་དང་གར་འགྲོ་བ།། དེ་དོན་གོང་འོག་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།། འཁྲུལ་ནས་རག་པའི་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ།། ཕྲ་བ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱི་ཁ་དོག་ལྔ།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་ཤར་བ སྟེ།། རྟོགས་པའི་དོན་ལྡན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཡིན།། མ་རྟོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཡུལ་དུ་ཤར།། ཆོས་ཉིད་ངོ་ཡིས་བཟུང་ན་འདི་ལྟ་སྟེ།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཉིད་མ་འགགས་པ།། ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ མེད་དང་ཆོས་ཉིད་དྲི་མ་མེད།། ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་ནི་ལྔ་རུ་བཤད།། ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་སྣང་གྲག་ཆོས་ཅན་འདི།། ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་མ་གྲུབ་སྟོང་པའོ།། ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། མི་འགག་པ་རུ་འཆར བ་དེ་ཉིད་དོ།། ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཉིས་སྣང་མེད་པ་ཡིན།། ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པར་དག་པའོ།། ཆོས་ཉིད་ངོ་བོས་ཁྱབ་པས་ན།། ཆོས་ཉིད་ཐོགས་པ་མེད་པར བཤད།། ཆོས་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཤན་དབྱེ་ངོས་བཟུང་བསྟན་པ་ནི།། ཆོས་ཉིད་སྐྱོན་གྱི་མཐའ་བསལ་འདི་
Chinese
以二相联系故，以刹之教证悟耶，以萨之教证悟瓦，以词义之教认识自性。如是之口诀，依赖则仅以一认识即可，若分别则有七种认识。出于离戏义明之大续，开示阿底之义认识之请问与受持之章节，即第四十三（品）。阿达尔玛 嘎雅（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Adharma kāya，阿达磨 身）。于黑暗之大昏暗中，如日出般使黑暗彻底消散之口诀，名为此。需以七种认识而确定。如是说。嗟！嗟！金刚持大尊！七种认识之，第一为生起精华与糟粕，于外境认识自性者，为后世之义而祈请宣说。如是请问后，金刚持所开示之言：生起精华与糟粕之差别，此乃认识之开示：首先辨别而遣除过失，中间以总与别相而执持，最后于身与界中而回遮。首先辨别而遣除过失者，外境之境与内识之二者，外境之境乃五种生起，内识之开示乃八识聚。外境之五种生起之开示，乃法界自性未识迷失，何处生、住与何处去，彼义于上下诸处应知晓。迷乱而得之五种生起，微细智慧光之五色，于法性空性中显现，具证悟义者乃法性，未证悟者则显现为迷乱境。若以法性相执持则如是：法性空性以及法性无灭，法性无二以及法性无垢，无有阻碍，如是宣说为五。境之事物显现声响之法者，于法性彼处无成故为空性。法性之中三身五智慧，无灭而显现彼即是。法性清净无有二取相，外与内二者如是开示，法性义上无有戏论而清净。法性以自性周遍故，法性宣说为无有阻碍。法性差别辨别认识之开示，此乃法性过失之边际遣除。
English
Through the connection of duality, Yer realizes through the teachings of Char, Wal realizes through the teachings of Sal, and one knows oneself through the teachings of words and meanings. Such a pith instruction, relying on it, one recognition is sufficient, but if divided, there are seven types of recognition. From the Great Tantra of Dispelling Elaborations and Clarifying the Meaning, the forty-third chapter, which teaches the asking and receiving of the recognition of the meaning of Ati. Adharma Kaya (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning: Adharma kāya, Unrighteousness Body). In the great darkness of darkness, this pith instruction, which is like the rising of the sun, completely dispels the darkness, is called this. It must be determined by seven recognitions. Thus it is said. Alas! Alas! Great Vajradhara! Of the seven types of recognition, the first is the arising of essence and dross, that which recognizes oneself in the external environment, please speak for the sake of future generations. After asking thus, Vajradhara spoke: The difference between the arising of essence and dross, this is the teaching of recognition: First, distinguish and eliminate faults, in the middle, grasp with the general and specific aspects, and finally, turn back to the body and the sphere. The first to distinguish and eliminate faults, the two of the external object and the inner consciousness, the external object is the five elements, the teaching of the inner consciousness is the eight aggregates of consciousness. The teaching of the five external elements is that the nature of the Dharma realm is not known and is mistaken, where it arises, dwells, and where it goes, that meaning should be known in all the upper and lower places. The five elements obtained from delusion, the five colors of the subtle wisdom light, appear in the emptiness of Dharma nature, those with the meaning of realization are Dharma nature, those without realization appear as a deluded object. If one grasps with the aspect of Dharma nature, it is like this: Dharma nature emptiness and Dharma nature non-cessation, Dharma nature non-duality and Dharma nature stainlessness, without obstruction, thus it is said to be five. The object of the environment, the phenomenon of sound, this Dharma-possessing thing, is empty because it is not established in that Dharma nature. In the Dharma nature, the three bodies and five wisdoms, appear without cessation, that is it. Dharma nature is pure, without dualistic appearance, the two of outer and inner are taught thus, in the meaning of Dharma nature, there is no elaboration and it is pure. Because Dharma nature pervades with its own nature, Dharma nature is said to be without obstruction. The teaching of the distinction and recognition of the Dharma nature difference, this is the elimination of the boundary of Dharma nature faults.