Chinese
以……使一切皆能觉知。 嗟！三界一切有情众生。 造作一切之王我即是。 汝等 因我所造之故。 乃我之子与我等同。 与我不二即是我故。 我为汝等显现而出。 我之体性五位导师。 五种自性合一而示。 一者即是造作一切我。 如是汝等亦当信受。 嗟！三界一切有情无余众。 我若无有汝亦无有。 汝若无有之时际。 五位导师亦不生起。 无分别法亦不宣说。 如是宣说。 菩提心普贤王如来（梵：Samantabhadra），自心显现品第五。 之后，菩提心普贤王如来为显示由心所生之五大，作为未生之菩提心显现之征兆，如是承诺宣说。 嗟！大菩萨谛听。 超越思议不可言说之菩提心。 因成能仁之灯而善妙赞叹。 因成正法之精要即是文殊童子。 离戏无为任运成就安乐之自性。 成为持戒等行持大海之基础。 如是开示种种解脱之道。 即是善逝之母，一切之等性道。 无彼则不生，是故彼乃解脱之胜道。 细微且难知，乃一切之道，无分别超离分别。 不住不缘无戏论，远离一切思念。 言语不能及，无有形状颜色行境。 难以指示与观察，言说微尘许亦无有。 往昔之仙人凡所入之道。 皆为耽著禅修之道之病所缠。 如能仁之教言，若见以言语之边际作为行持之道。 则彼乃随逐分别之流，如逐寻阳焰。 真实之道不能以言语诠释。 我若以真实而开示即是错谬。 清净与不清净，无二混合且相同。 无论如何亦不分别，智慧与愚痴。 无碍光明之灯，远离一切思念。 自然不动，寂静安住于禅定之王。 以现量见而见无所见，乃现量见之眼。 是故名为一切智之眼。
English
Through... may all be aware. O, all sentient beings of the three realms. The King of All-Creating, I am. You all Because I have created you. You are my sons, equal to me. Not two with me, because I am. I reveal you manifestly. The five teachers are my essence. The five natures are shown as one. One is the All-Creating, I am. Likewise, you too, have faith. O, all sentient beings of the three realms, without exception. If I am not, you are not either. At the time when you are not, The five teachers will not arise either. The non-conceptual Dharma will not be taught either. Thus, it was said. The chapter on revealing one's own mind from the Mind of Enlightenment, the All-Creating King, is the fifth. Then, as a sign that the Mind of Enlightenment, the All-Creating King, revealed the five great Dharmas arising from the mind, he promised to reveal the unborn Mind of Enlightenment, and spoke these words. O, great Bodhisattvas, listen! The Mind of Enlightenment, beyond thought and inexpressible. Praised for its virtues as it has become the lamp of the teacher. Having become the essence of the Dharma, it is youthful Manjushri himself. Free from actions, spontaneously perfect, abiding in the realm of bliss. Having become the basis of the ocean of conduct, such as ethics. Having shown the path of liberation in various ways. It is the mother of the Sugatas, the path of equality for all. Without it, it does not arise; therefore, it is the supreme path of liberation. Subtle and difficult to understand, it is the path of all, non-conceptual, beyond concept. Non-abiding, non-objective, without elaboration, free from all thoughts. Words cannot reach it, there is no form, color, or realm of experience. Difficult to point out and examine, there is not even a particle to be spoken of. Whatever path the ancient sages entered. Were seized by the disease of attachment to meditation. If, according to the teachings of the teacher, one sees the edge of words as the path of practice. Then that is following the stream of concepts, like chasing a mirage. The true path cannot be defined by words. If I show it as true, I am mistaken. Purity and impurity are non-dual, mixed and the same. Not distinguishing in any way, wisdom and ignorance. The unobstructed, clear lamp, free from all thoughts. Naturally unmoving, serene, abiding as the King of Samadhi. Seeing the unseen through direct perception, the eye of direct perception. Therefore, it is called the eye of omniscience.
Tibetan
དེ་ལ་བྱ། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །མི་ལེན་མི་འདོར་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོར་གནས། །སེམས་དང་བག་ཆགས་གཉིས་མེད་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས། །འཛིན་པས་བརྟགས་ཤིང་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །རང་གི་རྒྱན་དུ་སྣང་བས་མི་འདོར་སྤོང་མི་བྱེད། །ཅིར་ཡང་མི་དགོངས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །ཀུན་དང་མི་མཐུན་ཡོངས་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་ཡི། །རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ། །བུད་མེད་ལ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་སྤོང་མི་བྱེད། །ལོ་རྒྱུས་དོན་གཉིས་ཚད་མའི་བློར་བཞག་ནས། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་པོ་བརྟན་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྤྱོད་པ། །རྩོད་བྲལ་ལུང་ལས་གོལ་ཞེས་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བའི་ལྷུན་ལ་གནས། །ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་ཉིད། །མི་གཡོ་མི་འགྱུར་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཟིན་པའི་བདུད་རྩིས་རྩོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས། །བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཇི་བཞིན་གནས། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་བསྡུས་པ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །འགོག་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་འདི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་པས། །རྟོག་པའི་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་བྱ་མེད་རྫོགས་པ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་ཉིད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཕོག་པ་དང་མཐུན་པའི་ལུང་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ང་ལས་བྱུང་བ་ན། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡེ་ནས་རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་ལུང་དུ་བསྟན། །ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད། །ལམ་དང་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་ག་ལ་ཡོད། །བསྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པས་ན། །བྱ་མེད་ལྷུན་རྫོགས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོན། །རྟོག་སྤྱོད་རྣམ་དག་གཉིས་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །ལོག་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བསླུས། །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་སེམས་ཅན་ཀུན་སྤྱོད་ལ། །འཁྲུལ་བས་ནོར་བའི་ལམ་དུ་བརྟགས་པ་ཡང་། །གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་དེ་ལ་མི་གཉིས་པས། །མཉམ་པར་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ། །ང་དང་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་
Chinese
于彼而行。 无边无际广阔之精要中， 不取不舍安住平等之王。 心与习气无二融合且相同， 以执取而衡量、显现之诸法， 以显现为自之庄严故，不舍弃不抛弃， 任何亦不思，以方便而享用之。 与一切不合，完全抛弃之法， 五毒与五无间罪之， 清净道彼中入而得平等之王。 妇女等一切亦不舍弃， 历史意义二者置于衡量之智中， 三摩地三者稳固而行成就之边际， 争论解脱之教理中迷失乃为错谬。 无作任运圆满安乐之任运而住， 本智自生广大之精要即是， 不动不摇，脱离一切言说。 以所得之甘露，摧毁勤作之痛苦， 如实安住于无作所得之境。 嗟！大心者谛听！ 诸法一切乃大明点之自性故， 无有戏论亦无有摄略， 无有生亦无有灭， 无有止息如是安住。 不分别之精要此， 如虚空般本然安住故， 超离分别之言思。 如是宣说。 菩提心普作王经中，无作圆满无有可修之品，即第二十六品。 其后，菩提心普作王彼，次第宣说与其自身之口诀相符之大教理。 嗟！大心者谛听！ 诸法一切由我所生故， 如何显现之诸法一切， 本来清净法界之教理中宣说。 外与内一切本来法界， 本来清净之行境中， 佛与有情无有二， 以道与对治如何能改造？ 无有修持，奋发，无有希愿故， 无作任运圆满，先前彼即是意义。 念修清净无二法界中， 以邪念孩童之行欺骗何物？ 无二大乐有情一切行中， 误认错谬之道亦， 与先前所说之大道无有二故， 以平等了知乃一切佛之主， 执着我与自
English
Then, do. In the essence of vastness without end or center, Abiding as the equal king, neither taking nor abandoning. Mind and habitual tendencies are mixed and equal without duality. The phenomena that appear, judged by grasping, Since they appear as one's own ornaments, one does not abandon or reject them. One does not think of anything, but enjoys them through skillful means. The Dharma that is incompatible with all and completely abandoned, Entering that pure path of the five poisons and the five inexpiable sins, one attains the equal king. One does not abandon women and so on either. Having placed the two meanings of history in the mind of measurement, Practicing the ultimate of accomplishment by stabilizing the three samadhis, It is a mistake to say that it deviates from the scripture free from disputes. Abiding in the spontaneously perfect bliss of non-action, The very essence of the great self-arisen wisdom, Unmoving, unchanging, free from all accusations. With the nectar of attainment, one destroys the suffering of striving. One abides as it is in the realm of non-action attainment. O great hero, listen! Since all phenomena are of the nature of the great bindu, There is no elaboration and no contraction. There is no birth and no cessation. It abides as it is without cessation. This essence of non-discrimination, Since it abides primordially like the sky, It transcends the realm of thought and speech of discrimination. Thus it was said. The twenty-sixth chapter, which is the chapter on the perfection of non-action without meditation, from the All-Creating King of the Mind of Enlightenment. Then, the All-Creating King of the Mind of Enlightenment, in turn, taught the great scriptures that were in accordance with his own instructions. O great hero, listen! Since all phenomena arise from me, All the phenomena that appear, In the scripture of the realm of primordial purity, it is taught. All outer and inner are primordially the realm of Dharma. In the realm of practice that is primordially pure, There is no duality of Buddha and sentient beings. How can it be transformed by the path and the antidote? Since there is no practice, exertion, and no aspiration, The spontaneously perfect non-action is the meaning of the former. In the realm of Dharma, which is the non-duality of pure thought and action, What is deceived by the actions of childish wrong thoughts? Even the path of error mistaken by delusion in the actions of all sentient beings of non-dual great bliss, Since it is not different from the great path taught above, Knowing equally is the lord of all Buddhas. Grasping at me and self