Tibetan
པོའི་ལམ།། འདི་ནི་ཟབ་མོ་མི རྟོག་རྟོག་ལས་དག།ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཟབ།། བསྟན་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ།། སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ཞི་བ་ལ།། མཚན་མའི་ཏིང་འཛིན་བཅུག་པས་ ནོར།། གནས་དང་ཞི་བ་སྟོང་པ་ལ།། ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར།། བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཕོ་བྲང་ངོ།། ཨེ་མ་ཧོ་ཨེ་མ་ཡ་མཚན་དག་པའི་གཞི།། ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་བརྗོད་དང་བྲལ་བའི ཕྱིར།། གཞན་དང་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་ལ།། བྱིས་པ་ལྟ་དམན་ཡོད་པར་འདོད།། དེ་ནི་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར།། བརྗོད་པ་མཐའ་དག་དོན་འདིར་བལྟ།། ཞི་བ་ཆོས དབྱིངས་གཞན་ནས་མི་བཙལ་ཏེ།། མངོན་དང་མི་མངོན་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང།། དཔེར་ན་དབུ་བ་རྡོས་དག་ཆུ་བོས་ཁྱེར་མཐོང་ན།། དེ་ལ་དངོས་མ་མཐོང་བ་ལྟར།། མངོན་སུམ་ལ སོགས་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་རྣམས།། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྟོགས་པ།། རྒྱུ་ནི་དངོས་བྲལ་དམ་པ་སྟེ།། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས།། ཇི་ལྟར་ཚད་མ་བཞག་ན་བློ་ཡིས་འཛིན་བྱེད དོ།། མི་ཤེས་པ་དག་ཀུན་འདུས་ནས།། དག་པའི་དོན་ལ་ཅི་བལྟས་ཀྱང།། དག་པ་དེ་ཉིད་ག་ལ་མཐོང།། རྟོགས་མཐའ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དཔྱད་མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཚད་མ་གང།། དེ་ཕྱིར་རྣལ འབྱོར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ།། དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་རྟོག་པ་རྣམས།། རྣལ་འབྱོར་དམ་པའི་ལམ་འདིར་མི་དགོས་སོ།། ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་འགྱུར།། ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱས ན།། འོད་བྱེད་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་དག། མཉམ་ཐུགས་ཞི་བར་གྱུར་ཅིང་ཤིན་ཏུ་གནས།། རྟག་པར་མི་གཡོ་གྱུར་ཅིང་མི་འགུལ་ཏེ།། དེ་ལ་ནམ་ཡང་གཡེང་བ་མི་མངའ་ལ།། དེ་ནི་ངང་གིས་ཟག་པ་མེད་ལ གནས།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་མཉམ།། དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་དག། ཐུགས་བརྩེས་རྟག་ཏུ་འདི་མཚར་ཏེ།། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བསླང་དག་པ་ཡིས།། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པ།། དགའ་ཞིང བདེ་བར་རབ་ཏུ་བརྙེས།། དེ་ལྟར་དམ་པ་ཞི་བ་བརྙེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། དངོས་པོ་མཐའ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ལོ་རྒྱུས་དག་ལས་ལམ་འདིར་བརྟག་པར་བྱ།། བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ།། སོ་སོ སྐྱེ་བོས་དངོས་པོ་མཚན་མར་བཟུང།། སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་སྣང་ཕྱི་ནང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི།། མི་ཤེས་བྱིས་པས་གཉིས་མཐོང་ཕྱིར།། གཟུང་དང་འཛི
Chinese
之道。此乃甚深非思之思。如何观察亦难，且甚深。难以示现，且离言语之名相。于寂静之胜义空性中，以有相之三摩地摄持，乃为错谬。于处所与寂静空性中，于虚空界之中央安住，乃为诸善逝之宫殿。诶玛火！诶玛！奇哉清净之基。以言语不能表达，离言说之故。虽非他人与孩童之行境，是故于法性离实中，孩童视劣者为有。彼非有之故。一切言说皆观此义。寂静法界不从他处寻，显与不显一切法，彼等一切自性空。譬如见水沫为风所吹，于彼不见实物。现前等因之事物，彼亦为世间成立之边际所证悟。因乃离实胜义，彼即是分别之因果行境。若立量，则以心而执持。无知者皆集聚，于清净之义作何观，亦不见彼清净。以无证悟之边际故，无有观察之边际，若无心要，何为量？是故于瑜伽法性甚深中，是故世间名言分别，不需于瑜伽胜义之道。完全清净之自性增长。若此智慧完全圆满，则光明之主完全清净。等同之心寂静且极安住。恒常不动且不摇动，于彼无有丝毫散乱，彼乃自然无漏而住。乐与苦寂静而平等。善妙世间之明灯，以慈悲恒常观此，以清净策发一切有情。无上佛陀之智慧，欢喜且安乐而得证。如是为证得胜义寂静故，事物边际之因，当从历史中观察此道。观察之体性，于蕴、界、处，各自凡夫执持事物为相。一切有情心中显现之外内名声之法，以无知孩童见二元故，所取与能取
English
The path of. This is profound, non-conceptual thought. How difficult to examine, and very profound. Difficult to show, and devoid of all terms of expression. In the emptiness of the holy peace, Holding with the samadhi of signs is wrong. In the place and the emptiness of peace, In the center of the space realm, It is the palace of all Sugatas. Emaho! Ema! The basis of wonderful purity. Because words cannot be spoken and are devoid of expression. Although it is not the realm of others and children, Therefore, in the reality of Dharma, Children think that inferior people exist. Because it is not there. All words look at this meaning. Do not seek peace in the Dharma realm from elsewhere, All visible and invisible dharmas, All of them are empty in nature. For example, if you see foam blown by the wind, You don't see anything real in it. Manifest and other causes of things, It is also realized by the edge of the world. The cause is the reality of the holy, It is the cause and effect of discrimination. If a measure is established, it is held by the mind. All the ignorant gather together, No matter how you look at the meaning of purity, you will not see that purity. Because there is no end to realization, There is no end to investigation, if there is no essence, what is the measure? Therefore, in the profound nature of yoga, Therefore, worldly terms and distinctions, It is not necessary for this path of holy yoga. The nature of complete purity will grow. If this wisdom is completely perfected, Then the Lord of Light is completely pure. The equal mind is calm and very stable. Always unmoving and unmoving, There is never any distraction in it, It is naturally free from leakage. Happiness and suffering are equally peaceful. The lamp of the good world, Always look at this with compassion, With purity, arouse all sentient beings. The supreme wisdom of the Buddha, Rejoicing and attaining happiness. In order to attain the holy peace in this way, The cause of the edge of things should be examined from the history of this path. The nature of observation, in the aggregates, realms, and places, Each ordinary person holds things as signs. This Dharma of external and internal fame that appears in the minds of all beings, Because ignorant children see duality, What is taken and what can be taken
Tibetan
ན་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས།། དཔེར་ན་བྱིས་པ་མིག ནད་འཁྲུལ་པ་ཡིས།། ནམ་མཁའ་དག་ལ་བལ་གྱི་འཁོར་ལོ་འབྱུང་བ་དང།། གཟུགས་རྣམས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ལྟར།། འཛིན་པ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོར་མཐོང་ཞིང་བཟུང།། གཟུང་འཛིན་བརྟགས པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་འཁྲུལ།། རང་གི་རྟོགས་པས་མོས་པ་དེ་བཞིན་གཟུང་བ་མེད་འགྱུར་ན།། དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་རྟོགས་དགྲ་བཅོམ་འདྲ་བར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས།། མ་རྟོགས་ལྟ་དམན་བྱིས པ་དང།། ཐེག་རྫོགས་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་རིགས།། དེ་དག་དུས་དགྲས་འཇོམས་པ་དང།། སྡུག་བསྔལ་གཉེན་ལམ་དེས་འཁྲུལ་མངོན་པར་འགྱུར།། དུས་ལས་བདེ་སྡུག་ག་ལ་འབྱུང།། གཞན་ནས་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མར་རུང་ན་ནི།། ཕྱི་མ་ཆོས་སུ་བཟུང་བས་དངོས་པོ་ཞི་འགྱུར་ག་ལ་ཡོད།། དེ་དག་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས་ཞི་བ་ག་ལ་རྟོག། དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་པས་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་སུ་ལའང་དགོས་མི འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་དོན་དེ་དབང་པོས་རྟོགས་གྱུར་ན།། བསྒྲུབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དེ་དག་མི་དགོས་ཕྱིར།། སྟོང་པའི་ཆོས་རྟོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང།། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་དམ་པ་ལྡན་རྣམས་དང།། ཡོན་ཏན་ཞི་བ དམ་པ་གསུངས་པ་ཀུན།། དེ་ཀུན་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་རམ།། ལམ་དེ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་བསྟན་ཅིང་དེ་ཡི་རྟོག་མེད་འགྱུར།། དབང་པོ་ཤེས་པས་མི་ཐར་ཏེ།། མིག་མཐོང་ཅན་འདྲ་ལྟ་དམན་མཚུངས།། དོན དམ་རྟོགས་ཤིང་ཟབ་མོ་ཡང།། འཁྲུལ་པ་དག་གིས་ཡོངས་མི་ཤེས།། འཁྲུལ་པ་དག་ལས་དངོས་འདི་བྱུང།། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བྱུང།། མ་རིག་པ་སོགས་བཅིངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད།། སྡུག བསྔལ་འགའ་ཡང་མི་འཇིལ་ཕྱིར།། རྣམ་རིག་ཤེས་དེས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བའི་གནས།། དེ་ཕྱིར་དོན་ཉིད་མ་མཐོང་བས།། དེས་ན་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་འཁྲུལ།། དེ་ལྟར་མུན་པར་མངོན་ཞེས་རྒྱལ་བས གསུངས།། དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།། རྟོགས་པ་དངོས་སུ་བདེན་པ་ཆེ་ལས་ཉམས།། ཀྱི་ཧུད་བྱིས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི།། རྣམ་རྟོག་གིས་བཅིངས་དག་པ་མ་མཐོང བས།། བདག་ཉིད་བསྒོམས་པས་རིན་ཆེན་ཆེ་ལས་ཉམས།། ཀུན་ཏུ་རྟོག་ཅན་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཕྱིར།། ཉོན་མོངས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བརྟོལ་མི་ནུས་ཤིང།། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་རྩོལ་མེད་ཉམས།། སྟོང་པ་གནས་མེད་རྟེན ཡང་མེད་པ་ལ།། ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་རིག་འཁྲུལ་པས་ཤེས།། ཡང་དག་མ་མཐོང་བློ་གྲོས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར།། བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་
Chinese
被视为两种。例如，生病而眼花缭乱的孩童，看到天空中出现棉絮般的轮环，明明没有形体却觉得它们存在一样。六种执着如何将事物视为真实并抓住不放？如此考察能取所取并非真实，而是虚幻。如果自己的觉悟喜爱那样，能取就会消失。那么，这些人就会领悟到事物本无自性，如同阿罗汉一般获得解脱。不觉悟的低下见解如同孩童，与究竟圆满的法乘，这两者之间存在差别。这些会被时敌所摧毁，痛苦的对治之道会使错觉显现。何时会有脱离时节的苦乐呢？如果从其他生处之门产生的意识可以作为衡量标准，那么，以外道之法为准绳，事物又怎么可能寂灭呢？又怎么能从生处之门领悟寂灭呢？如果这些成为衡量标准，那么圣道对任何人来说都将不再需要。因此，如果道理能被感官认知，也就不需要修行和精进了。领悟空性之法并融会贯通，以及具备禅定殊胜支分的人们，所有宣说的寂静殊胜功德，难道是因为这些都不是孩童的行境吗？这条道路被宣示为解脱之道，并且会达到无分别的境界。感官的认知无法带来解脱，如同眼见者一般，与低下见解者相似。通达胜义谛，即使是甚深之法，也会被错觉所蒙蔽而无法完全理解。从错觉中产生了这些事物，依靠这些产生了一切事物。存在着被无明等束缚的痛苦，因为痛苦永远无法被消除。识的分别之识是产生烦恼的根源。因此，因为没有见到真谛，所以世人所见到的都是错觉。如是，胜者（佛陀）说，这显现为黑暗。那么，因为错觉的缘故，会如何显现呢？觉悟实际上会从真实的伟大之处退转。唉，这些孩子们都被分别念所束缚，因为没有见到清净，通过修习自我，会从珍贵的伟大之处退转。因为总是充满分别念，所以不是真正的实相。无法刺破烦恼之卵的薄膜，因为总是充满分别念，所以会无力地退转。对于空性，既无处所也无所依赖，那么，无明和错觉又是如何知晓其存在的呢？因为没有见到真正的实相，智慧是颠倒的。
English
They are regarded as two. For example, a child with blurred vision sees woolly rings in the sky, and although forms are absent, they appear to exist. How do the six grasping perceive and seize things as real? Examining grasping and the grasped in this way reveals that they are not real but illusory. If one's own realization delights in that, the grasped will disappear. Then, those individuals will realize that things are without inherent existence and will be liberated like arhats. The inferior view of the unawakened is like that of a child, and there is a difference between that and the complete and perfect vehicle. These are destroyed by the enemy of time, and the antidote of suffering makes illusion manifest. Whence comes happiness and suffering apart from time? If the consciousness arising from the doors of other sources of birth can be taken as a standard, then how can things be pacified by holding to external doctrines as the Dharma? How can one realize pacification from the doors of birth? If these become the standard, then the noble path will not be needed by anyone. Therefore, if the meaning is understood by the senses, then there is no need for practice and diligence. Understanding the Dharma of emptiness and comprehending it, and those who possess the excellent limbs of meditation, all the excellent qualities of peace that are spoken of, are all these not the realm of children's activity? This path is shown as the path of liberation, and it will become without conceptualization. Sensory knowledge does not liberate, like one who sees with the eyes, similar to those with inferior views. Understanding the ultimate meaning, even the profound, will not be fully understood by illusions. From illusions these things arise, and relying on these, all things arise. There is suffering bound by ignorance and so forth, because suffering can never be destroyed. The consciousness of discrimination is the source of arising afflictions. Therefore, because the true meaning is not seen, what beings see is illusion. Thus, the Victorious One (Buddha) said that it appears as darkness. So, how does it appear due to the power of illusion? Realization actually declines from the greatness of truth. Alas, all these children are bound by conceptual thoughts, and because they do not see purity, they decline from the precious greatness by meditating on self. Because they are always full of conceptual thoughts, it is not the true reality. They cannot pierce the membrane of the egg of afflictions, and because they are always full of conceptual thoughts, they decline effortlessly. For emptiness, there is neither place nor support, so how do ignorance and illusion know its existence? Because they do not see the true reality, wisdom is deluded.