Tibetan
རྗེས་སྐྱོང།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང།། སེམས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ལུང་ལ་ཉོན།། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ང་ཡི་སེམས།། ཕྱི ནང་སྣོད་བཅུད་ང་ཡི་སེམས།། ཕྱོགས་དང་སྣང་བ་ང་ཡི་སེམས།། ཕྱི་དང་ནང་ཡང་ང་ཡི་སེམས།། མཐོ་རིས་ངན་སོང་ང་ཡི་སེམས།། སེམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་བཟང་ལ།། སྤྲུལ་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས ཉོན།། ང་ལ་ངས་བསྟན་རྒྱུ་མེད་ན།། འཛིན་རྟོག་ཆོས་ནི་སུ་ཡི་ཆོས།། བདག་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་ན།། ཕྱི་དང་ནང་ནི་སུ་ཡི་ཆོས།། ང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཡོངས་མེད་ན།། བཟང་དང་ངན་པ་སུ་ཡི་ཆོས།། བཅོས་པ་མེད པའི་སེམས་ཉིད་ལ།། ཁ་དོག་ལྔ་པོ་གང་ནས་བྱུང།། བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་སུ་ལས་བྱུང།། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གང་གིས་སྨྲས།། ཕྱོགས་རིས་ས་མཚམས་སུ་ལ་ཡོད།། འཁྲུལ་པའི་སེམས་དེ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ།། རྨོངས་པའི་བློ དེ་ཡོང་རེ་སྡུག།རྟོག་པའི་བློ་དེ་ཡོང་རེ་ཉེན།། ཅི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ།། བདག་གི་སེམས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན།། བདག་པས་དྲག་པ་གང་ན་ཡོད།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ན།། སེམས་ལས་ཆེ་ བ་གང་ན་ཡོད།། འཛིན་རྟོག་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་དེ་ལ་ཡོད།། སྤང་ལེན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི།། སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་དེ་ལ་ཡོད།། སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡེ་གནས་ལ།། འདི་ལ་རྒྱུ་ཡིས བཙལ་མེད་ན།། འདི་ལ་འབྲས་བུར་སྦྱང་བ་མེད།། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། འཛིན་རྟོག་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད།། ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཚོལ་འདོད་ན།། སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་འདི་ལ་བཙལ། སེམས་ཡེ་ནས་ཆེ བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།།།། དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་ཆོས།། རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་བསྟན་པ་ནི།། ཅི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ཆོས།། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྔོན་རོལ ན།། ཆོས་ཉིད་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད།། གང་ཟག་རྣལ་འབྱོར་སུ་ཡོད་ན།། ཆོས་ཉིད་འབྲས་བུ་སུས་འདོད་པ།། རང་བཞིན་མེད་ལས་བཙལ་བར་བྱ།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ།། དེ་ལ་རྟོག་པ་ཆེར་བསྐྱེད དེ།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་བྱ་བ་ཡིན།། ཡང་དག་ངེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་མུ་མཐའ་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་བཟང་ངན་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་མཐའ་དབུས་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཕྱི་ནང་མེད།། ཆོས ཉིད་ཆེ་བར་སྟེང་འོག་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཕྱོགས་རིས་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་སྤང་ལེན་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཡོད་མེད་མེད།། མེད་པའང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པར་གདལ། ཁྱབ་པར་གདལ་ཡང་རྫས་སུ མེད།། འདི་འདྲའི་མཚན་ཉིད་གང་ཤེས་པ།། དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་སྟེ།། ཆོས་ཉིད་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད།། ཆོས་ཉིད་ཆེ་བའི་བྱིན་རླབས་ལས།། ཅི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར སྣང།། གང་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན།། ཡང་དག་པར་ཡང་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། དེ་དག་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ལ།། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་སུ་མེད།། རང་བཞིན་ཆ་ཕྲ་གང་འཛིན་པ།། འཛིན་པ་དེ་ལ་ཆོས་མེད དེ།། ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད།། ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་འཛིན་པ།། རིག་པའི་དོན་ནི་འདི་རྣམས་སོ།། སྔོན་དང་ཕྱི་མར་མ་གྱུར་ཞིང།། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཕྱེ་བས།། ཟིན་ཆགས་འཛིན་རྟོག་སྐྱོན་སྤངས་ན།། དེ ནི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་ནི།། རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་རྟོགས་འདོད་ན།། རྒྱ་ཆེ་ཤེས་རབ་ཕྱོགས་བརྡལ་ནས།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་འདི་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ནམ་མཁའ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང།། མེ་ཆུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང།། རླུང་ས་ཡེ་ནས་ཆེ་བའོ།། འབྱུང་བ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ ན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད།། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་སངས་རྒྱས་ནི།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ་བཙུན་ཡིན།། འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་མ་ཡི་དབྱིངས།། མ་ལས་སྐྱེས་པས་སངས་རྒྱས་སྲས།། འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་རིགས་ཀྱི ཡུམ།། དེ་ལ་བདག་རོལ་ཐབས་ཀྱི་ཡབ།། འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱི་ཆེ།། འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་སྟེ།། འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ།། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ས་གཞིའོ།། འབྱུང་བའི་ལོངས་སྤྱོད མེ་ཆུ་སྟེ།། འབྱུང་བའི་སྤྲུལ་པ་རླུང་ཡིན་ནོ།། འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་མེད།། འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས།། འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་མེད།། འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གོ་ཞིང་རྟོགས།། འབྱུང་བའི དོན་ལ་བསྒྱུར་བ་མེད།། ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་ཀུན་འབྱུང་བས།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་འབྱུང་བ་ཆེ།། འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དངོས་མེད་པས།། དེས་ན་འབྱུང་བ་སྟོང་པའོ།། འབྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། འབྱུང བ་ལྔ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོ་རོལ་བསྟན།། སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་འབྱུང་བ་ལ།། ངེས་པའི་རིག་པས་གསལ་བཏབ་ནས།། ཐབས་དང་ལྡན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས།། འདི་དག་འབྱུང་བར་སྟོན་པར ཟད།། དོན་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མེད།། རྟགས་པའི་ཆེ་བ་ཆེན་པོ་ལས།། མ་རྟོགས་འབྱུང་བའི་ལས་བྱེད་ན།། ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན།།
Chinese
敬礼！一切诸法生于心，听闻心的教诲之圣言。十方诸佛乃吾心，外内器情乃吾心，方所显现乃吾心，外与内亦乃吾心，天界恶趣乃吾心，心之佛陀普贤王，化身十方诸佛听。我若无物可示于我，执取分别之法是谁之法？我若无方所与偏颇，外与内是谁之法？我若全无因与果，善与恶是谁之法？于无造作之心性中，五色从何而来？善恶大小从何而生？感受苦乐由谁而说？方所偏颇界限属于谁？错乱之心唯是错乱，愚昧之识唯是痛苦，分别之识唯是危险。如是显现之诸法，若由我心所掌控，胜过我者于何处？一切诸佛皆是心，胜过心者于何处？超越执取分别之法性，心之伟大在于此。无舍取之果，心之伟大在于此。心之伟大本自存在，于此无由因寻觅，于此无须修习成果。如虚空般本自存在，执取分别造作之因何有？若欲寻觅佛与法，于此寻觅心之伟大。心本自伟大之篇章第一。此后宣说法性本自伟大如是之语。普贤乃吾法，广阔嬉戏之教示，如是显现乃吾法。于无自性之前，亦无法性之名。若有士夫瑜伽士，谁欲法性之果？当于无自性中寻觅。心之自性即是，于此大起分别念，即是法性伟大之行。于真实决定之法性中，法性伟大无边际。法性伟大无善恶，法性伟大无边中，法性伟大无内外，法性伟大无上下，法性伟大无方所偏颇，法性伟大无舍取，法性伟大无有无。非无亦遍布，虽遍布亦无实体。如此般
English
Homage! All phenomena arise from the mind, listen to the sacred words of the mind's teachings. The Buddhas of the ten directions are my mind, the outer and inner realms are my mind, directions and appearances are my mind, outer and inner are also my mind, heavens and hells are my mind, to the Buddha of the mind, Samantabhadra, the emanations of the Buddhas of the ten directions listen. If I have nothing to show to myself, whose dharma is the dharma of grasping and discrimination? If I have no directions or biases, whose dharma is the outer and inner? If I have no cause and effect at all, whose dharma is good and evil? In the uncreated nature of mind, from where do the five colors come? From where do good and evil, great and small, arise? Who speaks of the feeling of pleasure and pain? To whom do directions, biases, and boundaries belong? The deluded mind is only deluded, the ignorant mind is only suffering, the discriminating mind is only dangerous. If all phenomena that appear in this way are controlled by my mind, where is there anything greater than myself? If all Buddhas are mind, where is there anything greater than mind? The nature of reality that transcends grasping and discrimination, the greatness of mind lies in that. The fruit of no abandonment or acceptance, the greatness of mind lies in that. The greatness of mind is inherently present, there is no searching for it through causes, there is no need to cultivate it into a result. Like the sky, it is inherently present, what cause is there for grasping, discrimination, and fabrication? If you wish to seek the Dharma and the Buddhas, seek the greatness of mind in this. The first chapter, The Mind is Inherently Great. Then, the words of the Dharma Nature being inherently great were spoken thus. Samantabhadra is my Dharma, the teaching of vast play, what appears in this way is my Dharma. Before the absence of inherent existence, there was not even the name of Dharma Nature. If there are individuals and yogis, who desires the fruit of Dharma Nature? It should be sought from the absence of inherent existence. The nature of mind is such that, when great discrimination arises in it, that is the action of the greatness of Dharma Nature. In the truly certain Dharma Nature, the greatness of Dharma Nature is without limit. In the greatness of Dharma Nature there is no good or evil, in the greatness of Dharma Nature there is no beginning or end, in the greatness of Dharma Nature there is no outer or inner, in the greatness of Dharma Nature there is no above or below, in the greatness of Dharma Nature there is no direction or bias, in the greatness of Dharma Nature there is no abandonment or acceptance, in the greatness of Dharma Nature there is no existence or non-existence. It is not non-existence, yet it is pervasive, although pervasive, it has no substance. Like this.
Chinese
谁知晓其体性，那便是法性之大。在无法性之前，佛与有情之名亦无。由法性之大的加持力，如何显现便如何显现，如何显现便如何是。亦曾如实宣说。于彼等诸法等，诸法中亦无法。谁执著微细之自性分，执著彼者无法，彼者无法之果，谁执著法之果，此等乃是智慧之义。不曾为先亦不曾为后，不曾分方亦不曾分派，若舍弃执著耽著执取分别之过失，那便称为法性。此外，法性之大，若欲证悟何瑜伽，则应广阔智慧，扩展方向，从此法性本初即大之品中寻觅。法性本初即大之品，第二品终。此后，五大本初即大，如是宣说。虚空本初即大，火水本初即大，风土本初即大。在无五大之前，佛与有情之名亦无。五大之佛，乃一切佛之至尊。五大乃母之界，由母所生故为佛子。五大乃种姓之母，彼为我所享用之方便之父。五大本初即是处所之大，五大本初即是清净，五大之处所乃虚空，五大之因乃是地基。五大之受用乃是火水，五大之幻化乃是风。五大之体性无分别，五大之自性非造作，五大之果无所缘，五大之功德乃是知晓与证悟，五大之义无有转变。由法性之自性中生出一切，一切皆由五大所生故五大为大。五大之自性无有实体，因此五大为空性。五大乃般若波罗蜜多。由五大之聚集，显示法界之嬉戏。了悟空性之义，于五大中，以决定之智慧而明晰，以具足方便之加持力，仅示现此等为五大，然于义上未曾如是示现。若未证悟广大之大，而行持五大之事业，则无有大之智慧。
English
Whoever knows its nature, that is the greatness of the Dharma-nature. Before the absence of Dharma-nature, even the names of Buddha and sentient beings did not exist. Through the blessing of the greatness of Dharma-nature, it appears as it appears, and it is as it appears. It has also been truthfully declared. In those Dharmas and so on, there is no Dharma in the Dharmas. Whoever grasps the subtle aspect of self-nature, there is no Dharma in that grasping. There is no result of Dharma in that. Whoever grasps the result of Dharma, these are the meanings of wisdom. Not having been before nor after, not having been divided into directions nor factions, if one abandons the faults of clinging, attachment, grasping, and conceptualization, that is called Dharma-nature. Furthermore, the greatness of Dharma-nature, if one wishes to realize which yoga, then one should broaden vast wisdom, expand directions, and seek from this chapter of Dharma-nature being great from the beginning. The chapter of Dharma-nature being great from the beginning, the second chapter ends. Then, the elements being great from the beginning, thus it was declared. Space being great from the beginning, fire and water being great from the beginning, wind and earth being great from the beginning. Before the absence of the elements, even the names of Buddha and sentient beings did not exist. The Buddha of the five elements is the supreme of all Buddhas. The five elements are the realm of the mother, and being born from the mother, they are the sons of the Buddha. The five elements are the mother of the lineage, and she is the father of skillful means enjoyed by me. The five elements are great in terms of the place from the beginning, the five elements are pure from the beginning, the place of the five elements is space, the cause of the five elements is the earth. The enjoyment of the five elements is fire and water, the emanation of the five elements is wind. The characteristics of the five elements are without conceptualization, the nature of the five elements is unconditioned, the result of the five elements is without object, the qualities of the five elements are knowing and realizing, the meaning of the five elements is without transformation. Since all arise from the nature of Dharma-nature, all are great because they arise from the elements. Since the nature of the elements is without substance, therefore the elements are emptiness. The elements are the perfection of wisdom. Through the gathering of the five elements, the play of the Dharmadhatu is shown. Having realized the meaning of emptiness, in the elements, having clarified with definite wisdom, with the blessing of possessing skillful means, it is only shown that these are the elements, but in meaning it has not been shown as such. If one does not realize the great greatness, and performs the actions of the elements, then there is no great wisdom.