Tibetan
གཙང་སྦྲས་མི་ཚེ་བདུན། །བྱིན་རློབས་བླང་དོར་ཅན་ནི་མི་ཚེ་གསུམ། །དབང་སྡུད་བདག་འདོད་ལོ་སྟོང་བརྒྱ་དྲུག་ཏུ། །ལོངས་སྐུ་ཆ་ལུགས་དེ་ཡི་རང་སེམས་རྟོགས། །ནམ་རྟོགས་དུས་ན་མི་རྩོལ་བདེ་ཆེན་ཐོབ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་གྱིས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ལུང་འདི་ངེས་པར་ཟུང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཅིག་ཡིན་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ལུགས་བཞིན་འདི་ལ་རྟོག་མ་བྱེད། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟོག་མ་བྱེད། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟག་བྱ་རུ། །རང་གི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡིན། །འདི་ལས་མ་རྟོགས་སོ་སོས་མིང་བཏགས་པ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་ལ་དོན་དམ་མི་སྣང་འདོགས། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་མེད་བདེན་པ་གཅིག །བདེན་པ་ཡང་དག་ངེས་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡང་དག་འདོགས་པ་ང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །བདེ་བ་འདོད་པ་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་པས། །འདོད་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །སངས་རྒྱས་དོན་གྱི་བླ་དྭགས་མིང་འདི་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡང་དག་ཡོད་པར་ང་མི་སྟོན། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ལས་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དེ། །སངས་རྒྱས་མ་ལྟ་རང་སེམས་བྱར་མེད་རྟོགས། །བརྟགས་ན་མེད་དེ་རང་སེམས་ཡེ་ནས་གསལ། །དངོས་སུ་ མི་སྣང་རང་སེམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡིན་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། །འདི་མིན་སྙམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་ལ། །སྤོང་འགེགས་སྦྱོང་བ་བྱིན་བརླབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་བྱ་མེད་དེ་ལས་གོལ། །རང་གམ་བཞག་ནས་གཞན་མ་རྒྱང་དུ་ཚོལ། །བྱ་མེད་བདེ་བོར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་པ་ཡི་ནད་དུ་དེ་ལས་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་འཛིན་པའི་རྟོད་ཕུར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེངས་པའི་ཤོར་བ་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་རེ་བའི་སླུ་མཁན་དེས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་དྲང་བའི་ལུང་བསྟན་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེངས་མེད་ཤོར་མེད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོ་འཇོམས་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ལུང་འདི་བསྟན་གྱུར་ན། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞེས་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས། །སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ཅན། །ཏིང་འཛིན་འདོད་པའི་མ་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤངས། །མ་བཅོས་རྣལ་མ་ཀུན
Chinese
洁净带来七世福， 加持取舍之人仅三生。 欲求控制与我执，历经千百又六十。 报身装束者，觉悟其自心。 何时觉悟时，不作任运获大乐。 嗟！大心者谛听！ 莫如因果大乘般。 总持我之教言务必持。 所有显现之诸法， 与自心法性本一故， 莫如因果之理而思虑。 莫思自心如是性。 当探究自心如是性。 自之菩提体性乃显现。 于此不悟各自立名相， 于世俗显现施设胜义不显现。 胜义世俗无二乃一真谛。 真谛真实必定非有也。 施设真实我亦乃迷乱。 欲求安乐乃贪执之病， 无欲则能取安乐。 成佛非由修成， 不寻自性住故任运成。 莫思不寻自性住。 于此名相乃佛之意义上的替身， 我不示现真佛实有。 若有见佛实有者， 则于法性界中不得佛， 莫观佛陀，觉悟自心无为。 若探究则无，然自心本自明。 不显现，自心周遍一切。 是故，此乃是存在之体性显现， 若思非此，则于因果大乘中， 以断除、遮止、修持、加持等种种， 偏离自心法性无为。 安住于自，莫向远处寻觅。 乐于接受无为之安乐。 无有胜于此之衰损之病。 不散乱，执持禅定乃系缚之桩。 本自是，无有散乱之失坏。 不散乱禅定乃希望之欺骗者， 乃正直宣说因果大乘之教言。 本自是，无有不散乱无有失坏， 乃摧毁一切勤作之对治， 若向宣说因果之导师眷属们， 开示我此总持之教言， 则将妄称从因生果。 欲求成佛之瑜伽禅定者， 舍弃欲求禅定之无造作瑜伽。 无造作真实一切。
English
Purity brings seven lifetimes of fortune, Blessings with acceptance and rejection, only three lifetimes. Desiring control and clinging to self, for a thousand, a hundred, and sixty years, Realize the self-mind of that Sambhogakaya form. When realization dawns, effortlessly attain great bliss. O great hero, listen! Do not be like the cause-and-effect Mahayana. Hold firmly to this teaching of the All-Doer. Since all phenomena that appear, And the nature of your own mind are primordially one, Do not contemplate this according to the cause-and-effect system. Do not contemplate your own mind as suchness. Examine your own mind as suchness. The essence of your own enlightenment is appearance. Those who do not realize this give separate names, Attributing ultimate non-appearance to relative appearance. Ultimate and relative, non-dual, are one truth. True truth is definitely not existent. Attributing truth, I am also deluded. Desiring happiness is the disease of attachment, By being without desire, one takes happiness. Enlightenment is not attained by striving, It is spontaneously accomplished by abiding in the unsearched nature. Do not contemplate the unsearched nature. To this name, which is a substitute for the meaning of Buddha, I do not show that a true Buddha exists. Whoever sees a Buddha as existent, Will not find a Buddha in the realm of Dharma-nature, Do not look at the Buddha, realize your own mind as inaction. If you investigate, it is non-existent, but your own mind is primordially clear. Unseen, your own mind pervades all. Therefore, this is the appearance of the nature of being, If you think it is not this, then in the cause-and-effect Mahayana, With abandonment, negation, purification, blessings, and various things, You stray from the inaction of your own mind's Dharma-nature. Rest in yourself, do not seek others far away. Willingly accept the effortless bliss. There is no disease of decline greater than this. Non-distraction, holding onto meditation is a tethering stake. Primordially it is, there is no loss from distraction. Non-distraction meditation is the deceiver of hope, It is the prophecy that straightens the cause-and-effect Mahayana. Primordially it is, there is no non-distraction, no loss, It is the destroyer of all antidotes to effort, If this teaching of the All-Doer is taught to the teachers and retinues who teach cause and effect, Then they will falsely accuse that fruit arises from cause. The yogi with meditation who desires enlightenment, Abandons the uncorrected yoga that desires meditation. The uncorrected, the true, all.