Tibetan
་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཅིར་ཡང་གསལ་ལ་དམིགས་སུ་མེད། །རང་གསལ་རིག་པའི་བདེ་བ་ནི། །མཚན་མའི་སྒྲ་ཡིས་མི་མཚོན་ཏེ། །ཉམས་མྱོང་གསལ་བ་བསྟན་མེད་ལུང་། །དགའ་བའི་རོ་དང་མཚུངས་པར་གནས། །རིག་པའི་གཞལ་ཡས་རྒྱ་བྲལ་ན། །མཚན་མེད་འོད་གསལ་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །ཇི་བཞིན་ཀླུང་ལ་ཇི་བཞིན་འཇུག །མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས། །གང་དུའང་མི་གསལ་གཅིག་ཏུ་གསལ། །གཅིག་པོ་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དང་། །རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་རང་འཆར་བས། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཚུལ་མི་གནས། །རང་ལ་མི་གསལ་གཞན་མི་གསལ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་མཐའ་བྲལ་ལུང་། །སྒྲོ་སྐུར་གཉིས་བྲལ་དག་པ་ལ། །བསླད་མེད་རང་བྱུང་ངང་ལ་འཇུག །རིག་པ་རང་གསལ་ཉམས་ལྡན་ན། །མཚན་མ་དག་ལ་དགའ་བྲོད་མེད། །འཇིགས་དང་མི་འཇིགས་ཆོས་མེད་དེ། །ཅི་ལའང་འཇུག་པའི་ཡིད་མི་འབྱུང་། །གཉེར་མེད་ཆུ་རླུང་རང་གསལ་ལ། །གཡོ་མེད་སྤྱོད་ལམ་རྟག་ཏུ་གནས། །དམྱལ་བའི་འཁོར་ལོ་མི་བཟད་པ། །རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ངང་དུ་མཁྱེན། །རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མི་བཟད་དང་། །བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅིར་བྱུང་བ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །རང་གསལ་གཉིས་མེད་ངང་དུ་གསལ། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །རིག་པ་རང་དབང་རྒྱལ་པོ་དེས། །མཉན་བསམ་མེད་པར་ཕུལ་དུ་ཕྱུང་། །གཞན་གྱི་ཤེས་རྒྱུད་གྲོལ་བར་ནུས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ། །གཉིས་འཛིན་རིག་པ་རྗེས་མི་འཇུག །འོད་གསལ་བདེ་མཆོག་མ་ཡིན་པ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་ཆོས་མི་གནས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་ཕྱོགས་ཤིང་། །འཁོར་བར་སྐྱོ་བའི་སེམས་མི་གནས། །བར་མཚམས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །འཛིན་མེད་བློ་ཡིས་གསལ་བར་གནས། །ཡེངས་མེད་འདུ་འབྲལ་མི་གནས་པས། ། བཅོས་མེད་སྙིང་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་འབར་བ་ལྟར། །མ་ལུས་ཟིལ་གནོན་གཅིག་ཏུ་རྫོགས། །ཉི་མའི་སྙིང་པོའི་འོད་བཞིན་དུ། །འཁོར་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ངང་། །གསེར་རྫས་ཁ་དོག་དབྱིབས་བཞིན་དུ། །དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱིས་བཅོས་མེད་དོ། །འདབ་ཆགས་ནམ་མཁར་གནས་པ་ལྟར། །འཁོར་བའི་གཅོང་རོང་ལམ་དུ་བདེ། །སྒྱུ་མའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་གི་ངང་ལས་གཡོས་མེད་གནས། །འགྲོ་ཀུན་འདྲེན་པའི་མཐུ་ཡིས་ནི། །ངན་པར་མི་ལྟུང་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །རང་གསལ་ནུས་མཐུ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །ཐུགས་རྗེ་རང་གསལ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །ཏིང་འཛིན་རང་གསལ་དམིག
Chinese
以离戏的自性，于任何处皆显明而无所缘。自明觉性的安乐，无法以名相之语来诠释，体验的明晰是无言之教，安住于与喜乐之味相同。觉性之坛城若离边，则无相光明恒常安住。如其本然地融入虚空，无与伦比的心之所处，于任何处皆不显明，而于一处显明。唯一本智自明，觉性普照自然生起，境与有境之相不成立。于自不显，于他不显，非二者，是离边之境。远离增益与损减的清净中，融入无有错乱的自生状态。觉性自明而具证量时，对于名相无有贪嗔，无有怖畏与不怖畏之法，不会生起趋向任何事物的意念。无勤作，水流自然明澈，无动摇之行恒常安住。地狱之轮无法忍受，于自明智慧之状态中了知。觉性离戏于法界中，痛苦剧烈无法忍受，以及安乐受用任何显现，皆是智慧之游舞，于自明无二之状态中显明。以自生无为之智慧，觉性自在之王，无需听闻思惟而超胜，能令他之识流解脱。于无二智慧大乐中，二取觉性不会随逐。非光明胜乐，分别名相之法不住留。不趋向寂灭，亦不生起厌离轮回之心。于无有间断之禅定中，以无执之智而明晰安住，无有散乱，不执著聚集与分离。
English
With the nature of being free from elaboration, it is clear in everything, yet without any object of focus. The bliss of self-illuminating awareness cannot be expressed by words of designation. The clarity of experience is a teaching without words, abiding in the same way as the taste of joy. When the mandala of awareness is free from boundaries, the light of non-conceptuality constantly abides. Just as it is, it merges into space; the state of mind that is incomparable. It is not clear in anything, yet it is clear in one thing. The sole wisdom is self-illuminating, and when awareness is universally poured out, it arises naturally, the manner of object and subject does not exist. It is not clear to oneself, not clear to others, not both, it is a state beyond extremes. In the purity that is free from addition and subtraction, it merges into the uncontrived, self-arising state. When awareness is self-illuminating and possesses experience, there is no attachment or aversion to designations. There is no dharma of fear and fearlessness, and the mind does not arise to engage in anything. Without effort, the water and wind are naturally clear, and unwavering conduct constantly abides. The unbearable wheel of hell is known in the state of self-illuminating wisdom. Awareness is free from elaboration in the Dharmadhatu, intense suffering is unbearable, and whatever arises as the enjoyment of bliss, is the play of wisdom itself, clear in the state of self-illuminating non-duality. With self-arising, unconditioned wisdom, the king of awareness's own freedom, surpasses without listening or thinking, and is able to liberate the consciousness of others. In the great bliss of non-dual wisdom, dualistic awareness does not follow. It is not the supreme bliss of clear light, the dharma of conceptual designations does not abide. It does not lean towards Nirvana, nor does the mind arise with weariness of Samsara. In the uninterrupted Samadhi, it abides clearly with non-grasping wisdom, without distraction, not clinging to gathering and separation.
Tibetan
ས་དང་བྲལ། །རང་གསལ་ཉིད་ལ་ཉིད་མི་འཇུག །འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་རང་གསལ་བ། །རྣམ་རྟོག་བསྐྱོད་པའི་རླུང་མི་གནས། །གསལ་ལ་མར་མེའི་ཚུལ་ཉིད་ལ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་འཇུག །ཅིར་ཡང་མི་བསམ་ཅིར་མི་དགོངས། །གང་ཡང་མ་ཡིན་དེ་ལྟར་ཡིན། །མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ལ། །དམིགས་གཏད་འཇོག་པ་ནོར་བའི་ལམ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཉི་མ་ཤར། །རང་སྣང་རིག་པ་གཏེར་ལ་རྫོགས། །མཐའ་དང་དབུས་དང་ཕྱོགས་བྲལ་ལ། །དེ་དག་མཉམ་པའི་སེམས་མི་འཇུག །འཇུག་ཏུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་ལ། །གཉིས་མེད་རིག་པ་གཅིག་གིས་འཇུག །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་ལྟར། །གཉིས་མེད་གནས་ཚུལ་དེ་ལྟར་བཞག །འཁོར་བ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོར་གསལ། །འཁོར་བ་སེལ་བའི་ཉི་མ་ལ། །མཐའ་ཡི་མུན་པ་གདོད་ནས་སྟོངས། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་ཉི་མ་ནི། །ཀུན་ཏུ་གདལ་ལ་དམིགས་དང་བྲལ། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ནི། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་གདལ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་མུ་མཐའ་མེད། །གྲོལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ལྡན། །རང་བཞིན་བཅོས་མེད་སྙིང་པོའི་སྐུ། །མ་འཕྲོས་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །བཙལ་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་ན་གསལ། །ཇི་བཞིན་རང་གསལ་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། བཅོས་མེད་དབྱིངས་ན་རང་བཞིན་གསལ། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་སྤྱི་གཙུག་ལ། །མཐའ་ཡི་བལྟ་བས་རེག་ཏུ་མེད། །བཅོས་དང་མ་བཅོས་དེ་ཉིད་མཐའ། །དབུས་མཐའ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །གང་ལའང་མི་གནས་དབྱིངས་ན་གནས། །དབྱིངས་དེ་མ་བཅོས་ཞི་བའི་ས། །གདོད་ནས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འདུ་ཤེས་བྲལ། །མ་བསམས་པ་ཉིད་བསམས་པའི་མཐའ། །མཐའ་དབུས་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །མཐའ་དབུས་ཡོད་མེད་བསྙད་མི་གདགས། །བསྐྱོད་མེད་ཡེ་ཤེས་འོད་པོ་ཆེ། །འཁོར་བ་རང་གསལ་ཉིད་དུ་འབར། །ཀུན་འབྱུང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་། །སྣང་སྲིད་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་གནས། །གང་དག་ཅིར་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་འཁོར་ལོ་ལ། །མ་རིག་སྒྲིབ་པ་ཡེ་ནས་མེད། །ཀུན་བཟང་རིག་པའི་འཁོར་ལོ་ནི། །ཅི་ཡང་ཡིན་ནོ་འགག་པ་མེད། །བསམ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསམ་ཞིང་དཔྱད་པས་ཡུལ་མི་བསྐྱོད། །རང་བཞག་ལྷུག་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུའི་ལས་མི་བྱེད། །རང་གསལ་ཀློང་ལ་ཡེ་གནས་པ། །བཅོས་མེད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ། །གང་ལྟར་འགྱུར་བའི་རིན་ཆེན་ནི། །རྫས་སུ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་། །རང་སྣང་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས། །ཐར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་ཡས
Chinese
离于地界， 自明之中不容自入。 无有系缚解脱之自明， 不存动摇分别之风。 明 روشن如灯烛之性， 无有意识之心自入。 于何亦不思，于何亦不念， 非是何物，即是如是。 离边虚空金刚界， 若作意执持，乃是错谬之路。 智慧精要之日升起， 自显觉性圆满于宝藏。 离于边、中、方， 不容彼等平等之心。 于不可入之光明中， 无二觉性唯一入。 如水注入水中般， 无二之境如是安住。 轮回显现为智慧精要， 于遣除轮回之日轮， 边际之黑暗本初即空。 智慧明 روشن之日， 周遍广大且离于执着。 非是何物，然是万物。 无有偏颇之大悲， 如虚空之边际般周遍广大。 智慧之海无有边际， 具足圆满解脱之坛城。 自性无为精要之身， 未生起之日月坛城， 不需寻觅，于虚空之中显现。 如是本然自明之坛城， 于无为法界中自性显现。 于极高之顶髻， 以边际之见不可触及。 有为与无为，彼即是边际， 无有中边，彼即是实相。 不住于任何处，安住于法界， 彼法界乃无为寂静之地。 于本初即空之自性中， 离于空与非空之念。 不思即是思之极， 于离边中之智慧中， 不可安立有无边中之言说。 不动之智慧大光明， 轮回于自明之中燃炽。 万有生起如虚空般之状态， 显现世间安住于智慧光明中。 何者显现为何，即是智慧本身， 于智慧明 روشن之轮中， 无有无明之障蔽。 普贤觉性之轮， 是任何事物，无有止息。 于离思之法性中， 以思惟观察不能动摇其境。 于自然安住放松之禅定中， 不作心之散乱与收摄之业。 本然安住于自明空性中， 无为菩提胜妙道。 如何变化之珍宝， 非是实物，然如是显现。 从自显心之坛城中， 生出无数解脱之坛城。
English
Free from the earth, In self-illumination, self does not enter. Self-illumination without bondage or liberation, The wind of conceptual thought does not abide. In clarity, like the nature of a lamp, The mind itself, without perception, enters. Not thinking of anything, not contemplating anything, It is not anything, it is like that. In the vajra realm of the sky, free from extremes, To fixate on it is a mistaken path. The essence of wisdom, the sun rises, Self-appearing awareness is perfected in the treasure. Free from extremes, center, and directions, The mind of equality does not enter. In the luminosity where entry is impossible, Non-dual awareness enters as one. Like placing water in water, The state of non-duality is thus established. Samsara is clear as the essence of wisdom, In the sun that dispels samsara, The darkness of the edge is empty from the beginning. The sun of clear wisdom, Is all-pervading and free from fixation. It is not anything, it is everything. The compassion without partiality, Is all-pervading like the edge of the sky. The ocean of wisdom is without limit, Complete with the mandala of perfect liberation. The essence body of unconditioned nature, The mandala of the unrisen sun and moon, Is clear in the state of unsearched sky. The mandala of self-illumination as it is, Is naturally clear in the unconditioned space. On the supremely high crown of the head, It cannot be touched by the view of extremes. Conditioned and unconditioned, that itself is the extreme, Without center or edge, that is the suchness itself. Not abiding in anything, it abides in space, That space is the unconditioned place of peace. In the nature that is empty from the beginning, Free from the perception of empty and not empty. Not thinking is the extreme of thinking, In the wisdom free from extremes and center, One cannot impose words of having or not having extremes and center. The great light of unmoving wisdom, Samsara blazes in its own self-illumination. The state of arising everything like the sky, Phenomena and existence abide clearly in the light of wisdom. Whatever appears as what, is wisdom itself, In the wheel of clear wisdom, There is no obscuration of ignorance from the beginning. The wheel of Samantabhadra's awareness, Is anything, there is no cessation. In the nature of reality free from thought, Thinking and analyzing do not move its realm. In the samadhi of natural abiding and relaxation, One does not engage in the activity of mental scattering and gathering. Naturally abiding in the expanse of self-illumination, The supreme path of unconditioned enlightenment. The jewel that changes in any way, Is not a substance, but appears as such. From the mandala of self-appearing mind, Arise hundreds of thousands of mandalas of liberation.