Tibetan
ལ་སྤྱོད།། དེ་ནས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཀྱེ་ཀྱེ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད།། འཇམ དཔལ་ཡང་དག་དགོངས་པ་ཉིད།། མཚན་མའི་ཆོས་དང་བྲལ་ལམ་ཅི།། ཡང་ན་མཚན་མ་མེད་པ་ལ།། ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན།། དེ་བཞིན་གང་གིས་མཚོན་པར་བྱེད།། ལུང་ལ བརྟེན་ཏེ་གྲུབ་བམ་ཅི།། ཡང་ན་རིགས་པ་དག་ལ་བརྟེན།། དེ་བཞིན་མན་ངག་བརྟེན་འགྱུར་རམ།། ཡང་ན་རང་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནམ།། དེ་བཞིན་གང་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན།། ཡང་དག་དོན་ཆེན་བགྲོས་ཏེ་གསུངས།། ཞེས དྲི་བ་དྲིས་སོ།། དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས།། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཀྱེ་ཧོ་ལེགས་པར་དྲིས་ལན་ཟུང།། དྲི་བའི་ཕྱིར་ན་ལན་ཉིད་ཞུ།། དེ་ནས་དབང་ཕྱུག་དེས་སྨྲས་པ།། ཀྱེ་ཧོ་འཇམ དཔལ་གཞོན་ནུ་ཉིད།། དྲིས་པའི་ལན་ཉིད་མེད་དམ་ཅི།། དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་གསུངས།། ང་ཡིས་ལན་གདབ་ལེགས་པར་ཉོན།། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་དགོངས་པ་ཉིད།། མཚན་མའི་ཆོས དང་བྲལ་བའོ།། རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཀ་ནས་དག། དགོས་ཆེད་འབྲས་བུ་རང་གྲོལ་ལོ།། ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་སྐུ་ལྔར་ཤར།། བསམ་པའི་དོན་འབྱུང་དེ་དག་ལས།། བློ་དམན་གང་ཟག་ཤས་ཆུང་ལ།། མཚན་མ་བསྒོམ པའི་རིམ་པར་སྣང།། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྟགས།། དགོངས་པ་ཉིད་ལ་རྫོགས་པའོ།། དེ་མཐུན་ཤེས་རབ་ངེས་པར་རྙེད།། བསྒོམ་པའི་བྱེ་བྲག་གོང་བཞིན་དུ།། དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྟགས།། ཤེས་རབ ཆེན་པོས་དོན་རིག་ནས།། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་འགྱུར་མེད་ལ།། ལོངས་སྐུ་ཤེས་རབ་རིག་པའི་སྐུ།། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང།། སྤྲུལ་སྐུས་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས།། དེ་གསུམ་ཕྱོགས ལྷུང་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ།། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་དགོངས་པ་གསལ།། དེ་ལ་ཉི་ཤར་འདི་ལྟར་ཀུན་ལ་ཤར།། དང་པོ་ཆོས་སྐུའི་རིག་པ་ཤར།། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་འོད་དུ་གསལ།། དེ་ལས་གཏིང་དཔག་མེད་པའི འོད།། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་ཞིང།། དེ་ཡི་གཟི་བརྗིད་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ།། དེ་ལས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། གོམས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ན།། ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སངས་གྱུར་ནས།། ཤིན་ཏུ་སད་པ སད་པའི་བདག།ཀུན་ཤེས་ཆོས་དང་བྲལ་བའོ།། དེ་ནི་དགོངས་པའི་ཚད་དུ་བསྟན།། དེ་མིན་བློ་ཞན་སེམས་ཅན་རྣམས།། ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཡངས་པར་མ་ཤེས་པར།། རྫོགས་རིམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁས་བླངས་ ཀྱང།། ཝ་སྤྲེལ་སེང་གེ་དག་ཏུ་བརྫུས་པ་བཞིན།། དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས
Chinese
行为。 然后观世音自在这样禀告道： “奇哉奇哉，善于言说的狮子，具有智慧的您， 文殊真实意。 是否远离了有相之法？ 或者对于无相者， 或者依赖于一个坛城， 同样以何来象征？ 是依赖于教证而成立吗？ 或者依赖于理证？ 同样是依赖于口诀而转变吗？ 或者依赖于自己？ 同样是依赖于什么呢？ 请您商议真实的大义后宣说。” 这样提问。 然后文殊善于言说的狮子，殊胜士夫说道： “奇哉，好好听着回答。 为了提问的缘故，我来回答。 ”然后自在者说道： “奇哉，文殊童子您， 难道没有所提问的答案吗？” 然后殊胜士夫说道： “我来回答，好好听着。 文殊真实意， 是远离有相之法的。 分别念的相从一开始就清净， 所需之果自然解脱。 各种功德显现为五身， 从那些所想之事中， 对于智慧低下、根器浅薄者， 显现为修习有相的次第。 考察共同和自身的特征， 在实意中圆满。 由此相应必定获得智慧， 如前一样修习的差别。 对于此，是无相的征象， 以大智慧领悟意义后， 对于法身无生无灭， 报身是智慧明觉之身， 智慧之智自在虚空， 化身能于所化之境行利。 这三者在无有偏颇的智慧中， 文殊真实意明晰。 对此，如日出般照耀一切。 首先法身的明觉升起， 明觉智慧显明为光。 由此，生起无法衡量之光， 充满十方虚空界， 它的光辉遍布世间。 由此，以所见之差别， 若不散乱于串习之义， 智慧明觉成佛后， 极其觉醒，觉醒之主，通晓一切，远离诸法。 此乃显示意之量。 否则智慧低劣的众生们， 没有了知法身空明广大， 即使口头上承认圆满次第无生， 如同狐狸、猴子伪装成狮子一般， 没有证悟无实空明的法身。
English
Conduct. Then Avalokiteśvara, the powerful one, spoke thus: "O, O, lion of speech, you who possess wisdom, Mañjuśrī's true intention. Is it separate from the Dharma of signs? Or for the signless, Or relies on a single mandala, Similarly, what does it represent? Is it established by relying on scripture? Or relies on reasoning? Similarly, does it transform by relying on instructions? Or relies on oneself? Similarly, what does it rely on? Please discuss the true great meaning and speak." Thus, he asked the question. Then Mañjuśrī, the lion of speech, the noble being, said: "Oho, listen well to the answer. For the sake of the question, I will give the answer." Then the powerful one said: "Oho, youthful Mañjuśrī, Is there no answer to the question?" Then the noble being said: "I will answer, listen well. Mañjuśrī's true intention, Is separate from the Dharma of signs. The signs of conceptual thought are pure from the beginning, The desired result is naturally liberated. Various qualities arise as the five bodies, From those things that are thought, For those of inferior intelligence and small capacity, It appears as a gradual process of meditating on signs. Examining the characteristics of common and individual, It is perfected in the true intention. Accordingly, wisdom is certainly found, The distinctions of meditation are as before. For that, it is a sign of signlessness, Having understood the meaning with great wisdom, For the Dharmakāya, unborn and unchanging, The Sambhogakāya is the body of wisdom and awareness, The wisdom of knowledge controls the sky, The Nirmāṇakāya can benefit beings in the realm to be tamed. In the wisdom free from partiality of these three, Mañjuśrī's true intention is clear. For that, like the rising sun, it shines on all. First, the awareness of the Dharmakāya arises, Awareness and wisdom are clear as light. From that, immeasurable light, Fills the ten directions of space, Its glory pervades the world. From that, by the difference of what is seen, If one is not distracted from the meaning of habituation, Having become enlightened with wisdom and awareness, Extremely awakened, the lord of awakening, all-knowing, free from dharmas. This is shown as the measure of intention. Otherwise, sentient beings of inferior intelligence, Without knowing the Dharmakāya to be empty and vast, Even if they verbally acknowledge the unborn perfection stage, Like foxes and monkeys disguised as lions, They do not realize the unreal, empty, and clear Dharmakāya.