Tibetan
་མཚོན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །ཀྱེ་མ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ལྷུན་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་གཞི་དེ་ནི། །ཡང་དག་གཞི་ཉིད་མ་ལགས་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་འགྱུར། །འདི་དག་སེམས་ཅན་འབད་པས་ནི། །གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་རིག་ཉིད་ཀྱིས་སྦགས་པའི་ཕྱིར། །རིག་པ་ཡོད་ རྒྱུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་པས་གྲོལ་གསུངས་ན། །འབྲས་བུ་གཉིས་ དུས་མཉམ་དུ་ གྲོལ་མི་འགྱུར་རམ། །དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ། །བྱི་དོར་དག་གིས་དཀར་པོ་ཡི། །མདོག་ དཀརཔོར འཀྱུར་བ་ནི་མི་ནུས་བཞིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས། །ཡང་ན་ ་ས་བུ་ལྷུན་གྱིས་མ་གྲུབན ལྷུན་གྲུབ་མ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་དང་འབྲས་གཅིག་ན། །འབད་པ་རྣམས་ ་ས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཡིནཕནབའབད་པས་ཝསབུཐོབཔ་དགལ་དགོས་པ་མེདཔར་ལུསྤྱརཏེ། ་ས་བུཉིད་ལལྷུནགྱིསགྲུབ་པས་རྒྱུ་་ས་རང་ལོག་གི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། ལ་དགོས་མེད་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་པའི་གཞི །དོན་དེ་བཏུབ་པ་ལགས་མ་ལགས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བདག་ལ་གསུང་། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་467༄༅། །མེད་ རང་ངོས་གཝ་ངོས་གཉིས་ཀ་མི་བ་་པ་བ་། ངེས་མཐའ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ ཤེས་བྱ་ལས་ ཡང་དག་མིན། །ཡང་ན་རྒྱུར་ངེས་འབྲས་ བུ་ག་་ནས་མི་ལྔང་སྟེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་་ས་བུ་ལྔང་བ་་ས་བུ་ལས་རྒྱུ་བྱུང་ན་ཁྱད་ཅི་ཡོད། ངེས་པར། །བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་གོང་དང་མཅྭ་ས། །དེ་ནས་འདི་སྐད་ཡང་གསོལ་པ། །བསྒྱུར་དུ་བ་་ཅེས་སྔར་གསུངས་པ། །རང་གི་གནས་ལུགས་བསྒྱུར་བཏུབ་ན། །འདི་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་མཚུབས། ཏེ་གནས་ལུགས་བསྒྱུར་དུ་བ་་ན་་ས་བུ་ལ་ཐུག་མེད་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་སྤང་ངོ་། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུར་ལྡོག་ཕྱིར། ་ས་བུ་རྒྱུད་ལྡོག་པས་ །འབད་པ་རྣམས་ལ་དགོས་མེད་པར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྡོག་པས་ནས། །བེམས་པོ་རྣམས་ནི་རིག་བཅས་སུ། དཔེར་ན་གཞི་འགྱུར་ནབེམས་པོ་རྣམས་ད་ལྟར་རང་རིག་པ་ཅན་དུ་བསྒྱུར་དང་། །འགྲོ་བར་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་བཞིན། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལས་ ཉམས་སུ་བླང་བྱ་མིན་པ་ ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཁྲིཁོ་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །སྟོན་པས་གོང་དུ་ཁྲ་བོར་གསུངས། འདི་ཡང་གཞི་་ག་དང་སྣང་་་ཐ་དད་དུ་སོང་བའི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་ཀ་བ་ཡང་ཡིན་སྣམ་བུ་ཡང་ཡིན་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །ཀ་བ་ཡིན་ན་སྣམ་བུ་མིན། །འདི་ཡང་ཕྱོགས་དང་མི་འཐད་པས། །རྒྱུ་གཅིག་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས། །གང་གིས་ངོ་བོ་འདི་སྣང་468བས འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོན་དེ་ གཅིག་ཏུ་མི་གྲོལ་མཚུངས། །མང་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གསོལ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། ཁས་ལེན་རྣམས་ ཅིར་ཡང་ཁས་ལེན་དུ་བ་་པར་འདོད་པ་ན། དང་ལྡན་པར་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པས། །འདི་ཀུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་ཡིན་ངོར་བསྒྲུབ་ དག་པ་བཙལ་དུ་མ་ངེས་ཏེ་མ་དགཔ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། དག་པ་དང་མ་དག་པ་བསྲེས། པའི་ཕྱིར། །ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་འགྱུར་བས། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སྔར་དང་མཚུངས། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། །ཉི་མ་འདུས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས། །སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །ཚིག་ནི་འདི་སྐད་རབ་ཏུ་གསོལ། །ཀྱེ་ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པའི། །ཀ་ནས་དག་པའི་གཞི་ཞེས་གསུངས། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞུགས་ཚུལ་གང་། །བདག་ལ་གསུངས་ཤིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །དེ་ནས་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཀྱེ་ཧོ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན། །ངས་བསྟན་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་མེད་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་ལེགས་པར་ཟུང། །སྤྲོས་བྲལ་ རངགིངོབོཚིགདངབརྗོདཔསསྟོངཔའིཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ནི། ངོ་བོ་ །རང་ངོ་རྣམ་དག་སྙིང་པོའི་གཞི །དེ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་བྲལ། །བརྗོད་པས་ ཚིག་གིས གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །སྒྲོ་འདོགས་ཐ་སྙད་ ཡེ་ནས་ ཀུན་བྲལ་ཏེ། ཡུལ་དང་469༄༅། །ཡུལཅན་ །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་ སྣང་ཚུམ་ མེད། །ཆོས་མེད་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད།ངོ་བོ་་ག །གང་མེད་ཅི་མེད་ཅི་ཡང་མེད། སྣང་རིག །དེ་ལྟར་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། ངོབོ །རེ་ཞིག་ཚིག་གིས་གཏན་ཕབ་ནས། སེམསཅན་གྱི་ངོས་ནས །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ ངོ་བོ་བ་ས་ཚུཔ་ཀ་དག་པས། །རང་བཞིན་དུ་ འ་་བྱེད་མ་འགགས་པའི་ཆ་ན་ ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །མཚོན་བྱ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་རོ། །སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། མ་རིག་པ་མེད་པས་ །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས། །མ་རིག་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ ཀ་ན་དག་ ཕྱིར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡོན་རྩལ་དུ་མ་རིག་པ་སྣང་ཡང་ །དེ་ཡང་མ་འགགས་རོལ་པར་སྣང་། ངོ་བོའི་ཆལས་ལམརོལ་པར་ །སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་པ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ
Chinese
是象征的自性。然后菩萨又禀告说：唉呀，导师普贤！自然成就的各种基础，不是真正的基础。如果那样，就会变成这样：这些有情众生，因为努力也不会解脱，因为被无明所染污。如果说有觉性的因自然成就而解脱，那么果和因会同时解脱吗？譬如黑色的煤炭，用清洁的擦拭也不能变成白色一样。因为因和果是不同的。或者如果果不是自然成就，那就不是自然成就。同样，如果因和果是一，努力等于是果自然成就，不需要努力就能获得果，果本身自然成就，不能避免因果自相矛盾的过失，变得没有必要。因此，所谓自然成就的基础，那个意义是可行的吗？普贤对我说。导师所说467༄༅།没有自相和他相，没有定边。因此，那也不是知识，不是真实。或者如果确定是因，果从哪里来？如果这样，因上有果，从果上生因，有什么区别？一定要，我和常恒没有区别。这也是知识吗？所说的那也和上面一样。然后又这样禀告说：以前所说的可以转变，如果可以转变自己的状态，这也没有确定性。如果状态可以转变，就避免了果没有尽头的过失。因为果本身会变成有情的因。果会变成因，对努力就没有必要了。因为反复转变，无情物会变成有情物。譬如如果基础转变，无情物现在可以转变成有情物吗？就像不能去一样。这也是知识之外，不是可以修持的吗？所说的那也只是那样。菩提萨埵又禀告说：导师以前说是杂色的。这也不能避免基础和显现变成不同的过失。譬如说既是柱子又是布一样。如果是柱子就不是布。这又
English
It is the nature of symbolism. Then the Bodhisattva further reported: Alas, Teacher Samantabhadra! The basis of various spontaneous achievements is not the true basis. If it were, it would become like this: These sentient beings, because of effort, will not be liberated, because they are defiled by ignorance. If it is said that liberation is achieved through the spontaneous arising of the cause of awareness, then will the fruit and cause be liberated simultaneously? For example, just as black coal cannot be turned white by cleaning, because cause and effect are different. Or if the fruit is not spontaneously achieved, then it is not spontaneously achieved. Similarly, if cause and effect are one, effort is equivalent to the spontaneous achievement of the fruit, there is no need to obtain the fruit through effort, the fruit itself is spontaneously achieved, and the fault of the contradiction between cause and effect cannot be avoided, becoming unnecessary. Therefore, is the meaning of the so-called basis of spontaneous achievement feasible? Samantabhadra said to me. The Teacher said 467༄༅། There is no self-nature or other-nature, no definite limit. Therefore, that is also not knowledge, not true. Or if it is determined to be the cause, where does the fruit come from? If so, if there is fruit on the cause, and the cause arises from the fruit, what is the difference? Certainly, I am no different from permanence. Is this also knowledge? What was said is the same as above. Then he reported again, saying: What was said before can be transformed. If one's own state can be transformed, this is also uncertain. If the state can be transformed, then the fault of the fruit having no end is avoided. Because the fruit itself will become the cause of sentient beings. The fruit will become the cause, so there is no need for effort. Because of repeated transformation, inanimate objects will become animate objects. For example, if the foundation is transformed, can inanimate objects now be transformed into animate objects? Just like not being able to go. Is this also beyond knowledge, not something that can be practiced? What was said is just that. Bodhisattva reported again: The Teacher said before that it was variegated. This also cannot avoid the fault of the basis and appearance becoming different. For example, it is like saying it is both a pillar and a cloth. If it is a pillar, it is not a cloth. This also
Chinese
不合適和不允許。\r 原因相同結果不同。\r 憑藉什麼顯現這個本質468，結果不同，那個意義\r 就像不能融為一體一樣。\r 因為眾多的聲音而衰弱的緣故。\r 這難道不是應該知道的嗎？\r 所說的也是那樣。\r 又啟請導師普賢。\r 如果想要承諾一切承諾，\r 具有和……。\r 因為導師自己以前說過。\r 這一切只是方向的牽引。\r 在一切都是真實的境地中，追求清淨不一定能找到，不清淨也找不到，清淨和不清淨混合。\r 因為會變成無止境的過失。\r 這難道不是應該知道的嗎？\r 導師所說的與之前相同。\r 然後菩薩也，\r 藉由聚集的太陽的光芒。\r 向導師普賢，\r 如此這般地懇切啟請。\r 奇哉奇哉導師普賢。\r 導師自己以前所說的，\r 說的是從本初清淨的基礎。\r 它的特徵和安住的方式是什麼？\r 請為我解說，普賢。\r 然後導師賜予開示：\r 奇哉，大菩薩諦聽。\r 我所開示的詞句沒有錯謬，\r 你應當好好地把握這些。\r 離戲論，自之本性，以詞語和言說空性的法性本初清淨是：本質，自性完全清淨精華的基礎。它遠離詞語和文字。以言說，以詞語無法確定。增益和名言，本來完全遠離，對境和469。\r 對境者，沒有能取和所取的分別念。沒有佛也沒有有情顯現和隱沒。沒有法也沒有法的概念。本質，沒有什麼，沒有什麼，什麼也沒有。顯現和覺知。像這樣在沒有的精華中，本質，暫且以詞語來確定，從有情的角度來說，在本質自性上，本質自性本初清淨，自性任運成就，在不停止的方面。所詮釋的也是這樣。向導師普賢，菩薩又啟請，本質自性本初清淨，沒有無明，有情輪迴不合理。無明垢染完全滅盡，本初清淨的緣故。導師所說，大菩薩，自性任運成就的緣故。雖然顯現無明，但那也是不停止的，顯現為遊戲。在本質的方面顯現為道路遊戲。菩薩自己又啟請，自性上
English
Inappropriate and impermissible.\r Same cause, different effects.\r By what does this essence appear468? Different effects, that meaning\r It's like not being able to merge into one.\r Because it is weakened by the sound of the multitude.\r Isn't this something that should be known?\r What was said is also like that.\r Again, I beseech the teacher Samantabhadra.\r If you want to commit to all commitments,\r Possessing and...\r Because the teacher himself said it before.\r All of this is just a pull in a certain direction.\r In the realm where everything is real, seeking purity is not necessarily found, and impurity is not found either, purity and impurity are mixed.\r Because it will turn into an endless fault.\r Isn't this something that should be known?\r What the teacher said is the same as before.\r Then the Bodhisattva also,\r By the rays of the gathered sun.\r To the teacher Samantabhadra,\r He earnestly pleaded in these words.\r O, O teacher Samantabhadra.\r What the teacher himself said before,\r He said is the basis of original purity.\r What are its characteristics and the way it abides?\r Please explain it to me, Samantabhadra.\r Then the teacher gave instructions:\r O, great Bodhisattva, listen.\r There is no error in the words I have taught,\r You should grasp these well.\r Freedom from elaboration, the nature of oneself, the Dharmata of emptiness with words and expressions, original purity is: essence, the basis of the completely pure essence of self. It is devoid of words and letters. By expression, it cannot be determined by words. Superimposition and terms, originally completely separated, object and 469.\r Object, there is no conceptualization of grasper and grasped. There is no Buddha and no sentient beings' appearance and disappearance. There is no Dharma and no concept of Dharma. Essence, there is nothing, nothing, nothing at all. Appearance and awareness. Like this, in the essence of nothingness, essence, temporarily determined by words, from the perspective of sentient beings, in the essence of nature, the essence of nature is originally pure, self-existing spontaneously, in the aspect of non-stopping. What is explained is also like that. To the teacher Samantabhadra, the Bodhisattva again pleaded, the essence of nature is originally pure, there is no ignorance, the cycle of sentient beings is unreasonable. The stain of ignorance is completely exhausted, because of original purity. What the teacher said, great Bodhisattva, because of the self-existing spontaneously. Although ignorance appears, that is also non-stopping, appearing as play. In the aspect of essence, it appears as the path of play. The Bodhisattva himself again pleaded, on the nature itself