Tibetan
་བས། །མི་སྣང་མཚོན་དུ་མེད་ཅེས་མ་བརྗོད་ན། །ཀུན་ཀྱང་རང་སེམས་མ་མཐོང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད། །དེས་ན་བརྗོད་མེད་ཚིག་གི་དོན་ཡང་བཤད། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་བཤད་ལུགས་ལྔས། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན། །མ་ནོར་ངེས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡེ་ནས་ཡིད་ཆེས་པས། །སེམས་ལ་བཙལ་བ་མེད་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །བཙལ་དུ་ཡེ་ནས་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པས། །མི་རྩོལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་གནས། །ཀུན་བྱེད་ང་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་གཏན་ཚིགས་བཤད་ལུགས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་སེམས་རྣལ་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་བྱ་མེད་རྫོགས་པའི་ལུང་ཁུངས་ཆེན་པོ་འདི་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ཀྱེ་བྱ་མེད་ཡུལ་ནི་མི་གནས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ། །བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོའི་ཡུལ་ལ་བྱུང་བ་སྟེ། །རྟོག་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས། །བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད། །ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་པོའི་ཡུལ་ཚོལ་ཞིང་། །རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད། །རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་གསེས་ཤིང་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དང་བྲལ། །མི་གནས་དོན་ཉིད་ལེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་སྟེ། །མངོན་སུམ་ཀུན་ལ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ། །མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཆགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །དེ་བཞིན་བཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད། །མངོན་སུམ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་རྒྱུ་ལ་རྟག་ཏུ་སྒོམ། །སྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་དེ་ལ་མཉམ་པའི་དོན་མི་འབྱུང་། །སྐུ་གཅིག་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས་མེད་དེ། །མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་རོལ་པས་ཉམས་ཕག་ལྷག་པའི་གནས་མེད་དེ། །རང་འབྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་དུ་ཇི་བཞིན་གནས། །ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་མཐོང་བའི་མིག །གང་ལ་ཐོས་པར་མི་རིགས་སྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས། །དོན་དམ་ཆོས་ཤེས་ལྷག་པའི་གནས་ཤེས་བཤད་པའང་མེད། །འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་རྟོག་པས་ཐོབ་པའང་མེད། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་གི་མཐའ་དང་བྲལ། །ཡེ་ནས་རྒྱས་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གནས་པ་ལ། །གྲིབ་མ་གཟུགས་ཀྱི་དཔེ་བཞིན་དེ་ལ་རྟོག་པ་འབྱུང་། །མེད་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་། །སྟོང་སྟེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་སྐྱེ། །བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་མེད་པས་ལེན། །བཟའ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་རྩོམ། །སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཡིད་ཀྱང་འཇོག །རྣམ་རྩོལ་འབད་པའི་གདུང་བས་ཀུན་ཏུ་ཟིན་ཏ་རེ། །རང་ བཞིན་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་རྣམ་རྟོག་དེ་ཕྱིར་རྟོག་བསྒོམ་པ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདོད་པས་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་ཏེ། །མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པས་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར། །ལམ་མེད་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཆེ་བ། །ཕྱིན་པར་འདོད་པས་རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་སྙེགས་པ་འདྲ། །རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ས་བཅུར་ལྟོས་པའི་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །བཤེས་གཉེན་ཀུན་ལས་འབྱུང་བའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བའི་གནས་ལ་མི་ལྟོས་པར། །རང་གི་རང་བཞིན་ལེགས་པས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང་། །བརྟགས་ན་མེད་ལ་བཞག་ན་ལེགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེ། །དངོས་སུ་མི་སྣང་ཆགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཀུན་ལ་སྟོན། །བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་རིན་ཆེན་མཛོད། །ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཞེས་བདག་མེད་སྙིང་རྗེས་བསྟན། །ནང་ནས་མ་གཡོས་ནང་དུ་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དེ། །ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས་ལ་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད། །མི་འབྱུང་མི་འཇུག་བདག་མེད་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡིས་ནི། །གཞན་གྱི་ནོར་མིན་མི་འོང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །བདེ་བ་འདོད་ན་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །བདེ་བས་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་བ་ཚོལ། །བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་རྔམ་ཆོས་ལ་ཟ། །འདི་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནོར། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ། །གཟུགས་མེད་ཆོས་ཀུན་བཤད་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཟིན་དང་ཆགས་དང་བྲལ་དང
Chinese
བས།།不应说无可见之表征，一切皆因未见自心而勤作。故说无言之语之义，故以五种理证之说，不错谬地确定诸作之王菩提心之义。已确定为无因果，一切皆是菩提心，亦深信不疑。是菩提心，故从一开始就深信不疑，故不于心中寻觅而深信不疑，因从一开始就深信不疑，故安住于无勤大乐之境。诸作我之自性如是安住，诸作我之外无有其他佛。如是说。菩提心普作王中，理证说品第二十一。此后，为使菩提心普作王之心安住，宣说了此无作圆满之大教言。嗟！大菩萨金刚，汝谛听。嗟！无作之境如不住之虚空，不住无所缘之境，无分别之法道。乃是回向之微细分之境所生，思择禅修法之 身无有差别义，自生智慧无分别，如是安住。离作之境不住，无有对治可修饰，以支分法之力，寻觅心要之境，不分别任何形象，以方便而享用之。心要自性生起，法身不在他处，于一微尘中分析，远离一切十方。不住之义即是善妙之自生智慧，于一切显现中，不分别广大之心要，进入彼清净道，获得平等之王。不变，因无有变异，故无有贪着之处，如是无有可执之境，亦无有心之所住。欲获得现量，故恒常于因上禅修，禅修贪着之安乐，彼上不生平等之义。一身遍一切，故无有可增之法，因无有穷尽，故无有于法界中减少。以法之嬉戏，无有可损可增之处，于自生广大之境中，如是安住。无有可见之奇妙境，彼上无有见之眼，于何者不可听闻，远离一切虚妄。法与非法
English
bs. If it is not said that there is no visible representation, then everyone strives to practice because they have not seen their own mind. Therefore, the meaning of the unspeakable word is also explained. Therefore, with the five ways of explaining the meaning of reasoning, the meaning of the King of All Actions, Bodhicitta, is determined without error. It has been determined to be without cause and effect. Everything is Bodhicitta, and I also deeply believe it. It is Bodhicitta, so I have deep faith from the beginning, so I deeply believe that there is no need to search in my heart. Because I have deep faith from the beginning, I abide in the state of effortless great bliss. The self-nature of my All-Doer abides in this way. There is no other Buddha other than my All-Doer. Thus it was said. The twenty-first chapter of the Bodhicitta Kunjed Gyalpo, the chapter on the explanation of reasoning. After that, in order to settle the mind of Bodhicitta Kunjed Gyalpo, he spoke this great source of prophecy of inaction and perfection. O great Bodhisattva Vajra, listen! O inaction, the realm is like the un abiding sky, the un abiding object of focus, the non-conceptual Dharma path. It is born in the realm of the subtle part of dedication, the Dharma of contemplation and meditation. The body has no different meaning, self-born wisdom is non-conceptual, and abides as it is. The realm of detachment does not abide, and there is no antidote to be decorated. By the power of the branch Dharma, the realm of the essence is sought, and no form is distinguished, and it is enjoyed by means. The essence of self-nature arises, and the Dharmakaya is not elsewhere. It is analyzed in one dust, and it is far from all ten directions. The meaning of non-abiding is the good self-born wisdom. In all manifestations, the vast essence is not distinguished. Entering that pure path, the king of equality is obtained. Unchanging, because there is no change, there is no place for attachment. Likewise, there is no object to be grasped, and there is no place for the mind to dwell. Desiring to obtain direct perception, one always meditates on the cause. The bliss of meditation and attachment does not give rise to the meaning of equality. One body pervades all, so there is no Dharma to be added. Because there is no end, there is no decrease in the Dharmadhatu. With the play of Dharma, there is no place to be damaged or increased, and in the realm of self-born vastness, it abides as it is. There is no wonderful realm to be seen, and there is no eye to see it. What cannot be heard is far from all falsehoods. Dharma and non-Dharma
Chinese
恒常混合且相同。 若说胜义法和超胜之境，也没有。 迷妄和菩提道，也不是由分别念获得。 自生智慧本身，也脱离言词的边际。 本自开展的自性，于显现中安住。 如影子与形体的比喻，于彼生起分别念。 无，但非不存在，生起不存在的精华。 空，但非空性，安住于空性的境地。 于虚空的自性中，生起显现的忆念。 无为而获得的安乐，因无欲而取受。 无有可食之境，于彼开始生起智慧。 亦安住于随顺往昔仙人的意。 以种种勤作努力的痛苦，完全执持。 进入自性道，成为一切智者。 如是之理，为了分别念，才修习分别念。 希求大乐是贪著之病。 若不以不动摇的平等安住作为大药。 以通往天界的因，将被烦恼所染。 进入无道之路者，其病甚大。 想要前往，如同鹿追逐海市蜃楼。 无有可得之境，不生于三界。 依赖十地的处所，也是菩提的障碍。 极其迅速的智慧，远离一切思念。 如从一切善知识生出的珍宝。 不依赖无有目标且变化的处所。 因自身自性良好，满足一切希望。 若考察则无，若安住则生起广大善妙。 不显现为实有，于一切贪著的装束中显现。 远离自他的导师，是珍宝之藏。 无我大悲开示说，一切成就之境。 不从内动摇，无有向内寻觅的处所。 于外境贪著，无有向外境回向的目标。 不生不灭，以无我大悲。 不是他人的财物，不会到来，是本自安住的。 若欲求安乐，则背离安乐。 被安乐所染，以安乐寻觅安乐。 菩提迷妄，本然威严，以法为食。 不曾见有如此境的佛陀。 因无有佛陀，故亦无有佛陀之名。 因宣说佛陀而命名，是错误的。 从他处获得佛陀，是错误的道路。 所说无色之法，没有一丝微尘。 执持、贪著、远离等
English
Constantly mixed and the same. There is no talk of knowing the ultimate Dharma and the surpassing state. The path of delusion and enlightenment is not obtained through conceptualization. The self-arisen wisdom itself is free from the limits of words. The nature of self-expansion from the beginning abides manifestly. Like the example of shadow and form, conceptualization arises in it. Non-existent, yet not non-existent, the essence of non-existence arises. Empty, yet not emptiness, it abides in the realm of emptiness. In the nature of space, the memory of arising arises. The bliss of non-action is taken without desire. There is no object to be eaten, yet the arising of wisdom begins. The mind also rests in following the ancient sages. Completely seized by the suffering of various efforts and endeavors. By entering that path of self-nature, one becomes omniscient. Suchness is conceptualized and meditated upon for the sake of conceptualization. Desiring great bliss is the disease of attachment. If one does not apply the great medicine of unwavering equanimity, The cause of going to higher realms will be tainted by afflictions. The disease of those who enter the pathless path is great. Wishing to go is like a deer chasing a mirage. There is no object to be found, it does not arise in the three realms. The place that depends on the ten bhumis is also an obstacle to enlightenment. The extremely swift wisdom is free from all thoughts. Like a precious jewel that arises from all spiritual friends. Without relying on a changing place without a target, By the goodness of one's own nature, all hopes are fulfilled. If examined, it is non-existent; if left alone, great goodness arises. It does not appear as real, it appears in all the guises of attachment. The teacher who is free from self and other is a treasure trove. Selfless compassion teaches that it is the place where all is accomplished. It does not move from within, there is no place to seek within. Attached to external objects, there is no target for dedicating to external objects. Not arising, not entering, with this selfless compassion, It is not the wealth of others, it will not come, it is naturally abiding. If you desire happiness, turn your back on happiness. Seized by happiness, seek happiness with happiness. Enlightenment is delusion, naturally majestic, feeding on Dharma. No Buddha has been seen with such a realm. Because there is no Buddha, there is also no name of Buddha. Naming by proclaiming the Buddha is a mistake. Obtaining Buddhahood from elsewhere is a mistaken path. There is not a speck of dust in the teachings of formless Dharma. Holding, attachment, separation, etc.