Tibetan
མ།དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཤིག་དགོས།། རྟོག་ཚོགས་གཟུང་འཛིན་ཆགས་ཞེན་གསུམ། དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ།། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཤིག་དགོས།། དགག་ བསྒྲུབ་སྤང་ལེན་བླང་དོར་གསུམ།། དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཞིག་དགོས།། ཡི་གེ་ཚིག་ཚོགས་བླ་དགས་གསུམ།། དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ།། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཤིག དགོས།། སྣང་བ་ཕྱོགས་རིས་ཁ་དོག་གསུམ།། དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ།། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཤིག་དགོས།། གཉིས་སྣང་རྟོགས་ཞེན་ཕྱོགས་འཛིན་གསུམ།། དེ་གསུམ་བསྒྲུབ་པས་སངས་མི་རྒྱ།། དེ་དང བྲལ་བའི་ཆོས་ཤིག་དགོས།། མིང་ཚིག་དབྱེ་བ་རྟག་ཆད་གསུམ།། བསམ་ལས་འདས་པ་མདོ་ཙམ་ཕྱེ།། བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཡིས་སུན་ཕྱུང་ཅིག། ཆོས་གཅིག་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི།། ལ་ཆེན་བཟླ་བའི གདམས་ངག་ཡིན།། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ།། ཆོས་གཅིག་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད།། གཅིག་པོ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་ལས་འདས།། འདས་པའི་དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་མཚོན་དུ་མེད།། འདས པའི་དོན་ལ་བདེ་རུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་གཟུང་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་འདོད་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བྱ་རུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བཙལ་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་དགག་ཏུ་མེད།། འདས པའི་དོན་ལ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བླང་བྱ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་དོར་བྱ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་སྤང་བྱ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་དུ་མེད།། འདས་པའི དོན་ལ་བསྲུང་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བྱ་བཙལ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་བགྲོད་དུ་མེད།། འདས་པའི་དོན་ལ་ཐོབ་ཏུ་མེད།། མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་འདས།། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད།། དེ་ལ་སེམས་ཀྱིས གཟུང་དུ་མེད།། དེ་ལ་བློ་ཡིས་བཅོས་སུ་མེད།། དེ་ལ་འཕྲོས་དང་མ་འཕྲོས་མེད།། དེ་ལ་ཟིན་དང་མ་ཟིན་མེད།། དེ་ལ་བྱུང་དང་མ་བྱུང་མེད།། དེ་ལ་བཟང་དང་ངན་པ་མེད།། དེ་ལ་དབྱེ་དང་བསལ་དུ་མེད།། དེ་ལ བསལ་དང་མ་བསལ་མེད།། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། རྣ་དབང་གཞན་ལས་ཐོས་མི་འགྱུར།། དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང།། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། བརྗོད་པས་ཐོག་ཏུ་མི ཕེབས་ཏེ།། བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་བླ་དགས་ཡིན།། བླ་དགས་ཚིག་གིས་སངས་མི་རྒྱ།། དེས་ན་བླ་དགས་ཚིག་ལས་འདས།། ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས།། བརྗོད་འདས་རྟོགས་པས་འགྱུར་བ་མེད།། དྲན་པ མེད་པས་ཡིད་ལ་གཞག་ཏུ་མེད།། བསམ་དུ་མེད་པས་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས།། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་མེད་པས་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད།། སྐྱེ་མེད་འགྱུར་མེད་ཆོས་སྐུ་དེ།། ཡེ་ནས་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། ཆོས སྐུ་ཡེ་ནས་འགྱུར་མེད་ལ།། སྐྱེ་མེད་སྙད་ཀྱི་སྒྲོས་མི་གདགས།། ནམ་མཁའ་འདི་ནི་མེད་དོ་ཞེས།། བླུན་པོ་གང་ཞིག་རྟོག་དཔྱོད་འཇུག། མཁས་པས་སྔོན་ནས་ཡོད་མི་འཛིན།། ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ།། བདེན པ་གཉིས་སུ་འབྱིན་པ་སུན་ཕྱུང་ཞིག།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མཆོག་འདི།། ཀུན་བཟང་ང་ཡིས་སུན་དབྱུང་མ་བཏུབ་པོ།། དེ་བས་འཁོར་རྣམས་ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་གྱིས་ཤིག། སྣང་སྲིད་ཁ་སྦྱོར་བདུད་ རྩི་བཅུད་ཐིགས།འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་གཅོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་མཚོན་འདས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་ཉིད་ཀུན་བཟང་ལ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་གསོལ།། མཚོན་དུ་མེད་ པའི་དོན་དེ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་བགྱི་རུ་འདོགས་ན་མི་འགལ་ལམ།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ། རིན་པོ་ཆེ་འོད་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ།། དེ་ནས་བཞེངས་ནས འདི་སྐད་གསུངས།། ང་ཡི་སྤྱི་ཏི་ཡོ་ག་ལ།། དགག་བསྒྲུབ་སྤང་ལེན་བྱུང་ན་བཀའ་དང་འགལ།། དུག་གསུམ་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། སྐུ་ལྔ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། དུག་ལྔ་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། མ་རིག སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབས་པས་ང་སྤངས་སོ།། རྣམ་རྟོག་སྤངས་པས་ང་སྤངས་སོ།། ཆོས་ཉིད་བསྒྲུབས་པས་ང་སྤངས་སོ།། འཁོར་བ་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། མྱང་འདས་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས སོ།། སེམས་ཅན་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། བདག་གཞན་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། བདག་མེད་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། ཕྱོགས་མེད་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། དགྲ གཉེན་སྤངས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། དགྲ་གཉེན་གཉིས་མེད་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། གསལ་བ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་སྤངས་སོ།། ལྟ་བ་བལྟས་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། སྒོམ་པ་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། སྤྱོད པ་སྤྱད་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། དམ་ཚིག་བསྲུངས་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། ཕྲིན་ལས་བཙལ་བས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། ས་ལམ་བགྲོད་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པས་ཆོས་ཉིད་སྤངས།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ ན།དེ་དག་ཐམས་ཅད་དགག་བསྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས།། དེ་དག་སྤང་ལེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས།། དེ་དག་བལྟ་བྱ་བལྟ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཆོས
Chinese
མ། 那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。分别念、执取、贪执三者，那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。遮破、建立、舍弃、接受、取、舍三者，那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。文字、词句、空谈三者，那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。显现、偏袒、颜色三者，那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。二取、证悟、贪执、偏执三者，那三者修持不能成佛，需要与那三者分离的法。名称、词句、分别、常断三者。超越思维少许开显，对于想要修持的那些，以此驳斥吧！所谓“法一”之特征是，大口念诵的窍诀。那也要如此这般地了解。所谓“法一”之名称也没有，唯一性也超越一。超越之义无法言说，超越之义无法象征，超越之义无有安乐，超越之义无法执取，超越之义无有欲求，超越之义无有作为，超越之义无法寻觅，超越之义无法遮破，超越之义无法建立，超越之义无有可取，超越之义无有可舍，超越之义无有可弃，超越之义无法修习，超越之义无法行持，超越之义无法守护，超越之义无有作为寻觅，超越之义无法趋入，超越之义无法获得，无有本身也超越那。于那之上无有作意之事，于那之上心识无法执取，于那之上智慧无法改造，于那之上无有散乱与未散乱，于那之上无有抓住与未抓住，于那之上无有生起与未生起，于那之上无有好与坏，于那之上无有区分与拣择，于那之上无有拣择与未拣择。最为秘密之法性是，不会从其他耳根听闻。同样，舌根也，于那之上连微尘也无法言说。言说无法到达顶峰，因为一切言说皆是空谈。空谈之语不能成佛，因此超越空谈之语。本来就超越言说、思、表达，通过证悟超越言说而转变。
English
Ma. Those three, by practicing, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Thoughts, grasping, attachment, these three, by practicing those three, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Negation, affirmation, abandonment, acceptance, taking, discarding, these three, by practicing those three, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Letters, words, empty talk, these three, by practicing those three, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Appearances, biases, colors, these three, by practicing those three, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Dualistic appearances, realization, attachment, partiality, these three, by practicing those three, one does not attain Buddhahood. One needs a Dharma that is separate from those. Names, words, distinctions, permanence, annihilation, these three. Transcending thought, a little is revealed. For those who wish to practice, refute them with this! The characteristic of doing "One Dharma" is, the instruction of reciting loudly. That also should be understood in this way. The name of doing "One Dharma" also does not exist. Oneness itself also transcends one. The meaning of transcendence cannot be spoken. The meaning of transcendence cannot be symbolized. The meaning of transcendence has no happiness. The meaning of transcendence cannot be grasped. The meaning of transcendence has no desire. The meaning of transcendence has no action. The meaning of transcendence cannot be sought. The meaning of transcendence cannot be negated. The meaning of transcendence cannot be affirmed. The meaning of transcendence has nothing to be taken. The meaning of transcendence has nothing to be discarded. The meaning of transcendence has nothing to be abandoned. The meaning of transcendence cannot be meditated upon. The meaning of transcendence cannot be practiced. The meaning of transcendence cannot be protected. The meaning of transcendence has no action to seek. The meaning of transcendence cannot be approached. The meaning of transcendence cannot be attained. Non-existence itself also transcends that. On that, there is nothing to be mindful of. On that, the mind cannot grasp. On that, the intellect cannot alter. On that, there is no distraction and non-distraction. On that, there is no grasping and non-grasping. On that, there is no arising and non-arising. On that, there is no good and bad. On that, there is no distinction and selection. On that, there is no selection and non-selection. The most secret Dharma nature is, it will not be heard from other ears. Likewise, even with the tongue faculty, on that, not even a particle can be spoken. Speech cannot reach the summit, because all speech is empty talk. Empty talk words do not lead to Buddhahood, therefore it transcends empty talk words. From the beginning, it transcends speech, thought, expression. By realizing the transcendence of speech, it transforms.
Chinese
没有转变。没有忆念，所以无法置于心中。不可思议，所以超越了意识的范畴。本来没有成佛，所以没有想要的成就。无生无灭的法身，本来就是，所以不需要成就。法身本来不变，不加无生的名号。如同虚空，谁会愚蠢地进行推测？智者不会执着于先前存在。本来就是无二，驳斥将真理分为二元。这无二的至高意义，我普贤王如来也无法驳倒。因此，所有眷属都应如此知晓。显有结合甘露精华滴，断轮回始终之续中，法性示现超越之品第七。之后，于心性普贤王如来前，金刚萨埵如此请问：那不可示现的意义，若以勤奋修行来安立，难道没有矛盾吗？如此请问时，导师普贤王如来，安住于珍宝光芒不变之三摩地中。之后起身，如此说道：于我的总集瑜伽中，若有破立取舍，则与教言相违。舍弃三毒也是舍弃我。成就五身也是舍弃我。舍弃五毒也是舍弃我。舍弃无明也是舍弃我。成就智慧也是舍弃我。舍弃分别念也是舍弃我。成就法性也是舍弃我。舍弃轮回也是舍弃我。舍弃涅槃也是舍弃我。舍弃有情也是舍弃我。成就佛陀也是舍弃我。舍弃自他也是舍弃我。成就无我也是舍弃我。成就无方也是舍弃我。舍弃敌友也是舍弃我。成就敌友无二也是舍弃我。成就光明也是舍弃我。以见解观察则舍弃法性。以禅修修持则舍弃法性。以行为实践则舍弃法性。以誓言守护则舍弃法性。以事业寻觅则舍弃法性。以地道行进则舍弃法性。以果位成就则舍弃法性。那是因为什么呢？因为那些都是破立二元的法。那些都是取舍二元的法。那些都是能见所见二元的法。
English
There is no change. Without mindfulness, it cannot be placed in the mind. Inconceivable, it transcends the realm of consciousness. Originally there is no Buddhahood, so there is no desired accomplishment. The unborn and unceasing Dharmakaya, is originally so, so there is no need to accomplish it. The Dharmakaya is originally unchanging, do not add the name of unborn. Like the sky, who would foolishly engage in speculation? The wise do not cling to what was previously there. Originally non-dual, refute dividing the truth into duality. This supreme meaning of non-duality, I, Samantabhadra, cannot refute it either. Therefore, all the retinue should know this. Manifestation combining nectar essence drops, from the tantra that cuts the beginning and end of samsara, the seventh chapter, the chapter on the transcendence of the nature of reality. Then, to the mind itself, Samantabhadra, Vajrasattva asked: Is it not contradictory to establish the meaning that cannot be demonstrated as something to be accomplished through effort? When he asked this, the teacher Samantabhadra, remained in the samadhi of unchanging precious light. Then, arising, he spoke thus: In my collective yoga, if there is rejection and establishment, abandonment and acceptance, it contradicts the teachings. Abandoning the three poisons is also abandoning me. Accomplishing the five bodies is also abandoning me. Abandoning the five poisons is also abandoning me. Abandoning ignorance is also abandoning me. Accomplishing wisdom is also abandoning me. Abandoning conceptual thought is also abandoning me. Accomplishing the nature of reality is also abandoning me. Abandoning samsara is also abandoning me. Abandoning nirvana is also abandoning me. Abandoning sentient beings is also abandoning me. Accomplishing Buddhahood is also abandoning me. Abandoning self and other is also abandoning me. Accomplishing selflessness is also abandoning me. Accomplishing impartiality is also abandoning me. Abandoning enemies and friends is also abandoning me. Accomplishing non-duality of enemies and friends is also abandoning me. Accomplishing clarity is also abandoning me. By observing with views, one abandons the nature of reality. By meditating with meditation, one abandons the nature of reality. By practicing with actions, one abandons the nature of reality. By guarding with vows, one abandons the nature of reality. By seeking with activities, one abandons the nature of reality. By traversing the paths and bhumis, one abandons the nature of reality. By accomplishing with results, one abandons the nature of reality. Why is that? Because all of those are dharmas of duality of rejection and establishment. Those are dharmas of duality of abandonment and acceptance. Those are dharmas of duality of the seen and the seer.