Tibetan
དང་མཚུངས།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང།། ཉི་མ་འདུས་པའི་འོད་ཟེར་ གྱིས།། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཚིག་ནི་འདི་སྐད་རབ་ཏུ་གསོལ།། ཀྱེ་ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང།། སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པའི།། ཀ་ནས་དག་པའི་གཞི་ཞེས་གསུངས།། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞུགས་ཚུལ གང།། བདག་ལ་གསུངས་ཤིག་ཀུན་ཏུ་བཟང།། དེ་ནས་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཀྱེ་ཧོ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན།། ངས་བསྟན་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་མེད་པས།། ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་ལེགས་པར་ཟུང།། སྤྲོས་བྲལ་རང་གི ངོ་བོ་ཚིག་དང་བརྗོད་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ནི།ངོ་བོ། རང་ངོ་རྣམ་དག་སྙིང་པོའི་གཞི། དེ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་བྲལ།། བརྗོད་པས་ཚིག་གིས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད།། སྒྲོ་འདོགས་ཐ་སྙད་ཡེ་ནས་ཀུན་བྲལ་ཏེ། ཡུལ་དང་ ཡུལ་ཅན།གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད།། སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་སྣང་ཚུལ་མེད།། ཆོས་མེད་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད། ངོ་བོ་གཅིག། གང་མེད་ཅི་མེད་ཅི་ཡང་མེད། སྣང་རིག། དེ་ལྟར་མེད་ པའི་སྙིང་པོ་ལ།ངོ་བོ། རེ་ཞིག་ཚིག་གིས་གཏན་ཕབ་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ངོས་ནས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་བཞུགས་ཚུལ་ཀ་དག་པས།། རང་བཞིན་དུ་འཆར་བྱེད་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ།། མཚོན་བྱ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ རོ།། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ།། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། མ་རིག་པ་མེད་པས། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས།། མ་རིག་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཀ་ནས་དག་ཕྱིར།། སྟོན་པས གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་རྩལ་དུ་མ་རིག་པ་སྣང་ཡང། དེ་ཡང་མ་འགགས་རོལ་པར་སྣང། ངོ་བོའི་ཆ་ལས་ལམ་རོལ་པར། སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་པ།། རང་བཞིན ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ན།རྩལ། སེམས་ཅན་འདི་དག་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པས་རང་གྲོལ་རིགས།། ཡེ་ནས་ངོ་བོ་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།། གསུངས་པ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། དྲི་མ་མེད་པར། ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ ཕྱིར།། གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་རོལ་པར་སྣང། རྩལ་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ།། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་པས།། ལྷུན་གྲུབ་འདི་ལ་ཡང་དགོས་མེད་འགྱུར།། ཡང་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཀ་དག་མི་དགོས པའི་ཕྱིར།། ཀ་ནས་དག་པ་མིན་པར་འགྱུར།། སྟོན་པས་གསུངས་པ་འདུག་ཚུལ་ལ།། གང་གིས་ངོ་བོ་ལ་བརྗོད་པའི་ཚིག་མེད་པས།། བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིག་རང་ཡེ་ནས་བྲལ་བས།། ཅི་ཡི་ངོ་བོར་གྲུབ་མེད་ཕྱིར། ཀ་དག བྱ་བ་རང་དུ་ཡང་གྲུ
Chinese
相同。然后菩萨也以聚集的日光的光芒，向导师普贤，如此恳切地祈请： 唉唉，导师普贤！导师您先前所说的，名为“本来清净之基”。那样的体性、安住的方式是什么？请为我讲述吧，普贤！ 然后导师开示说： 唉呼，大菩萨谛听！我所开示的词句没有错谬，因此你要好好地记住这些。 离戏的自性，是远离言语和表达的法性，本来清净是：自性。自性、清净、精华之基。它远离言语和文字。无法用言语来确定。一切都远离了增益和损减、名言，没有境和有境，没有所取和能取的分别念。没有佛，也没有众生的显现。没有法，也没有法的概念。体性唯一。没有什么，什么也没有。显现和觉性。 像这样无有的精华，体性。暂时用言语来确定。从众生的角度来看，体性本身安住的方式是本来清净的，自性中自然显现而不间断的部分是任运自成的。所诠释的本身就是那样。 向导师普贤，菩萨又请问： 体性本身是本来清净的，因为没有无明，所以众生轮回是不合理的。因为无明的垢染完全断尽，本来就清净。 导师说：菩萨大士！因为自性任运自成，功德和能力虽然显现为无明，但那也是不间断地显现为游舞。从体性的角度来看，是道的游舞。 菩萨又请问： 自性本身是任运自成，能力。这些众生已经成佛，所以理应自然解脱。因为本来就从体性中任运自成。 导师说：这些众生，没有垢染。因为体性本来就清净。 解脱者们也显现为游舞。能力中。 菩萨又请问： 体性本身是本来清净的。 对于这任运自成，也变得没有必要。或者因为是任运自成，所以不需要本来清净。 就会变成不是本来清净。 导师说：安住的方式。 因为没有任何言语可以表达体性。 因为表达的音声和词句本来就远离。 因为没有什么体性可以成立。 本来清净，行为也自然成立
English
Same. Then the Bodhisattva, with the rays of light from the assembled suns, earnestly requested the teacher Samantabhadra with these words: Alas, alas, teacher Samantabhadra! The basis of original purity, as previously spoken by the teacher himself, What is the nature and the way of abiding of that? Please tell me, Samantabhadra! Then the teacher spoke: Alas, great Bodhisattva, listen! Because the words I have taught are without error, Therefore, hold these well. The nature of freedom from elaboration, is the Dharma-nature of emptiness from words and expressions, original purity is: Nature. The basis of self-nature, pure essence. It is free from words and letters. It cannot be determined by expression. All are completely free from addition and subtraction, and terms, There is no object and subject, no concept of grasped and grasper. There is no Buddha, and no appearance of sentient beings. There is no Dharma, and no concept of Dharma. The nature is one. There is nothing, nothing at all. Appearance and awareness. In such an essence of non-existence, Nature. For the time being, it is determined by words. From the perspective of sentient beings, The way the nature itself abides is originally pure, Therefore, the part that naturally arises without interruption is spontaneously accomplished. The signified itself is like that. To the teacher Samantabhadra, The Bodhisattva again asked: The nature itself is originally pure, Because there is no ignorance, it is unreasonable for sentient beings to be in samsara. Because the defilement of ignorance is completely exhausted, it is originally pure. The teacher said: Great Bodhisattva! Because the nature is spontaneously accomplished, Although merit and ability appear as ignorance, But that also appears as play without interruption. From the perspective of nature, it is the play of the path. The Bodhisattva again asked: The nature itself is spontaneously accomplished, Ability. These sentient beings have already become Buddhas, so they should naturally be liberated. Because it is originally spontaneously accomplished from the nature. The teacher said: These sentient beings, are without defilement. Because the nature is originally pure. Those who are liberated also appear as play. In ability. The Bodhisattva again asked: The nature itself is originally pure. For this spontaneously accomplished, it also becomes unnecessary. Or because it is spontaneously accomplished, original purity is not necessary. It will become not originally pure. The teacher said: The way of abiding. Because there are no words to express the nature. Because the sound and words of expression are originally separate. Because there is no nature to be established. Original purity, the action is also naturally established.
Tibetan
བ་པ་མེད་པས་དེ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ག་ལ་སྲིད།། ཚིག་གིས་འདི་ལ་ངོ་བོ་གནོད་པ་བྲལ།། སེམས་ཅན་བདག་འཛིན་བློ་ཡི་ངོས་ནས་བཙལ་ན་བློ་ལ་ཚིག་གི་གནོད་པ་ཡོད་དེ་ངོ་བོ་ལ་ཕན་གནོད་བྲལ་ཡུལ་ལ།། སྣ་ཚོགས་དྲན་བསམ་མ འགགས་པས།། ཚིག་གནོད་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བརྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཐ་དད་ཕྱིར།། དེ་ནས་ཉི་མ་འདུས་པ་ཡི།། འོད་ཟེར་གྱིས་ནི་ཡང་གསོལ་པ།། ཀྱེ་ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང།། གཞི་དེའི མཚོན་ཚིག་དེ་ལྟར་ན།། དེ་ཉིད་བཞུགས་ཚུལ་ཅི་ལྟར་ལགས།། འདི་ཉིད་བདག་གིས་མ་འཚལ་གསུངས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཀྱེ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ།། འདི་ལྟར་ཉིད་ནི་ཡང་ཟུང ཞིག།ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱིས།། གཞི་ཡི་ཁྱད་པར་ཚིག་ཏུ་བསྟན།། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པའི་ངོས་ནས་ཀྱིས།། མ་རིག་པ་ཡི་དྲི་མ་བྲལ།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། སྣང་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ ན།འཁྲུལ་པའི་ཚིག་གིས་གནོད་པ་བྲལ།། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་འཆར་ཚུལ་གྱི་ངོས་ནས་ཀྱིས།། ཐམས་ཅད་དབྱིངས་རིག་འབྲེལ་པར་སྣང།། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཚིག་མཚོན་ཙམ།། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ལ། ཡང་ དག་པར་ཆོས་ཟད་པས།ཡེ་ཤེས་མེད་ཅིང་སྐུ་ཡང་མེད།། འོད་མེད་ཁ་དོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཆ་རྣམས་དང་བྲལ།། གང་གི་ངོ་བོར་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཡང་གྲུབ་མེད་པས།། མ་རིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་ལ་ ཀྱང།། སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ་ཡེ་མི་སྲིད་ཡོད་པ་མིན།། རང་བཞིན་ཀྱི་ནི་སྣང་བ་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། མཚན་མར་འཛིན་པ་སྣང་ཆར་ཡེ་མེད་དེ། ཁ་དོག་མ་ཡིན་རང་སྣང་ཆ་མེད་གསལ་བས། གཞི་གནས་སུ་ཡོད། ཤེས ཤིང་སྟོང་གསལ་རང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཆ་རྣམས་ཚང།། འཛིན་པའི་མེད་ཕྱིར་གཟུང་ཡུལ་གང་མེད་ཕྱིར། དམིགས་པ་མེད་པས།། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཛིན་ཆ་གང་ཡང་མེད།། འོད་ལས་འདས་པའི་ཡེ གདངས་སུ།གནས་པའི་ཆ་མ་འགགས་པར་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་གཞི་ལ་ཁྱབ་པར་གནས།། སྐུ་ལས་ལུས་རྫོགས་པའི་མཐའི་འདས་པའི་རང་གདངས་སུ།། རྣམ་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས།། འོན་ཏེ་རང་བཞིན་ སྣང་བ་ངོ་བོ་ནས་ལ།། མཚན་མར་དམིགས་པ་དཀར་དམར་ལ་སོགས་པ་ཡེ་མེད་དེ། ཡོན་ཏན། དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་ལྟར་གནས།། རང་གདངས་བསྐྱེད་པའི་དྲི་མ་དག་པའི་ངོས་ནས་དཀར་པོའི་ཆ།། གཏིང་གསལ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ བབ་ཀྱིས་གནས།ཡོན་ཏན་འཆར་བྱེད་ཀྱི་ངོས་ནས། གཏིང་གསལ་ངོ་བོའི་བཀྲག་བསྐྱེད་པ།། སྣང་བ་རང་ཟད་སེར་པོའི་ཆ
Chinese
由于没有父亲，怎么会有自然成就呢？语言对它的本体没有损害。如果从众生执着的心的角度去寻找，语言对心有损害，但本体没有利益和损害。由于各种各样的念头和想法没有停止，语言的损害和本体没有区别。因为胜义谛和世俗谛是所依和能依的关系，所以是不同的。然后，聚集的太阳的光芒再次祈请说：唉呀唉呀，导师普贤！如果基础的象征词是那样，那么它的安住方式是怎样的呢？我没有理解这个。普贤菩萨说道：唉呀，大菩萨！像这样，您也是一对。智慧本身通过三种方式，在语言中显示了基础的差别。从本体原始清净智慧空性的角度来看，没有无明的垢染。从自性任运成就智慧显现的角度来看，没有被错觉的语言所损害。从大悲周遍智慧显现方式的角度来看，一切都显现为法界和觉性的关联。那也仅仅是智慧的语言象征。像那样，在法性原始清净中，完全耗尽了法，既没有智慧也没有身。远离了执着于无光和颜色的部分。由于任何事物的本体都无法成立为空性，所以无明和烦恼的本体，更不用说，根本不存在。从自性的显现来看，如果从功德的角度来衡量，根本没有执着于相的显现，因为不是颜色的自显现无分明亮，所以存在于基础中。知道并且空明自证的心髓部分都齐全。由于没有能执着，所以没有所执着的对境。由于没有目标，所以没有任何执着于内外的分别念。在超越光芒的原始声音中，安住的部分没有停止地降临。从原始开始就遍布于基础中。从身语圆满的尽头的超越的自声中，安住于完全清净的大手印中。然而，从自性显现的本体来看，根本没有执着于相，比如白色和红色等等。功德，从意义的角度来看，是这样安住的。从产生自声的清净的角度来看，是白色的部分。在深邃明亮的大手中，降临安住。从功德显现的角度来看，是显现深邃明亮本体的光彩，显现自灭的黄色部分。
English
Since there is no father, how could there be spontaneous accomplishment? Language does not harm its essence. If one searches from the perspective of sentient beings' clinging minds, language harms the mind, but the essence is free from benefit and harm. Because various thoughts and ideas do not cease, there is no difference between the harm of language and the essence. Because the ultimate truth and conventional truth are different in terms of what is relied upon and what relies, they are different. Then, the rays of the assembled sun again requested, saying: Alas, alas, Teacher Samantabhadra! If the symbolic word of the ground is like that, then how is its way of abiding? I have not understood this. Samantabhadra said: Alas, great Bodhisattva! Like this, you are also a pair. Wisdom itself, through three ways, shows the difference of the ground in language. From the perspective of the essence, the original pure wisdom of emptiness, there is no stain of ignorance. From the perspective of the self-existing, spontaneously accomplished wisdom's appearance, it is not harmed by the language of delusion. From the perspective of the compassionate, all-pervasive wisdom's way of appearing, everything appears as the connection between the dharmadhatu and awareness. That is only a symbolic language of wisdom. Like that, in the original pure nature of reality, because the dharma is completely exhausted, there is neither wisdom nor body. It is free from all parts of clinging to lightlessness and color. Since the essence of anything cannot be established as emptiness, the essence of ignorance and afflictions, needless to say, does not exist at all. From the appearance of self-nature, if measured from the aspect of qualities, there is no appearance of clinging to signs at all, because it is not color, the self-appearance is partless and clear, so it exists in the ground. Knowing and empty-clear, the essence of self-awareness, all parts are complete. Since there is no clinging, there is no object to be clung to. Since there is no object of focus, there is no clinging to anything inside or outside of conceptual thought. In the original sound beyond light, the part of abiding descends without ceasing. From the very beginning, it pervades the ground. From the self-sound beyond the end of the complete body of the form, it abides in the completely pure Great Seal. However, from the essence of the appearance of self-nature, there is no clinging to signs such as white and red at all. Qualities, from the point of view of meaning, abide in this way. From the point of view of purifying the stain of generating self-sound, it is the white part. In the great depth of clarity, it descends and abides. From the point of view of manifesting qualities, it is the manifestation of the radiance of the deep, clear essence, the self-extinguishing yellow part.