Tibetan
ང་ཡིས གནས་ལུགས་རིག་སྙམ་པའི།། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པར་སོང།། མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་འདྲ།། རིག་པས་ཡུལ་བཅད་གཉིས་འཛིན་ཞུགས།། རང་གཅིག་བྱུང་ན་གཞན་ཡོད་འདྲ།། གཞི་ལས་མ་གྲུབ་གློ་བུར འཁྲུལ།། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་གྱིས་འཁྲུག་པ་འདྲ།། རིག་པ་རང་ས་མ་ཟིན་འཕྱོས།། ཡུལ་བྲལ་འཁྱམ་པའི་དབུལ་པོ་འདྲ།། ཡིད་ཀྱིས་རང་ས་མ་ཟིན་འགྱུས།། སྤྲིན་པ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་འདྲ།། སེམས་ཀྱིས་རང་ས་མ ཟིན་རྟགས།། བྲ་བྱི་ཁུང་སྟོར་ཚོལ་བ་འདྲ།། དེ་ཡིས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་པར་སྣང།། སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་རུ་འཁྲུལ་པ་འདྲ།། བདག་འཛིན་དབང་གིས་དུག་ལྔར་སྤྱོད།། རང་སྲོག་རང་གིས་གཅོད་པ་འདྲ།། རིགས་དྲུག་གནས སུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང།། རི་དྭགས་རྒྱ་ལ་ཆུད་པ་འདྲ།། ཅི་བྱས་མར་འགྲོའི་གནས་སུ་སོང།། གླང་ཆེན་འདམ་དུ་བྱིང་བ་འདྲ།། དེས་ན་ངར་འཛིན་རྩད་ཆོད་ལ།། ཡང་དག་ཆོས་འདས་ཀློང་དུ་སྡོད།། ཅེས་གསུངས སོ།། རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། གནས་ས་སྤྱི་ནས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་མཚན་མའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ།། འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ངར་འཛིན་དེ།། དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས།། དེ་ཉིད་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ལ།། ཀུན་བརྟགས་ཐེག་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད།། ཅེས་ཞུས་ པས།། གསང་བདག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ངང་འཛིན་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ལ།། ཕྱི་ནང་ཐེག་པའི་ཆོས་སྒོ་ལ།། གཅོད་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ།། ཕྱི་པ་བསྡུས་པས་རྟག་ཆད་གཉིས།། ནང་པ་བསྡུས་པས་རིམ པ་དགུ།། རང་རང་འདོད་པ་རྣམ་མང་སྟེ།། སྤྱི་ཏི་མ་རྟོགས་གོལ་བར་ཆད།། དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་རྟག་པ་ནི།། གཞི་ཡི་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ལ།། བརྟགས་པས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་མཐོང།། སྒྲོ་འདོགས་ལོག་པའི་ལམ ལ་སྤྱོད།། ཆད་པར་ལྟ་བའི་མུ་སྟེགས་ལ།། རང་བཞིན་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ལ།། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་མེད་སྟོང་པར་མཐོང།། སྐུར་འདེབས་འཁྲུལ་པའི་ལས་ལ་སྤྱོད།། ནང་པ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ཡི།། ཉན་ཐོས་སྣང་བ་ཕྲ རགས་ཡུལ།། གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང།། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་འཁྲུལ།། དམན་པའི་དཀའ་ཐུབ་མཚན་མར་སྤྱོད།། རང་རྒྱལ་ཅང་མེད་ཅིར་སྣང་ལ།། མ་རིག་འཁོར་བའི་གཞིར མཐོང་བས།། རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ལྡོག་ངན་རྟོག་སྤོང།། སེམས་ཙམ་འགག་མེད་རང་གསལ་ལ།། སྣང་བ་སེམས་སུ་མཐོང་བ་ཡིས།། རང་རིག་རང་གསལ་འདོད་པ་གོལ།། དབུ
Chinese
我以为了解了实相， 那样的知识却成了错觉。 如同无名变成了有名， 心识以能所二取划分了境。 若有一个“我”出现，似乎就有“他者”存在， 并非从根本而生，而是突然的错觉， 如同天空被云朵扰乱。 心识未能安住自地而漂荡， 如同远离家园的流浪汉。 意识未能安住自地而变异， 如同云朵被风吹动。 心未能安住自地的征象， 如同鼯鼠迷失洞穴而四处寻觅。 因此显现出轮回的错觉， 如同将阳焰误认为水。 受我执的支配而行使五毒， 如同自己断送自己的性命。 在六道轮回中饱受痛苦， 如同野兽落入陷阱。 无论做什么都走向衰败， 如同大象陷入泥潭。 因此，要彻底根除我执， 安住在超越一切的真法界中。 如是说。 珍宝甘露精华，汇集一切诸佛密意的续部中， 从总的方面确定轮涅显现方式的相品，即第六品。 之后，昆利小童向金刚手世尊请教： “错觉的本质，即我执， 将非彼执为彼， 为了从根本上断除它， 应如何行持遍计所执的法门？” 如是请教后， 金刚手世尊开示道： “为了从根本上断除我执， 内外乘的法门， 其断除的方式不可思议， 外道归纳起来有常断二见， 内道归纳起来有九次第。 各自有不同的主张， 若不了解总的要义，就会误入歧途。 其中，外道中的常见论者， 认为基的自性不变， 通过分别而见到颜色和形状， 行持增益的邪道。 而持断见的外道， 认为自性没有颜色和形状， 认为没有因果和依赖的空性， 行持诽谤的邪道。 内道小乘行者， 声闻所见的粗细显现境， 虽然了悟到人无我， 却未能了悟法无我而迷惑， 以低劣的苦行作为表相。 缘觉认为一切皆空无所有， 将无明视为轮回的根本， 舍弃对缘起生灭的恶分别。 唯识宗认为无有阻碍的自明， 将显现视为心， 执着于自证自明而误入歧途。 中观宗认为一切法无自性， 不执着于任何事物， 远离一切戏论而获得解脱。 密宗认为一切显现皆为本尊， 一切音声皆为咒语， 一切分别念皆为智慧， 将一切都转为道用。 因此，要断除我执， 必须依靠正确的见解和修行。”
English
I thought I understood the true nature, But that knowledge became a delusion. It's like the nameless becoming named, Consciousness dividing the realm with subject and object. If one "I" appears, it seems there is an "other," Not born from the root, but a sudden illusion, Like the sky disturbed by clouds. Consciousness fails to rest in its own ground and wanders, Like a homeless wanderer. The mind fails to rest in its own ground and changes, Like clouds blown by the wind. The sign of the mind not resting in its own ground, Is like a squirrel losing its hole and searching everywhere. Therefore, the illusion of samsara appears, Like mistaking a mirage for water. Under the control of self-grasping, the five poisons are practiced, Like taking one's own life. Suffering is experienced in the six realms, Like a wild animal caught in a trap. Whatever is done leads to decline, Like an elephant sinking in the mud. Therefore, cut off the root of self-grasping, And abide in the realm of true Dharma, beyond all things. Thus it is said. From the tantra of the essence of precious nectar, the gathering of the intent of all Buddhas, The chapter on characteristics, the sixth, which establishes the manner of appearance of samsara and nirvana from a general perspective. Then, Kunrig Khyuchung asked the Teacher Vajrapani: "The nature of delusion, which is self-grasping, Grasping what is not it as it, In order to cut it off from the root, How should the path of the fully conceptualized be practiced?" Having asked thus, The Teacher Vajrapani replied: "In order to cut off self-grasping from the root, The Dharma doors of the outer and inner vehicles, The ways of cutting are inconceivable, The outer paths are summarized as eternalism and nihilism, The inner paths are summarized as the nine yanas. Each has its own assertions, If the general meaning is not understood, one will fall into error. Among them, the eternalists among the outer paths, Believe that the nature of the ground is unchanging, Through conceptualization, they see colors and shapes, And practice the path of false superimposition. The nihilists who hold to annihilationism, Believe that the nature has no color or shape, And see emptiness without cause, effect, or dependence, And practice the work of slanderous delusion. The practitioners of the Lesser Vehicle of the inner paths, The Hearers see coarse and subtle phenomena, Although they realize the selflessness of persons, They are deluded by not realizing the selflessness of phenomena, And practice inferior asceticism as a facade. The Solitary Realizers see everything as empty and nonexistent, And regard ignorance as the root of samsara, And abandon the evil discriminations of dependent arising and cessation. The Mind-Only school sees unobstructed self-luminosity, And by seeing phenomena as mind, They err by clinging to self-awareness and self-luminosity. The Middle Way school sees all phenomena as without inherent existence, And by not clinging to anything, They are liberated from all conceptual elaborations. The Secret Mantra school sees all phenomena as deities, All sounds as mantras, All thoughts as wisdom, And transforms everything into the path. Therefore, to cut off self-grasping, One must rely on correct view and practice."
Tibetan
ས་མ་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད ལ།། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དཔྱད་སྟོང་པར་མཐོང།། ཅིར་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གོལ།། ཀྲི་ཡ་ཡི་དྭགས་ཆོས་ཉིད་ལ།། འཁོར་འདས་གཞི་མེད་མ་ཤེས་པས།། གཙང་སྦྲས་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་གོལ།། ཨུ་པ་རང བཞིན་གནས་ལུགས་ལ།། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ཡིན་པ་ལ།། མར་སྤྱོད་ཡར་ལ་བལྟ་བ་འཁྲུལ།། ཡོ་ག་གནས་ལུགས་ཡུལ་བྲལ་ལ།། སྐྱེ་འགག་གཉིས་སུ་མེད་བཟུང་ནས།། བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔ་འདོད་པ འཁྲུལ།། མ་ཧཱ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ།། རྟོག་ཚོགས་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པས་གོལ།། ཨ་ནུ་ཀུན་གཞི་མཁའ་ཀློང་ལ།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་མཐོང།། བལྟ་སྤྱོད་རྩེ་གཉིས་རབ་ཏུ་གོལ།། ཨ་ཏི་ཕྱོགས་མེད མཐའ་གྲོལ་ལ།། ལྷུན་གྲུབ་ཀ་དག་ངེས་མེད་མཐོང།། བློས་བཏགས་ཁ་འཇམ་ཚིག་ཏུ་གོལ།། དེ་ལྟར་ཐེག་པའི་རིམ་པ་རྣམས།། ང་ལས་བྱུང་བས་སྐུ་གསུམ་གྱིས།། རང་སྣང་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ལ།། གང་འཐད་རིམ པར་སྦྱར་ནས་བསྟན།། སྤྱི་ཏིའི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ན།། མཐོ་དམན་གྲུབ་མཐའ་གང་འདོད་ཀྱང།། རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་མ་འཕགས་པས།། ངར་འཛིན་སྤྱད་པས་སླར་ལ་འཛིན།། ང་ཡི་བླ་མེད་ཨ་ཏི འདིར།། སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་སྣང་དུས་ན།། གང་ཡང་མ་བཀག་མ་ཞེན་པར།། རང་སྣང་རང་དག་ཆེན་པོར་གྲོལ།། གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་མུ་མཐའ་སྟོངས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས།ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བས་གོལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་ པ།། བློས་བཏགས་ཐེག་པ་ཀུན་གོལ་ན།། བཅུ་རྩིའི་འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟར་བཅད།། ཅེས་ཞུས་པ་དང། གསང་བདག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ང་ཡི་སེམས་ཉིད་སྤྱི་ཏི་འདིར།། གཅད་བྱ་གཅོད་བྱེད་མཐའ་སྟོངས ཀྱང།། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་བློ་ཅན་ལ།། རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་རང་ངོ་དེ།། སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་མཐོང་སྟོངས་སུ།། མ་ཤེས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།། མ་གོ་གོ་བར་བྱ་བ་ཙམ།། མ་རྟོགས་རྟོགས་པར་བྱ བ་ཙམ།། མ་གྲོལ་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ཙམ།། མ་མཐོང་མཐོང་བར་མཚོན་ཙམ་ལས།། བཙལ་བྱ་བསྒྲུབ་བྱ་ཐོབ་བྱའི་ཆོས།། རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་གུད་ན་མེད།། རྟོགས་བྱེད་ཐབས་སུ་ངས་མཚོན་གྱིས།། རང་དངས་རང་རིག་ངང་དུ་ལྟོས།། འཁྲུལ་པའི་གཞི མ་ངར་འཛིན་འདི།། ཀ་དག་སྐྱེ་མེད་ཟང་ཀ་ཡིན།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་བས།། བསམ་བརྗོད་ཀུན་བྲལ་ཐོགས་རྡུགས་མེད།། རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ཐོག་མཐོངས་འདྲ།། འཁྲུལ་རྐྱེན
Chinese
萨玛心性无实有，以理分析见为空。一无所有的生处错，克里亚之净法性中，轮回涅槃无基未识故，以净求成就之欲错。邬巴自性安住法性中，轮回涅槃二无是故，向下行持向上观望谬。瑜伽安住离境法性中，执着生灭二者为实有，欲求五种菩提乃谬误。玛哈空明无别之中，以分别念观想为天神乃错谬。阿努普贤虚空界中，法界与智慧无别见，观行二边极端错谬。阿底无偏离边中，任运自成原始清净见，以分别念巧言为语乃错谬。如是各乘之次第，由我所生故以三身，于自显轮回之体性，随宜次第配合而宣说。若未证悟普贤之法性，无论欲求高下何宗派，亦未超胜常断二边故，以我执而行持反执着。我之无上阿底此地，种种显现之时，任何亦不遮止不贪执，自显自净于大中解脱。解脱与未解脱边际空。如是说。宝贵甘露精华，诸佛之意总集之续中，以执持宗派而显示错谬之品第七竟。尔后，普明童子以，秘密主导师而请问，以分别念所立一切乘皆错谬，则如何断除十数的错乱？如是请问时，秘密主导师开示，我之心性普贤此地，虽无所断所断边际空，然于如是不悟之有情，自明本觉之自性，于无生原始清净见空性中，未识令识而已。未悟令悟而已。未证令证而已。未脱令脱而已。未见令见仅为指示，然所寻所修所证之法，微尘许亦无他处。我以证悟之方便而指示，于自明自觉之状态中观之。错乱之基此我执，乃是原始清净之本来面目。以大智慧自然生起故，离思离言无有阻碍。如珍宝黄金之初际虚空相似。错乱之因
English
Sama, the nature of mind is without substance, Through logical analysis, it is seen as empty. The birth of nothingness is a mistake. In the pure nature of Kriya, Not knowing that samsara and nirvana are without basis, Desiring accomplishment through purification is a mistake. Upa, in the naturally abiding dharma nature, Samsara and nirvana are non-dual, Looking upwards while acting downwards is delusion. Yoga, in the nature of abiding, free from objects, Grasping birth and cessation as two, Desiring the five enlightenments is a mistake. Maha, in the inseparability of appearance and emptiness, Meditating on conceptual thoughts as deities is a mistake. Anu, in the space of the basis of all, The realm of reality and wisdom are seen as inseparable. The two extremes of view and conduct are greatly mistaken. Ati, in the freedom from partiality and liberation from extremes, Spontaneously accomplished, primordial purity is seen as indeterminate. Conceptual fabrication, smooth talk is a mistake in words. Thus, the sequence of vehicles, Arising from me, through the three bodies, In the nature of self-appearing cycles, Appropriately applied in sequence, they are taught. If the nature of Samantabhadra is not realized, Whatever high or low philosophical system is desired, It does not transcend the two extremes of permanence and annihilation, By engaging in self-grasping, one grasps again. In my supreme Ati, When various things appear, Without obstructing or clinging to anything, Self-appearance is self-purified and liberated in the great. Liberation and non-liberation are empty of extremes. Thus it was said. Precious nectar essence, In the tantra that gathers the intentions of all Buddhas, The seventh chapter, showing the mistakes of holding onto philosophical systems, is complete. Then, Kunjik Khyuchung asked, The secret lord, the teacher, If all conceptually fabricated vehicles are mistaken, How are the confusions of the ten counts cut? When he asked thus, the secret lord, the teacher, replied, In my mind, Samantabhadra, here, Although there is no cutting and what is to be cut is empty of extremes, However, for those sentient beings who do not understand thus, The self-nature of self-awareness itself, In the unborn, primordial purity, seeing emptiness, Not knowing is to make known. Not understanding is to make understand. Not realizing is to make realize. Not liberating is to make liberate. Not seeing is to merely indicate seeing, But the dharma to be sought, practiced, and attained, Not even a particle exists elsewhere. I will indicate the means of realization, Look into the state of self-clarity and self-awareness. The basis of confusion, this self-grasping, Is the original face of primordial purity. Because great wisdom arises naturally, It is free from thought and expression, without obstruction. Like the initial sky of precious gold. The cause of confusion