Tibetan
ད་ཐོག་མ་ནས།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བཙལ་ཏེ།། ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ པ་ལ།། བསྐལ་པར་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པས།། མ་བཅོས་ཡེ་ནས་དག་པ་ལ།། ཐམས་ཅད་གཞན་ལས་སེམས་མ་ཡིན།། མ་བཙལ་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་ལ།། རྒྱུ་དང་འབྲས བུར་བཏགས་པས་གོལ།། ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་པས།། དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཙལ་དུ་མེད།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ།། ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན།། བདེ་ཆེན་ཉིད་ཡིན བཅོས་སུ་མེད།། མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་དག། རྒྱུ་ཉིད་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལ།། སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་སུས་ཤེས་པ།། ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན། དེ་ནས་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི།། ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཟུང་བས་ནོར།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཏགས་པས་འཁོར།། ལོག་སྤྱོད་ཐར་པ་བདེ་བ་མེད།། ཆགས་དང་མ་ཆགས་ལ་སོགས་དང།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་མེད པས།། གཅིག་སྟེ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་ལ།། དེ་བཞིན་གང་སྤྱོད་བདེ་བ་ཆེ།། མཚན་འཛིན་འདུ་བྱེད་ཕྱོགས་ཆ་ལ།། ཡོད་མེད་ཆགས་པས་འཆིང་བའི་རྒྱུ།། དབྱེར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་འབྲས་བུ་ཉིད།། གོ་བའི་ངང་ལ བདེ་བ་ཆེ།། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ལ།། བརྟགས་ཤིང་མཚན་མར་སྤྱོད་པས་ནོར།། དེ་ཉིད་བདག་མེད་གཞན་མེད་པར།། གཉིས་མེད་སྤྱད་པས་བདེ་བ་ཆེ།། དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་རྣམས་ཀུན།། མ ཆགས་གཉིས་མེད་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད།། གང་ལ་རོལ་པས་ཡོན་ཏན་སྣང།། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཡོད་མ་ཡིན།། ལོངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཀྱང།། སྤྱད་ན་སྐྱོན་མེད་རྟོགས་པ གསལ།། མ་སྤྱད་ན་ཡང་ཉེས་མེད་རྫོགས།། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཐམས་ཅད་ནི།། མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ངང་ལས་མེད།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་འཛིན་པ།། ཐ་དད་མེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མྱ་ངན་འདས་དང འཁོར་བའི་ཆོས།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ།། བཅིངས་གྲོལ་མེད་པར་གང་སྤྱོད་པ།། སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ།། དེ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གསུངས་པ།། ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཡི།། སྣོད བཅུད་རྫས་སུ་སྣང་བ་ཀུན།། ཆོས་ཉིད་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ལ།། མིང་དང་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པས་འགལ།། ཅིར་སྣང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ཡིན།། ཅི་ལྟར་མཛད་པ་འགལ་བ་མེད།། ཕྲིན ལས་བྱ་བཙལ་མེད་པའོ།། དགེ་བ་དང་ནི་སྡིག་པའི་ལས།། ཐར་པའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ།། སེམས་ཡིན་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ།། རྟོག་དང་མི་རྟོག་ལས་འདས་པ།། སངས རྒྱས་མཛད་པ་ཁྱད་པར་ཆེ།། ཅིར་ཡང་མེད་པས་ཅིར་སྤྱོད་པ།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཛད་སྤྱོད་ཡིན།། ཀུན་གཞི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ།། སྒྲོལ་སྦྱོར་ལ་སོགས་ཅི་སྤྱོད་པ།། གང་ལ་ཡོད་མིན་མེད་པ་ནི།། བླང་དོར་མེད་པས ཕྲིན་ལས་བཟང།། དེ་ནས་དམ་ཚིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ང་དང་བདག་ཏུ་ཕྱོགས་དང་རིས།། མི་མཐུན་སྐྱོན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་དབྱེར་མེད་པས།། ཉེས་ལེགས་རྟོག་པ་བསྲུང་དུ མེད།། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཀློང་གདལ་བས།། ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། མཉམ་པའི་ཀློང་ལས་འགྱུར་བ་མེད།། འཐབ་རྩོད་མ་སྐྱེས་ཕྱལ་པ་ཡིན།། ཆགས་པའི་བདེ་དང་ཉོན་མོངས དགྲ།གཉིས་སུ་མེད་དེ་རང་གི་སེམས།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་དགྲ་མེད་ན།། བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་གཅིག་བུར་སྤྱོད།། ཕན་པའི་ལྷ་དང་བར་ཆད་བདུད། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོག་ལས་འདས།། རིས་སུ་བཙལ་ ཡང་མི་རྙེད་པས།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མི་འགྱུར་གདལ་བ་མེད་པས་ན།། མ་ཡེངས་ཕྱོགས་རིས་མེད་བསྲུངས་པ། དམ་ཚིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན།། དེ་ནས རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་གསུངས་སོ།། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ལས།། མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ།། ཀུན་ལ་གདལ་ཞིང་སྣང་བ་འདི།། རྒྱལ་འགྲོས་མཛད་ཅིང་བཅོས་མ་ཡིན།། བཟང་དང་ངན པ་ཐམས་ཅད་དང།། གཙང་སྨེ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ།། རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མཁས་པས་བཅོས་ཤིང་བཙལ་དུ་མེད།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དུག་དང་རྩི།། འཛིན་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་འདྲ་ལ།། རང བཞིན་ཡོངས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད།། འདྲེན་བཞིན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གནས།། ཀུན་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། རྒྱུ་འབྲས་བདེ་སྡུག་བཙལ་མི་རྙེད།། བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་གཙང་སྨེ་མེད།། རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང པོ་ཡིན།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། འདི་སྐད་ཅེས་གོ་ཞིང་རྟོགས་པའི་དུས་གཅིག་ན། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ བཞུགས་ནས།དམ་ཆོས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེ་བ་རང་ལ་གནས་པའི་རྒྱུད་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་རྟོགས་འདོད་པས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྒྱུད་འདི་ཉོན།། དོན་རྟོགས་ ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་གང།། འདི་དག་ཤེས་པར་སུ་འདོད་པ།། ངེས་པར་ལུང་འདི་བསྟན་པར་བྱ།། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་
Chinese
现在从一开始，不以因和缘来寻求，本来任运成就的，即使寻找无数劫也无法找到，对于未作的本来清净的，一切不是来源于其他的心，不寻找安住即是佛。对于普贤的自性，如果安立因和果则错了，本来就是无二菩提，那个意义本身是无法寻找的。佛、有情等等，一切不是心之外的，就是大乐本身，无需造作，不寻找不修饰本来就清净。对于因本身清净的佛，谁了知没有生和死，见解就是普贤。之后宣说了行持普贤行。菩提心的自性，执着于外和内就错了，如果安立因和果就会流转轮回，邪行没有解脱和安乐。对于贪执和不贪执等等，乐和痛苦没有二者，唯一没有偏袒，那样无论如何行持都是大乐。对于执着相、造作、偏颇，因为贪执有和无是束缚之因。无分别任运圆满就是果，在领悟的状态中是大乐。对于世间轮回的法，如果观察并且以相来行持就错了，那个本身无我无他，以无二来行持是大乐。所有善和非善的业，以不贪执无二的方法来行持，在任何显现中功德都会显现，没有因缘和依赖。受用功德五种相，方便和智慧等等，如果行持没有过失，证悟会清晰，即使不行持也没有罪过而圆满。所有有和无、常和断，在无生自性的状态中没有。执着乐和痛苦二者，没有差别即是菩提心。涅槃和轮回的法，对于所有过失和功德，无论如何行持都没有束缚和解脱，行持就是普贤行。之后宣说了事业普贤行。在世俗中显现为实有的，所有显现为器情物质，对于法性无生自性，如果安立名称和词句就相违。无论显现什么都是普贤，那个本身就是心的游舞，无论如何行作都没有相违，事业是无为无求的。善业和恶业，所有解脱的差别，是心，在无二任运成就中，菩提
English
Now from the very beginning, not seeking through cause and condition, but spontaneously accomplished from the beginning, even if sought for countless eons, it cannot be found. For the unmade, primordially pure, everything is not mind from elsewhere. Abiding without seeking is Buddhahood. For the nature of Samantabhadra, if cause and effect are established, it is mistaken. Since it is primordially non-dual Bodhi, that very meaning is impossible to seek. Buddhas, sentient beings, and so on, everything is not other than mind. It is great bliss itself, without fabrication. Unsought, uncultivated, pure from the beginning. For the Buddha who is pure in essence, whoever knows that there is no birth and death, the view is Samantabhadra. Then, the conduct of Samantabhadra is taught. This nature of Bodhicitta, holding onto outer and inner is wrong. If cause and effect are established, one will wander in samsara. Wrong conduct has no liberation or happiness. For attachment and non-attachment, and so on, there is no duality of happiness and suffering. In oneness, without partiality, however one acts, it is great bliss. For clinging to characteristics, fabrication, and partiality, attachment to existence and non-existence is the cause of bondage. Indivisible, spontaneously perfect, is the fruit itself. In the state of understanding, it is great bliss. For the phenomena of worldly samsara, if one examines and acts with characteristics, it is wrong. That itself is without self and without other. Acting in non-duality is great bliss. All virtuous and non-virtuous actions, act with the method of non-attachment and non-duality. Whatever is enjoyed, qualities will appear. There are no causes, conditions, or interdependence. The five aspects of enjoyment and qualities, methods and wisdom, and so on, if practiced, there is no fault, realization will be clear. Even if not practiced, there is no fault and it is complete. All existence and non-existence, permanence and annihilation, are not in the state of unborn nature. Holding onto the duality of happiness and suffering, there is no difference, it is Bodhicitta. Nirvana and the phenomena of samsara, for all faults and qualities, however one acts without bondage and liberation, the conduct is Samantabhadra's conduct. Then, the activity of Samantabhadra is taught. Whatever appears as real in conventionality, all that appears as vessel and essence, for the unborn nature of Dharmata, if names and words are established, it contradicts. Whatever appears is Samantabhadra, that itself is the play of mind. However one acts, there is no contradiction, activity is uncreated and unseeking. Virtuous and non-virtuous actions, all the distinctions of liberation, are mind. In non-dual, spontaneously accomplished, Bodhi
Chinese
心的事业中，超越分别与非分别，佛陀的作为特别伟大。一无所有而行持一切，乃是大乐的行持。阿赖耶未生未现，度脱等如何行持？于何处有无，无取舍故，事业殊胜。此后，宣说普贤誓言。我与自我的偏袒与派系，不合之过失的差别等，于普贤中无有分别故，无须守护善恶分别。无边无际之界中，于法性普贤中，无有从平等之界中转变。无有争斗，乃是闲适。贪执之乐与烦恼敌，二者无别，乃是自心。心若无有对心之敌，则独自享用自性佛。有益之神与障碍之魔，超越二取之分别。纵然寻觅亦不可得，乃是任运成就之誓言。普贤菩提心，不迁不变无有边际故，不散乱无偏袒守护，乃是普贤誓言。此后，宣说此自性普贤。心之法性自性中，未生本来成佛，此普照一切之显现，乃是胜者之行持，而非造作。善与恶一切，清净垢染大小等，自性无别菩提心，智者不作不寻觅。过失与功德毒与药，执取分别如同孩童之行，自性全然无有事物，引导之诸法安住自性。于阿赖耶普贤中，因果苦乐寻觅不可得，无有善恶大小清净垢染，乃是自性普贤。顶礼薄伽梵吉祥普贤，心之自性为何者。如是听闻了知的某个时候，导师普贤安住于心普贤中，宣说了胜法普贤一切见之大王，安住于自性之续部。何者瑜伽士欲证悟，当听闻此普贤续。何者具足了悟意义之士夫，谁欲了知此等，必定当宣说此教言。此后，普贤
English
In the activity of mind, transcending conception and non-conception, the deeds of the Buddha are especially great. Since there is nothing, how does one act? It is the activity of great bliss. The alaya is unborn and unarisen. How does one act, such as liberating and uniting? Where is there existence or non-existence? Since there is no acceptance or rejection, the activity is excellent. Then, the Samantabhadra vow was spoken. Partiality and factions in me and self, even the distinctions of faults of disagreement, since there is no distinction in Samantabhadra, there is no need to guard against good and bad thoughts. In the vast expanse without beginning or end, in the Dharmata Samantabhadra, there is no change from the equal expanse. There is no fighting, it is peaceful. The happiness of attachment and the enemy of afflictions, the two are inseparable, it is one's own mind. If the mind has no enemy for the mind, then one enjoys the self-nature Buddha alone. Beneficial gods and obstructing demons, beyond the conception of duality. Even if one searches, one cannot find it, it is the spontaneously accomplished vow. Samantabhadra Bodhicitta, since it is unchanging and without expanse, guarding without distraction and impartiality, is the Samantabhadra vow. Then, this self-nature Samantabhadra was spoken. In the self-nature of the Dharmata of mind, unborn and enlightened from the beginning, this appearance that illuminates everything is the conduct of the Victorious Ones, and is not artificial. All good and bad, purity and impurity, large and small, etc., the Bodhicitta of inseparable self-nature, the wise do not fabricate or seek. Faults and virtues, poison and medicine, grasping and conception are like the actions of children, self-nature is completely devoid of things, the guiding dharmas abide in self-nature. In the Alaya Samantabhadra, cause and effect, happiness and suffering cannot be found by searching, there is no good or bad, large or small, purity or impurity, it is self-nature Samantabhadra. Homage to the Bhagavan glorious Samantabhadra, to the self-nature of mind, whatever it is. At one time when this was heard and understood, the teacher Samantabhadra, residing in the mind Samantabhadra, spoke this tantra, the great king of all views, the supreme Dharma Samantabhadra, abiding in its own nature. Whichever yogi desires to realize, should listen to this Samantabhadra tantra. Whichever person is endowed with understanding of the meaning, whoever desires to know these, must certainly teach this scripture. Then, Samantabhadra