Tibetan
་ལྷུན་གྲུབ་ན། རྩལ །སེམས་ཅན་འདི་དག་སངསརྒྱསགྲུབ་པས རང་གྲོལ་རིགས། །ཡེ་ནས་ ངོ་བོ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་པ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། དྲི་མ་མེད་པར །ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། །གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་རོལ་པར་སྣང་། རྩལདུ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་པས། །ལྷུན་གྲུབ་ འདི་ལ་ཡང་དགོས་མེད་འགྱུར། །ཡང་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ པ་ཡིནཔ་ཀདག་མི་དགོ་470པའི་ཕྱིར། །ཀ་ནས་དག་པ་མིན་པར་འགྱུར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་འདུག་ཚུལ་ལ། །གང་གིས་ ངོབོལ བརྗོད་པའི་ཚིག་མེད་པས། །བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིག་རང་ ཡེ་ནས བྲལ་བས། །ཅི་ཡི་ངོ་བོར་གྲུབ་མེད་ཕྱིར། ཀ་དགབྱབརངདུཡངགྲུབཔམེདཔསདེལལྷུནགྲུབགལསྲིད། །ཚིག་གིས་འདི་ལ་ ངོབོ གནོད་པ་བྲལ། །སེམས་ཅན་བདག་འཛིན་ བློཡིངོསནསབཙལ་ནབློ་ལཚིག་གིགནོདཔཡོདདེངོབོལཕནགནོདབྲལ ཡུལ་ལ། །སྣ་ཚོགས་དྲན་བསམ་མ་འགགས་པས། །ཚིག་གནོད་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ བརྟེནདང་བརྟེནཔའིཚུཔ ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་ནས་ཉི་མ་འདུས་པ་ཡི། །འོད་ཟེར་གྱིས་ནི་ཡང་གསོལ་པ། །ཀྱེ་ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །གཞི་དེའི་མཚོནི་ཚིག་དེ་ལྟར་ན། །དེ་ཉིད་བཞུགས་ཚུལ་ཅི་ལྟར་ལགས། །འདི་ཉིད་བདག་གིས་མ་འཚལ་གསུངས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཀྱེ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །འདི་ལྟར་ཉིད་ནི་ཡང་ཟུང་ཞིག །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཞི་ཡི་ཁྱད་པར་ཚིག་ཏུ་བསྟན། །ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ སྟོང་པའིངོསནས ཀྱིས། །མ་རིག་པ་ཡི་དྲི་མ་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། སྣངབའིངོ་ན་བལྟ་ན །འཁྲུལ་པའི་ཚིག་གིས་གནོད་པ་བྲལ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ འཆརཚུཔགྱིངོསནས་ ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་རིག་འབྲེལ་པར་སྣང་། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཚིག་མཚོན་ཙམ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ལ། ཡང་471༄༅ །དག་པར་ཆོས་ཟད་པས་ །ཡེ་ཤེས་མེད་ཅིང་སྐུ་ཡང་མེད། །འོད་མེད་ཁ་དོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཆ་རྣམས་དང་བྲལ། །གང་གི་ངོ་བོར་ སྟོང་པཙམདུ་ཡང གྲུབ་མེད་པས། །མ་རིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་ ངོ་བོ་ལ་ཀྱང་། །སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ་ ཡེ་མི་སྲིད་ཡོད་པ་མིན། །རང་བཞིན་ཀྱི་ནི་སྣང་བ་ལ། ཡོན་་་གྱི་ཆ་ན་གཞམ་ན །མཚན་མར་འཛིན་པ་ སྣང་ཆར་ ཡེ་མེད་དེ། ཁ་དོག་མ་ཡིན་ རང་སྣང་ཆ་མེད་གསལ་བས། གཞི་གན་སུ་ཡོད་ ཁེས་ཤིང་ སྟོང་གསལ་རང་རིག་པའི་ སྙིང་པོ་ ཆ་རྣམས་ཚང་། །འཛིན་པའི་ མེད་ཕྱིར་ གཟུང་ཡུལ་གང་མེད་ཕྱིར། དམིག་པ་མེད་པས།
Chinese
自然成就，威力啊。这些众生证得佛陀，自解脱之族。本来，因为自性是自然成就的缘故。所说这些众生，无有垢染，因为自性本来清净的缘故。解脱者们也显现为嬉戏。威力啊。菩萨又请问：自性本来清净，对于这自然成就，也变得没有必要。或者自然成就，是因为本来清净不需要的缘故。会变成不是本来清净。导师所说安住的方式，对于什么，没有能诠释自性的词语。因为能诠释的语词，本来就远离的缘故。因为在什么自性中没有成就，本来清净在自身中也没有成就，所以对于它，自然成就很重要。词语对于这自性，没有损害。众生我执，从心的角度去寻找，对于心，词语有损害，对于自性，没有利益和损害。在境上，各种忆念思虑不停止，词语损害和自性没有差别。胜义谛和世俗谛，所依和能依的方式，因为是不同的缘故。之后，太阳聚集的，光芒又请问：奇哉奇哉，导师普贤。那基的象征，如果是那样的词语，那么，那安住的方式是怎样的呢？这个我没有了知。普贤菩萨开示：奇哉，大菩萨。像这样自己也要受持。智慧自己以三种方式，基的差别在词语中显示。自性本来清净智慧，从空性的角度，远离无明的垢染。自性自然成就智慧，在显现的角度看，远离错乱的词语的损害。大悲周遍智慧，从显现方式的角度，一切显现为法界和觉性的关联。那也是智慧词语的象征。像那样法性本来清净，又，清净而法尽，没有智慧也没有身。远离没有光芒执着为颜色的部分。在什么自性中，仅仅空性中也没有成就。无明和烦恼的自性也，更不用说，本来是不存在的。自性的显现上，功德的部分在虚空中，执着相是显现的部分，本来没有，因为不是颜色，没有自显现的部分，所以基在哪里？确定，空明自觉的精华部分都圆满。因为没有执着，所以没有所执着的境，因为没有目标。
English
Naturally accomplished, power! These sentient beings attain Buddhahood, the lineage of self-liberation. Originally, because the nature is naturally accomplished. It is said that these sentient beings are without defilement, because the nature is originally pure. Liberated ones also appear as play. Power! The Bodhisattva also asked: Since the nature is originally pure, for this naturally accomplished, it also becomes unnecessary. Or naturally accomplished, because originally pure is not needed. It will become not originally pure. The way the teacher said to abide, for what, there are no words to explain the nature. Because the words that can explain are originally separated. Because there is no accomplishment in what nature, originally pure is also not accomplished in itself, so for it, natural accomplishment is very important. Words do not harm this nature. Sentient beings' self-grasping, looking from the perspective of the mind, words have harm to the mind, for the nature, there is no benefit or harm. In the realm, various memories and thoughts do not stop, word harm and nature have no difference. Ultimate truth and conventional truth, the dependent and the supporting way, because they are different. After that, the sun gathered, the light also asked: Wonderful, wonderful, teacher Samantabhadra. The symbol of that base, if it is such words, then, what is the way of abiding? I did not know this. Samantabhadra said: Wonderful, great Bodhisattva. Like this, you must also uphold yourself. Wisdom itself shows the difference of the base in words in three ways. The nature is originally pure wisdom, from the perspective of emptiness, away from the defilement of ignorance. The nature is naturally accomplished wisdom, looking at the appearance, away from the harm of confused words. Great compassion pervades wisdom, from the perspective of the way of appearance, everything appears as the connection between the dharma realm and awareness. That is also a symbol of wisdom words. Like that, the nature of dharma is originally pure, and, pure and dharma is exhausted, there is no wisdom and no body. Away from the parts that are not light and are attached to as colors. In what nature, there is no accomplishment even in mere emptiness. The nature of ignorance and afflictions also, needless to say, is originally non-existent. On the appearance of nature, the part of merit is in the sky, the attachment to the appearance is the part of appearance, originally there is none, because it is not color, there is no self-appearing part, so where is the base? Sure, the essence of empty and clear self-awareness is complete. Because there is no attachment, there is no object of attachment, because there is no target.
Tibetan
།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཛིན་ཆ་ གང་ཡང་མེད། །འོད་ལས་འདས་པའི་ཡེ་གདངས་སུ། གནས་པའི་ཆ་མ་འགགས་པརབབས་ཀྱིས་གྲུབ་ །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་ གཞི་ལ་ ཁྱབ་པར་གནས། །སྐུ་ལས་ ལུས་རྫོག་པའི་མཐའི འདས་པའི་རང་གདངས་སུ། །རྣམ་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་སྣང་བ་ ངོ་བོནས་ ལ། །མཚན་མར་དམིགས་པ་དཀར་དམར་ལ་སོགས་པ ཡེ་མེད་དེ། ཡོན་་་ །དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་ལྟར་གནས། །རང་གདངས་བསྐྱེད་པའི་ དྲི་མ་དག་པའི་ངོས་ནས་ དཀར་པོའི་ཆ། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བབ་ཀྱིས གནས། ཡོན་་་འ་་བྱེད་ཀྱི་ངོས་ན་ །གཏིང་གསལ་ང་་བོའི་བཀྲག་བསྐྱེད་པ། །སྣང་བ་རང་ཟད་སེར་པོའི་ཆ། །མི་མངོན་ ཕྱི་རོལ་དང་ནང་དུམེད། གཏིང་ནས་རང་ངོ་གསལ། །རང་ངོ་ཆགས་མེད་མདངས་བསྐྱེད་472པ། དྲི་མ་དག་པའི་ངོས་ནསརོལ་པ་ །རང་ གིས་ བཅིངས་ པ་ བྲལ་ བ་ ཡིས། །ཆགས་ པ་ རང་ ཟད་ དམར་ པོ་ ཆ། གོ་པ་རང་དག་པའི་ངོས་ནས་ །གཏིང་ གསལ་ མ་ འདྲེས་ ཆེན་ པོར་ གནས། སྣང་བྱེད་དམ་འཆར་བྱེད་མེད། །མ་འདྲེས་སོ་སོའི་མཚན་འཛིན་པ། རང་གར་མི་སྣང །བྱ་བཙལ་བསྐྱོད་པ་རང་བྲལ་བར། གཞི་དག་པའི་ངོས་ནས་ །མཛད་པ་མེད་པར་ལྗང་གུར་ནི། །ཐོག་མ་རྣམས་ངོ་བོ་ ཀྱི་ཟེར་དུ་ཡང་། །མི་མངོན་གཏིང་ནས་གསལ་བའི་ཚེ སྔརཡུལ་དང་གོ་ཡུལ་གཉིསཀ་བབ་ཀྱིས་གྲུབ།ངོ་བོ་རང་དག་པའིངོས་ནས །གཏིང་གསལ་ཁྱབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ། །འགྱུར་མེད་རྫོགས་པའི་མཐིང་གར་ནི། །ཡེ་རྫོགས་བྱས་པ་མེད་པར་ ཤར་བ་དང་འ་་བའི་ཡུལ་མེད་གནས། །དེ་ལྟར་ ངོ་བོ་ དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་ སྐུ་ཟད་དེ་སྣང་བྱེད་དུ་མེད་པ་བོས་སུ་ཡོད་ ནི་སྣང་བ་མཚན་ཉིད་བྲལ། ཐོག་མ་ནས་ །ཡེ་ནས་རང་དག་ཆེན་པོ་ལ། ལུས་རྫོགསཔའི་མཐའི་ངོ་ནས་ །རྫོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་གནས། །འདི་དག་ བབས་སུ་བརྒྱན་པལས་སྣང་བྱད་ཀྱི་ཆ་མིག་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །གདོས་བཅས་ ལྟ་བྱེད་དུ་མེད་ མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར། །གཏིང་གསལ་བབ་རྒྱས་གྲུབ་པ་ལས་ ཆེན་པོའི་གཞི་མར་གནས། རིག་པའི་དབྱིངས་ །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་ མཐར་ར་ལྟ་བུ་མིན། པར་སྣང་། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་ བེམ་སྟོང་ལྟ་བུ་མིན་འ་་བྱེད་ཀྱི་ངོ་ན་ མ་འགགས། །སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ སྐུའི་རྣམཚུཔ་བམོ་474བེམས་པོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་ཡི། འདི་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་མི་ལྭཀྲུབ ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་ ཆ་ནས་ནི་ཡོད་ ཡེ་ཤེས་ བདག
Chinese
沒有任何在分別念的內外執著之處。在超越光明的原始清淨中，安住之分毫不間斷地自然成就。從原始以來，本來就遍布於基礎上。從身中，在身圓滿之邊的超越的自性光明中，安住於完全清淨的大手印中。然而，自性顯現，從本質上來說，沒有任何執著於白紅等相狀。功德……在意義的方面，如此安住。從生起自性光明的清淨方面來說，是白色的部分。在廣大清澈中自然安住。功德……在作為造者的方面，生起清澈本質的光彩。顯現自滅是黃色的部分。不可見，沒有內外。從深處自性明晰。自性無染，生起光彩472。從清淨的方面來說，是嬉戲。通過自己解脫束縛。貪著自滅是紅色的部分。從覺悟自身清淨的方面來說，安住於廣大不混雜之中。沒有顯現者或生起者。不混雜，執著於各自的相狀，不會自然顯現。尋求行為的活動自然解脫。從基礎清淨的方面來說，沒有造作，是綠色的。最初的本質，也是光芒。不可見，從深處明晰之時，先前所知和能知二者自然成就。從本質自身清淨的方面來說，是清澈遍布的聯繫者。不變圓滿是藍色的。原始圓滿，沒有造作地生起，沒有能生和所生之處。如此，在本質的自性中，身，身滅盡，沒有顯現者，本質上存在，是顯現，遠離相狀。從最初以來，本來就是自性清淨廣大。從身圓滿之邊的本質上來說，安住在所有圓滿的頂端。這些自然裝飾，沒有顯現的方面，沒有顯現為無眼根。沒有可見的所見，因為相狀自身清淨。從清澈廣大自然增長成就，安住在廣大的基礎上。智慧的法界，遍布和遍布自身空性。從中間沒有斷絕，不像邊緣那樣。顯現。顯明顯現的部分，不像頑空那樣，在生起者的本質上不間斷。所有精華，身的相好474，與頑固的物質有什麼區別？了知所有所知，如果沒有這個，色身二者的意義不會成立。從大悲的部分來說，存在，是智慧的主人。
English
There is no clinging to the inside and outside of conceptualization. In the primordial purity beyond light, the aspect of abiding is spontaneously accomplished without interruption. From the very beginning, it has always pervaded the ground. From the body, in the self-radiance beyond the edge of the complete body, it abides in the utterly pure Mahamudra. However, the nature of appearance, from the essence, there is no clinging to white, red, etc. Qualities... In terms of meaning, it abides in this way. From the pure aspect of generating self-radiance, it is the white part. It naturally abides in great clarity. Qualities... In the aspect of being the creator, it generates the radiance of the essence of clarity. The self-exhausting appearance is the yellow part. Invisible, there is no outside or inside. From the depths, the self-nature is clear. The self-nature is unattached, generating radiance 472. From the pure aspect, it is play. Through self-liberation from bondage. Attachment self-exhausts is the red part. From the aspect of realizing self-purity, it abides in great non-mixture. There is no manifester or arising. Unmixed, clinging to individual characteristics, it does not appear naturally. The activity of seeking action is naturally liberated. From the aspect of the purity of the ground, without action, it is green. The original essence is also a ray. Invisible, when clear from the depths, both the knowable and the knower are naturally accomplished. From the aspect of the essence itself being pure, it is the clear, pervasive connector. Immutable perfection is blue. Primordially perfect, arising without action, there is no place of arising and being. Thus, in the nature of that essence, the body, the body is exhausted, there is no manifester, it exists in essence, it is appearance, devoid of characteristics. From the very beginning, it is naturally pure and vast. From the essence of the edge of the complete body, it abides at the peak of all perfections. These natural ornaments, there is no aspect of manifestation, there is no appearance as the eyeless faculty. There is no visible object of sight, because the characteristics themselves are pure. From the clear, vast, naturally increasing accomplishment, it abides on the vast ground. The realm of wisdom, pervasive and pervasive itself is emptiness. There is no interruption from the middle, it is not like the edge. Appearance. The part that clarifies appearance, it is not like inert emptiness, uninterrupted in the essence of the ariser. All essence, the signs of the body 474, what is the difference from stubborn matter? Knowing all that is to be known, if there is not this, the meaning of the two form bodies will not be established. From the aspect of great compassion, it exists, it is the master of wisdom.