Tibetan
ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐུགས་ལ། །སྔ་མ་མི་འགག་ཕྱི་མི་འགྲིབ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ། །ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་གསལ་ཁྱབ་མེད། །སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཁྱད་པར་གཅིག །དུས་གསུམ་ཡོད་པར་བལྟ་བ་ནི། །མ་བྱང་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སེམས་ནི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་ཏེ། །མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་རྟོག་པས། །སྔ་མ་འགགས་ལ་དེ་མི་གནས། །ཕྱི་མ་མ་བྱུང་སྒྲིབ་མི་མཐོང་། །དུས་གསུམ་གཅིག་ལ་གསུམ་དུ་མཐོང་། །འདས་དང་མ་བྱོན་ད་ལྟར་ཞེས། །མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་རྟོག་པས། །ཐ་སྙད་མིང་ལ་ངེས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མདོ་ལས། བསྟན་པ་གནས་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས། ངེས་པའི་ཚོགས་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ།ངེས་པའི་མདོ་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་འདི་བཤད་དོ། །སྐྱེ་མེད་རྡོ་རྗེ་འགྱུར་མེད་སེམས་དཔའ་དེ། །མ་བསྒྲིབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ནམ་ མཁའ་འདྲ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཉེན་པོ་མེད་པས་ཆེ། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་བཟང་འདི། །བཀག་པ་མེད་པའི་མཛད་སྤྱོད་བག་ཡངས་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་འདུ་ཞིང་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་ན་སྤྱོད། །ཡངས་པས་ཐམས་ཅད་འདུ་ཞིང་ཚོགས་ན་སྤྱོད། །ཐམས་ཅད་འདུ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྣམ་དག་ཀློང་ལམ་ཆེན་པོ་དེར། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཁམས་གསུམ་ཀུན་བསྒྲལ་བས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དངོས་པོ་ཡུལ་མི་སྐྱེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འགག་པ་མེད། །སྐྱེ་འགག་ཅིར་ཡང་ཏིང་འཛིན་དགོངས་པ་མེད། །སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྫོགས་ཆེན་དག་ལ་ལྷག་མ་མེད་པར་བསྟན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྟེ། །ཆོས་ཀུན་ལྷག་མ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །གཉེན་པོ་མེད་པས་གཞན་གྱི་དབང་མི་འགྱུར། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དྲང་པོར་གནས། །དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས། །ཞེས་བསྟན། ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ་ང་ཡི་འཁོར་འདུས་པས། །གང་ཞིག་སུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་གོ་བའོ། །རིག་པའི་ཡུལ་ན་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེ། །གང་ཞིག་འདི་ལྟར་རིག་ཅིང་རྟོགས་པ་ནི། །རྣམ་པར་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་པར་བཤད། །གང་སུས་རེག་ཅིང་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་འོད་འདུས་པས། །ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་བླ་འོག་གྲུབ་པ་ནི། །སྣང་སྲིད་སེམས་ཅན་ལྷ་དང་སེམས་སུ་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མདོ་དང་དོན་གྱི་འགྲེ
Chinese
于智慧之至极心中，先前不灭，后来不减。形态之差别于同一时间，智慧各自明晰而无遍布。无生无灭，差别唯一。视三时为存在者，乃未净除障蔽之有情众生。心乃障蔽，习气故。于无有之境生起分别念故，先前已灭，故不存留。后来未生，故障蔽不见。三时视一为三，过去与未来，以及现在，于无有之境生起分别念故，名言词语无有定准。如是说。于圆满具足之经中，宣说教法住世时圆满具足之品。尔后，彼大菩萨，宣说于决定之众圆满具足，决定之经义之解释。无生金刚，不变之菩萨彼，无有障蔽，遍布一切，如虚空。自生智慧，无有对治故大。无取舍之法性，普贤此，无有阻碍之事业，任运自在故，一切汇集生起之界中行。广大故，一切汇集，于众中行。一切汇集生起，法之界。清净空道大彼，救度诸佛有情三界一切故，菩提心于事物境不生。自生智慧彼，无有止灭。生灭任何，无有禅定见解。导师普贤，教法菩提心。于大圆满者，无余而宣说。菩提心乃一切之精华，一切法无余故，完全圆满。无有对治故，不为他者所变。不变之自性，正直而住。譬如虚空，遍布一切。无有因缘故，不依赖他者。如是宣说。普贤金刚我之眷属聚集故，任何之人，无论谁，彼，心性即是成佛，如是了知。于觉性之境，心性乃大乐。任何如此觉知证悟者，说是清净之世间。任何触及证悟者，于彼，诸法一切，觉性之光汇集故，四方八隅，上下成就者，显有情众，成就为天与心。如是说。圆满具足之经与意义之释
English
In the heart of supreme wisdom, the former does not cease, the latter does not diminish. The distinctions of forms are simultaneous. Wisdom is individually clear and not pervasive. Without arising or ceasing, the distinction is singular. To view the three times as existent is the perception of sentient beings whose obscurations have not been purified. The mind is an obscuration, due to habitual tendencies. Because of conceptualizing in a realm of non-existence, the former has ceased and does not remain. The latter has not arisen, so the obscuration is not seen. The three times are seen as three within one. Past, future, and present, because of conceptualizing in a realm of non-existence, there is no certainty in terminology and names. Thus it is said. From the Sutra of Perfect Endowment, the chapter on teaching the perfect endowment of the time and place of the teachings. Then, that great Bodhisattva explained this commentary on the perfect endowment of definite assemblies, the meaning of the definite Sutra. The unborn Vajra, the immutable Bodhisattva, unclouded, pervades all, like the sky. Self-arisen wisdom, great because it has no antidote. This Dharmata of Samantabhadra, without acceptance or rejection, with unobstructed activity, freely engages in the realm where all things gather and arise. Because it is vast, all things gather and act in assembly. All things gather and arise, the realm of Dharma. In that great, pure, empty path, because all Buddhas and sentient beings of the three realms are liberated, Bodhichitta does not arise in objects or realms. That self-arisen wisdom has no cessation. In whatever arising and ceasing, there is no samadhi or view. The teacher Samantabhadra, the teaching is Bodhichitta. To the Great Perfectionists, it is taught without remainder. Bodhichitta is the essence of all, completely perfect because all dharmas are without remainder. Because there is no antidote, it is not changed by others. The unchanging nature abides uprightly. The example is like the sky, pervading all. Because there are no causes or conditions, it does not depend on others. Thus it is taught. Because the retinue of Samantabhadra Vajra and I are assembled, whoever that may be, understands that the nature of mind is Buddhahood. In the realm of awareness, the nature of mind is great bliss. Whoever recognizes and realizes this, it is said to be a pure world. Whoever touches and realizes it, for them, all dharmas are gathered in the light of awareness. The four directions and eight intermediate directions, above and below, are established as phenomena, sentient beings, gods, and mind. Thus it is said. Commentary on the Sutra of Perfect Endowment and its meaning.