Chinese
安住于离垢之义。大乐之心，普遍扩展。并非种种关联，不居一处，普遍明晰。具足与一切相合之意。自生自现化身之心。不摇不动，不住于任何处。金刚萨埵，广大如虚空。奇妙自明之心之精华。奇妙之心之游舞显现。如太阳之光般燃烧。从无勤自然之觉性中，无勤之悲心普遍明晰。安住于一切，远离执着。具吉祥虚空遍布之光。众生皆自然显现。光明虚空扩展之边际。世界显明，一时显现。轮回自知自明，然因于不显现于智慧觉性，故智慧太阳之光亦隐没。与自明觉性之义相违。虽随逐自然之声，然若未转为彼之体性，则远离明晰之智慧。束缚之结如铁一般。自己于自身钉入大钉。成为无分别明晰之把握。入于法界，自明乃最胜之宝藏。不可为分别相所改造。成熟于不变金刚之法界中。于不可言说之心坛城上，若未以文字意义指示，则不见觉性自明之义。如宝藏之屋与黄金和照明物一般，获得定解后则不需言语。于自然秘密之轮上，以智慧觉性共同结合后，如珍宝燃烧之洲一般，于智慧坛城自身燃烧。一切皆明晰为智慧坛城。于无遮蔽自然之门上，以无勤觉性之方便进入。于不可见不可执着之坛城上，以不散乱之心安住。无论显现为何，皆因觉性自明，故断除遮蔽之黑暗。从本来成佛之大方便中，何需以因缘勤作？智慧心髓之体性乃，普遍明晰而无自性。于显现存在之明镜上，虽明晰却无觉性之相。不入不观，任何皆不勤作。知晓后不作修饰，自然安住。无思无执着之生起感受。如是说。从与虚空边际相等之大续中，智慧自明见之品第十一。此后，彼金刚萨埵如是禀白
English
Abiding in the meaning of stainlessness. The heart of great bliss, extensively expanded. Not any kind of connection, not dwelling in one place, universally clear. Possessing the intention that accords with all. The heart of the self-arisen, self-emanated emanation. Unmoving, unstaying, not in any place. Vajrasattva, vast as the sky. The supreme, wondrous, self-luminous heart. The wondrous play of the heart arises. Like the sun's rays blazing. From effortless, natural awareness, effortless compassion is universally clear. Abiding in all, free from fixation. Glorious, sky-pervading light. Naturally dawns on all beings. The expanse of clear light sky. The world appears clearly, all at once. Although samsara is self-knowing and self-luminous, because it is not clear in wisdom awareness, even the light of the wisdom sun sets. It contradicts the meaning of self-luminous awareness. Although following after natural sound, if it does not become its essence, then it is separated from clear wisdom. The knot of bondage is like iron. One drives a great nail into oneself. It becomes the confidence of non-conceptual clarity. Entering the expanse, self-luminosity is the supreme treasure. It cannot be altered by conceptual signs. Ripening in the expanse of the unchanging vajra. On the inexpressible mandala of mind, if not indicated by the meaning of the syllable "pra," the meaning of self-luminous awareness is not seen. Like a treasure house with gold and illuminators, having found certainty, words are not needed. On the wheel of natural secrecy, having joined together with wisdom awareness, like an island of blazing jewels, it blazes as the wisdom mandala itself. Everything is clear as the wisdom mandala. On the unobstructed, natural door, enter through the means of effortless awareness. On the invisible, unfixated mandala, abide with an undistracted mind. Whatever appears, because awareness is self-luminous, the darkness of obscuration is completely cut. From the great means of primordial Buddhahood, what is the use of cause, condition, and effort? The characteristic of the essence of wisdom is, universally clear and without inherent existence. On the mirror of clear appearance and existence, although clear, there is no sign of awareness. Do not enter, do not look, do not exert anything. Having known, abide naturally without fabrication. There is no arising sensation of thought or fixation. Thus it is said. From the great tantra equal to the limit of space, the eleventh chapter, Seeing Self-Luminous Wisdom. Then, that bodhisattva Vajra thus requested.
Tibetan
ཏོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཆང་། །སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་ཉིད་རིག་པའི་གཏེར། །གཉིས་མེད་རང་གསལ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་བ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་བྱ་བྲལ་རྫོགས་ལུང་ལ། །གཉིས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་མོད་ཀྱང་། །སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གསུང་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། གཉིས་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་ཀྱང་། །འཇུག་པ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་མཚོན་ཕྱིར། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་ཞིང་། །ཐབས་ལྡན་མི་འགག་དེ་ཉིད་དེ། །ཐུགས་རྗེ་མཛད་པའི་བྱིན་བརླབས་བརྡལ། །ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །ཐམས་ཅད་རང་གསལ་མ་བཅོས་ལ། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མེད། །མི་འབྱུང་མི་འཇུག་ཡུལ་དང་བྲལ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་འཛིན་པ་མེད། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེའི་སྤྱོད་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ཅིར་མི་དགོངས། །མ་བཙལ་རང་བཞག་དགོངས་པ་ ལ། །འཛིན་པའི་དྲི་མ་གདོད་ནས་དབེན། །རྣམ་དག་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །གང་དུའང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པར་གསལ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདེ་བའི་དབྱིངས། །འཛིན་པ་མི་འཇུག་དབྱིངས་མི་འཚོལ། །རང་གསལ་རིག་པ་རང་ལ་འདེབས། །མི་བསྒུལ་མི་རྟོག་ཅིར་མི་གནས། །མ་བཀག་ཐབས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཅིར་བལྟས་གསལ། །ནམ་མཁའ་མི་བཟུང་བསམ་དང་བྲལ། །དམིགས་མེད་གཏད་མེད་ཡིད་མི་འཇུག །ཡུལ་ལ་མི་གནས་ཤེས་པ་མིན། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །འཛིན་པ་མི་འཇུག་གཉིས་འཛིན་མེད། །ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་མ་མེད་དོ་རང་གསལ་དབྱིངས། །སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ལ། །དགག་བསྒྲུབ་མེད་པ་རང་གི་དབྱིངས། །རང་གསལ་འོད་ལ་མི་གནས་ན། །མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང་། །རང་ས་ལྟོས་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །མ་བཙལ་རང་གསལ་བདེ་ཆེན་བྲལ། །བཅིངས་མེད་ཡོངས་རྫོགས་རིག་པའི་ལམ། །བགྲོད་དུ་མེད་དོ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །གཉིས་མེད་གཅིག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ལ། །གཉིས་དང་གཅིག་པའི་འཛིན་པ་མེད། །མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ལ། །འགྱུར་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གསལ། །ཇི་བཞིན་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །རྩོལ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མེད། །རིག་པ་ཀླུང་ཞུགས་བདེ་བའི་ངང་། །ཅིར་གསལ་མི་རྩོལ་རིག་པའི་མཆོག །འབྱུང་འཇུག་མེད་དེ་
Chinese
ཏོ། །三世诸佛的一切，身语意的秘密执持，离戏平等觉性的宝藏，无二自明薄伽梵。 祈请怙主您，瑜伽士无为圆满法中，虽无二取之念，然请宣说行持之差别。 如是祈请。 其后，如来金刚萨埵如是说： 奇哉大菩萨！ 于无二自生之智慧中，虽不容有二取之念，然为示入门方便之门，当解说行持之差别。 随顺虚空之界，具方便无有间断即是彼，行作大悲之加持，功德等同虚空之边际。 一切自明无有造作中，无有分别执着的垢染，不生不住远离对境，明然不分别无有执着。 于虚空金刚之行持中，无有分别如何不作意？ 无寻自住之意中，执着的垢染本初即离。 于极清净明然之智慧中，非在何处普遍明然。 自性光明安乐之界中，不容有执着不寻觅界。 自明觉性植于自身，不摇不动如何不住留？ 无有遮止方便之镜中，无有偏颇如何观视明？ 虚空不可取离思，无有对境无有系属意不住。 不住于境非是识，二者皆非离戏论。 不容有执着无有二取，于智慧秘密之体性中，无有相状乃是自明之界。 显现智慧自明然，无有取舍乃是自之界。 若不住于自明之光中，无论行持何种相之行，于自地观待之果上，无寻自明离大乐。 无有系缚圆满觉性道，不可行也本初即佛。 于无有偏颇之智慧中，远离无二唯一之边。 于双运光明大乐中，无有二与一之执着。 于离边虚空金刚中，不变智慧自性明。 如实觉性之瑜伽中，无有勤作之瑜伽。 觉性入于法界安乐之状态，如何明然不勤作乃觉性之胜妙。 无有生入也
English
To! All Buddhas of the three times, holding the secret of body, speech, and mind, the treasure of non-elaboration, equality, and awareness, the non-dual self-illuminating Bhagavan. I beseech you, Protector, in the yoga of detached action, the perfect teaching, although there is no concept of duality, please explain the distinctions of conduct. Thus he beseeched. Then, the Thus-Gone One Vajrasattva spoke as follows: O Great Bodhisattva! In the non-dual, self-arisen wisdom, although the concept of duality does not enter, in order to show the door of skillful means for entering, I shall explain the distinctions of conduct. Following the expanse of space, possessing skillful means, unceasing, that itself, spreading the blessings of compassionate action, qualities equal to the limit of space. In all self-illumination, without artifice, there is no stain of conceptual grasping. Not arising, not abiding, free from objects, clear yet non-conceptual, without grasping. In the conduct of the vajra of space, without concepts, how do you not contemplate? In the thought of unsearched, self-abiding, the stain of grasping is primordially absent. In the utterly pure, clear wisdom, not in any place, universally clear. In the realm of self-nature, luminous bliss, grasping does not enter, the realm is not sought. Self-illuminating awareness plants itself in itself, unmoving, non-conceptual, how does it not abide? In the unobstructed mirror of skillful means, without partiality, how is it clear when looked upon? Space is ungraspable, free from thought, without object, without attachment, the mind does not enter. Not abiding in objects, not consciousness, neither of the two, free from elaboration. Grasping does not enter, there is no dualistic grasping, in the essence of secret wisdom, there are no signs, it is the self-illuminating realm. Appearance is wisdom, self-illuminating, without acceptance or rejection, it is one's own realm. If one does not abide in self-illuminating light, no matter what conduct of signs is practiced, on the result that depends on one's own ground, unsearched, self-illuminating, free from great bliss. Unbound, the complete path of awareness, cannot be traversed, primordially Buddha. In the wisdom without partiality, free from the extremes of non-duality and oneness. In the union of luminosity and great bliss, there is no grasping of two and one. In the vajra of space, free from extremes, immutable wisdom, self-nature is clear. In the yoga of awareness as it is, there is no yoga with effort. Awareness enters the state of bliss in the expanse, how clear, without effort, is the supreme of awareness. There is no arising or entering.