Tibetan
ངང།། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མར་གྱུར་པ་ན།། ཀུན་གྱིས་མཚུངས་པར་རབ་བསྔགས་པ།། ཆོས་ལ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་མཁྱེན་པ་དག། ཆོས་ཅན་ ཞི་བའི་ཚུལ་གྱི་དག་པ་འབྱུང།། ཡུམ་གྱུར་དམ་པ་རྒྱལ་བའི་ལམ།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གནས་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་མཁའ།། ཡང་དག་ཞི་བ་ཟབ་མོ་ལ།། བཀྲུས་པས་མི་འདག་ནམ་མཁའ འདྲ།། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། དག་པའི་རང་བཞིན་གནས་པའི་ཕྱིར།། ཐོབ་པར་བྱ་བ་མེད་མོས་པས།། རྩོལ་བས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཚུལ།། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་རྩེ་གཅིག་འཆང།། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད གསུམ་གྱི་ངང།། རང་བྱུང་ཚོགས་ཆེན་བླ་མེད་དག། རྒྱལ་བའི་རང་བཞིན་ཏིང་འཛིན་ཤེས།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་སྟོང།། རང་གིས་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་ལས་སུ།། འཁྲུལ་རྟོག་བརྟགས པས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་བཞིན།། ཤེས་རབ་ཐུགས་རྗེ་ངང་གི་འཆར།། རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ཉིད་དག་གྱུར་ན།། ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་བཙལ་མི་དགོས།། གཉིས་མེད་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། བདག་མེད་ཞི་བས་སྣང བའི་ཕྱིར།། བདག་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། མི་འགྱུར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དག། ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་བཞི།། ངང་ཉིད་ཞི་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་བཅུ།། སྤྱོད་པ་མཐའ་དག་རྒྱ མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ།། ཡང་དག་ལྟ་བས་མ་ཟིན་ན།། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་གྱུར།། སེམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་དག་ཀྱང།། ཆོས་ཚུལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ནི།། མ་ནོར་བསྒོམ་པའི་མངོན་འགྱུར་རོ།། ཞེས་གསུངས སོ།། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུང་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། མཚན་མ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པའོ།།།། དེས་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས། སེམས་དཔའ་དམ་པ་ལ་འདི་སྐད ཅེས་གསོལ་ཏེ།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། རྣམ་རྟོག་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་གང་ལགས། སེམས་དཔའ་དམ་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཆོས་ཉིད་དོན་ཉིད་རང་བཞིན་ལ།། རྡོ་རྗེ་གསུམ་བསྒོམ་མ་རྟོགས་པ།། གྲུབ་པར་བྱ་བའི དངོས་གྲུབ་གཞན་མི་འཚོལ།། གནས་དང་མེད་པ་ལ་ནི་གང་རྟོགས་པ།། དེ་དག་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གང་རྟོགས་པ།། གནས་དང་གནས་མིན་འགལ་བར་མ་བསམས་ན།། ཡང་དག་མི་དམིགས་ཟབ་མོ འདི།། བཞག་པས་ལུས་ལ་ཡང་ཡོད་མེད་ལ།། བཙལ་བས་ཟབ་མོ་ག་ལ་རྙེད།། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ཡིན།། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་ཡང།། དེ་དག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་བ ནི།། རྣམ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཙོ།། ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང།། འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཡུལ།། འདུ་བྱེད་དོན་གྲུབ་གདོན་མི་ཟ།། གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ།། རིགས་དང་ཞི་ཁྲོ་སྤྲུལ་པ ཀུན།། ཆོས་སྐུ་རོ་གཅིག་མཁས་པས་འགྲོ་དོན་བསྟན་པ་མཉམ།། དམིགས་མེད་བྱིས་པ་མི་མཁས་པས།། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པར་མཐོང།། སྟོང་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ལ།། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔར་རྟོག་པ འཁྲུལ།། ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་རྟོག་མེད།། དེ་ཕྱིར་དེ་དག་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། ཐབས་ཀྱི་སོ་སོར་བཤད་པའང་དོན་གཅིག་ལ།། དབྱིངས་རྟོག་ལེན་སྤང་སྒྲིབ་པ་མུ་མཐའ་མེད།། རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཏིང་འཛིན་དགེ རྩ་འཕགས།། བློ་དང་ནམ་ལྡན་ཞི་བ་སེམས་ཀྱི་ངང།། དམ་པ་དེ་ནི་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ན།། ཆོས་སྐུ་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ།། དེ་ལ་སྐུ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སུ།། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་མཆོག་ཉིད་འདུས་མ བྱས།། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ།། དེ་ལ་གང་རྟོག་ཡང་དག་མཐོང།། ཞི་བ་རྣམ་དག་ཉིད་ལས་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་འབྱུང།། ཇི་སྙེད་རྣམ་གྲོལ་ཆོས་སུ་དག་པ་རྣམས།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། འདུས་མ་བྱས་ཉིད་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ངང།། གཞན་དུ་རིགས་ལྔ་བསྟན་པར་བྱ་མི་དགོས།། མི་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡི་དམ་ལྷ་མེད་ལྟར།། དེ་ཉིད་རྟོགས་ལྡན་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ།། རྒྱལ་བས་མ་བཅོས གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད།། རང་སེམས་ཞི་བས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མིན།། སེམས་ནི་སྐྱེ་མེད་ཐུགས་ཀྱི་དབྱིངས།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མི་མཉམ་མཉམ་པའི་ངང།། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བསམ་པར་བྱ།། ནམ་མཁའ བསྟན་དུ་མེད་པ་ལྟར།། བདག་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཞི།། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྫོགས།། དེ་ལས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དེ་ལས་འབྱུང།། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་རྫོགས།། ཀུན་བཟང་ངང ཉིད་རོ་གཅིག་ཕྱིར།། དབྱིངས་ལ་དབྱིངས་ཉིད་རྟག་ཏུ་དམིགས།། ཅིར་ཡང་མིན་ལ་ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར།། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྤྲུལ་པར་ཟད།། བྱང་ཆུབ་དོན་ཉིད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། འཆིང་མེད་རྒྱལ བའི་རིགས་ཅན་ཡིན།ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་པའི་དངོས།། དེ་མེད་མི་འབྱུང་དེ་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཕྱིར།། དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ་ཉིད་དོ།། རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ཟབ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དེས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང།། དེ་ཉིད་ཅི་འདྲར་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འགྱུར།། རྡོ་རྗེ་དེ་རྟོགས་བསྒྲུབ་པ་བཅའ།། རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་དམ་པ་སྟེ།། ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་
Chinese
ངང། 导师化为世间明灯时， 一切共同赞叹。 通晓以佛法为心要者， 有法者生起寂静之理的清净。 成为慈母的殊胜佛道， 安住于虚空之自性， 菩提之因乃法界虚空， 于真实寂静甚深处， 洗涤亦不染如虚空。 菩提无有因与果， 因安住于清净之自性。 不需获得，唯有信慕， 精勤如意宝之相。 具德佛陀一心执持， 金刚不坏三昧中。 自生大乐无上者， 了知胜者自性之禅定。 三时诸佛自性空， 自知法性空中。 以错觉分别，一切如显现， 智慧慈悲自然生。 瑜伽士法性若清净， 无需寻觅慈悲之加持。 无二清净法身， 因无我寂静而显现。 显现为我之身， 不变如虚空。 与理相符之四种体性， 为证悟自性寂静。 戒律等十度波罗蜜多， 一切行持成为如海之基。 若未以正见摄持， 则彼等成为菩提之障碍。 心之菩提纵然清净， 然佛法仪轨功德之差别， 乃不谬修持之现证。 如是说。大乘经之王《菩提心大论》中，无相品第三十二品完毕。 此后，聚集于彼处之眷属们，向殊胜菩萨如是祈请：大菩萨，息灭分别之义为何？殊胜菩萨开示：于法性、实义、自性中，若未证悟修持三金刚，则无需寻求其他可成办之悉地。于有与无中，若有所证悟，彼等于法性中亦有所证悟。若不思有与非有相违，则于此真实不可得之甚深义中，安住于身亦有无，寻觅又怎能寻得甚深义？法界自性乃殊胜空性，纵然显现为种姓之差别，然彼等乃孩童之行境显现，乃为名识金刚萨埵之主尊，感觉乃宝生。
English
Ngaṃ. When the teacher becomes the lamp of the world, All equally praise him. Those who know that the essence is the Dharma, From the Dharma-holder arises the purity of the peaceful way. The sacred path of the Victorious Ones, who have become mothers, Is abiding in the nature of space. The cause of enlightenment is the Dharma-dhātu, space. In the profound, truly peaceful state, It is not stained by washing, like space. Enlightenment has no cause or effect, Because it abides in the nature of purity. Without needing to obtain, with faith, Exertion is like a wish-fulfilling jewel. The glorious Buddha holds it with one-pointedness, In the state of the indivisible Vajra of the three. The great, spontaneously arisen, supreme assembly, Knows the samādhi of the Victorious Ones' nature. The nature of the Buddhas of the three times is emptiness. By knowing oneself, the nature of reality is empty. By mistaken thoughts and examination, everything is like an appearance. Wisdom and compassion arise naturally. When the yogi's Dharma-nature is purified, There is no need to seek the blessings of compassion. The non-dual, completely pure Dharma-kāya, Appears because of selflessness and peace. The body that appears as self, Is unchanging, like space. The four natures that are in accordance with the way, Are for realizing the peace of one's own nature. The ten pāramitā paths, such as discipline, All actions become the basis of the ocean. If they are not grasped by correct view, Then they become obstacles to enlightenment. Even the pure enlightenment of the mind, The differences in Dharma practices and qualities, Are the manifestation of unmistaken meditation. Thus it was said. From the great king of tantras, the great sūtra of the Mind of Enlightenment, the thirty-second chapter, the chapter on the absence of signs, is complete. Then, the assembly gathered there requested the noble Bodhisattva, saying: Great Bodhisattva, what is the meaning of pacifying conceptualization? The noble Bodhisattva replied: In the nature of reality, the meaning of reality, and the self-nature, if one does not understand the meditation on the three vajras, then one does not seek other siddhis to be accomplished. Whatever is realized in existence and non-existence, those also realize in the nature of reality. If one does not think that existence and non-existence are contradictory, then in this truly unobservable profoundness, by placing it on the body, there is also existence and non-existence. By searching, how can one find the profoundness? The nature of the dhātu is the noble emptiness. Although it appears as differences in lineage, those appearances are the objects of children's behavior, and the main one is the consciousness, Vajrasattva. Feeling is Ratnasambhava.
Chinese
拥有（功德）。意识显现无边境。行蕴成就，鬼魅不食。色蕴乃是种种显现者，种姓以及寂静忿怒之化身，法身一味，智者示现利生平等。无所缘孩童不智者，视（事物）为法与非法。于空性大平等中，执着胜者五部为错谬。法性之中无有分别念，是故彼等皆是错谬。方便之各别宣说亦是同一义，然于法界，执取舍弃遮蔽无有边际。由证悟成佛，禅定善妙殊胜，智慧与虚空相应，寂静心之自性。当彼殊胜者现前时，法身无垢犹如虚空。于彼之中，三身成为最胜之法界中，金刚顶端最胜无为。无分别智慧，法界亦是彼性。于彼之中，任何执着皆能如实见。寂静清净自性中，一切功德皆生起。所有解脱清净为法者，如来彼等一切，无为自性，乃诸佛之自性。于他处无需示现五部。对于不迷惑者，如无本尊天，彼即是证悟者法界之天。胜者未曾造作，本初无生。自心寂静，非为修持之境。心乃无生，乃是意之法界。身语意三不平等，于平等之自性中，应如虚空般思维。如虚空不可指示，自性无有而寂灭。是故菩提心自性圆满，彼等功德由此而生。如是佛陀种种功德圆满，普贤自性一味之故。于法界中，法界自性恒时专注。因其非任何事物，却显现为任何事物之故，一切皆是法性之化现。菩提之义即是彼等一切，皆是无缚胜者之种姓。法身清净任运成就空性之体，无彼则不生，是故为法与故。彼乃解脱最胜之道。解脱寂静深奥菩提心，因此金刚萨埵法性普贤。彼应如何修持？了悟彼金刚而安住修持。彼金刚即是真实殊胜者，微细且难知，大仙人。
English
Having (virtues). Consciousness appears with limitless realms. Action accomplishes, demons do not devour. Form is the manifester of various appearances, all the lineages and peaceful and wrathful emanations. The Dharmakaya is of one taste, the wise demonstrate benefit for beings equally. Unfocused children, the unwise, see (things) as Dharma and non-Dharma. In the great equality of emptiness, the conceptualization of the five victorious families is a mistake. In the nature of reality, there is no conceptualization. Therefore, those are mistakes. The separate explanations of methods are also of one meaning, but in the Dharmadhatu, grasping, abandoning, and obscurations are endless. Through realization, Buddhahood, Samadhi is virtuous and supreme, wisdom is in harmony with space, the nature of peaceful mind. When that sacred one becomes manifest, the Dharmakaya is immaculate like space. In that, in the Dharmadhatu where the three bodies have become supreme, the Vajra pinnacle is the supreme unconditioned. Non-conceptual wisdom, the Dharmadhatu is also that nature. In that, whatever is conceptualized is seen correctly. From the peaceful and pure nature, all qualities arise without exception. All those who are liberated and purified as Dharma, all those Tathagatas, in the unconditioned nature, are the nature of all Buddhas. Elsewhere, there is no need to show the five families. For those who are not confused, like there is no Yidam deity, that itself is the deity of the Dharmadhatu for the realized ones. The Victorious Ones have not created it, it is primordially unborn. One's own mind is peaceful, it is not to be meditated upon. Mind is unborn, it is the Dharmadhatu of the heart. Body, speech, and mind are unequal, in the nature of equality, one should think like space. Like space cannot be pointed out, self-nature is without existence and pacified. Therefore, the nature of Bodhicitta is complete, those qualities arise from that. Likewise, the Buddha's various qualities are complete, because the nature of Kuntuzangpo is of one taste. In the Dharmadhatu, the nature of the Dharmadhatu is always focused upon. Because it is not anything, yet it appears as anything, everything is merely an emanation of the nature of reality. The meaning of Bodhi is all those, all are of the lineage of the unconfined Victorious Ones. The Dharmakaya is pure, spontaneously accomplished, the essence of emptiness. Without that, it does not arise, therefore for Dharma and for. That is the supreme path of liberation. Liberation, peaceful, profound Bodhicitta, therefore Vajrasattva, the nature of reality, Samantabhadra. How should that be meditated upon? Realize that Vajra and abide in meditation. That Vajra is the true and supreme one, subtle and difficult to know, the great sage.