Tibetan
ད་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་རིག་པར་བསྟན། གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ ལ།། འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་མེད་པ་སྟེ།། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ།། གློ་བུར་མ་རིག་པ་བྱུང་བས་སེམས་ཅན་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས།། མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ནས་དག་ཀྱང།། གློ་བུར འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་སེམས་ཅན་ཀྱི་བློ་ལ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཟུང་བ་དང་ལྡན།། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་རིག་པ་བཞི་དམིགས་པ་དང་བཅས་སྐད་ཅིག་མ།། ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་རྩལ་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་མོད་ཀྱང།། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི གཞི་ཀ་དག་ལ།འཁྲུལ་པ་ཡེ་ནས་དག་པས། འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད།། དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། ཙམ་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ།། དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མ་ནས་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པའི་རིག་པ་ གདོད་ནས་དག།གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དག་གི་གཞི་ལ། ལ།། མ་རིག་པ་ཞེས་རྒྱུ་རིག་པ་ཉིད་དང་ཁྱད་མེད་བརྟག་མེད་པས། ཡེ་ནས་རིག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མེད་པས།། འཁྲུལ་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན།། བློ་ ཞེས་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པས།། དྲི་མ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་དག་པ་ཞེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་པ་དང་ལོག་རྟོག་གི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཡང་གདགས་སུ་མེད། མིང་ཡང་མེད།། མིང་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཡིན་དང་མིན པར་བརྗོད་དུ་མེད།མེད་པས།། བཏགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་ཡོད་མ་ཡིན།། ཆོས་ཞེས་མིང་དུ་ཨུ0f84་པུ་སྟི་གླེགས་བམ་དུ་མ་གྲགས་པས།། བློ་བཏགས་འཁྲུལ་པ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་སུ་མིང་ཡང་མེད། སེམས་ད ཨང་ཡིད་དུ་མ་གྲུབ་པས།དབུགས་འགྱུ་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང།། འགྱུ་བྱེད་འཁྲུལ་པ་ངང་གིས་མེད། རྡུལ། ཕྲ་རགས་དྲི་མ་གཉིས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས།། འབྱུང་བ་ལྔའི་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་བ་ངང་གིས་ མེད།། བྱ་དང་བློ་བྱེད་པ་ལུས་གཉིས་མེད་པས།། ཡུལ་འཛིན་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་དག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་ཡོད།། ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དབང་པོ་ལྔ་གཉིས་མེད་པས།། ཡུལ་འཛིན་ཡུལ་དང་ཡུལ་དུ་བཟུང་བའི འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ།། ཀྱེ་ཁྲོ་བདག་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་ཉོན། ཅིག། རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི། དྲི་མ་མེད་པས་ཕྲ་རགས་ལོག། གཟུང་བ་ཡུལ་དང་འཛིན པ་སེམས་མེད་པས་མ་འཁྲུལ་པའི་རིགས་རང་སོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་ལོག་དབུགས་འགྱུ་བ་དང་མི་འགྱུ་བའི་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་རླུང་དུ།། འགྱུ་བ་མེད་པས་ལས་རླུང་ལོག་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ།། ཟང་ཐལ་ཡིན་པས་དངོས་
Chinese
现在宣示未曾错乱的觉性，于安住的法性中。错乱原本就不存在，于如虚空的法身中。由于突发的无明，众生就像天空被云遮蔽。未错乱的法性，即使错乱也原本清净。突发错乱之相，众生心中将本无执为有。因缘无明与四种执着同时生起于一刹那。对境的错乱，虽然显现得如此精妙，但从初始本性的基础清净来看，错乱原本清净，因此不能仅仅说是错乱。同样，未错乱又是什么呢？也不能仅仅说而已。因此，错乱从一开始就没有错乱之因的觉性，原本就清净。广大显现的基础，那本身就是清净的基础。无明与觉性本身无别，不可分别，因此，原本觉性本身就没有错乱之因。错乱的成立是不存在的。心识，因为没有完全观察。污垢，错乱的污垢，以及清净等等，烦恼、所知以及邪分别的障碍，连词语都无法安立，名字也没有。名字和文字的集合，是或不是都无法说，因为没有。安立的错乱，因为从未存在，所以不存在。法，因为没有以ཨ（藏文）字为首的书籍经典中宣说。心识安立的错乱，在名言中也无法安立名字。心识等没有成立，气息的流动自性为空。流动的错乱自然消失。微细和粗大的两种污垢，没有成立为色。五大之因的错乱自然消失。能作和所作的二身不存在。境与执境，在五根的境中执着的错乱又在哪里存在呢？境，色等与五根二者无别。境与执境，境和所执境的错乱是不存在的。唉！忿怒本尊请好好谛听。于自性本体显现的诸法中，烦恼和所知等等，因为没有污垢，所以微细和粗大是颠倒的。所取境和能取心不存在，因此未错乱的自性，自性觉性的本体，错乱颠倒，气息流动与不流动的实相，在清净智慧之风中。因为没有流动，所以业风颠倒，轮回与涅槃二者，通透无碍，是实相。
English
Now, I declare the awareness that has never been mistaken, in the abiding Dharmata. Mistakenness is originally non-existent, in the Dharmakaya which is like space. Due to sudden ignorance, sentient beings are like the sky obscured by clouds. The Dharmata of non-mistakenness, even if mistaken, is originally pure. The aspect of sudden mistakenness is that sentient beings' minds grasp what is not there as being there. The cause and condition of ignorance, together with the four objects of focus, arise simultaneously in a single instant. Although the mistakenness of objects appears so skillfully, from the perspective of the originally pure ground of the very beginning, mistakenness is originally pure, therefore it cannot merely be called mistakenness. Likewise, what is non-mistakenness? It cannot merely be said either. Therefore, mistakenness, from the very beginning, is the awareness without a cause for mistakenness, originally pure. The basis of vast appearance, that itself is the basis of purity. Ignorance is non-different from awareness itself, inseparable, therefore, originally awareness itself has no cause for mistakenness. The establishment of mistakenness does not exist. Mind, because it is not fully examined. Defilements, the defilements of mistakenness, and purity, etc., afflictions, knowable objects, and the obscurations of wrong conceptions, even words cannot be established, there is no name either. The collection of names and letters, whether it is or is not, cannot be said, because it is not. The imputed mistakenness, because it has never existed, does not exist. Dharma, because it is not proclaimed in books and scriptures beginning with the letter ཨ（藏文，A，A，A）. The mistakenness imputed by mind, even in conventional terms, a name cannot be established. Mind, etc., is not established, the nature of the movement of breath is empty. The mistakenness of movement naturally disappears. The two defilements, subtle and coarse, are not established as form. The mistakenness caused by the five elements naturally disappears. The two bodies of agent and action do not exist. Where, then, is the mistakenness of grasping objects in the objects of the five senses? Objects, form, etc., and the five senses are non-dual. Object and the grasped object, the mistakenness of object and the grasped object is non-existent. Alas! Great Wrathful One, please listen well. In the phenomena that appear in the nature of reality, afflictions and knowable objects, etc., because there are no defilements, subtle and coarse are reversed. The object to be grasped and the grasping mind do not exist, therefore the non-mistaken nature, the essence of self-awareness, mistakenness is reversed, the reality of the movement and non-movement of breath, in the wind of pure wisdom. Because there is no movement, the karma wind is reversed, samsara and nirvana are both transparent and unobstructed, it is reality.
Tibetan
པོ་ལོག་རང བཞིན་གྱིས་འོད།གསལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཆད་པ་ལས་ལོག། ཡེ་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་རྫོག་པས་བསྐྱེད་རིམ་ལྷ་བསྐྱེད་བསྒོམ་རང་རྫོགས་སུ་ལོག་བྱས་པ་མེད་པའི་རིག་པ། རྩོལ་བ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་ལས་ལོག། མ་བཙལ་ རིག་པ་རང་སོ་མ་བཞག་པས་བྱས་ཤིང་བསམ་པའི་བསྒོམ་པ་ལོག་འབད་པ་མེད་པའི་རིག་པ།རང་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་བདག་འཛིན་ལས་ཏོག་མེད་པ་ལོག་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད། མངོན་དུ་སྣང་བས་ཐེག་པའི་རིམ་པར་ལྟ་བ་ལོག་རིག་པ་ ལ།སྒྲ་ཚིག་བརྗོད་པ་མེད་པས་ཐ་སྙ་ལོག། ཡོད་མ་མྱོང་རྟག་པ་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་བས་དངོས་པོ་གདོས་བཅས་ལ་ཞེན་པ་ལོག་རིག་པར་ཆད་པ་སྟེ།། མེད་མ་མྱོང་བས་གཞན་ལྟོས་རེ་དོགས་ལས་རང་གནས་སུ་ལོག་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་རིག་ པ།གཟུང་དུ་མེད་པས་མིང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་བློས་བཏགས་ལོག་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ། ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་གྲངས་མཐའ་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་གྲངས་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ལོག་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད། ཡོང་ཕྱི་མ་དང་སྔ་མ་གང་ལའང་མི་ལྟོས་ལ་ ཁྱབ་པས་གཞན་འབྱུང་འགས།རིག་པ་ཉིད། རང་ཤར་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་མུན་པ་སངས། ཡེ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུར་བསམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ། འོད་ ལྔ།གསལ་བར་སྣང་བས་ལོངས་སྐུར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་རྒྱས། ཆོས་ཉིད་རིག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རང་གྲོལ་རང་བྱུང། མ་བུ་འཕྲད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་བྱུང། རིག་པ་དེ། རྟོགས་སུ་ཡོད་པས་ཐབས་གདམས་ངག་སུ་བྱུང། བསྒོམ་བསྒྲུབ་ལས་ འདས་པའི་རིག་པ།བསམ་འདས་ཡིན་པས་དྲན་པ་རང་དག་ཏུ་སངས། རིག་པ་སྟོང་པར་གནས་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས་ལོག། རྟག་ཆད་གསལ་བར་ཡོད་པས་ཆད་མཐའ་ལས་ལོག་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རྫོགས།། བཅུད་དུ་དྲིལ་ཏེ་སྟོང་ གསལ་རིག་པའི་སྙིང་པོར་གནས་བས་རིག་པ་གསལ།རིག་པ་རང་གདངས་དང་བཅས་པའི་དོན་གསལ་བར་ཤར། དེ་ཕྱིར་འབད་མེད། རང་གྲོལ་ཡོད་པས་ཅོག་བཞག་དང།། དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་གཞི་ལས། ལོག་པའི་རིག་པ་ནི་ཐོག་མ་ནས། རང་ ལས་བྱུང་བས་ཐ་མ་ཡང་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ།ཡེ་ནས།། གནས་པ་ཡིན་པས་འཁོར་འདས་ཁྱབ་ཅེས་བྱ།། མཚན་མ་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ཞེས་བྱ། རང་གསལ། ནུབ་པ་མེད་པས་རང་ཤར་ཞེས་བྱ། ལུས་དང་དྲལ་ནས། རྡོས་ བཅས་མེད་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ཟང་ཐལ་ལོ།ཡེ་ནས། གྲོལ་བར་གནས་པས་འཁོར་བ་ལས་ལོག་ཅེས་བྱ།། སྣ་ཚོགས་འོད་ལ་དངས་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་ཞེས་བྱ། རིག་པ་ཉིད། གཉིས་སུ་མེད་པས་བློ་དང་བྲལ་ བ་ཞེས་ག
Chinese
自性本具光明，因此从断灭的空性中返回。本来无需勤作而圆满，因此从生起次第、本尊生起、观修中返回，是没有将自圆满转为有为的觉性。由于无勤，因此从取舍的行为中返回。由于不寻觅，觉性不作意，因此从造作和思虑的观修中返回，是无勤的觉性。由于是自解脱，因此从显现的自执中返回，是无有增减的金刚链。由于显现，因此从乘的次第的见解中返回，是觉性。由于没有言语表达，因此从名言中返回。由于从未存在，从常有的戏论中返回，因此从执着粗重事物中返回，是觉性中的断灭。由于从未消失，因此从依赖他者、希望和疑虑中返回，是安住自性的，是不成立实体的觉性。由于不可取，因此在任何名称中都不成立，因此从分别念中返回，是法身空性。由于是唯一，因此从数量的边际，如百千等数量也返回到一体的体性中，是轮回涅槃器情。不依赖于前后，由于周遍，因此遮止他生。觉性本身。由于是自生，因此驱散轮回的黑暗。本来是自生的智慧。由于是精华，因此是法身，是远离思虑的智慧周遍法身空性。五光。由于显现光明，因此在报身上，相好庄严。法性觉性在各种显现中自解脱自生。母子相遇，化身显现。那个觉性。由于可以证悟，因此成为方便和诀窍。是超越观修的觉性。由于是不可思议，因此念头在自清净中消散。觉性安住于空性中，因此从常有的边际中返回。常断清晰存在，因此从断灭边际中返回，因为没有，所以宗派圆满。浓缩为精华，安住于空性光明觉性的精华中，因此觉性明晰。觉性连同自声的意义清晰显现。因此无勤。由于存在自解脱，因此是任运。那个本身从错乱的根本中。返回的觉性是从一开始。从自性中产生，因此最后也是自解脱。本来。由于安住，因此称为周遍轮回涅槃。由于没有相和事物，因此称为空性。自明。由于不消失，因此称为自生。身体分离后。由于没有粗重，因此轮回涅槃二者都是空性。本来。由于安住于解脱，因此称为从轮回中返回。由于各种光芒清澈，因此称为觉性的智慧觉醒。觉性本身。由于无二，因此称为远离分别念。
English
Since it is naturally luminous, it returns from the emptiness of annihilation. Since it is complete without effort from the beginning, it returns from the generation stage, deity generation, and meditation, it is the wisdom that does not turn self-completion into something contrived. Because there is no effort, it returns from the actions of acceptance and rejection. Since it is not sought, and wisdom is not contrived, it returns from contrived and conceptual meditation, it is the wisdom without effort. Since it is self-liberated, it returns from the self-grasping of appearances, it is the Vajra Chain without increase or decrease. Since it is manifest, it returns from the view of the stages of the vehicle, it is wisdom. Since there is no expression of words and speech, it returns from designations. Since it has never existed, it returns from the elaboration of permanence, therefore it returns from attachment to coarse objects, it is annihilation in wisdom. Since it has never disappeared, it returns from dependence on others, hope, and doubt, it abides in its own state, it is the wisdom that does not establish substance. Since it cannot be grasped, it is not established in any name, therefore it returns from conceptualization, it is the Dharmakaya emptiness. Since it is unique, it returns from the limits of numbers, such as hundreds and thousands, to the nature of one, it is samsara, nirvana, vessel and essence. It does not depend on before or after, since it is pervasive, it prevents other-arising. Wisdom itself. Since it is self-arisen, it dispels the darkness of samsara. Originally it is self-born wisdom. Since it is the essence, it is the Dharmakaya, the wisdom that is free from thought, pervasive Dharmakaya emptiness. Five lights. Since it appears clearly, it is adorned with marks and signs in the Sambhogakaya. The nature of Dharma, wisdom, is self-liberated and self-born in various appearances. When mother and child meet, the Nirmanakaya appears. That wisdom. Since it can be realized, it becomes skillful means and key instructions. It is the wisdom that transcends meditation. Since it is inconceivable, thoughts dissolve in self-purification. Wisdom abides in emptiness, therefore it returns from the extreme of permanence. Permanence and annihilation are clearly present, therefore it returns from the extreme of annihilation, because there is none, the doctrine is complete. Condensed into essence, it abides in the essence of emptiness, luminosity, and wisdom, therefore wisdom is clear. The meaning of wisdom together with its own sound appears clearly. Therefore, without effort. Since self-liberation exists, it is spontaneous. That itself from the basis of confusion. The returning wisdom is from the beginning. It arises from itself, therefore the end is also called self-liberation. Originally. Since it abides, it is called pervasive samsara and nirvana. Since there are no signs and objects, it is called emptiness. Self-luminous. Since it does not disappear, it is called self-arisen. After the body separates. Since there is no coarseness, both samsara and nirvana are emptiness. Originally. Since it abides in liberation, it is called returning from samsara. Since various lights are clear, it is called the wisdom of wisdom awakening. Wisdom itself. Since it is non-dual, it is called being free from mind.