Tibetan
།། མི་མངོན་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་དུ་མེད། གཏིང་ནས་རང་ངོ་གསལ།། རང་ངོ་ཆགས་མེད་མདངས་བསྐྱེད་ པ།དྲི་མ་དག་པའི་ངོས་ནས་རོལ་པ། རང་གིས་བཅིངས་པ་བྲལ་བ་ཡིས།། ཆགས་པ་རང་ཟད་དམར་པོ་ཆ། ཞེན་པ་རང་དག་པའི་ངོས་ནས། གཏིང་གསལ་མ་འདྲེས་ཆེན་པོར་གནས། སྣང་བྱེད་དམ་འཆར་བྱེད་ མེད།། མ་འདྲེས་སོ་སོའི་མཚན་འཛིན་པ། རང་གར་མི་སྣང། བྱ་བཙལ་བསྐྱོད་པ་རང་བྲལ་བར། གཞི་དག་པའི་ངོས་ནས། མཛད་པ་མེད་པར་ལྗང་གུར་ནི།། ཐོག་མ་རྣམས་ངོ་བོ་ཀྱི་ཟེར་དུ་ཡང།། མི་མངོན་གཏིང་ནས་གསལ བའི་ཚེ།སྔར་ཡུལ་དང་ཞེན་ཡུལ་གཉིས་ཀ་བབ་ཀྱིས་གྲུབ། ངོ་བོ་རང་དག་པའི་ངོས་ནས། གཏིང་གསལ་ཁྱབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ།། འགྱུར་མེད་རྫོགས་པའི་མཐིང་གར་ནི།། ཡེ་རྫོགས་བྱས་པ་མེད་པར་ཤར་བ་དང་འཆར་བའི་ཡུལ་མེད་ གནས།། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ།། སྐུ་སྐུ་ཟད་དེ་སྣང་བྱེད་དུ་མེད་པ་བོས་སུ་ཡོད་ནི་སྣང་བ་མཚན་ཉིད་བྲལ། ཐོག་མ་ནས། ཡེ་ནས་རང་དག་ཆེན་པོ་ལ། ལུས་རྫོགས་པའི་མཐའི་ངོས་ནས། རྫོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར གནས།། འདི་དག་བབས་སུ་བརྒྱན་པ་ལས་སྣང་བྱད་ཀྱི་ཆ་མིག་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད།། གདོས་བཅས་ལྟ་བྱེད་དུ་མེད་མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར།། གཏིང་གསལ་བབ་རྒྱས་གྲུབ་པ་ལས་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་གནས། རིག་པའི དབྱིངས།ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང།། ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་མཐར་ཆད་ལྟ་བུ་མིན། པར་སྣང།། གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་བེམ་སྟོང་ལྟ་བུ་མིན་འཆར་བྱེད་ཀྱི་ངོས་ནས་མ་འགགས།། སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་སྐུའི་རྣམ་ཚུལ་བཅུད་ འདུས་པས།། དྲི་མ་མེད་ཅིང་རང་སར་དག་མ་རིག་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་དུ། ངོ་བོ། རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆ་རིམ་གྱྀ་ལ་བཞུགས། གཞི་དེའི། ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཆ་སྣ་ཚོགས་འཆར།། སྟོང་ཆ ཀུན་འབྱུང་གི་ཚུལ་དུ་འགག་པ་མེད་པ་ལས།། ཤེས་བྱའི་ལ་ཡེ་ཤེས་གཏན་མེད་ནམ་མཁའ་དང་ཁྱད་མེད་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་པས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་གཉིས་སུ།། སྣང་བའི་སྟོང་པའི་ངོས་ནས་ཆ་ལས་སྣང་བ གསལ།། མེད་པའི་སྟོང་པའི་ངོས་ནས་སྣང་བ་རང་དག་ལས།། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ནི།། མཛད་པའི་སྣང་བྱེད་དང་སྣང་བྱ་རྩོལ་བ་ཡེ་མེད་པས།། མ་བྱས་སྣང་བའི་ཚུལ་རྩོལ་མེད་དག་ཏུ།། ཡེ ནས་སྐུ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་སྣང།། ཉི་མ་ལ་ནི་འོད་སྣང་བྱ་བ་དང་མི་སྣང་བ་དང་གཉིས་མེད་བཞིན་དུ།། རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤུགས་སུ། རང་གིས་རང་བ
Chinese
不显现于外在和内在，从深处自性明晰。自性无染光芒四射，从清净的层面嬉戏。以自缚解脱之故，贪恋自灭红色，从执着自净的层面，深邃明澈无杂而住。无显现或无生起，不杂各自执持相，自然不显现。行为寻觅行动自脱离，从地基清净的层面，无作为而翠绿。初始诸法自性亦如光芒。不显现从深处明晰之时，往昔所境与执着境二者自然成就。自性自净的层面，深邃明澈周遍的关联。不变圆满的深蓝色中，本自圆满无作而生起，无生起之境而住。如是自性彼之自性中，身身耗尽彼无显现，何者有乃显现离相。从初始，本来自净浩瀚中，身圆满之边的层面，安住于圆满者之顶端。此等自然庄严，然显现之分无眼根显现。无有实体可观，相自性清净之故。深邃明澈自然增长成就，安住于浩瀚之基。智慧之界，以周遍与周遍性而空。从根本断绝，非如断灭边。显现。显明显现之分非如顽空，从生起之层面不阻碍。一切心髓身之形相精华汇聚故。无垢且自处清净非明。诸佛之大秘密中。体性。自性之分位于次第中。彼基之。大悲显现之分多种显现。空性分，于普生之方式无止息故。所知于智慧永无虚空无别色身二者利益有情无利益有情亦不应理故于智慧二相中。显现之空性层面上显现明晰。无有之空性层面上显现自净故。自性力之如日光般大悲乃。作为之显现者与显现境勤作本无故。无作显现之方式无勤清净中。本初于三身无分别而显现。如日之光明显现作为与不显现无二般。非由自作，乃自然力。自己于自己
English
Unmanifest, neither outside nor inside, from the depths, self-nature is clear. Self-nature, unattached, radiates brilliance, playing from the aspect of purity. By being free from self-bondage, attachment self-exhausts, red. From the aspect of clinging self-purifying, dwells profoundly clear, unmixed, and great. There is no appearing or arising. Holding onto individual characteristics without mixing, naturally unmanifest. Actions of seeking and moving are self-liberated. From the aspect of the ground being pure, without action, it is green. The essence of all beginnings is also like rays of light. When the unmanifest is clear from the depths, both the former object and the object of clinging are naturally accomplished. From the aspect of self-nature being self-pure, a connection of profound clarity pervades. In the unchanging, complete deep blue, primordially complete, without effort, arises, and there is no place for arising to dwell. Thus, in the self-nature of that essence, the body exhausts the body, and there is no appearing; whatever exists is appearance devoid of characteristics. From the beginning, in the vast, primordially self-pure state, from the aspect of the edge of complete embodiment, it dwells at the summit of all completions. These are naturally adorned, but the aspect of appearance does not appear to the senses without eyes. There is no object to be seen with substance, because the characteristics are self-pure. Profound clarity naturally increases and accomplishes, dwelling as the basis of the vast. The realm of wisdom is empty with pervasion and pervasiveness. From the root, it is not cut off, not like an extreme of annihilation. Appears. The aspect of illuminating appearance is not like a solid void; from the aspect of arising, it is not obstructed. Because all the essence is the embodiment of the forms of the body, stainless and pure in its own place, non-knowing. In the great secret of all Buddhas. Essence. The aspect of self-nature resides in order. Of that basis. Various aspects of compassionate appearance manifest. The aspect of emptiness, because there is no cessation in the manner of universal arising. The object of knowledge, in wisdom, is never void, inseparable from space; the two form bodies benefit beings, and not benefiting beings is also unreasonable, therefore, in the two aspects of wisdom. From the aspect of the emptiness of appearance, appearance is clear. From the aspect of the emptiness of non-existence, appearance is self-pure. Like the light of the sun, the power of self-nature is great compassion. Because the actor of action and the object of appearance are originally without effort. In the manner of unmade appearance, in effortless purity. From the beginning, it appears without distinction into the three bodies. Like the light of the sun, appearance, action, and non-appearance are inseparable. Not made by oneself, but by natural power. Self to self.
Tibetan
ཞིན་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་སྣང།། ཤེས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་ཇི ལྟ་ཇི་སྙེད་གཉིས་མེད་ན།། བེམས་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། རྣམས་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད།། ཡང་ན་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ།། འདི་ཉིད་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། དོན་བྱེད་པའི་ངོས་ནས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྣང། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་ཉིད་མཁྱེན་པའི།། ཐུགས རྗེའི་ཆ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་མེད་དེ་ཐུགས་རྗེའི་ངོས་ནས་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ།རང་གི་དངོས་པོའི་གཞི་ཤེས་པའི་རང་ངོར་གནས་པ། གནས་ལུགས་མཁྱེན། ཅི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི།། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡི་ཆ་མེད་ན།། འབྱུང་བཞིའི་གཟུགས་ བེམས་པོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད།། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་ཡི། འདི་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་མི་འགྲུབ་ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་ཆ་ནས་ནི་ཡོད་ཡེ་ཤེས་བདག་ཏུ་མེད་ཀྱིས།། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ང་བདག་ཏུ་མེད་ལ་དོན་བྱེད་པའི་ངོས ནས་མཁྱེན།། འདི་མེད་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས།། དེ་ཕྱིར་ངོ་བོར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས་སྣང།། འདི་ཀུན་དྲན་པས་བཟུང་བ་མིན།། རང་བཞིན་དུ་ནི་འཆར་ཚུལ མ་འགགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་གནས་པ་ལས།། གཟུང་འཛིན་རགས་པར་ཡུལ་ཅན་མེད་དོ། མི་གནས་སོ།། གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཆར་བབ་ཀྱིས་སྣང་བའོ།། འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ། འཆར་བྱེད་མ་འགགས། གོང དུ་སྣང་བ་ས་བོན་བཞིན་ཏུ་འཕེལ།། འདི་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་འོད་དུ་ཡང། སྣང་བ་མ་འགགས་པར།། རང་མཐུན་སྨན་གྱི་ནུས་པ་བཞིན། སྤྲུལ་སྐུ་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ། རིགས་དྲུག་རྣམས་ལ་མཐུན་པར་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ་སྣང།། དེ ཡི་ཕྱིར་ན་ཐུགས་རྗེའོ།སྐུ་གསུམ་རིམ་གྱིས། དེ་ཕྱིར་རང་གཤིས་ངོ་བོ་ཀ་དག་འདུག་ཚུལ་ལོ།། ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང། ཡེ་ནས་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་སྣང་བ་ཡང། འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པ། བློ་ཅན་ རྣམས་ལ་སྣང་བའོ།། ངོ་བོ་གང་དུ་མ་གྲུབ་པས།། རང་བཞིན་སྣང་ཆ་ཡོན་ཏན་མ་འགགས་གསལ་བར་སྣང།། ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་ཡེ་ཤེས་གཉིས། ཡེ་ནས། བྱ་དང་བྱེད་པ་མེད་པར་འབད་མེད་ཤར།། ཤར་སྣང་བློ་རིམ ཡང་དག་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་དོན་མཛད་པ་གཉིས་ལྟ་བུ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་རྣམས་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བར་སྣང།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི།། གཞི་ནས་ཐོག་མ་ནས་འདི་ལྟར་སྣང བ་དག།དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཀ་དག་འདུག་ཚུལ་ལ།། ངོ་བོའི་ཆ་དེའི་ནས་ཕར་བལྟས་པས།། དགེ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་མེད། གང་དུ་ཡང་འཛིན་པ་མ་གྲུབ། སྲོག་མེད་གཅོད་པའི་
Chinese
显现即是如此。所知之智慧，如是如是无二别， 与顽石虚空等，有何差别？ 或者成为断灭空， 此唯是变化。 从作用的层面，显现不断。 了知所知如是之， 大悲分之智慧，本体层面虽无，然从大悲层面似有。 安住于自之事物之基，了知自性。 了知实相，了知如是之， 若无彼智慧之分， 与四大之色，顽石有何差别？ 了知所知如是之， 若无此，则二色身之义不成，大悲之分乃有，智慧无我。 知晓所化众生之想法，于我无我，从作用的层面。 若无此，则与断灭空之虚空无别。 是故本体中，以一切智， 从智慧大悲之分显现。 此皆非由忆念所执持。 自性中，显现方式不间断，乃从功德之分安住。 能取所取粗大，无有境。 不住也。 以深邃清明微细之雨降而显现。 此乃众生之路。 显现不间断。 先前显现如种子般增长。 于此智慧所生之光中， 显现不间断。 如自类药之能力般， 化身六能仁， 于六道众生，显现为与之相应之六能仁。 是故乃大悲。三身次第。 是故自性本体，原始清净之安住方式。 本体不变异，以及自性， 本初即光明。 大悲之显现亦， 显现方式不间断， 于具慧者显现。 本体于何处皆不成立， 自性显现分，功德不间断，显明而显现。 于大悲之分，有二智慧。 本初即，无有能作所作，无勤任运生。 显现之生起，乃因次第之正谬二者。 智慧似有二种作用。 从勤作修持等，本初即分离而显现。 诸佛之智慧乃， 从基位，从初始即如此显现。 如是事物之原始清净安住方式中， 从本体之分往彼观看， 善与非善亦无有，于何处亦无有执着，断绝无
English
Manifestation is thus. If the wisdom of knowable things is not twofold, suchness and suchness, What difference is there with inert stones and the like, like the sky? Or else, it becomes utter emptiness, This is only transformation. From the aspect of function, it appears continuously. Knowing the suchness of knowable things, The wisdom of the compassionate aspect, although absent in the aspect of essence, appears as if present from the aspect of compassion. Abiding in the self-nature of knowing the basis of one's own things. Knowing the state of being, knowing the suchness of things, If there is no part of that wisdom, What difference is there with the form of the four elements, inert stones? Knowing the suchness of knowable things, If this is absent, the meaning of the two form bodies will not be accomplished, the aspect of compassion is present, wisdom is without self. Knowing the thoughts of those to be tamed, in me and without me, from the aspect of function. If this is absent, it is no different from the emptiness of utter void, like the sky itself. Therefore, in essence, with all-knowing, It appears from the aspect of wisdom and compassion. All this is not held by memory. In self-nature, the way of appearance is uninterrupted, it abides from the aspect of qualities. Grasper and grasped are coarse, there is no object. It does not abide. It appears by the falling of deep, clear, and subtle rain. This is the path of sentient beings. Appearance is uninterrupted. The previous appearance grows like a seed. Even in the light that arises from this wisdom, Appearance is uninterrupted. Like the power of medicine of its own kind, Emanation six Thubpas (Buddhas), To the six kinds of beings, it appears as six Thubpas in accordance with them. Therefore, it is great compassion. The three bodies in order. Therefore, the way of abiding of self-nature, essence, primordial purity. The unchanging essence itself, and self-nature, Primordially clear. The appearance of compassion also, The way of appearance is uninterrupted, It appears to the intelligent ones. Since the essence is not established anywhere, The self-nature, the aspect of appearance, the qualities are uninterrupted, appearing clearly. In the aspect of compassion, there are two wisdoms. From the very beginning, without doer and deed, effortlessly arising. The arising of appearance is due to the two, correct and incorrect, in sequence. Wisdom is like two kinds of action. From effort and accomplishment, it appears to be separated from the very beginning. The wisdom of the Buddhas is, From the ground, from the very beginning, it appears like this. Thus, in the way of abiding of the primordial purity of things, Looking from the aspect of essence, There is neither good nor non-good, there is no grasping anywhere, cutting off non-