Tibetan
དབྱིངས་ལ་གསལ། །བརྒྱུད་པ་ཐབས་ཀྱི་མེ་ལོང་གིས། །རང་གསལ་དོན་ལ་མཚོན་བྱས་ནས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པ། །རང་གསལ་མ་ཡིན་གཞན་གསལ་མིན། །མངོན་སུམ་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ལ། །བརྙན་མའི་རྟགས་ལ་རྟེན་འདོད་པ། །གླང་པོ་རྙེད་ནས་རྗེས་འཚོལ་འདྲ། །གཉིས་མེད་ངང་ལ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་གསལ་ངང་ལ་གཞན་གྱིས་བསླད། །རང་རིག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་བྲལ་ལ། །ཞེན་པས་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས། །ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་དྲུག་གནས་སུ་ འཁོར། །མངོན་སུམ་རིག་པས་ཉམས་མྱོང་བ། །ལུང་དང་རིགས་པ་རྗེས་དཔག་གིས། །མི་རྟོག་རང་གསལ་དོན་ལ་བསྒྲིབས། །དེ་ཡིས་དེ་ལ་རྟོག་པའི་རྒྱུན། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་ངང་ཉིད་ལས། །ཐུགས་རྗེ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་བརྡལ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉི་འོད་ལྟར། །འགྲོ་འོང་མེད་པར་རང་བཞིན་འཆར། །ཇི་ལྟར་གང་འདུལ་དེ་དག་ལ། །སྟོན་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །ཀུན་ལ་མཐུན་པར་མི་སྣང་ན། །སྐྱོབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཡལ་ལམ་ཅི། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་ན། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་མིན་པ་དང་། །ཕན་འདོགས་ནུས་པ་མེད་པ་དང་། །ཐུགས་རྗེའི་མཛད་པ་རྒྱུན་ཆད་དང་། །ཞི་བ་ཕྱོགས་ཐིམ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །འགག་མེད་ཐུགས་རྗེའི་མཛད་པ་ལ། །འབྱུང་དང་མི་འབྱུང་གང་རྟོག་པ། །རིན་ཆེན་འབར་བའི་འོད་ཀྱང་ནུབ། །འཁོར་བའི་ལྕགས་ལས་ཐར་པ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་འདམ་དུ་ཟིན། །རྡོ་རྗེའི་ཁབ་ནས་ཐར་པ་མེད། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་ལ། །མཚན་མའི་འཛིན་པ་མི་གནས་ན། །གཞི་དང་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་འདོད་པ། །ལོག་པའི་ལམ་པ་འཁོར་བར་ལྟུང་། །དངོས་ལ་གཉིས་པ་མི་གནས་ན། །བསམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཅི་ལ་འཇུག །དེ་དག་མཐའ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན། །དངོས་ལ་རྩོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རྗེས་འཇུག་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །རང་གསལ་རིག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས། །ཐུགས་རྗེའི་མཛད་པ་ཀུན་ལ་བརྡལ། །འདོད་དོན་རིན་ཆེན་ལྟ་བུར་འབྱིན། །མཛད་པའི་བྱིན་རླབས་བསམ་མི་ཁྱབ། །མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འཆར། །འགྲོ་ལ་ཕན་འདོགས་ཀུན་ལ་སྙོམས། །ཀུན་ཀྱང་འོད་གསལ་བདེ་བར་གཟིགས། །གཡོ་མེད་རིག་པའི་བྱིན་རླབས་ནི། །འབྱུང་འཇུག་མེད་པའི་ཡོངས་ལ་བརྡལ། །རྒྱ་མཚོ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ལྟར། །ཀུན་ཏུ་སྣང་ཞིང་ཉིད་དུ་འདུས། །ཤེས་རིག་ཀུན་ལྡན་མཁྱེན་པའི་ངང་། །ཐུགས་རྗེའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བས། །ཇི་ལྟར་འཚམས་པ་དེ་ལྟར་བསྟན། །མེ་དང་ཚ་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་མེད་པའི་རྒྱལ་བ་དང་། །གསལ་རིག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བེམ་པོ་དོན
Chinese
于法界中明晰显现， 传承以方便之镜， 象征自身明晰之义， 称作无二智慧。 非自明，亦非他明， 于现量自明之智慧， 欲依附影像之相， 如寻获大象后反觅其踪迹。 于无二之状态中执着为二， 于自明之状态中为他者所惑。 于自知二者之离名相， 因执着而未证悟其本性， 于三界六道中流转。 以现量觉性而体验， 以教证与理证之后推测， 遮蔽不分别之自明真义， 彼因此而生起分别之流。 于智慧光明之自性中， 慈悲如虚空般广大。 大悲如日光， 无有来去，自然显现。 于如何调伏之众生， 如如意宝般之导师， 若不显现与一切相应， 救护之慈悲是否已逝？ 何以故不如此显现耶？ 因非具一切相之全知， 亦无利益饶益之能力， 且慈悲之事业已断绝， 寂灭则成偏颇之过失。 于无碍慈悲之事业， 生起与不生起之任何分别， 如珍宝闪耀之光芒亦将隐没， 无从解脱轮回之铁链。 为分别念之名相泥潭所困， 无从解脱金刚之针。 于无二智慧之光明中， 若名相之执着不存， 若执着基与遍计二者， 则于邪道中堕入轮回。 若于实相中二元不存， 则思维之概念又将如何介入？ 彼等乃于边见上争论， 实相之争论远离一切。 随行觉性之瑜伽士， 趣入自明觉性之义， 慈悲之事业普及一切， 如珍宝般涌现所欲之义。 事业之加持不可思议， 了知显现为智慧本身， 利益众生，平等对待一切， 视一切皆为光明安乐。 无动摇觉性之加持力， 普及于无生灭之全体， 如海洋为因缘所推动， 周遍显现且汇归于一。 具足一切知觉之了知状态， 不离慈悲之状态， 如其所宜而示现， 如火与热性一般。 无有慈悲之胜者， 无有明觉之智慧， 则成顽石之义。
English
Clarity dawns in the expanse, The lineage, through the mirror of skillful means, Symbolizes the meaning of self-clarity, And is called non-dual wisdom. It is neither self-illuminating nor other-illuminating, For manifest, self-luminous wisdom, To desire to rely on the sign of an image, Is like seeking tracks after finding the elephant. In the state of non-duality, one clings to duality, In the state of self-clarity, one is deceived by others. For the self-knowing, devoid of the names of two, Due to attachment, one does not realize that very nature, And revolves in the realms of the three worlds and six destinies. Experiencing through manifest awareness, Obscures the meaning of non-conceptual self-clarity, With scriptures and reasoning, subsequent inference. From this, a stream of conceptualization arises. From the very nature of clear wisdom, Compassion spreads like the expanse of the sky. Great compassion is like the sunlight, Arising naturally without coming or going. To those who are to be tamed accordingly, The teacher is like a wish-fulfilling jewel. If it does not appear in accordance with all, Has the compassion of the protector vanished? Why does it not appear in that way? Because it is not the all-knowing one with all aspects, And there is no ability to benefit and help, And the activity of compassion is cut off, And pacification becomes a fault of partiality. In the activity of unceasing compassion, Whatever thought arises or does not arise, Even the light of a precious jewel will fade, There is no liberation from the iron chains of samsara. One is caught in the mud of conceptual signs, There is no escape from the vajra needle. In the clarity of non-dual wisdom, If the clinging to signs does not remain, If one asserts the two, the base and the imputed, One falls into samsara on the wrong path. If duality does not exist in reality, Then what does the concept of thought engage with? These are disputes on the extremes, Disputes on reality are free from all. The yogi who follows awareness, Enter the meaning of self-luminous awareness, The activity of compassion spreads to all, Bringing forth the desired meaning like a precious jewel. The blessings of the activity are inconceivable, Knowing dawns as wisdom itself, Benefiting beings, equally to all, Seeing all as clear light and bliss. The blessings of unwavering awareness, Spreads to the entirety without arising or ceasing, Like the ocean stirred by conditions, Appearing everywhere and gathering into itself. The state of knowing, complete with all knowledge and awareness, Not departing from the state of compassion, Showing as it is appropriate, Like fire and heat. The Victorious One without compassion, And the wisdom without clear awareness, Are meaningless like a corpse.