Tibetan
ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་བྱིན་བརླབས་པས། །རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ངང་དུ་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟར། །ཕྱི་རབས་ཀུན་བྱེད་ལུང་ལ་དད་པ་ལ། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བྱིན་རློབས་ཤིག །དེ་ལྟར་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །མ་ཡེངས་དྲན་པས་བཟུང་བ་མན་ངག་ཡིན། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །བཤད་པས་མ་ཡིན་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མིན། །བསྒོམས་པས་མ་ཡིན་མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མིན། །སྙིང་པོ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་ལས་འདས། །ཀྱེ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང་ཡིས་བསྟན་པའི་ས། །མ་ལུས་འདི་ལ་བརྟེན་པས་སྤོང་ལེན་མེད། །ཕྱོགས་ཆ་མེད་པར་ཁྱབ་པས་ཆེ་ཆུང་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པས་རྟོག་དང་མི་རྟོག་མེད། །དེ་ཕྱིར་དུས་གཅིག་གནས་པའི་ས་འདི་ལ། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པར་གནས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་དོན་ལ་སྦྱང་མེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་ ཅུ་བདུན་པའོ།། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས་མཉམ་པ་ལ་བླང་དོར་མེད་པའི་དགོངས་པ་འདི་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །སྐྱེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་གནས་པའི་དགོངས་པ་ལ། །བླང་དང་དོར་བ་ཡོད་པར་ལུང་མ་བསྟན། །སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་སྒྲོས་སྐུར་བྲལ་བ་སྟེ། །བླང་དང་དོར་བ་སྒྲོ་སྐུར་དོན་དུ་བསྟན། །སུ་ཞིག་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་ཡིས། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པ་སྙིང་པོའི་དོན་དུ་བསྟན། །གང་ཡང་བསམ་པ་ཀུན་ལས་འདས་བྱེད་པ། །བླང་དོར་མེད་པར་རྟོགས་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྒོམས། །ང་ནི་མ་ནོར་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །བླང་དོར་རྣམ་རྟོག་བཅོས་པའི་ཡུལ་མེད་དེ། །རང་བཞིན་བདེ་བ་མཆོག་གིས་གོམས་པར་བྱེད། །ཀུན་བྱེད་རྟོགས་ན་སྙིང་པོར་ཀུན་གནས་པས། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་བླང་དོར་ལུང་མ་བསྟན། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་སུའང་ལུང་མ་བསྟན། །བཟང་ངན་གཙང་སྨེའི་ཆོས་སུ་འང་ལུང་མ་བསྟན། །རྟོག་དཔྱོད་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བསྟན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ངེས་པར་ད་སྒོམས་ཤིག །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་ནི། །མ་བཅོས་ཀུན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །བསྒོམ་དང་མི་སྒོམ་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཀྱེ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ང་ནི། །ང་ཡི་འཁོར་དུ་འདུ
Chinese
一切。 被加持为无生之体性，证悟即会自然消退。 普作王我之加持，如金刚萨埵如何证悟般，于后世信奉普作经者，加持事物为无生。 如是于无修之精要，不散乱以忆念摄持乃口诀。 普作王此菩提心，非以宣说，非以偈颂，非以修习，亦非不修习。 精要超越一切咒语与手印。 唉！普作王我所开示之地，无余依此故无取舍，无偏颇而遍布故无大小，安住于法界故无分别与无分别。 是故于一时安住之此地，金刚萨埵善为安住。 如是说。 从普作王菩提心中，无勤之品，乃第七十七品。 之后，普作王菩提心宣说了于平等无取舍之密意。 唉！导师之导师普作王，于无生菩提心之自性，如实安住无造作之密意，未曾授记有取舍。 无生自性远离增损，取舍乃增损之义。 何人进入精要之义，超越增损乃精要之义。 任何超越一切思虑者，已授记证悟无取舍。 唉！金刚萨埵于精要之义修习，我乃无谬误之义精要，无有取舍分别造作之境，以自性大乐令串习。 若证悟普作，则一切安住于精要，故未曾授记于精要之义有取舍，亦未曾授记为生灭之法，亦未曾授记为好坏净秽之法，已开示超越分别思虑之境。 唉！金刚萨埵，确定现在修习吧！ 修习与所修之境，于无造作普作心之自性中，修与不修超越心之境。 唉！普作王菩提心我，聚集于我之眷属中。
English
All. By blessing it into the nature of unborn, realization itself will naturally subside. By the blessing of me, the All-Creating King, just as Vajrasattva realized, bless things as unborn for those who have faith in the All-Creating teachings in future generations. Thus, in the essence where there is no practice, holding it with undistracted mindfulness is the oral instruction. This Bodhicitta, the All-Creating King, is not by explanation, not by verses, not by meditation, and not even by non-meditation. The essence transcends all mantras and mudras. Alas! The place shown by me, the All-Creating King, because everything relies on this, there is no abandoning or taking; because it pervades without partiality, there is no big or small; because it abides in the Dharmadhatu, there is no thought and no non-thought. Therefore, in this place of abiding at one time, Vajrasattva, abide well. Thus it was said. From the Bodhicitta All-Creating King, the chapter on effortless practice is the seventy-seventh chapter. Then, the Bodhicitta All-Creating King spoke this intention of equality without abandoning or taking. Alas! The teacher of teachers, the All-Creating King, in the nature of unborn Bodhicitta, in the intention of abiding as it is without fabrication, has not prophesied that there is abandoning and taking. The unborn nature is free from imputation and distortion, abandoning and taking are shown as the meaning of imputation and distortion. Whoever enters the meaning of the essence, surpassing imputation and distortion is shown as the meaning of the essence. Whatever makes one transcend all thoughts, it is prophesied to realize without abandoning or taking. Alas! Vajrasattva, meditate on the meaning of the essence. I am the unerring essence of meaning, there is no object of abandoning and taking, conceptualization, and fabrication, cultivate familiarity with the supreme bliss of self-nature. If one realizes the All-Creating, then everything abides in the essence, therefore it has not been prophesied that there is abandoning and taking in the meaning of the essence, nor has it been prophesied as a phenomenon of arising and ceasing, nor has it been prophesied as a phenomenon of good and bad, clean and unclean, it has been shown to transcend the object of thought, analysis, and contemplation. Alas! Vajrasattva, definitely meditate now! The object of meditation and what is to be meditated upon, in the self-nature of the unfabricated All-Creating mind, meditation and non-meditation transcend the object of mind. Alas! I, the Bodhicitta All-Creating King, gather in my retinue.