Tibetan
་པས་འདུ་ཤེས་ཏེ།། ཤེས་སོ་སྙམ་ནས་འདུ་ཤེས་སུ་བཟུང་ནས།། བཟུང་བས་མིང་གི་བག་ཆགས་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ།། འཁྲུལ་པ དེ་ལ་བླང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས།། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདུ་བར་སྤྱོད་སྐྱེས་པས།། འདུ་ཞིང་བྱེད་འདུག་སྙམ་ཏེ་འདུ་བྱེད་དུ།། བཟུང་བས་མིང་གི་བག་ཆགས་ཡིད་དུ་འཁྲུལ།། སྣང་བའི་འོད་རྣམས་ཁ་དོག་གཅིག་ཏུ བཞུགས།། འདུས་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ།། སྣང་བ་དེ་ལྔ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ལས།། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་མིང་བཏགས་བརྟས་པ་ལས།། ངོ་བོའི་ཆ་བཟུང་འོད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བྱུང།། རང་རང་བག ཆགས་ཇི་ལྟར་བརྟས་མཐོང་སྟེ།། རང་རང་ལུས་ལ་བཟང་དང་ངན་མཐོང་སྟེ།། ཆེ་དང་ཆུང་བའི་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ།། རིང་དང་ཐུང་དང་གྲ་དང་ཟླུམ།། ཡན་ལག་མང་ཉུང་སྦོམ་དང་ཕྲ།། ལེགས་དང མ་ལེགས་འོད་བཟུང་གིས།། རང་རང་མཐོང་སྟངས་ཇི་བཞིན་དུ།། བཟུང་བས་མིང་གི་བག་ཆགས་འདུ་བྱེད་དྲུག་ཏུ་འཁྲུལ།། སྣང་བ་ཀུན་ལ་ང་དང་བདག་ཏུ་བཟུང།། ཡིད་ཡིན་སྙམ་ཏེ་ཡིད་དུ་བཟུང་བ་ཡིས།། རང བྱུང་ཡེ་ཡོད་རྩལ་སྣང་ཟེར་གཡོས་པས།། ཟེར་གྱི་སྣང་ཚུལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གཡོས་པས།། དེ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་ཕོ་མོའི་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ།། དེ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་བྲལ་དང་ལེན་པར་མཐོང།། མཐོང་བའི་དབང་གིས་བླང དང་ལེན་པ་མཐོང།། ལེན་པའི་དབང་གིས་འདོད་ཅིང་ཆགས་ཚུལ་སྤྱད།། སྤྱད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་བྱུང་ཡན་ལག་གིས།། རིག་པ་གཞན་ཞིག་འཁྲུལ་ནས་དེར་འབྱུང་སྟེ།། དེ་བྱུང་དེ་ལ་གོང་བཞིན་བརྟན་པ དེས།། སྲིད་པ་སྤྱད་པས་འབྱུང་སྙམ་བཟུང་བས་བུ།། སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་གྱི་བུར་བཟུང་འཁྲུལ་པ་དེ།། ཆོས་ཉིད་རླན་གྱི་ཉལ་ཉལ་སོང་བ་ལ།། སྐྱེས་དེ་རྒས་པ་སྙམ་ནས་རྒས་པར་བཟུང།། བཟུང་བས་མིག་གི་སྒྲིབ་པས ཤི་བར་བཟུང།། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ཆོས་ཉིད་ངང་སོང་ལ།། ན་བ་ཤི་བ་གཉིད་དང་ཉི་མ་ནུབ།། ས་སྲོས་པ་ཡི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་ཤེས་པ་སླར་ལ་ལངས་པ་དེས།། སྐྱེས་དང་གཉིད་སད་ནམ ལངས་ཉི་ཤར་དང།། ཡན་ལག་རྩལ་གྱི་འབྱུང་བ་འོད་ལྔ་དང།། རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་རིག་པ་སྐྱེས་པ་དེས།། གསལ་དང་མ་རྟོགས་གནས་པས་ནུབ་ཏུ་འཁྲུལ།། རྩལ་གྱིས་ཡན་ལག་འབྱུང་བས་ཤར་དུ་འཁྲུལ།། ཡན ལག་རྒྱ་མ་ཆད་པས་ལྷོ་རུ་བཟུང།། བཟུང་བས་མིང་བཏགས་བག་ཆགས་ལྷོ་རུ་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་མི་གཡོ་བ་ལས་བྱང་དུ་བཟུང།། བཟུང་བས་མིང་གི་བག་ཆགས་བྱང་དུ་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་མི་འགྱུར་དབུས་དང མཚམས་སུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་མིང་བསྒྲིབས་དབུས་དང་མཚམས་སུ་འ
Chinese
以想而生念想，心想“我知道了”就执取为念想。 因执取，名之习气使念想错乱，错乱之际，生起取舍之识。 因生起以各种方式聚集之行为，心想“正在聚集和行动”，就执取为行。 因执取，名之习气使心错乱，显现之光皆安住于一色之中。 聚集之习气增长，就错乱为色，从那五种显现聚集为一。 五蕴之名被安立，从增长中，执取本体部分，成为光之形色。 各自习气如何增长就如何见，在各自身体上见到好与坏。 错乱为大与小之形色，长与短和方与圆。 肢体多寡、粗与细，好与不好，皆因执取光。 如各自所见之方式，因执取，名之习气错乱为六种行。 对一切显现执取为我与我所，心想“这是心”，以心执取。 自生本有之力量显现光芒而动摇，光芒之显现，三轮动摇。 以其因缘，错乱为男女之形色，以其因缘，见到分离与结合。 因见之力量，见到取与舍，因舍之力量，行使欲望和贪恋之方式。 因行使之因缘，以自生肢体，另一明觉错乱而生于彼处。 彼生起，如前稳固于彼，以此，心想“因行使有而生”，就执取为子。 因出生之因缘，执取为子，此错乱，于法性潮湿之状态中。 心想“此生已老”，就执取为老，因执取，以眼之遮蔽执取为死。 如是肢体法性自然消逝，因见到生病、死亡、睡眠和日落。 以及黄昏之状态而错乱，肢体明觉再次升起，如出生、睡醒、天亮、日出。 肢体力量之生起为五光，力量之肢体明觉生起。 因明与不明之状态安住，而错乱为西，力量之肢体生起而错乱为东。 肢体不间断，就执取为南，因执取，名安立习气错乱为南。 肢体不动摇，就执取为北，因执取，名之习气错乱为北。 肢体不变动，就执取为中央和角落，因执取而名被遮蔽，错乱为中央和角落。
English
Through thought, conceptualization arises; thinking, "I know," one grasps at it as a concept. Due to grasping, the habitual imprints of names cause conceptual confusion; in the midst of confusion, the consciousness of acceptance and rejection arises. Because of the arising of actions that gather in various ways, thinking, "It is gathering and acting," one grasps at it as action. Due to grasping, the habitual imprints of names cause mental confusion; the lights of appearances all abide in a single color. The habitual imprints of gathering increase, and one becomes confused about form; from those five appearances gathering into one. The name of the five aggregates is established; from the increase, grasping at the essence, the form of light arises. One sees how each habitual imprint increases; on one's own body, one sees good and bad. One is confused about the form of large and small, long and short, square and round. Many or few limbs, thick and thin, good and not good, all due to grasping at light. According to how each one sees, due to grasping, the habitual imprints of names are confused into six actions. One grasps at all appearances as self and mine; thinking, "This is mind," one grasps with mind. Because the self-born, primordial power manifests light rays and stirs, the appearance of light rays, the three wheels stir. Due to that cause, one is confused about the form of male and female; due to that cause, one sees separation and union. Due to the power of seeing, one sees taking and giving; due to the power of giving, one engages in desire and attachment. Due to the cause of engaging, with self-born limbs, another awareness becomes confused and arises there. That which arises, as before, is stable there; with this, thinking, "It arises from engaging in existence," one grasps at it as a child. Due to the cause of birth, one grasps at it as a child; this confusion, in the state of the wetness of Dharma nature. Thinking, "This birth is old," one grasps at it as old; due to grasping, with the obscuration of the eye, one grasps at it as death. Thus, the limbs and Dharma nature naturally pass away; due to seeing sickness, death, sleep, and sunset. And the state of dusk, one is confused; the awareness of the limbs rises again, like birth, waking, dawn, and sunrise. The arising of the power of the limbs is the five lights; the arising of the awareness of the limbs of power. Due to the state of clarity and non-understanding abiding, one is confused about the west; the limbs of power arise and one is confused about the east. Because the limbs are uninterrupted, one grasps at it as south; due to grasping, the name established habitual imprint is confused as south. Because the limbs are unmoving, one grasps at it as north; due to grasping, the habitual imprint of the name is confused as north. Because the limbs are unchanging, one grasps at it as center and boundary; due to grasping, the name is obscured, confused as center and boundary.
Tibetan
ཁྲུལ།། དེ་ལྟར་མིང་བཏགས་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་འཁྲུལ།། དེ་ནས་ཡན་ལག་ལོག་རྟོག་ལས་སྐྱེས་པས།། ཡན་ལག་རང་གསལ་ཁ་དོག དཀར་པོ་བཟུང།། བཟུང་བས་མིང་གི་བསྒྲིབས་པས་དཀར་པོར་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་རང་གསལ་མ་གཡོས་སྔོན་པོར་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་རྒྱ་མ་ཆད་པས་དམར་པོར་འཁྲུལ།། ཡན་ལག་མི་འགྱུར་བ་ལས་སེར་པོར འཁྲུལ།། ཡན་ལག་གཡོས་ཤིང་འགུལ་བས་ལྗང་གུར་འཁྲུལ།། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བག་ཆགས་བརྟས་སྣང་ལ།། ལ་ལས་སྣོད་མཐོང་ལ་ལས་བཅུད་དུ་མཐོང།། མཐོང་བའི་མིང་གིས་བག་ཆགས་སྣོད་བཅུད འཁྲུལ།། ལ་ལས་བཟང་མཐོང་ལ་ལས་ངན་པར་མཐོང།། བཟང་མཐོང་དེ་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་སྐྱེས།། ངན་ཐོང་དེ་ལ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་སྐྱེས།། མཉམ་མཐོང་འདྲ་བ་དེ་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས།། སྐྱེས་པའི་བག་ཆགས བཟང་ངན་མ་མཐོང་སྟེ།། དགེ་སྡིག་སྤྱད་པའི་དབང་ལས་འཁྲུལ་པར་བཟུང།། བཟུང་བའི་གྲིབ་མ་དགེ་སྡིག་གཉིས་སུ་སྣང།། དེ་ལྟར་རང་གི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པ།། རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་རྩལ་དང ངང་ཉིད་དུ།། སོ་སོ་རང་རང་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་སྣང།། དེ་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་ཁ་མིག་སྣ་ལ་སོགས།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ཡི།། འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་འཁྲུལ།། སྒྲ་ཡི ལོངས་སྤྱོད་འོད་ཀྱི་འདོད་ཡོན་སྤྱོད།། རང་བྱུང་རྩལ་གྱི་ཡིད་འཁོར་གསུམ་གཡོས་པས།། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་རིགས་མཐུན་སེམས་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད།། སྐྱེ་ཞིང་མཆེད པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལས།། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ།། རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་འཁོར་ལོ་གསུམ་སྐྱེས་དེས།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རིགས་མཐུན་བཟུང།། བཟུང་བའི་རིགས་མཐུན སེམས་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད།། སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་མིང་དུ་བཏགས།། བཏགས་པའི་བག་ཆགས་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་འཁྲུལ།། རྩལ་སྣང་རིག་སྐྱེས་འཁོར་ལོ་གསུམ གཡོས་པས།། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སེམས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཟུང།། བཟུང་བས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ཉིད་དུ་འཁྲུལ།། རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་འཁྲུལ་འཁོར་གསུམ་སྐྱེས་པས།། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་རིགས མཐུན་བཟུང།། བཟུང་བས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དག་ཏུ་འཁྲུལ།། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་འཁྲུལ་པའོ།། སྣོད་བཅུད་ཆགས་ཏེ་བག་ཆགས་བརྟས་སྣང་བའོ།། རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་འོད གཟུགས་བརྟས་པ་ལ།། འོག་མིན་རིགས་ཀྱི་རིགས་མཐུན་གཟུགས་སུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆ
Chinese
错谬啊！如此在命名方面和类别上产生错谬。之后，由于支分颠倒分别念而生起，支分自明显现的颜色，执取为白色。由于执取而被名字所障蔽，错认为白色。支分自明显现未动摇，错认为蓝色。支分未中断，错认为红色。支分不改变，错认为黄色。支分摇动且移动，错认为绿色。如此支分习气增长显现上，有些人见到器，有些人见到情。以所见的名称，习气错认器情。有些人见到好，有些人见到坏。对见到好的，生起贪恋和执着。对见到坏的，生起嗔恨和傲慢。对见到相同的，生起嫉妒。生起的习气，未见好坏，从行善作恶的力量而执取为错谬。所执取的阴影，显现为善恶二者。如此自己的各种习气，在自生法身的妙力和自性中，各自显现各自明亮的体性。如此形象面、眼、鼻等，具有相好和庄严的，光的自性错认为报身。声音的受用，享用光之欲妙。自生妙力的意轮三者摇动，执取为非有非无的心之形象。所执取的同类众生生起且繁衍。生起且繁衍的那些众生中，错认为非有非无的生处形象。妙力的支分生起三轮，以此执取什么也没有的心之同类。所执取的同类众生生起且繁衍。生起且繁衍的那些众生，将什么也没有的生处命名。命名的习气，错认没有的生处。妙力显现明觉生起三轮摇动，执取无边识为心之种类。由于执取而错认为无边识本身。妙力的支分生起三轮，执取无边虚空生处同类。由于执取而错认为无边虚空生处等。错认为无色界的四种生处。器情形成，习气增长显现啊！妙力的支分光形象增长，执取为色究竟天的种类同类形象。所执取的习气
English
Delusion! Thus, there is delusion in terms of naming and categories. Then, arising from the branch of distorted conceptualization, the color of the self-manifesting branch is apprehended as white. Because of apprehension, obscured by the name, it is mistaken for white. The self-manifesting branch, unmoving, is mistaken for blue. The branch, unbroken, is mistaken for red. The branch, unchanging, is mistaken for yellow. The branch, moving and shaking, is mistaken for green. Thus, on the appearance of the increasing habit of the branch, some see the container, some see the contents. With the name of what is seen, the habit is mistaken for container and contents. Some see good, some see bad. To seeing good, attachment and clinging arise. To seeing bad, hatred and pride arise. To seeing the same, jealousy arises. The arising habit, not seeing good or bad, is apprehended as delusion from the power of practicing virtue and vice. The shadow of what is apprehended appears as the two, good and bad. Thus, one's own various habits, in the play and nature of the self-born Dharmakaya, each manifests its own clear characteristic. Thus, images such as face, eyes, nose, etc., possessing marks and signs, ornaments, are mistaken for the Sambhogakaya, the nature of light. The enjoyment of sound, enjoying the desire qualities of light. The three mind-wheels of self-born play move, apprehending the form of mind as neither existent nor non-existent. The apprehended similar beings are born and increase. From those beings who are born and increase, the birth-place form, neither existent nor non-existent, is mistaken. The branch of play, the arising of the three wheels, apprehends the similar kind of mind that is nothing. The apprehended similar beings are born and increase. To those beings who are born and increase, the birth-place that is nothing is named. The habit of naming mistakes the birth-place that is nothing. The play appearance, the arising of awareness, the moving of the three wheels, apprehends infinite consciousness as the kind of mind. Because of apprehension, it is mistaken for infinite consciousness itself. The branch of play, the arising of the three wheels, apprehends the infinite space birth-place similar kind. Because of apprehension, it is mistaken for the infinite space birth-place, etc. It is mistaken for the four birth-places of the formless realm. The container and contents are formed, the habit increases and appears! The branch of play, the increase of the light form, apprehends the similar form of the Akanishta realm kind. The apprehended habit