Tibetan
ལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འགྱེད་པའོ།། ཞེས་རིག་པ རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས།སྤྲུལ་པ་མཛད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དགུའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། སྤྲུལ་པ་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ ན།། དོན་དམ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུང་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་སོ།། དེ་ནས་ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ཉོན། ངས་ལེགས་པར་བསྟན་གྱིས་མ་ཡེངས་པར་ཟུང་ཞིག་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར ནི།། མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཁྱད་པར་རོ།། ལྟ་བ་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ནི།། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི།། གང་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པ།། མཐོང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིས་བཟུང།། ནམ་མཁའ རྣམ་པར་དག་པ་ལ།། མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས།། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད།། དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དག་པ་སྟེ།། ཤེས་རིག་རྒྱལ་པོ་མཐོང་བ་དེ།། དེ་ལ་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ནི།། རང་གི་ལྟ་བ མཐོང་བ་ཡིན།། དེ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པ་གཅེས།། དེ་ནས་སྣང་བ་ཤར་བ་དང།། རང་གི་ཤེས་རིག་ཆེན་པོ་ཡིས།། བརྟགས་ན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལས།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་མེད་ཤར།། དེ་ཡང་འཆར་ལུགས་འདི་ལྟ སྟེ།། དང་པོ་མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཙམ།། དེ་ལ་སྣང་བ་དུམ་བུར་འཆར།། དེ་ལས་ཡུལ་གྲུ་ཙམ་དུ་འཆར།། དེ་ལས་ནམ་མཁའ་གང་བར་འཆར།། ཅི་སྣང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ།། ཤར་ནས་གཟུགས་སྐུ་མཐོང་བའི ཚེ།། སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ནི།། རང་ལས་བྱུང་ཞིང་རང་ལས་སྤྲུལ།། ནམ་མཁའ་གང་བའི་སྣང་བ་རྣམས།། མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་མ་འགགས་པའོ།། ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལ་གཤེགས་པའི་རྟགས།། རང་བཞིན ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཤར་བས།། ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་ཉིད་ཡིན།། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཚད་མའི་ཆོས།། ཡང་དག་དོན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས།། དེ་ནི་གོམས་པའི་ཚད་དུ་བསྟན།། ཅེས་རིག པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས།རྟགས་ཚད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། སྟོན་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ལ་བགྱི། སྟོན་ པས་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ།ཞེས་ཞུས་སོ།། དེ་ནས་ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཡང་དབྱེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སྡུད་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང། གཙང་སྨེ་མེད་པ་ཕག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང། དཔའ་བརྟུལ་སྟག་ལྟ་བུའི་ སེམས་དང།ཡང་བ་སྒྲོ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང།། བསྐྱོད་པ་རླུང་ལྟ་བུའི་སེམས་དང། རབ་ཏུ་མྱོས་པ་འདམ་རྫབ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང། མཆེད་པ་མེ་སྟག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང། འདོད་པ
Chinese
散布无数的拉帕。这是从《智慧自生大根本续》中，化身事业品第五十九。之后，秘密主再次这样祈请道： 唉唉，薄伽梵金刚持， 如此行持化身之后， 请宣说真实义坛城。 这样祈请。 之后，再次开示道： 唉，大集会，谛听！ 我将善说，不要散乱，摄持。 证悟与未证悟的差别是： 见与未见的差别。 见解见到的差别是： 见与串习的智慧是： 对任何事物都无执着的， 以此把握见之量。 虚空完全清净时， 眼根未被遮蔽， 在虚空之中，如是性， 法界的明灯是清净的， 见到觉性之王， 对此串习， 便是见到自己的见解。 对此极度串习是重要的。 之后，显现生起时， 以自己的大觉性， 如果观察，从智慧显现中， 身体和智慧无偏颇地生起。 它的显现方式是这样的： 首先如镜子般的坛城， 在此显现片段， 从此显现如国土般， 从此显现充满虚空。 无论显现什么，在光明的坛城中， 从中生起而见到色身之时， 一切身之坛城， 都是从自身产生，从自身化现。 充满虚空的显现， 是见之自性未被遮蔽。 智慧前往虚空的征兆， 在自性之坛城中， 由于本体之身生起， 生起的那本身就是自己。 佛陀的意念是量度的法， 在真实义中，如来。 这是串习的量度。 这是从《智慧自生大根本续》中， 征兆量度品第六十。 之后，秘密主再次这样祈请道： 大导师，所谓的“心”是什么？ 请导师授记。 这样祈请。 之后，再次开示道： 它的分类是这样的： 如同聚集各种事物的“心”， 如同清净无垢的猪一般的“心”， 如同勇猛刚毅的虎一般的“心”， 如同轻盈的羽毛一般的“心”， 如同移动的风一般的“心”， 如同极度沉醉的泥潭一般的“心”， 如同蔓延的火星一般的“心”， 欲望
English
Spreading countless lapa. This is from the Great Root Tantra of Self-Arisen Wisdom, Chapter Fifty-Nine, the Emanation Activity. Then, the Lord of Secrets again requested, saying: O Bhagavan Vajradhara, Having performed such emanation, Please speak of the ultimate mandala. Thus he requested. Then, again it was taught: O great assembly, listen! I will explain well, do not be distracted, hold it. The difference between realization and non-realization is: The difference between seeing and not seeing. The difference of seeing the view is: The wisdom of seeing and habituation is: Not having attachment to anything, This is how the measure of seeing is grasped. When the sky is completely pure, The power of the eye is not obstructed, In the center of the sky, suchness, The lamp of the realm of reality is pure, Seeing the king of awareness, To become habituated to that, Is seeing one's own view. It is important to become greatly habituated to that. Then, when appearances arise, With one's own great awareness, If examined, from the appearance of wisdom, Body and wisdom arise without partiality. The way it arises is like this: First, like a mirror mandala, In that, appearances arise in fragments, From that, it appears like a country, From that, it appears filling the sky. Whatever appears, in the mandala of light, When the form body is seen arising from it, All the mandalas of the body, Arise from oneself and emanate from oneself. All the appearances filling the sky, The nature of seeing is unobstructed. The sign of wisdom going to the sky, In the mandala of self-nature, Because the body of essence arises, That which arises is oneself. The Buddha's intention is the Dharma of measure, In the true meaning, the Thus-Gone One. This is shown as the measure of habituation. This is from the Great Root Tantra of Self-Arisen Wisdom, Chapter Sixty, the Signs and Measures. Then, the Lord of Secrets again requested, saying: Great Teacher, what is meant by "mind"? Please prophesy, Teacher. Thus he requested. Then, again it was taught: Its divisions are like this: Like the "mind" that gathers various things, Like the "mind" of a pig, pure and spotless, Like the "mind" of a brave and steadfast tiger, Like the "mind" of a light feather, Like the "mind" of moving wind, Like the "mind" of a muddy swamp, Like the "mind" of a spreading spark, Desire
Tibetan
་བྱ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང།། རྒྱས་པ་ ཡལ་ག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང།གོགས་པར་དཀའ་བ་གར་སྦྱིན་ལྟ་བུའི་སེམས་དང།། གཟའ་གཏད་མེད་པ་སྨཡོན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་བཅུ་གཅིག་གོ། དེ་ནས་ཡང་རབ་ཏུ་བཤད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ནི་བག་ ཆགས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའོ།། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སློང་བའོ།། སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གསོགས་པའོ།། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་འགོག་པར དཀའ་བས་རང་གི་སྣང་བ་འགྲིབ་པར་བྱེད།མ་རིག་པ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པས། མ་རིག་པ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་དང། འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་ མ་རིག་པ་དང།འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་དང། བཅོས་པ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་དང། མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང།། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་བྱུང་སྟེ། རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ།། དེ་ ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ།རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་མ་ཤེས་ནས་འཁྲུལ་ཏེ། ང་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འདི་བྱུང་ངམ། ངའི་སྣང་བ་འདི་མིན་ནམ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ བྱུང་སྟེ།སྙམ་བྱེད་བྱུང་བ་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློ་བྱུང་བས་འཁྲུལ་ལོ།། དེས་ནི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བསྒྲིབས་སོ།། དེ་ནི་རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ།། ད་ ནི་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་སྟོན་ཏེ།འཁྲུལ་པ་ནི་གོང་གིས་འཁྲུལ་ལོ།། ཡུལ་ནི་སྔོན་འཇིག་རྟེན་མ་ཆགས་ཙམ་ན། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་བྱིན་རླབས་ལས་ བྱུང་བའི་ཤིང་དང།སྒོ་ང་ལས་བྱུང་བའི་དྲོད་དང། རླན་ལས་བཙས་པ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་གཅིག་བསྐྱོད་པ་ལས། མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆགས་སོ།། དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་ མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ།། འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་ནི་རང་གིས་རང་མ་དག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། དང་པོ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ། མ་རིག་པ་དངོས་བྱུང་སྟེ་གཞི་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པའོ།། དེ་ལས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས བྱ་བ་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ། ཤིང་ལ་ངར་འཛིན་བྱུང། དེ་ལས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་རགས་སུ་སོང་ནས་འཛིན་པ་བཟུང་ངོ།། དེ ལས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་སུ་སོང།དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་གཞི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ།། འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ
Chinese
如鸟一般的心，如繁茂枝桠一般的心，如难舍的嘎尔赞（食物）一般的心，如无所依的疯子一般的心，共有十一种。然后再次详细解说如下：心是收集所有习气的；心是唤醒所有习气的；心是积聚所有烦恼的；心是所有习气的根源，这些习气难以阻挡，会使自己的显现减弱。与无明一同存在，无明又是这样的：根本是心的无明，错乱是境的无明，错乱之基是基础的无明，执着是分别的无明，造作是道的无明，不了解是愚昧的无明。这样就产生了六种无明，以至于看不到自己的显现。这又是这样的：根本是心的无明，是与生俱来的实有。不认识觉性的本初智慧而产生错乱，心想：这智慧的显现是从我这里产生的吗？这不是我的显现吗？产生了这样的念头。产生念头的就是与生俱来的根本无明，因为产生了执着于我的想法而错乱。它遮蔽了觉性智慧的显现。这就是所谓的根本是心的无明。现在宣说错乱是境的无明，错乱是由之前的错乱引起的。境是，在最初世界尚未形成之时，有一棵名为如意树的树木生长出来，那是从佛陀童子宝瓶身之加持中产生的树木，以及从蛋中产生的热量，和从湿气中诞生的一种东西，对它生起了自然产生的智慧，由此形成了娑婆世界。这就是所谓的错乱是境的无明。错乱之基是基础的无明，是从自己不纯净中产生的。最初称为因之缘，无明真实产生，因为不了解基础所以是无明。由此产生称为所缘之缘，也就是错乱是境的无明。由此产生称为增上缘，对树木产生了贪执。由此产生称为等无间缘，知识变得粗大，从而抓取了执着。由此烦恼变得粗大，这就是所谓的错乱之基是无明。执着是分别的无
English
Like a bird's mind, like a flourishing branch's mind, like a hard-to-give-up garzan (food) mind, like a crazy person's mind without attachment, there are eleven kinds. Then again, this is explained in detail: the mind is that which gathers all habits; the mind is that which arouses all habits; the mind is that which accumulates all afflictions; the mind is the basis of all habits, and these habits are difficult to resist, causing one's own appearance to diminish. It exists together with ignorance, and ignorance is like this: the root is the ignorance of the mind, confusion is the ignorance of the object, the basis of confusion is the fundamental ignorance, attachment is the ignorance of discrimination, fabrication is the ignorance of the path, not understanding is the ignorance of delusion. In this way, six kinds of ignorance arise, so that one cannot see one's own appearance. This is also like this: the root is the ignorance of the mind, which is the actual co-emergent. Not recognizing the original wisdom of awareness, confusion arises, thinking: did this appearance of wisdom arise from me? Is this not my appearance? Such a thought arises. The arising of thought is the root ignorance that is co-emergent, because the thought of clinging to self arises, and thus confusion arises. It obscures the appearance of awareness and wisdom. This is called the root ignorance of the mind. Now, the confusion that is the ignorance of the object is taught, and confusion is caused by the previous confusion. The object is that before the world was formed, a tree called the Wish-Fulfilling Tree grew, which was a tree that arose from the blessing of the Buddha's Youthful Vase Body, and the heat that arose from the egg, and one thing born from moisture, and from it arose a naturally arising wisdom, from which the Saha world was formed. This is called the confusion that is the ignorance of the object. The basis of confusion is the fundamental ignorance, which arises from one's own impurity. First, it is called the causal condition, and ignorance actually arises, and because the basis is not understood, it is ignorance. From this arises what is called the objective condition, which is the confusion that is the ignorance of the object. From this arises what is called the dominant condition, and attachment to the tree arises. From this arises what is called the immediate condition, and knowledge becomes coarse, and thus grasping is grasped. From this, afflictions become coarse, and this is called the fundamental ignorance that is the basis of confusion. Attachment is the discriminating