Tibetan
འ་སྩལ་པ།། སྙིང་པོ་མིང་མེད་བརྗོད་མེད་འགྱུར་མེད་མ རྟོགས་པས།། རིག་པ་རྩལ་སྣང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན།། བསམ་དང་བརྗོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་མོད་ཀྱང།། རེ་ཞིག་བཤད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཟུང།། སེམས་ཅན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་གཅིག པོ་ལ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དུག་ལྔ་རང་ལས་བྱུང།། སེམས་ཅན་ཞེས་ཀྱང་འཛིན་པས་བཏགས་པ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས།། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཐོག་མ་མེད་པ ནས།། ད་ལྟའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དུ་མནར།། ད་དུང་གཟུང་འཛིན་ཕུར་པ་མ་ཐོན་པར།། ཐར་བར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་མ་གསུངས་སོ།། མིང་མེད་ཆོས་ཉིད་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ལ།། ང་དང་བདག་ཏུ་བཟུང་བས གཏན་དུ་འཁྱམས།། ཇི་སྲིད་བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཀྱི་བར།། དཀའ་བ་ཅི་སྤྱད་རང་ཉིད་འཆིང་བའི་རྒྱུ།། གྲོལ་བར་འདོད་པ་རང་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར།། སྦུར་བ་བལ་དུ་ཐུམ་པ་ཇི་བཞིན་ནོ།། བདག་གཞན གཉིས་ཀྱི་གོ་བ་མ་སྐྱེས་ན།། བདག་གཞན་ཡུལ་དང་སེམས་ལ་བྱེད་པ་སྟེ།། དེ་གཉིས་ཡོད་པས་བྱ་བྱེད་ཡོད་པ་དང།། བླང་དོར་དགག་བསྒྲུབ་སྤོང་ལེན་རེ་དོགས་དང།། ལེགས་ཉེས་བཟང་ངན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ དང།། མཐོ་རིས་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྟེ།། ཇི་སྲིད་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་པར།། བདག་གཞན་གཉིས་མེད་ཟེར་བའི་དམུས་ལོང་བྱ་ར་མཁན།། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་མི་འདྲ་བར།། ཡུལ སེམས་གཉིས་མེད་ཟེར་བའི་རྨོངས་པ་ཡོད།། སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་འགྲོགས།། ཁ་ཅིག་གྲུབ་མཐའ་འདི་སྐད་ཟེར་བ་ཡོད།། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱང་ཡེ་ནས་སོ་སོ་སྟེ།། བདག་གི་སེམས་ཉིད་བཙལ་བས་མི རྙེད་དེ།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཟེར་བའི་རྨོངས་པ་ཡོད།། ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་གཅིག་པ་ལ།། ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཟེར།། ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་གཅིག་པ་ལ།། སེམས་ཉིད་ཐ་དད ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཟེར།། ཁ་ཅིག་དམ་པའི་དོན་དང་མ་སྦྱོར་བར།། ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་ཏུ་བཅག་གོ་ཟེར་བ་ཡོད།། ཡོད་ཀྱང་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་འགྲོགས།། ཉེས་པའི་བྱུང་ཁུངས་དེ་དང་མ་བྲལ བར།། འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་མ་གསུངས་སོ།། དེ་ལྟར་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཤེས་པར་གྱིས།། རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་པར་གསུངས།། རེ་ཞིག་བསྡུ་ན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ།། ང་བདག་གཟུང འཛིན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། མིང་མེད་མིང་འདོགས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཡིད་རིག་རྟོག་པ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། གཟུང་འཛིན་ཞེན་པ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ང་བདག་ཕྱོགས རིས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། བྱ་བཙལ་འཁྲུལ་པ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། གཉིས་འཛིན་ཆགས་ཞེན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། རྩལ་སྣང་ཕྱིར་འཕྲོས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཅིར་སྣང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལགས་ཀྱང།། རང ས་མ་ཟིན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། སེམས་དང་ཡིད་དང་མ་འགོགས་བུ་རྣམས་ཀྱང།། མ་བུ་མ་འཕྲད་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཞེ་འདོད་ཕྱོགས་རིས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། རིག་འགྱུ་ཡིད་སེམས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། བྱ་བྱེད འབད་རྩོལ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། རྩིས་གདབས་དབྱེ་བསལ་ཡིད་སྨོན་རེ་དོགས་རྣམས།། མདོར་བསྡུས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བར་བསྟན་པ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲིས་འཕྲུལ་སྣང རྩད་ནས་གཅོད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས།སེམས་ཅན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས།། ཡེ་ཐོག་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཟང་བྱས་སམ།། ཞེས་གསོལ་པ་དང། མཚོན་བྱེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། གཞི་ཡི་རང་བཞིན་མིང་མེད་མཉམ་པ་ལ།། རྩལ་སྣང་མ་འགགས་ཡན་ལག་ཟེར་ཤར བས།། ཡེ་ཐོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཟང་མ་བྱས།། ཡེ་ཤེས་རླུང་འགྱུས་ཡིད་རྟོག་སྐྱེ་མ་ནུས།། རིག་པ་ཟེར་ལ་ཐིམ་པས་བཅད་མི་ནུས།། རྩལ་སྣང་མ་འགགས་ཡན་ལག་བཞི་ཐིམ་པས།། རྩལ་སྣང་གཞི ལ་ཐིམ་པས་ཐོག་མར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། རིག་པ་མ་འགགས་མ་ལ་བུ་ཐིམ་པས།། མ་བུ་ངོ་འཕྲོད་དབྱེར་མེད་བླང་དོར་མེད།། ཡན་ལག་ཤེས་པས་སྙིང་པོ་ཀློང་ཐིམ་པས།། ཡན་ལག་སྙིང་པོ་གཉིས་མེད་དབྱེར མི་ཕྱེད།། སྙིང་པོ་ཡན་ལག་འཕྲད་པས་ཡེ་ཤེས་རང་ས་ཟིན།། ཆོས་ཉིད་མ་བུ་འཕྲད་པས་རང་སར་གྲོལ།། ངང་དངས་འགྱུར་མེད་རྟོགས་པས་འཕོ་འགྱུར་བྱ་བཙལ་མེད།། ཡེ་ཤེས་རང་ས་ཟིན་པས་གསལ་དངས་ཀློང ནས་ཤར།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་བཟང་མ་བྱས།། རང་བཞིན་གཞི་ཡི་ཤུགས་ལས་གྱུར་པ་ཡིན།། རྒྱུ་རུ་ཡེ་ཤེས་བཞི་གནས་མནོ།། རྐྱེན་དུ་ཡེ་ཤེས་རླུང་རྐྱེན་མནོ།། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ།། རང བཞིན་ཀུན་བཟང་རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་ནད་བྲལ།། རྟོགས་པས་ཀུན་བཟང་རང་གི་དེ་ཉིད་རྟོགས་གྱུར་པ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ནི་དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས།། དེ་ལྟར་གྱུར་པས་ཀུན་བཟང་ཞེས་བྱའོ།། ཞེས་གསུངས སོ།། རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲི་འབར་བས་འཁྲུལ་སྣང་རྩད་ནས
Chinese
འ་སྩལ་པ།། 精髓无名不可说，不变不证悟。 明觉力显现，是众生的过患。 虽已超越思与言的边际， 略说之，由金刚萨埵摄持。 众生过患之根本唯一， 执我的五毒自生。 所谓众生，亦由执着而安立。 烦恼所有，皆是生起之处。 执我从无始以来， 至今受三苦煎熬。 若不拔除能取所取之橛， 则昆图桑波（梵文：Samantabhadra，普贤）未曾说能解脱。 于无名法性离戏论中， 执我与我所，恒常流浪。 乃至有我他之念， 无论修持何等苦行，皆是束缚自身之因。 欲求解脱，反成束缚自身， 如蚕作茧自缚。 若未生起我他二者之理解， 则于我他、境与心上造作。 有此二者，则有能作所作， 取舍、遮立、断取、希忧， 好坏、善恶、因与果， 天界恶趣，一切皆有。 乃至未证悟境心二无， 则成盲人摸象，空谈我他二无。 于我与他之觉知不相同时， 便有妄说境心二无之迷谬。 过患之根本，与能取所取二者相伴。 有者如是宣说宗派： 我与汝亦本自各别， 寻觅我之自心而不可得， 便有妄说境心二无之迷谬。 有者于法性一味中， 说法性各别，是境心二无。 有者于法性一味中， 说心性各别，是境心二无。 有者不与胜义谛相结合， 便有以分别念将言词拆解之说。 然纵有之，过患之根本仍与能取所取二者相伴。 若不远离罪恶之源， 则未曾说能从轮回边际解脱。 如是当知过患之根本， 其名目无量，诸佛已开示。 略摄而言，则有八万四千。 我与我所、能取所取，是过患之根本。 五毒烦恼，是过患之根本。 无名强名，是过患之根本。 意念分别，是过
English
Ah, Tsalpa! Not realizing the essence, which is nameless, inexpressible, and immutable, The faults of sentient beings are the manifestations of awareness. Although it transcends the limits of thought and speech, I will explain it briefly, held by Vajrasattva. The root of the faults of sentient beings is one: The five poisons of self-grasping arise from it. The term "sentient being" is also a designation based on grasping. All afflictions arise from this source. From beginningless time, self-grasping Has tormented us with the three kinds of suffering until now. Unless the pegs of grasping and being grasped are removed, Kuntuzangpo (Skt. Samantabhadra) has not said that liberation is possible. In the nameless, non-dual nature of reality, We wander endlessly, grasping at "I" and "mine." As long as there is a concept of self and other, Whatever hardships we endure, they are the cause of binding ourselves. Wishing for liberation becomes binding ourselves, Like a silkworm wrapping itself in silk. If the understanding of self and other has not arisen, Then we act on self and other, object and mind. Because these two exist, there is doing and being done, Accepting and rejecting, negating and establishing, abandoning and taking, hope and fear, Good and bad, virtue and vice, cause and effect, Higher realms and lower realms, all exist. As long as the non-duality of object and mind is not realized, We are like blind people describing an elephant, claiming non-duality of self and other. When the awareness of self and other is not differentiated, There is the delusion of claiming non-duality of object and mind. The root of faults is associated with grasping and being grasped. Some say that this is the tenet: "You and I are separate from the beginning." Searching for one's own mind, it is not found, And there is the delusion of claiming non-duality of object and mind. Some say that in the oneness of suchness, Suchness is different, and there is non-duality of object and mind. Some say that in the oneness of suchness, Mind is different, and there is non-duality of object and mind. Some, without combining it with the ultimate meaning, Say that they break down words with intellectual analysis. Even so, the root of faults is associated with grasping and being grasped. Without separating from the source of faults, It has not been said that liberation from the limits of samsara is possible. Therefore, know the root of faults, Whose categories are infinite, as the Victorious Ones have taught. Briefly, there are eighty-four thousand. "I" and "mine," grasping and being grasped, are the root of faults. The five poisons of afflictions are the root of faults. Namelessness and naming are the root of faults. Conceptual thought is the root of
Chinese
是愚昧的根本。 执著能取所取是过失的根本。 我与我所的偏袒是过失的根本。 寻求作为的错乱是过失的根本。 二取执著是过失的根本。 自显外散是过失的根本。 无论显现什么，虽是觉性的体性， 但若不能自持，就是过失的根本。 心和意以及无碍的子等， 母子不能相遇是过失的根本。 贪嗔偏袒是过失的根本。 明觉流转意念是过失的根本。 作为勤作是过失的根本。 算计、安立、分别、意愿、希望、疑虑等， 总而言之，已显示为过失的根本。 如是说。 珍宝光明剃刀从根斩断错觉显现，与虚空等性之续中，显示有情过失之根本的第十一品。 之后金刚萨埵， 向普贤如是请问： “最初的佛陀们做了善事吗？” 如是祈请后，表征者普贤王如是开示： “在基的自性无名平等中， 自显无碍支分光芒升起时， 最初的佛陀们没有做善事。 智慧风动，意念分别不能生起， 明觉融入光芒，无法斩断。 自显无碍四支分融入时， 自显融入基中，最初即已成佛。 明觉无碍母中子融入时， 母子相认无别，无取舍。 支分识融入心髓界中时， 支分心髓无二，不可分离。 心髓支分相遇时，智慧自地持。 法性母子相遇时，自地解脱。 了悟自性清净不变，无有迁变作为寻求。 智慧自地持，从明净界中升起。 不是从因和缘的门径中做善事， 而是从自性基的力量中转变。 因是四智安住。 缘是智慧风缘。 由此果是普贤王如来。 自性普贤远离因缘勤作之病。 以证悟普贤自之本性而证悟。 普贤王如来即是三毒身语意。 如是转变故，名为普贤。” 如是说。 珍宝光明剃刀燃烧，从根斩断错觉显现
English
Is the root of ignorance. Clinging to grasping and the grasped is the root of fault. Partiality towards self and mine is the root of fault. The delusion of seeking action is the root of fault. Dualistic clinging is the root of fault. Self-displaying outward scattering is the root of fault. Whatever appears, although it is the nature of awareness, If one cannot hold oneself, it is the root of fault. Mind and intellect, and unobstructed children, Mother and child not meeting is the root of fault. Greed and hatred, partiality is the root of fault. Awareness moving, thought and mind is the root of fault. Acting and striving is the root of fault. Calculating, establishing, discriminating, wishing, hoping, doubting, etc., In short, it is shown as the root of fault. Thus it was said. The precious bright razor cuts through illusory appearances from the root, in the tantra equal to space, the eleventh chapter, which shows the root of sentient beings' faults. Then Vajrasattva, Asked Samantabhadra thus: "Did the primordial Buddhas do good deeds?" After this request, the symbolic Samantabhadra spoke: "In the nameless, equal nature of the ground, When the unobstructed display of branches and rays arises, The primordial Buddhas did not do good deeds. The wind of wisdom moves, thoughts and concepts cannot arise, Awareness dissolves into rays, it cannot be cut off. When the unobstructed display of four branches dissolves, The display dissolves into the ground, one is primordially enlightened. When unobstructed awareness dissolves into the mother, the child, Mother and child recognize each other, inseparable, without acceptance or rejection. When the branch consciousness dissolves into the essence of the expanse, Branch and essence are non-dual, inseparable. When essence and branch meet, wisdom holds its own ground. When the nature of reality, mother and child meet, one is liberated in one's own ground. Realizing the unchanging purity of being, there is no seeking for change or action. When wisdom holds its own ground, clarity arises from the expanse. Good deeds are not done through the door of cause and condition, But transformed from the power of the ground of nature. The cause is thought of as the abiding of the four wisdoms. The condition is thought of as the condition of the wind of wisdom. From this, the result is Samantabhadra. Nature Samantabhadra is free from the disease of cause, condition, and effort. By realizing Samantabhadra's own nature, one realizes it. Samantabhadra is the body, speech, and mind of the three poisons. Having transformed thus, it is called Samantabhadra." Thus it was said. The precious bright razor blazes, cutting through illusory appearances from the root.