Tibetan
བས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ།། སེམས་ཅན་མཐའ་དག་རང བཞིན་སྟོང་ཉིད་དག་པ་ལ།། མི་ཤེས་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་འཁོར་མ་རིག་རྟོག་པ་ལས།། ཆོས་རྣམས་དག་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ཞིང་བདེ་ལ་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ།། ཆོས་སུ་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང ཞིང་ངན་སོང་སྲིད་པར་འགྱུར།། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་རྒྱུ་ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་འཛིན་པས་ན།། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་རྒྱན་དུ་སྣང་བའི་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་འཛིན བྲལ་བ་དུ་མའི་ངང་ལ་གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དེས།། འཕགས་པའི་རིགས་བྲལ་འདྲ་བའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མེད་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས།། འཇིག་རྟེན་བདེ་ལྡན་ཡང་དག་ཞི་བ་མྱ་ངན་འདས་གང མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དེ།། ཤེས་པ་དུ་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བས་ཡང་དག་འཁྲུལ།། ཤེས་ཤིང་རིག་པས་རིས་སུ་གཅིག་པས་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད།། སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མ་འབྱུང བའི་ཕྱིར།། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལུས་དང་ཆོས་སྐུ་གནས།། སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ད་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གཅིག། དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་བསམ་བཞིན་ཕྱི་མ་དེས་འབྱུང་དེ་ལ་སྣང།། དངོས་པོ་མ་སྤངས་དེ བཞིན་ཉིད་ནི་ག་ལ་མཐོང།། རྣམ་དག་གྲོལ་གཞི་འདི་ལ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འབྱུང།། རང་སེམས་རྒྱུད་ལས་འཕགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན།། འདི་ལྟར་དགེ་དང་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ཆོས རྣམས་ཀུན།། དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན།། རྒྱུད་དྲུག་རིགས་ལ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལའང།། དེ་དག་འགྲོ་དྲུག་དེ་བཞིན་ནོ།། ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནའང་སེམས་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཕྱིར།། དེ་ཕྱིར་སེམས་རྒྱུད་དེ་ནི་ཕྱོགས ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད་པས་གཅིག་ལ་རྟེན་མེད་དེ།། དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་མེད་ཕྱིར་ན་མཐའ་ཡས་ཞིང་ཁམས་བདག་གི་ལུས།། བདག་གི་ལུས་ནི་མཐའ་ཡས་ཞིང་དང་སྐྱེ་བའི་ལུས་སུ་རང་སྣང་ལ།། སེམས་དང་བག་ཆགས་ཐ དད་མ་ཡིན་ཅིག་མིན་བརྟག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།། འདི་ལ་སྣང་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་རྣམས་གསུངས་པ།། མ་རིག་ལ་སོགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། འདི་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ དང་འགག་པར་འབྱུང་ཅེས་པ།། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ངོ་བོར་སྟོན་པའི་ཕྱིར།། ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་མེད་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། ཅི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྣང།། དེ དག་རང་བཞིན་མེད་དག་ལས།། མི་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་མཐོང་ཕྱིར།། དེ་དག་དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོགས་པར་སེམས་ཉིད་ནི།། དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང།། ཇི་ལྟར་བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་རྨི ལམ་ན།། བུ་ཕོ་སྐྱེས་ནས་དགར་འགྱུར་ཤི་ནས་མི་དགར་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་གསུངས།། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར།། དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ མེད།། གཟུང་འཛིན་མེད་ཕྱིར་དངོས་བྲལ་ཏེ།། སྐྱེ་འཆི་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད་ཅིང་རྟག་ཆད་མེད།། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ངང་གྲོལ་ཕྱིར།། དེས་ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས པ་ཉིད་དུ་མངོན།། དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་སྨོན་ལམ་མི་སྩོལ་ཏེ།། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྣམས་ནི་ག་ལ་སྩོལ།། འདི་ནི་ངང་དང་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། གཞན་ལས་མ་བརྟེན་མྱ་ངན འདས་པ་མཐོང་ནས་བདེ་བ་མཆོག་དང་ལྡན།། གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམ་ཡང་མ་འབྲལ་ཏེ།། སེམས་ཉམས་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་མིན།། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལུས་བརྟེན་ལ།། ལུས་དང་འབྱུང་བ་ཐ་དད་མིན་པ་ལྟར།། ཀུན གཞིའི་བག་ཆགས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང།། སྤྱོད་ཡུལ་མེད་དང་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན།། ཕྱོགས རྣམས་མེད་ཕྱིར་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ།། དེ་ཕྱིར་སེམས་འདི་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ།། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲ འཕྲུལ་ལ་སྣང།། དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་དམིགས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་ངང་གིས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ལ་ནི མི་དམིགས་རྒྱལ་བའི་སྐུ།། ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་རྡོ་རྗེ་གནས་མེད་ཕྱིར་ན་མཉམ་པར་གནས།། རང་བཞིན་འདྲ་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཞི་བ་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་དང་ལྡན།། ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས ཉིད་མེད་པས་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མེད།། དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར།། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས།། ཤིང་རྟ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བཟུང སྟེ།། དེ་ལ་བརྟགས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ག་ལ་ཡོད།། ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གནས།། སེམས་ཅན་ཟབ་མོ་བཏང་ནས་སྐྱེ་འགག་རྣམ
Chinese
因此分别念头不断增长。 一切众生，自性本为空性清净， 因不了解能取所取之迷乱轮转，无明妄念， 诸法显现为清净，安乐，是能取所取迷乱之因。 执著为法，产生种种痛苦，堕入恶趣轮回。 彼等识亦以行之因，执著种种相， 以业之差别，显现为庄严之族类众多非一。 一切智智，离能取所取，于众多之自性中，以能取与所取之分别念， 如离圣者之涅槃般，完全不存在，如是胜者所说。 世间具乐，真实寂静之涅槃，乃最极之安乐。 见诸多知识生起种种形象，乃真实之迷乱。 以知识与明智，归为一体，故族类非多。 以心生起种种众多形象之故， 是故心之刹那，即是身与法身之所在。 过去未来现在，一切心之法皆一。 是故心中思虑，未来由此生起，于彼显现。 若不舍弃事物，如何能见如是之自性？ 于此清净解脱之基，生起心之形象。 较自心续更为殊胜之众生，法并非存在于他处。 如是善与非善，以及无记之法等一切， 彼等皆是心之形象。 六道轮回之族类众多，于彼亦如是， 彼等六道亦如是。 无论十方何处，心非实有之事物。 是故心续彼者，亦无丝毫方分，故无所依。 是故无方分之故，无边刹土即我之身。 我之身乃无边刹土与生之身，于此自显现， 心与习气，异与非异，极难观察。 于此显现之故，宣说缘起之法， 无明等一切缘起之法， 此等一切乃缘起之理，即生与灭之生起。 为显示无明等各自之体性之故， 如种子般，无中不生有，无因无果。 为何缘起显现于一切众生？ 彼等乃无自性之故， 谁人不知而见？ 彼等物
English
Therefore, discursive thoughts increasingly arise. All sentient beings, their nature is inherently empty and pure, Due to not understanding the confused cycle of grasper and grasped, ignorance and delusion, Phenomena appear as pure and blissful, which is the cause of the confusion of grasper and grasped. By clinging to phenomena, various sufferings arise, and one falls into the lower realms of samsara. Those consciousnesses also, due to clinging to various characteristics as the cause of actions, Due to the distinctions of karma, the types that appear as ornaments are many, not one. The omniscient wisdom, free from grasper and grasped, in the nature of many, with the discursive thoughts of grasper and grasped, Like the nirvana of those separated from the noble ones, it is completely non-existent, as the Victorious Ones have said. The world with happiness, the truly peaceful nirvana, is the ultimate bliss. Seeing many knowledges arise in various forms is a true delusion. With knowledge and intelligence, unified as one, therefore the types are not many. Because the mind arises in various and numerous forms, Therefore, that moment of mind is where the body and dharmakaya reside. Past, future, and present, all the dharmas of the mind are one. Therefore, contemplating in the mind, the future arises from this, and appears in that. If one does not abandon things, how can one see such a nature? In this pure basis of liberation, the forms of the mind arise. Beings more excellent than one's own mind-stream, the Dharma is not found elsewhere. Thus, virtuous and non-virtuous, and the unspecified dharmas, all of them, Those are all forms of the mind. The types of the six realms of samsara are many, and in that also, those six realms are the same. Wherever in the ten directions, the mind is not a real thing. Therefore, that mind-stream has no direction at all, so it has no support. Therefore, because it has no direction, the infinite realms are my body. My body is the infinite realms and the body of birth, appearing as self-manifestation, mind and habitual tendencies, different and non-different, are extremely difficult to examine. Because of appearing in this, the laws of dependent origination are taught, Ignorance and all the laws of dependent origination, All of these are the principle of dependent origination, that is, the arising of birth and cessation. In order to show the individual nature of ignorance and so on, Like a seed, nothing comes from nothing, there is no cause and effect. Why does dependent origination appear to all sentient beings? Those are because they are without self-nature, Who does not know and sees? Those things
Chinese
对于欲望执着且于因果觉悟的心性，那即是能取所取显现为因和缘。犹如年轻少女的梦境中，生下男婴后欢喜，死后则不欢喜。因此诸法皆如梦境般，如是善说。因此，依赖缘起无自性之故，彼二者（能取所取）既无，生与灭亦无。无能取所取故，离于实物；无生灭故，无自他，亦无死亡迁移，且无常断。佛陀智慧此乃自性解脱之故，因此无有轮回，且显现为寂灭涅槃。因此，如来不作祈愿，往昔之祈愿又于何处作？此乃自性与自然之大本体之故，不依赖于他，见涅槃后具足殊胜安乐。刹那亦不曾分离处所，心识衰退转变，然彼非无。如诸要素依赖于身体，身体与要素不相异般，阿赖耶之习气无有差别之故，由非真实分别所生故，习气并非存在，且无有行境与阿赖耶，彼识亦复无有。方位等既无，则无有对境与处所，识与明觉如何生起？因此，此心超越有无之边，且离于一与多。无有如来菩提故，彼之神变幻化如幻术般显现。如是清净之智慧乃极善之因，且于法界自性中，对境及生起之测度亦是，法性自性成佛智慧，于清净法界中，不观待胜者之身。法界清净金刚无处所故，则平等安住。自性转变法性空寂，寂静金刚和合无为而具足。法界金刚顶端彼等方位亦无，故无有清净刹那。清净之善根无有形象故，世间智慧有亦不变。如幻术师之人，造出车乘、男子、女子等各种形象，依彼而观察，形象之实体又于何处有？法界深奥无有疑惑，且安住于菩提之义。舍弃深奥众生，生灭等
English
The mind that clings to desire and understands cause and effect, that itself appears as the cause and condition of grasping and being grasped. Just like in the dream of a young girl, she rejoices when a son is born, and does not rejoice when he dies. Therefore, it is well said that all phenomena are like dreams. Therefore, since dependent arising has no inherent nature, since those two (grasping and being grasped) do not exist, there is no birth and no destruction. Since there is no grasping and being grasped, it is devoid of substance; since there is no birth and death, there is no self or other, no death or migration, and no permanence or annihilation. Since this Buddha's wisdom is naturally liberated, therefore there is no cycle of existence, and it appears as perfect Nirvana. Therefore, the Thus-gone One does not make aspirations, and where would past aspirations be made? Since this is the great essence of nature and self, it does not rely on others, and upon seeing Nirvana, it is endowed with supreme bliss. The moment of dwelling is never separated, the mind deteriorates and changes, but it is not non-existent. Just as the elements rely on the body, and the body and elements are not different, since the habitual tendencies of the Alaya are not different, since they are produced by unreal thoughts, habitual tendencies do not exist, and there is no object of experience and no Alaya, and that consciousness is also non-existent. Since there are no directions, there is no object or place, how does consciousness and awareness arise? Therefore, this mind transcends the extremes of existence and non-existence, and is separate from one and many. Since there is no Sugata enlightenment, its miraculous transformations appear like illusions. Likewise, pure wisdom is the cause of great virtue, and in the nature of the Dharmadhatu, the object and the measure of arising are also, the Dharma nature is naturally enlightened Buddha wisdom, in the pure Dharmadhatu, the body of the Victorious One is not observed. The Dharmadhatu is pure, Vajra has no place, therefore it abides equally. The nature transforms, the Dharma nature is empty and peaceful, Vajra is united, unconditioned and endowed. The Dharmadhatu Vajra pinnacle, those directions are also non-existent, therefore there is no pure moment. Since the pure root of virtue has no form, worldly wisdom exists and does not change. Just like a magician, creates various forms such as chariots, men, women, etc., and observing them, where is the substance of the form? The Dharmadhatu is profound and without doubt, and abides for the sake of enlightenment. Abandoning profound sentient beings, birth and cessation, etc.