Tibetan
དེ་ཉིད་རྫོགས་ཕྱིར་གཞན་ནས་ནི། བཙལ་མི་དགོས་པར་བསྟན། རང་ལས་བྱུང་བས། བཙལ་བས་རྙེད་པའི གནས་མེད་དོ།། དེ་ནས་བསམ་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་མེད་རིག་པ་ཡིས། བརྗོད་པས་སྟོང་པས། ཆོས་མེད་ལུས་ལ་འདི་སྐད་གསོལ།། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། རང་ལ་ཐམས་ཅད་ཡེ་རྫོགས པས།། ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་བརྡར་བཀོད་པའི།། ཆོས་ལ་དགོས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་མེད་ལུས་འདི་ལ། རང་གི་ལུས་ལ་ཚིག་མེད་པར་བསྟན།། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་དགོས་པ འགྱུར།ཞེ་ན།། སེམས་དེ་མེད་ན་བེམ་པོས་ནི།། བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། མ་བསྐྱེད་དོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། དེ་ཉིད་དྲན་བསམ་སེམས་མེད་ན།། དུར་ཁྲོད་རོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད།། ཡང་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་ བཞིན་འོན་ཏེ་སྟོང་པར་ཐལ་ནོ།། དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་སྟོང་པས་ནི་ཐུགས་རྗེས། སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང། སྟཻ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ།། དེ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ལགས་ན།། བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གཙོ་བོས་བཀའ་སྩོལ ཅིག།དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། ཡུལ་མེད་སྣང་བ་ནས།། ཆོས་མེད་གཞི་གནས་ཀྱི་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། སེམས་མེད་དྲན་བསམ་བདག་རྟོག་བྲལ་བའི་འཁོར་གྱིས་ཉོན།། སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྡུད་པས་འདུས་ ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།། དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྦགས་པས། ཉོན་མོངས་དངོས་ཡིན།། ཀུན་གཞི་སྡུད་པའི་སེམས་ལ་སོགས། ཚོགས་པས་ལུས་སུ་གྲུབ།། དྲི་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ། གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན།། སེམས དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི།། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ།། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི།། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། ཡུལ། གཟུང་བ་ཡིན་ལ་སེམས འཛིན་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། སེམས་དེ་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས།། ལུས་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད།། འགྲོ་བ རྣམས་ནི་སེམས་མེད་འཁོར་བར་ན་མི་ནུས་སེམས་དེས་འགྲོ།། དེ་མེད་གྲོལ་བར་ནུས་མེད་དེ། དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན།། དེ་ཕྱིར་འགྲོ་རྣམས་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར།། ཐུགས་རྗེ་ནི་འགྲོ་བསམ་བྱེད་པ་མ་ཡིན། བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བས།། བེམ་པོ་ལྟ་བུ་རིག་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།། ཤེས་ཞིང་རིག་ལ་གསལ་བྱེད་སྣང།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྲེགས་ཏེ།། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མེ་བཞིན་ཟ།། ནམ་མཁའ ཉིད་དང་མཚུངས་པ་རིག་མེད་མིན།། སྟོང་གསལ་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པའི་རིག་བཅས་ཉིད་ཡིན་ནོ།། དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བར་སྟོན།། འབད་མེད་ཐུགས་རྗེ་དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་རྩོལ་བསྒྲུབ་མེད་པར་རང་ཤར བས།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཀུན་འབྲེལ་ཆོས་ཀུན་རྫོགས།། དྲན་པ་ཉིད་ནི་དྲན་མེད་ཡིད་ལས་འདས་པས།། ཡེ་ཤེས་རྟོག་འཛིན་མེད་པས་དྲན་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ།། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།། གཞི་ནས་དག་ པའི་ཡེ་ཤེས་དང།། མཚན་ཉིད་འཛིན་དང་ཡུལ་ཁྱབ་པོ། ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི། མེ་ལོང་ལྟ་བུ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི། སོ་སོར་རྟོགས། བྱ་བ་གྲུབ་པ།། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དང།། ཀུན་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུའི་དབྱེ་བ བསྟན་གཞི་ཉིད་ནི་བསག་པའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ལུས་ཀྱི་མཐའ་སྟོངས་པ། ཟག་པ་ཟད། དངོས་པོ་མེད། སྟོང་ཞིང་རང་དངས་གསལ་བ་རིག་པ་གསལ་ཞིང་ཐུགས་རྗེ་ཁྱབ།། བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། པ དྲན་བསམ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ།། སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྟོང་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང།། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། རྒྱུ་མ་རིག་པ དང་རྐྱེན་འབྱུང་བ་ལྔ་བཅས་ཀུན་གཞི་ལ།། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པས་བསོག་ཕྱིར་རྫིང་དང་འདྲ། ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྔར་ཞེན་པ་དང་ཕྱི་མ་འབྱུང་གི་བག་ཆགས་བྲལ།། ཡིད་བཞི་དང་སེམས་ལྔ་སོགས འདུས་པ་ལས།། ལུས་ཅན་ཀུན་གཞི་གཟུགས་ཐ་དད་པར་དུ་མར་སྣང།། ཆོས་སྐུ་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ལ་ཡིད་སོགས་བྲལ་བས་ན།། དུ་མ་རང་གྲོལ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་གཟུགས་སྣང་ལུས་མེད་པའོ།། འབྱུང་ཆེན་ས་ཆུ མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་ལྔ་བོ་ལུས་སྣང་བས།། དངས་མའི་འོད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་བྱུང་བའི་ཁ་དོག་དེ་ལ་དཀར་སེར་དམར་ལྗང་མཐིང་ག་ལྔ་དྲི་མས་བསྒྲིབས། བག་རྡུལ་ཕྲ་རགས།། ཕྲ་རགས་ལྔ་ནི་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ཡུལ་སྣང་བས། ཁ་དོག་ལྔ རྡུལ་ཕྲ་རགས་ལས་བསྡུས་པའི་འབྱུང་བ་ལྔ།ཡང་རྡུལ་དང་བཅས།། འབྱུང་བའི་མདུད་པ་རང་གྲོལ་བས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ལྔ་ཡུལ་ལ་སྣང་མི་ནུས་སོ།། ཆེན་འབྱུང་བ་པོ་ལྔ་ནམ་མཁའ་འོད་མཐིང་གར་གྲོལ་ཡང་འོད་ལྔར་མ་འདྲེས་པར་ སོ་སོར་གསལ།གསལ།། ཕྲ་རགས་དྲི་མ་བག་རྡུལ་རྣམ་པ་རང་ལོག་པས། ཁ་དོག་ལྔ་པོ་མ་འདྲེས་གསལ།། བག་རྡུལ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ནམ་མཁར་
Chinese
彼之圆满故，从他处，不需寻而示。从自生故，寻而得之，处无有。彼后离思，以无心之识，语空故，于无法身，如是请问：如是所显之轮涅诸法皆，于自一切本圆满故，如是词句文字之铺张陈设，于法无有需要。于超词之智慧，认定。是故于此无法身，于自之身，示无有词。心彼如何需要变？若心彼无有，则物性，不能生，不生诸义如何生？彼之忆念思无心，则与尸林尸有何异？又如虚空，抑或堕入空性耶？彼之空性若为空性，则以空性之悲心，有情之义如何生？定不生。彼之理非是，则我之金刚持主尊请赐言。彼后从色等，无境显现中，无法基位之导师所赐言：无心忆念思离我执之眷属谛听。心乃烦恼之集聚，故生聚集之因，亦与垢染相杂，是烦恼之实。阿赖耶识集聚之心等，聚集而成身。垢染烦恼之障，所知之障，既成数量，心与智慧之差别，彼之义，智者当知。心乃习气一切之基，乃有身者之垢染。境，乃所取，而心乃能取。是故再三轮回之法性。心彼若认出超心之智慧，则一切显现于自位净脱，则成佛。有身有情之一切垢染尽，有情诸众乃无心不能轮回，以心而行。无彼不能解脱，彼后示为轮回之法。是故诸众如轮转，从一至一转。悲心非是有情思虑，离一切动摇，如物性般无识亦非是，知且识而显现明。一切分别以智慧焚烧，或成无有。
English
For the sake of its completion, it is shown that there is no need to seek it from elsewhere. Because it arises from itself, there is no place where it can be found by searching. Then, devoid of thought, with mind-less awareness, empty of speech, to the body of no-Dharma, I made this request: All the phenomena of samsara and nirvana that appear in this way, because everything is primordially complete in oneself, there is no need for such elaborate arrangements of words and letters in the Dharma. Recognize the wisdom that transcends words. Therefore, in this body of no-Dharma, it is shown that there are no words in one's own body. How does the mind become necessary? If there is no mind, then matter cannot generate. How do things that are not generated arise? If there is no memory, thought, or mind, what is the difference between it and a corpse in a charnel ground? Or, like the sky, it may fall into emptiness. If that emptiness is emptiness, then how does compassion arise from emptiness for the sake of sentient beings? It definitely does not arise. If that is not the reason, then may the chief Vajradhara grant me words. Then, from the appearance of objects without objects, the teacher of the basis of no-Dharma spoke: Listen, assembly, devoid of mind, memory, thought, and self-grasping. Mind is the collection of afflictions, therefore it is the cause of the arising of aggregates, and it is also mixed with impurities, it is the reality of afflictions. The mind that gathers the alaya, etc., gathers and becomes the body. The obscuration of defiled afflictions, the obscuration of knowledge, having become a number, the meaning of the difference between mind and wisdom, that should be known by the wise. Mind is the basis of all habits, it is the impurity of embodied beings. Object is the object to be grasped, and mind is the grasper. Therefore, it is the nature of samsara again and again. If that mind recognizes the wisdom beyond mind, then all appearances are purified and liberated in their own place, then one becomes a Buddha. All the impurities of embodied sentient beings are exhausted, sentient beings cannot revolve in samsara without mind, they go with mind. Without it, there is no ability to be liberated, then it is shown as the Dharma of samsara. Therefore, beings revolve like a wheel, turning from one to another. Compassion is not the thinking of sentient beings, it is free from all movement, like matter, it is not without awareness, it knows and is aware and appears clearly. All discriminations are burned by wisdom, or become non-existent.
Chinese
智慧如同火焰般燃烧，如同虚空般，并非无明。乃是超越断常，具有觉性。因此，智慧显现其自身之体性。无勤任运之慈悲，譬如日光般，无需努力自然显现。遍及一切众生，圆满一切关联之法。觉性超越无念之意识，智慧无有分别执着，故与所忆之境分离。智慧即是如此，本初清净之智慧，具有体性执着且遍及一切境。本体本初清净之智慧，自性任运成就之，慈悲周遍一切之，如镜子一般，平等性之，个别了知，事业成就。法界智慧与，一切万有之基，法身之差别，所示之基乃为积聚之故。法身乃是身体之边际空尽，烦恼漏尽，无有事物，空性且自明清澈，觉性明朗且慈悲普及。未被思绪沾染，念头清醒。超越念头思绪之法身，大乐。远离戏论，超越言语文字，空性。如虚空般周遍且空。自性清净，远离一切表相。无明之因与五根所生之缘，一切万有之基上。收集一切习气，因积聚故如水池。本体不变异。法身远离先前执着与之后产生之习气。由四种意识与五种心等聚合。有情众生之万有之基，显现为各种不同之形色。法身自身之觉性远离意识等，因此，多种自解脱之大境界，形色显现无有身体。五大元素地水火风空，身体显现之故。清净之光，智慧之力量所生之颜色，即是白色、黄色、红色、绿色、蓝色五种被垢染所遮蔽。习气微细粗大。微细粗大五者形成色之所依，显现为境。五种颜色由微细粗大之微粒所组成之五大元素，亦与微粒同在。五大元素之结解脱，因此，五种智慧之光无法显现于境上。五大元素之主，虽于虚空之蓝色光中解脱，然五光不相混杂，各自明晰。微细粗大垢染习气之相状各自返回，五种颜色不相混杂而明晰。习气与微粒于虚空中
English
Wisdom burns like a flame, like the sky itself, it is not ignorance. It is beyond permanence and annihilation, possessing awareness. Therefore, wisdom reveals its own essence. Effortless compassion, like the sunlight, arises naturally without effort. It pervades all sentient beings, perfecting all interconnected phenomena. Awareness transcends unconscious mind, wisdom is without conceptual grasping, therefore it is separate from the object of memory. Wisdom is like this: the primordially pure wisdom, possessing characteristics and pervading all realms. The essence of primordially pure wisdom, spontaneously accomplished, compassion all-pervading, like a mirror, of equality, individually discerning, accomplishing activities. The wisdom of the Dharmadhatu and, the basis of all, the distinction of the Dharmakaya, the basis shown is for the sake of accumulation. The Dharmakaya is the exhaustion of the limits of the body, the exhaustion of defilements, without substance, emptiness and self-luminous clarity, awareness clear and compassion pervasive. Unstained by thought, memory awakened. The Dharmakaya beyond thought and memory, great bliss. Separated from elaboration, transcending words and letters, emptiness. Pervading and empty like the sky. Naturally pure, free from all signs. The cause of ignorance and the conditions arising from the five elements, on the basis of all. Collecting all habitual tendencies, like a pool because of accumulation. The essence is unchanging. The Dharmakaya is free from prior attachment and later arising habitual tendencies. From the aggregation of the four minds and five consciousnesses, etc. The basis of all sentient beings, appearing diversely in various forms. Because the self-awareness of the Dharmakaya is free from mind, etc., therefore, in the state of great self-liberation of multiplicity, form appears without a body. Because the five great elements, earth, water, fire, wind, and space, appear as the body. The pure light, the colors arising from the power of wisdom, namely white, yellow, red, green, and blue, are obscured by impurities. Habitual tendencies subtle and coarse. The five subtle and coarse form the basis of form, appearing as objects. The five colors are composed of the subtle and coarse particles of the five elements, also with particles. Because the knots of the elements are self-liberated, therefore, the five lights of wisdom cannot appear on objects. The lords of the five great elements, although liberated into the blue light of space, the five lights are not mixed, each clear. The aspects of subtle and coarse impurities and habitual tendencies return on their own, the five colors are clear without mixing. Habitual tendencies and particles in the sky.