Tibetan
ག་ལ་རྫོགས་པས། སྡུག་བསྔལ་མ རིག་འཁྲུལ་པ་ང།དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤར།། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་རེག་ང། དམྱལ་བ། ཚ་དང་གྲང་བའི་ལོག་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཟད་པས་ང།། ཡི་དྭགས། བཀྲེས་དང་སྐོམ་དང་བྱོལ་སོང་རྨོངས་པ་ང། དེ་ཉིད་ཞེ་འདོད་དང་བྲལ་བས་རང་གསལ་དུ་ཡོད།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྙོམས་དེ་ཉིད་བློ་གང་གིས་ཀྱང་བསྒྱུར་དུ་མ་བཏུབ་པས་ང།། མདོར་ན་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང།། ང་ནི་མི་འཕམ མི་གནས་པའི་རིག་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཟང་ཐལ་བས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བའོ།། ང་ནི་བྱས་ཆོས་ལས་འདས་པའི་རིག་པ། བཅོས་པའི་ཚིག་མེད་ཀུན་ལས་འཕགས་པ་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་ཡིན།། ང་ནི་རྟག་ཆད་གཉིས་མེད ལྟ་བ་ཡིན་མིན་ལས་འདས་པས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཀྱང་སྣང་ཀུན་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན།། ང་ནི་དངོས་པོ་ཟད་པའི་རིག་པ་གསལ་ཆ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་ཀུན་ལ་མངོན་དུ་སྣང།། ང་ནི་ཟབ་པའི་རིག་པ་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ། ཐམས་ཅད་གཏིང རྫོགས་ཀུན་ལས་ཆེ་བ་ཡིན།། ང་ནི་མི་གནས་པའི་རིག་པ་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བ། མཚན་འདི་གང་དུ་ཡང་བྱུང།། བགྲོད་པའི་ལམ་མེད་ཀུན་ལས་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། ང་ནི་གཅིག་བུ་ཉིད་དེ་ཀུན་ལ་འབྲེལ་བ་ཡིན།། ང་ནི་གནས པའི་ས་མེད་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་ཀུན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན།། ང་ནི་འགྲན་པའི་ཟླ་མེད་ཀུན་ལ་ཉག་གཅིག་གོ། ང་ནི་བརྟན་གཡོ་ལས་ཁྱབ་པའི་རིགས་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བེམ་རིག་གཉིས་མེད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ ཡིན།། ང་ནི་གང་ཡང་མི་གནས་པའི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་མུན་པའི་གོས་གྱོན་ཀུན་ལ་སྣང་བ་སྟོན།། ང་ཡིས་རི་བོ་རྒྱ་ཐེག་བྱས་པས་ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་རིག་པ་འཁོར་བར་རྟོག་པ། སྟོབས་ཀྱང་ཆེ།། ང་ཡིས་རྒྱ་མཚོ ཧུབ་ཀྱིས་རྒྱུད་བརྟན་པའི་རིག་པས་ཉོན་མོངས་པ་གནས་སུ་བསྒྲལ་བ་སྟོབ་པས་ལྟོ་བ་ཆེ།། ང་ཡིས་རི་བོ་ཏིལ་འབྲུར་འཛུད་པས་རྟོགས་པར་དཀར་བའི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བཅུད་དུ་ཕྱུང་བ་མཛད་པ་ཆེ།། ང་ཡིས་མུན་པ་གོས་སུ་གྱོན འཁོར་འདས་རིག་པའི་འབྲེལ་པས་མ་རིག་པའི་དཔང་བཟློག་པ་པས་དཔའ་བོ་ཆེ།། ང་ཡིས་འཁོར་འདས་གོམ་གཅིག་མྱུར་བའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་གསུམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་མཐོང། བགྲོད་པས་མཆོངས་པ་ཆེ།། ང་ཡིས་ས་རྣམས་དུས་གཅིག་ནོན་པས་གཞི་གཅིག་པའི་རིག པས་འཁོར་འདས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་གཟི་བརྗིད་ཆེ།། ང་ཡིས་ཉི་ཟླ་གདན་དུ་བཏིང་
Chinese
何处穷尽呢？痛苦，无明，错乱的我啊，那本身的一切显现都作为庄严升起。声、香、味、触，我啊，地狱，冷热的颠倒执着，那本身因痛苦的边际止息而存在。饿鬼，饥渴和畜生，愚昧的我啊，那本身远离贪欲而自明存在。快乐和痛苦，舍，那本身无论用什么心也无法改变。总之，那本身作为一切的所依而存在，如何显现呢？我乃不败，不住的觉性，不变，通透，因此胜过一切。我乃超越造作之法的觉性，没有矫饰之语，胜过一切，本体本初清净的觉性，显现为轮回与涅槃。我乃无常断二边，超越见解是否，因此觉性无论如何显现，都如所显般进入。我乃事物耗尽的觉性，具有明分，没有所见之境，对一切显现。我乃甚深的觉性，遍布一切境，一切深邃，圆满，胜过一切。我乃不住的觉性，不变，通透，此名号在何处出现呢？没有行进之路，超越一切，到达彼岸。我乃唯一，但与一切相连。我乃无住之地，不住于任何地方的觉性，显现，依赖于一切。我乃无可匹敌，对一切是唯一的。我乃遍布于稳定与移动的觉性，本体相同，无二元，遍布一切。我乃不住于任何地方的觉性，安住于虚空，身披黑暗之衣，向一切显现。我以手托起山，以智慧之力，不改变的觉性在轮回中证悟，力量也大。我以一口饮尽大海，以坚定的觉性，将烦恼调伏于处所，因力量而肚子大。我将山压入芥子中，因此证悟到清净的自性，取出大圆满的精华，事业伟大。我以黑暗为衣，轮回与涅槃的觉性相连，以遮止无明的见证，因此是伟大的勇士。我以一步跨越轮回与涅槃的觉性，在三刹那间见到法的意义，以行进跳跃伟大。我以同时压住所有的大地，以同一基础的觉性，以威势压倒轮回与涅槃，光辉伟大。我以日月为座垫
English
Where does it end? Suffering, ignorance, the confused me, all appearances of that itself arise as adornments. Sound, smell, taste, touch, me, hell, the inverted clinging to hot and cold, that itself exists because the edge of suffering is exhausted. Hungry ghosts, hunger and thirst, and animals, the ignorant me, that itself exists self-clearly, free from desire. Happiness and suffering, equanimity, that itself cannot be transformed by any mind. In short, that itself exists as the basis of everything, how does it appear? I am the invincible, the non-abiding awareness, unchanging, transparent, therefore victorious over all. I am the awareness that transcends fabricated dharmas, without artificial words, surpassing all, the awareness of the essence of original purity, appearing as samsara and nirvana. I am neither permanent nor nihilistic, transcending views of yes or no, therefore, however awareness appears, it enters according to all appearances. I am the awareness of the exhaustion of things, with clarity, without an object of sight, manifestly appearing to all. I am the profound awareness, pervading all realms, all-encompassing, complete, greater than all. I am the non-abiding awareness, unchanging, transparent, where does this name arise? There is no path to travel, transcending all, reaching the other shore. I am the only one, but connected to all. I am the groundless place, the awareness that does not abide anywhere, manifestly appearing, relying on all. I am the unrivaled, the only one for all. I am the awareness that pervades stability and movement, the essence is the same, non-dual, pervading all. I am the awareness that does not abide anywhere, abiding in the sky, wearing the garment of darkness, showing appearance to all. I lift the mountain with my hand, with the power of wisdom, the unchanging awareness realizes samsara, and the power is also great. I drink the ocean in one gulp, with the stable awareness, subduing the afflictions in their place, the stomach is large due to power. I put the mountain into a mustard seed, therefore realizing the pure nature, extracting the essence of the Great Perfection, the action is great. I wear darkness as a garment, the awareness of samsara and nirvana is connected, by averting the witness of ignorance, therefore I am a great hero. I cross samsara and nirvana in one step of awareness, seeing the meaning of the Dharma in three moments, the leap of progress is great. I press down all the earths at once, with the awareness of the same basis, overpowering samsara and nirvana with majesty, the splendor is great. I spread the sun and moon as a cushion.
Tibetan
བས་ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་རིག་པས་སྣང་བ་རང་ལ་རྫོགས་པ། བརྗིད་པོ་ཆེ།། ང་ལ་འཁོར་འདས་ཁྱབ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་རྩོལ བསྒྲུབ་ལས་འདས་པ་དུས་གཅིག་རྫོགས་པས་བྱ་དང་བྲལ།བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ།། ང་ལ་ཡིད་མེད་ཆོས་རྣམས་བྱུང་བས་བྱུང་ཁུངས་ཉིད།། ང་ལ་སྣང་བ་ཐོགས་མེད་རང་ཤར་གྱི་རིག་ པ་ལ་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་ཤར་བས་རང་ཤར་ཉིད།། ང་ལ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ལ་ཐབས་ལ་རག་ལུས་མེད་པས་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ང་ལ་རེ་དང་དོགས་པ་མེད་པས་འཁོར་འདས་མ་དཔྱད་པའི་རིག པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་རྫོགས།། ང་ལ་ཡ་ང་བག་ཚ་མེད་པས་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་འཇིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ང་ལ་འཆོས་པའི་མཁན་པོ་མེད་པས་ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ངོ་བོ་གཅིག་དུ གྲོལ་བ་སྣང་བ་ཡེ་ནས་ལྷུག་པ་ཉིད།། ང་ལ་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་དུ་མེད་པས་ཡུལ་སེམས་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་གཞི་གནས་སུ་ཡེ་ནས་རང་གནས་ཉིད།། ང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཕྱི་ནང་ལ་བལྟ་བའི་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད པས་ཐམས་ཅད་ང་རང་ཉིད།། ང་ལ་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་རང་དག་པའི་རིག་པ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་པའོ།། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཡང་གསོལ་པ།། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལ འདས་པའི་ཆོས།། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་དུ་རྫོགས་ན་ན།། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གང་གིས་བཅིངས་པ་ལགས། སེམས་ཅན། དེ་དག་འཆིང་བར་མི་རིགས་པ་ལགས་ན།། ཡང་ན་མ་བཅིངས་པ་དེ ཉིད་དམ།། འོན་ཏེ་གཞན་དག་གཅིག་གིས་བཅིངས་པ་ལགས་སམ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གསུངས།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། སེམས་ཅན་ལ་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ནི།། དོན་ལ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ།། གློ་བུར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད།། སྤྲིན་དེ་གཞན་ནས་འོངས་པ་མིན་ནམ་མཁའི་ངང་ལས་བྱུང།། དེ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཐིམ་པ་ན། ནམ་མཁའ་དང་སྤྲིན། དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང་ཞེས་བྱ།། དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་གློ་བུར་དུ་གཞི་ལས་བྱུང་བ་དྲི་མ་མེད།། རང་བྱུང་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དོན་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་ཤེས་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་གཞི་ལས་བྱུང་བ་གྲོལ་བར ཤེས་ན།། སེམས་ཅན་འཆིང་བར་ག་ལ་འགྱུར།། དེ་ཉིད་ལ་ནི་དོན་དེ་ལྟར་མིན་ཀྱང་ཡིན་པར་བདེན་བཟུང་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འ
Chinese
因此，以智慧转为方便的觉性，显现圆满于自身，甚为庄严！我具有遍布轮涅的广大觉性，超越修证，一时圆满，故无所作。作为一切言说的基础，觉性成为一切事物的本质。我具有无心之法生起，故为生起之源。我具有显现无碍自生的觉性，一切显有皆明晰显现，故为自生。我具有证悟与未证悟皆为本初成佛的觉性，不依赖方便，故为本初成佛。我具有无希冀与疑虑，故为不分别轮涅之觉性，一切法一时圆满。我具有无羞愧与畏惧，故为脱离习气的觉性，解脱痛苦，远离一切怖畏。我没有造作的导师，故为超越言辞的觉性，本体一味解脱，显现本自任运。我没有能取所取之境，故为超越境与心的觉性，于基地中本自安住。我具有不观待外内情器的觉性，无有二元，故一切皆为我自身。我没有法相与法性，故为错乱自净的觉性，本体一味解脱，一切皆为一。金刚持再次祈请道：如此说来，世间轮回与寂灭之法，一切皆圆满于一体性之中，那么，众生又被何物所束缚呢？众生，既然不应被束缚，那么，是不被束缚的本身呢？还是被其他事物所束缚呢？世尊对我说道：世尊开示道：存在于众生之中的五种烦恼，实际上并非本质上存在，而是突如其来的污垢，如同天空中的云彩一般，是伴随着突发因缘而产生的。云彩并非从他处而来，而是从天空的本性中产生。同样，当它消融于天空时，天空与云彩，被称为无别一体的本性。同样，烦恼是突然从基性中产生的，是无垢的。如果知道自生自性从中产生并于实相中解脱，如果知道烦恼本身是从基性中产生而解脱的，那么，众生怎么会被束缚呢？对于那本身而言，即使事情并非如此，却执着认为是真实的，从本质中产生的，即使是佛陀也
English
Therefore, with the awareness that wisdom has become the means, appearance is complete in itself, greatly majestic! I have the great awareness that pervades samsara and nirvana, surpassing accomplishment, complete at once, so there is no action. As the basis of all speech, awareness becomes the essence of all things. I have the arising of mindless dharmas, so it is the source of arising. I have the unobstructed self-arising awareness of appearance, with all appearances and existences clearly arising, so it is self-arising. I have the awareness that realization and non-realization are primordially enlightened, without relying on means, so it is primordially enlightened. I have no hope or doubt, so it is the awareness that does not distinguish between samsara and nirvana, with all dharmas complete at once. I have no shame or fear, so it is the awareness free from habitual patterns, liberated from suffering, and free from all fears. I have no artificer, so it is the awareness beyond words, the essence of one taste liberation, appearance is naturally spontaneous. I have no object of grasping or grasper, so it is the awareness beyond object and mind, naturally abiding in the ground. I have the awareness that does not look at the outer and inner world, without duality, so everything is myself. I have no phenomena or nature of phenomena, so it is the awareness of self-purification of delusion, the essence of one taste liberation, everything is one. Vajradhara again requested: In that case, the dharmas of worldly samsara and sorrowful passing away, if everything is complete in one essence, then, by what are sentient beings bound? Sentient beings, since they should not be bound, then, is it the unbinding itself? Or are they bound by other things? The Blessed One spoke to me: The Blessed One said: The five afflictions that dwell in sentient beings are not inherently existent in reality, but are sudden defilements, like clouds in the sky, arising with sudden causes and conditions. The clouds do not come from elsewhere, but arise from the nature of the sky. Likewise, when they dissolve into the sky, the sky and the clouds are called the nature of inseparable oneness. Likewise, afflictions arise suddenly from the ground, without defilement. If one knows that self-born nature arises from it and is liberated in reality, if one knows that afflictions themselves arise from the ground and are liberated, then, how can sentient beings be bound? For that itself, even if things are not so, yet clinging to it as true, arising from the essence, even the Buddha