Tibetan
་དབྱེར་མེད་གཉེན་པོ མེད།། མཐའ་ཡི་མུན་པ་དུས་གཅིག་གསལ།། མཐའ་མེད་ཀློང་འབྱམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དེར་ཅིར་ཡང་གནས།། རང་བཞིན་ངེས་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ།། ཅིར་ཡང་འཆར་ཏེ་ཅིར་ཡང་གསལ།། སྐྱེ་བ མེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས།། ལོངས་སྐུའི་ཀློང་ལ་ཅིར་ཡང་ཡིན།། ཐོག་མཐའ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ།། རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་འཇིག་འབྲལ་མེད།། དབྱེར་མེད་སྐྱེ་ཤི་བྲལ་བའི་ཕྱིར།། དེ་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ།། ཆོས་ཉིད གཅིག་ལ་སྐུ་ལྔར་སྣང།། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཤར་ཡང།། སྐུ་ལྔའི་ཀློང་ལས་གཡོས་པ་མེད།། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་རང་གི་ཀློང་ན་འབྱམས།། རང་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྐུ གསུམ་ཀློང་དུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་རང་གི་ཀློང་ན་འབྱམས།། རང་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྐུ་གསུམ་ཀློང་དུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། བྱོལ་སོང་བཀོལ་སྤྱོད་སྡུག བསྔལ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་རང་གི་ཀློང་ན་འབྱམས།། རང་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྐུ་གསུམ་ཀློང་དུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན།། དེ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་དྲུག་ཀྱང།། སྡུག་བསྔལ་རང་རྒྱུད་མེད པའི་ཕྱིར།། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ན་འབྱམས།། རང་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྐུ་གསུམ་ཀློང་དུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་སྐད་དུ།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ཡང།། ཀློང་ཆེན་གཅིག་གི ཡོན་ཏན་ཏེ།། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་ཟད།། དེ་ལས་གཞན་དུ་བཏགས་པ་ཡིན།། རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད།། རྒྱུ་མེད་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀློང།། རྐྱེན་མེད་ཡེ་ནས་རོལ་པའི་ཀློང།། འབྲས་བུ་རང བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། མཚན་མའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་ལས་འདས།། ཡེ་ནས་སྐུ་གསུམ་ཀློང་དུ་གྲོལ།། དེ་རུ་མ་འདུས་ཆོས་མེད་པས།། སྙིགས་མ་ལྔ་ཉིད་བདེ་ལྡན་གནས།། ཡུལ་དང་འདོད་ཡོན་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཆོས་ཀུན་རྩ བ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སེམས་ཀྱི་ཀློང་ནས་མ་ཤར་བའི།། ལྷག་པའི་ཆོས་ནི་གཞན་ན་མེད་དོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས།། རིགས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ལེའུ སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་གསུངས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ།། ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་རྫོགས་པས་ན།། བྱང་ཆུབ་སེམས ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། ཕྱི་ནང་སྒོ་ཕུགས་བྲལ་བས་ན།། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། མཐའ་དབུས
Chinese
无有分别之对治，边际之黑暗一时明，无边法界自然成，法身界中住何有？自性不定幻化身，现何亦显现何有？无生圆满受用身，受用身界为何有？无始无终金刚身，金刚身无坏离，无别离生死之故，彼即现证菩提身。法性一而显五身，显现种种为何现？未动摇于五身界。地狱寒热诸苦痛，法性自之界中遍，自与他异无有故，三身界中本已佛。饿鬼饥渴诸苦痛，法性自之界中遍，自与他异无有故，三身界中本已佛。旁生役使诸苦痛，法性自之界中遍，自与他异无有故，三身界中本已佛。人与天及非天，如是等之六道众，痛苦无有自性故，彼亦法界中周遍，自与他异无有故，三身界中本已佛。乘之差别如是云，八万四千所说亦，乃一大界之功德，唯是对所化而宣说，此外皆是假立者，因果之相皆无有。无因本初法性界，无缘本初嬉戏界，果乃自生之智慧，超越有相之因果。本初三身界中解脱，彼处不聚法亦无，五浊自身安乐住，境与欲乐本已佛。诸法根本菩提心，未从心之界中生，超胜之法他处无。如是说。出于《广大无垠王续》，无有种姓差别品第八竟。之后，薄伽梵复如是不错谬地宣说了自己的密意。坛城坛城之所说，以一切聚集圆满故，乃是菩提心之坛城。内外门户深浅离故，乃是平等性之坛城。边中
English
Without distinction, there is no remedy. The darkness of the edge is clear at once. The boundless expanse of space is naturally accomplished. In the realm of the Dharmakaya, what is there? The nature is uncertain, the manifestation body. Whatever appears, it also appears. The enjoyment body is complete without birth. What is there in the realm of the enjoyment body? The Vajra body without beginning or end. The Vajra body is indestructible and inseparable. Because there is no separation from birth and death. That is the body of manifest enlightenment. The Dharma nature is one, but it appears as five bodies. Although various appearances arise, they do not move from the realm of the five bodies. Even the suffering of heat and cold in hell is pervasive in the realm of one's own Dharma nature. Because there is no difference between oneself and others, one is already a Buddha in the realm of the three bodies. Even the suffering of hunger and thirst of the pretas is pervasive in the realm of one's own Dharma nature. Because there is no difference between oneself and others, one is already a Buddha in the realm of the three bodies. Even the suffering of being employed by animals is pervasive in the realm of one's own Dharma nature. Because there is no difference between oneself and others, one is already a Buddha in the realm of the three bodies. Humans, gods, and asuras, and the six types of beings such as these, because suffering has no inherent nature, they are also pervasive in the realm of Dharma. Because there is no difference between oneself and others, one is already a Buddha in the realm of the three bodies. As for the differences in vehicles, it is said that the eighty-four thousand teachings are the qualities of one great realm. They are only taught to those who can be tamed. Other than that, they are all fabricated. There is no aspect of cause and effect at all. The causeless, primordial realm of Dharma nature. The conditionless, primordial realm of play. The result is self-arisen wisdom, which transcends all causes and effects with characteristics. From the beginning, liberation in the realm of the three bodies. Because there is no Dharma that does not gather there, the five degenerations themselves abide in bliss. Objects and desirable qualities are primordially Buddha. The root of all Dharmas is Bodhicitta. If it does not arise from the realm of mind, there is no superior Dharma elsewhere. Thus it is said. From the Tantra of the Greatly Vast King, the eighth chapter, which is the chapter on the absence of distinctions in lineage, is complete. Then, the Bhagavan again spoke of his own intention without error. The mandala, the mandala, as it is said, because all are gathered and complete, it is the mandala of Bodhicitta. Because it is free from outer and inner doors and depths, it is the mandala of equality. Edge and center
Tibetan
་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། མུ་མཐའ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། འཁོར་འདས་སྟེང་འོག་མེད་པའི ཕྱིར།། མཐོ་དམན་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།། མ་བཀོད་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། རིག་པ་ཕྱི་ནང་མེད་པའི་ཕྱིར།། དབྱེར་མེད་ཟང་ཐལ་དཀྱིལ་འཁོར ཡིན།། དགག་བསྒྲུབ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།། རྒྱ་ཆེན་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བས་ན།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག། ཀློང་ཡངས་འུབ་ཆུབ་གདལ་ཁྱབ་པ།། སྤྱིར ཆིབས་ས་བཅུ་འདུས་པའི་ཀློང།། གཅིག་ལས་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར།། ས་བཅུར་སྣང་བ་ཡོན་ཏན་ཡིན།། གཅིག་ཏུ་འདུས་པས་མཐོ་དམན་མེད།། མཐོ་དམན་མེད་པས་ཡངས་དོག་མེད།། མཐའ་དབུས་བྲལ་བས་ཕྱི ནང་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པས་དུས་གསུམ་མེད།། དུས་གསུམ་མེད་པས་སྐྱེ་ཤི་མེད།། འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྐུ།། དགོངས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཅིག། རྒྱལ་བའི་དགོངས་སྤྱོད་བསམ་ཡས་ཀྱང།། རང་བྱུང ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་ཀློང།། གཞན་དུ་གཡོས་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། མ་བཅོས་དགོངས་པ་མཆོག་གི་ངང།། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རང་གི་སེམས།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་རང་གི་ལུས།། རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ སྐུ།། གང་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། མ་ནོར་སེམས་ཀྱི་ལུང་ཆེན་ཡིན།། སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གནས་པ་གང།། ཕྱོགས་མེད་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན།། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ལྷ་མིར་སྤྱོད།། སངས་རྒྱས་ས་ན་གཙོ་བོའི མཆོག།ལམ་དང་ས་དང་རྟེན་དག་ལ།། བགྲོད་རྩོལ་སྦྱང་བ་མི་དགོས་ཏེ།། ཡེ་ནས་ཅི་ལའང་མ་ཆགས་ཏེ།། གཞན་ལ་བརྟེན་དུ་ག་ལ་ཡོད།། སེམས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ།། བསྒོམ་ཞིང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ སྟེ།། མ་བསྒོམས་སངས་རྒྱས་དག་དང་མཚུངས།། དེ་ཕྱིར་བསྒོམ་མེད་དོན་འདི་ལ།། མ་བསྒོམས་སྟོར་བྲལ་མེད་པའི་ཕྱིར།། བསྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་མེད་པར་མཚུངས།། ནམ་མཁའི་དཔེ་ལ་བསྒོམ་མི གནས།། འཛིན་པའི་སེམས་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད།། ཡོད་དང་མེད་པ་དབྱིངས་སུ་གཅིག། དེ་ལ་སོམ་ཉི་བྱ་རུ་མེད།། ཕྱི་ནང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང།། ཡོད་མཐོང་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང།། མེད་མཐོང་གྲུབ མཐའ་ངན་པའི་བློ།། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལྟོས་པའི་ཆོས།། ལྟོས་ཆོས་དབྱིངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར།། རྟག་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ།། དེ་དོན་མ་རྟོགས་བསྒོམས་པའི་ཀློང།། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན ལས་གོལ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའི་ལེ
Chinese
因为无二，故为无边之坛城。因为轮涅上下皆无，故为无高低之坛城。因为远离二障，故为未经布置之明亮坛城。因为觉性无内外，故为无别通透之坛城。因为远离破立二者，故为广大显现之坛城。因为不舍自解脱，故为自性任运成就之殊胜坛城。空阔浩瀚，普遍广大，总的来说，是十地汇聚之处。因为从一中分出差别，显现为十地功德。汇聚为一故无高低。无高低故无宽窄。离边中故无内外。无生灭故无三时。无三时故无生死。无聚散乃胜者之身。意为平等性一味一体。胜者之意行虽不可思议，然乃自生智慧一之虚空。于他处动摇如微尘亦无。于未作意之殊胜状态中。佛陀菩提即自心。六道众生乃自身。以清净故为菩提身。以无从寻觅故。是不谬之心之大教言。安住于此行境者。即是安住于无偏之义。于此世间行持天人行。于佛地乃首要之殊胜。于道与地及所依等。不需行持勤作修习等。本初即未着于任何事物。又何须依赖于他者。于心性大圆满中。无有修习与对境。不修亦与诸佛等同。是故于此无修之义中。以不修故无失坏。修与不修相同。如虚空之喻中无有修者。于执着之心亦无有修。有与无于法界中为一。故于彼无有犹豫与造作。内外诸法之自性亦。以见有之邪力而显现。见无乃恶见之智。有无二者皆为待对之法。以待对之法于法界中清净故。解脱于常断之边。若未解彼义而修习之虚空。则偏离平等性之义。如是说。出自《龙钦饶绛巴》（kLong chen rab 'byams pa）之《广大无垠》（klong chen rab 'byams rgyal po'i rgyud）中，讲述坛城之品。
English
Because it is non-dual, it is a mandala without boundaries. Because there is no samsara or nirvana, above or below, it is a mandala without high or low. Because it is free from the two obscurations, it is a mandala of unarranged clarity. Because awareness has no inside or outside, it is a mandala of indivisible transparency. Because it is free from acceptance and rejection, it is a mandala of vast appearance. Because it is self-liberated without abandonment, it is the supreme mandala of self-arisen perfection. Spacious, vast, all-encompassing, in general, it is the space where the ten grounds converge. Because distinctions are made from one, the appearance of the ten grounds is virtue. Because they converge into one, there is no high or low. Because there is no high or low, there is no wide or narrow. Because it is free from edges and center, there is no inside or outside. Because there is no birth or cessation, there are no three times. Because there are no three times, there is no birth or death. The body of the Victorious Ones is without gathering or scattering. The intention is one in equality. Although the intentions and actions of the Victorious Ones are inconceivable, they are the space of one self-born wisdom. There is not even a particle of movement elsewhere. In the state of uncreated supreme intention. Buddhahood and enlightenment are one's own mind. The six realms of sentient beings are one's own body. Because of purity, it is the body of enlightenment. Because it cannot be sought from anywhere, it is the great unerring instruction of the mind. Whoever abides in this field of activity abides in impartial meaning. In this world, one engages in the actions of gods and humans. In the Buddha-field, it is the supreme of the foremost. On the path, grounds, and supports, there is no need for effort, exertion, or practice. From the beginning, there is no attachment to anything. How could there be reliance on others? In the Great Perfection of Mind itself, there is no meditation or object of focus. Without meditation, it is equal to the Buddhas. Therefore, in this meaning of no meditation, because there is no loss without meditation, meditation and non-meditation are the same. In the example of space, there is no meditator. In the grasping mind, there is no meditation. Existence and non-existence are one in the expanse. Therefore, there is no doubt or fabrication there. The nature of inner and outer phenomena also appears through the power of the mistaken view of existence. The view of non-existence is the mind of evil philosophical tenets. Both existence and non-existence are relative phenomena. Because relative phenomena are pure in the expanse, they are liberated from the extremes of permanence and annihilation. If one does not understand that meaning and meditates in space, one deviates from the meaning of equality. Thus it is said. From the chapter on teaching the mandala in the "Extensive Greatness" (klong chen rab 'byams rgyal po'i rgyud) of Longchen Rabjampa.