Chinese
从法身中，融入广阔无垠的境界里。 若无造作，即是行持。 若见自显，即是见地。 不离于此，说是修持。 若无取舍，即得三摩地。 若无偏袒，即得自地。 无作任运，本来成就。 最初的住处是哪里？ 最终也去往那处。 现在安住于它的意义上。 中间生起智慧的幻化。 生起后融入智慧的法界。 融入后无碍放射光芒。 在自显意义的坛城中，觉性的法性不杂而圆满。 大圆满的见地是自住。 在垢染清净的虚空中，以不散乱的方式显现。 离散乱的法性不变异。 以禅定修持不能见到法性的意义。 自显的三摩地，远离思虑的边际。 离戏论的法性与虚空边际相同。 离执着的自显与河流的深处相同。 在清净的对境上没有执着分别。 远离四边的佛是自明。 超越有无边际的是法身。 远离是非计数的唯一佛陀状态。 没有能用所用的二取，法身无念状态。 执着分别超越法性，自明安乐的力量。 唉玛吙！自生光明空性智慧身。 为了宣示不变金刚的意义，普贤王如来的面容在十方显现。 普眼普贤王如来的身没有前后。 以眼睛遍观十方。 无有分别，不离对境而行持。 无有执着，融入自显对境。 无有边际，融入自性之中。 无有阻碍，了知灯的自性。 无有断证，扩展于虚空法界。 无有希求，遍布自显对境。 无念法身，远离思虑事物。 无造作自明，自明三摩地清晰。 无有执着分别，一切融入自性。 在黑暗消散之时，完全享受。 走向无有处所，一时安住的边际。 不住于轮回对境，去往自己的本位。 无有远近的见解是唯一决断。 我远离空性的言词。 我没有黑暗的法。 我是自显大光明。 我没有显现的因缘。 我是表相的五身显现。 我没有做作。
English
From the Dharmakaya, dissolve into the vast, unlocalized state. Without contrivance, that is conduct. If self-appearance is seen, that is view. Not straying from that, it is said to be meditation. If there is no acceptance or rejection, Samadhi is attained. If there is no bias, one seizes one's own ground. Unmade, self-arisen, primordially accomplished. Wherever the first place of dwelling is, Ultimately, one goes to that place. Now abide in its meaning. In between, the magic of wisdom arises. Having arisen, it dissolves into the sphere of wisdom. Having dissolved, light radiates without direction. In the mandala of self-appearing meaning, the nature of awareness is complete without mixture. The view of Dzogchen is self-abiding. In the clear sky of purified habitual tendencies, it is clear in a non-distracted manner. The nature of reality, free from distraction, is unchanging. By meditating on contemplation, the meaning of reality is not seen. Self-appearing Samadhi is free from the side of thought. The nature of reality, free from elaboration, is like the edge of the sky. Self-appearing, free from grasping, is like the depths of a river. On the pure object of focus, there is no grasping or conception. The Buddha, free from the four extremes, is self-awareness. That which transcends the extremes of existence and non-existence is the Dharmakaya. The sole Buddha state is free from calculations of being or not being. The Dharmakaya, free from the duality of using and being used, is a state of non-thought. The power of self-awareness and bliss transcends grasping and conception. Emaho! Self-born, luminous, empty wisdom body. In order to show the meaning of the unchanging lion, the face of Samantabhadra is clear in the ten directions. The body of All-Seeing Samantabhadra has no front or back. With eyes, he sees in all ten directions. Without the limit of thought, he acts without distraction towards objects. Without grasping or attachment, he enters self-appearing objects. Without beginning or end, he is absorbed in his own state. Without obstruction, he understands the nature of the lamp. Without abandonment or attainment, he expands into the sphere of the sky. Without desire or aversion, he pervades self-appearing objects. The non-conceptual Dharmakaya is separate from thoughts and things. The uncorrected, self-luminous, self-aware Samadhi is clear. Without grasping or conception, everything is absorbed into its nature. At the time when darkness clears, one enjoys completely. One moves to the edge of dwelling all at once, without a place. Not dwelling in the objects of samsara, one goes to one's own ground. The view without near or far is a single decision. I am free from empty words. I have no dharma of darkness. I am the self-appearing great light. I have no cause for appearance. I am clear as the five symbolic bodies. I have no making.
Tibetan
་པའི་ཆོས་མེད་པས།། ང་ནི་ཡེ་ནས་སྐྱེ་དང་བྲལ།། ང་ལ་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་མེད་པས།། ང་ནི་སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་དང་བྲལ།། ང་ལ་རྟོག་པའི་མཐའ་མེད་པས།། ང་ནི་ཡིན་མིན ཆོས་དང་བྲལ།། ང་ལ་མཚོན་པའི་ཚིག་མེད་པས།། ང་ནི་ཆད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ།། ང་ལ་དངོས་པོའི་ཡུལ་མེད་པས།། ང་ནི་རྟག་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། ང་ལ་འཛིན་རྟོག་མེད་པ་ཡིས།། ང་ནི་རྟག་ཆད་མུ་ལས འདས།། ང་ལ་དྲན་བྱེད་མེད་པ་ཡིས།། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ལས་ཐར།། ང་ལ་གཉིས་སྣང་མེད་པ་ཡིས།། ང་ནི་དགེ་སྡིག་གཉིས་དང་བྲལ།། ང་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ཡིས།། ང་ནི་འཁྲུལ་པའི་སེམས་དང བྲལ།། ང་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་མེད་པས།། ང་ནི་འབྱུང་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། འཛིན་རྟོག་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ།། རྣམ་ཤེས་ཡིད་མ་འགྱུས་པ་ནི།། ཡེངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་མཆོག། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག གནས་ལུགས་ནི།། དམིགས་པ་ཅན་དུ་མེད་པ་ལ།། དོན་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། འཛིན་པ་སངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ།། ཐུན་མཚམས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་གསལ།། འགྱུར་མེད་ཆོས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་མེད།། ང་དང བདག་ཏུ་མེད་པས་ན།། ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད་པ་ཡིན།། འབྱུང་བའི་མདུད་པ་གྲོལ་ན་འཛིན་པའི་རྟོད་ཕུར་ཐོན།། བག་ཆགས་སྦུབས་དང་བྲལ་ན་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ།། ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མཐོང་ན་འབྱུང བའི་གདོས་ཐག་ཆོད།། སྣང་བའི་སྒྲིབ་ཤིང་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལ་གསལ།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབ།། སྤྱན་གསུམ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སར་དངས།། འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད ཀུན་ཏུ་བཟང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས་གསང་སྔགས་ལས་ལ་སྦྱོར།། འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས་སུ་ཐམས་ཅད་འདུས།། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་ནས།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་རང་ལུས་རྫོགས།། སྟོང ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་ནས་སངས་རྒྱས་ལྔ།། བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་རང་གི་སྙིང་པོ་ཉིད།། དགོངས་པ་མ་ཡིན་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སྣང་བའི་སྒྲིབ་ཤིང་བྲལ།། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཡུལ་ལ འཇུག།བསམ་པ་ཉིད་ལས་བསམ་པའི་ཚིག་དང་བྲལ།། བརྗོད་པ་ཉིད་ལས་བརྗོད་མེད་ངང་དུ་ཐིམ།། བག་ཆགས་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ལྔ་གསལ།། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ།། མ་རིག་ཉིད་ལས་ སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཤར།། སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས།། སྤྱོད་པའི་ཚེ་ན་ཅི་ཡང་མི་སྤྱོད་དོ།། བསྒོམ་པའི་དུས་ན་གང་ཡང་མི་བསྒོམ་མོ།། བལྟ་བའི་ཚེ་ན་ཅི་ཡང་མི་བལྟའོ།། ཨེ་མ་རིག་པའི
Chinese
因无有为之法，我本离生。我无生起之过，我离种种因缘。我无分别之边际，我离是与非之法。我无诠释之词语，我离断灭之边。我无事物之境域，我离常恒之境。我无执取分别故，我超常断之边。我无忆念之作用，解脱轮回痛苦之法。我无二取之显现，我离善恶二者。我无偏袒之倾向，我离迷惑之心。我无造作之法，我于生起中任运成就。于无执分别之虚空中，识与意未曾动摇，乃为无散乱之胜三摩地，唯一佛陀之实相。于无有对境之境中，意义乃为自性身。于执着止息之虚空中，无有间断之三摩地明晰。于不变之法上无有虚构。因无我与我所，故与法性之母相遇。若解开生起之结，则拔出执取之橛。若离习气之壳，则回旋于智慧之界。若见智慧之自显，则断除生起之粗绳。若无显现之障翳，则智慧于空中明朗。佛陀为佛陀自身所遮蔽。三目明晰之智慧于自处清净。无生起之法性，即是普贤。以普贤之意乐，结合秘密咒之事业。光明双运之界中，一切皆汇集。从五大之宫殿坛城中，法身之显现圆满于自身。从空性智慧之界中，五方佛，非为生起，乃为自之精髓。非为思虑，于意义上无有改变，远离法与非法显现之障翳。意义之精髓进入佛陀之境。从思虑本身远离思虑之词语。从言说本身融入无言之状态。从习气本身显现五种智慧身。从分别本身生起明觉之智慧。从无明本身生起佛陀之意念。佛陀之法非为任何事物，故于行持之时，不行持任何事物。于禅修之时，不禅修任何事物。于观视之时，不观视任何事物。噫玛，觉性啊！
English
Since there is no conditioned dharma, I am inherently free from birth. Since I have no fault of arising, I am free from various conditions. Since I have no limit of conceptualization, I am free from the dharma of yes and no. Since I have no words to represent me, I am free from the side of annihilation. Since I have no realm of objects, I am free from the realm of permanence. Since I have no grasping thoughts, I am beyond the extremes of permanence and annihilation. Since I have no memory, I am liberated from the suffering of samsara. Since I have no dualistic appearance, I am free from the two, virtue and vice. Since I have no partiality, I am free from the deluded mind. Since I have no fabricated dharma, I am spontaneously accomplished in arising. In the sky of non-grasping thought, consciousness and mind do not move, which is the supreme samadhi without distraction, the sole Buddha's true nature. In the absence of an object of focus, the meaning is the self-existing body. In the sky where grasping has ceased, the samadhi without interruption is clear. There is no fabrication on the unchanging dharma. Since there is no I and mine, I meet with the mother of dharmata. If the knot of arising is untied, the peg of grasping is pulled out. If separated from the husk of habit, it revolves in the realm of wisdom. If the self-appearance of wisdom is seen, the coarse rope of arising is cut. If there is no obscuration of appearance, wisdom is clear in the sky. Buddha is obscured by Buddha himself. The wisdom of the three clear eyes is purified in its own place. The dharmata without arising is Kuntuzangpo (藏文：ཀུན་ཏུ་བཟང།，梵文天城体：समन्तभद्र，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤). With the intention of Kuntuzangpo, combine the activity of secret mantra. In the realm of luminous union, everything is gathered. From the mandala of the palace of the five elements, the appearance of the dharmakaya is perfected in one's own body. From the space of emptiness and wisdom, the five Buddhas are not created, but are the essence of oneself. It is not thought, there is no change in meaning, it is free from the obscuration of the appearance of dharma and non-dharma. The essence of meaning enters the realm of the Buddha. From thought itself, it is free from the words of thought. From speech itself, it dissolves into a state of unspeakable. From habit itself, the five wisdom bodies are clear. From conceptualization itself, the wisdom of awareness arises. From ignorance itself, the intention of the Buddha dawns. Since the Buddha's dharma is nothing, one does not practice anything when practicing. When meditating, one does not meditate on anything. When looking, one does not look at anything. Ema, awareness!